Chapter 1

"Sam, hindi ka pa ba aalis riyan sa pwesto mo? Narinig ko mula sa kasamahan natin na darating diumano ang tagapagmana ng pabrikang 'to. Batid ko'y nasa lobby na siya ngayon!"

Natigilan ako. Naibaba ko ang hawak na test tubes upang tingnan si Karen.

Nakabalik na siya?

Hindi ko mapigilan ang sariling makaramdam ng tuwa!

Sa isang malaki at kilalang korporasyon ng pabrika at laboratoryo ako nagtatrabaho.

We created medicines, food and drinks, fuel and gasoline, cosmetics, at plastics para sa mga taong naghahangad ng kagamitan at importanteng pangangailangan.

Oo, ito ang trabaho ko bilang isang chemical engineer. Sa tanang buhay ko, ni minsan ay hindi ko naisipang baguhin ang karera ng buhay na pinili ko. Dito ako panatag, at sa trabahong ito rin ako nagkaroon ng karanasan upang mahasa ang kakayahan ko't matuto pa nang husto.

Dalawang-taon mahigit akong naninilbihan sa korporasyon. At ang tanging dahilan kung bakit ako nagpupursige, araw-araw na iniignora ang pananakit ng likod at minsan pa ay ang hindi maiiwasang pamamanhid ng kamay, at araw-araw na tila'y tinatadtad ng bala ang katawan, ay dahil lahat ng 'yon kay Adrian de Luca.

Sino nga ba si Adrian de Luca?

Siya ang bukod-tanging tagapagmana ng de Luca Corporations. Hindi lamang siya magaling sa pagmamaniobra ng gawain sa pabrika kundi ay magaling rin siyang mamamahala sa mga taong nagtatrabaho sa kanya.

Nag-aral sa prestihiyosong Unibersidad kung saan nahasa ang kanyang kakayahan bilang isang magaling na inhinyerong kemikal. Oo, tama kayo nang nabasa. Katulad nang trabaho ko'y iyon rin ang sa kanya.

Masyado siyang gwapo. Lahat ng mga kababaihang pinili ang kursong ito ay dahil lamang sa speech niya tatlong taon bago isinulong ang job-hunting ng sarili nitong korporasyon. Karamihan sa mga nagtatrabaho rito'y iisa lamang ang tanging motibo:

Iyon ay ang makasilay sa binatang kung kanilang tawagin ay mabangis na hayop. Pero para sa'kin ay siya ang pinakamaamong lalaking nakilala ko.

Nagkumpulan kaming mga trabahante sa lobby. Walang ibang dahilan kundi ay upang magbigay-pugay sa kakarating na tagapagmana ng korporasyon. As usual, kapag bibisita siya rito'y suot niya palagi ang laboratory gown upang suriin ang mga kemikals na natapos ng bawat departments.

"I came here to check some products. This time, cosmetics ang susuriin ko at ang mga gamot," seryoso niyang tugon.

Nilingon ako ni Karen. Kinutuban ako nang malala.

Karamihan sa mga test results ay naipasok ko na sa hydration system. Ngunit wala pa ang mga 'yon sa huling bahagi ng effectivity test. Higit sa lahat, ang mga paperwork, ay hindi ko pa natapos at kailangan pa ng matibay na konklusyon.

Shit!

"For those people in-charge, please come over."

Mahabaging-langit!

Nakalimutan ko pa ngang bitbitin ang mga papel sa pag-aakalang uunahin niyang suriin ang pagkain at inumin.

Ano ang gagawin ko?

Si Karen at ang ibang kasamahan ko sa Cosmetics Department ay sa'kin lahat nakatingin. Nang makita ko ang babaeng in-charge ng gamot na papalapit kay Adrian de Luca ay mas lalong nataranta ako.

Bakit ba ay hindi siya nagbigay ng abiso kung anong produkto ang susuriin niya ngayon, edi sana'y naihanda ko pa sana ang mga 'yon!

"Cosmetics in-charge? Please come over!"

Diyos ko!

Sinenyasan ako ni Karen. Nagkibit-balikat ako dahil wala akong dala kahit anong impormasyon ng bawat tests. Lumabas ako mula sa kumpulan ng mga trabahante at unti-unting lumapit.

Nakita ko kung paanong tumaas ang kilay ni Adrian habang hawak ang isang informational logbooks na nakatingin sa'kin.

Kagat ko ang labi na tumayo sa kanang bahagi niya, samantalang ang medicine in-charge ay sa kaliwa naman niya nakapwesto.

Nanatili akong nakayuko habang nilaro-laro ang daliri.

"How's the test going? I want you to tell me the effectivity of the products you studied,"

Ayan nagsisimula na!

Naipikit ko ang mga mata. Sana ay mas mahabang katanungan pa ang itatanong niya sa medicine in-charge upang makapag-ipon pa ako ng oras na sagutin ang mga katanungan niya.

Tahimik ang paligid. Tanging hininga ko lang ang aking naririnig. Ang babaeng in-charge sa medicine department ay nakapagtatakang hindi nagsasalita.

Hindi rin kaya nakapaghanda?

Inangat ko paningin, ngunit laking gulat ko na kahit ang kaibigan kong si Karen ay napamaang na nakatingin sa'kin, ang babaeng medicine in-charge ay bahagyang gumilid upang silipin ako, ang iilang mga kasamahan kong empleyado sa buong plantasyon ay nakaawang ang bibig, higit sa lahat, ay ang lumalagablab na apoy ng mga matang nakatingin sa'kin ay si Adrian de Luca.

Tila ako ay nilayasan nang paghinga.

"Kailangan ko pa bang ulitin ang katanungan ko, Miss..." Bumaba ang tingin niya sa nameplate na nakadikit sa laboratory gown ko, "Miss Romano?"

"Sir... kasi... ano... Uhm..." Shit! Napakawalang-kwenta mo talaga, Samantha!

Sa mismong harapan pa talaga ni Adrian de Luca dala-dala mo ang kamangmangan mo?

"Hindi mo natapos?" Rinig kong pang-iinsultong tanong ng babaeng in-charge sa mga gamot. She has a proud smile on her face na hinarap si Mr. de Luca. "Sir, huwag na nating pag-aksayahan ng oras ang babaeng walang pinaghahandaan. Better yet, why not try to ask me about the products me and my team had made?"

"Hand me the sample product and the result," seryosong pahayag ni Adrian.

Ang babaeng in-charge ay halatang kinikilig habang inaabot kay Adrian ang mga kailangan nitong suriin.

Una niyang tiningnan ang kulay at pundasyon ng produkto. Tamang-tama iyon para sa alokasyong ibinigay niya sa'min bago siya umalis ng bansa. Nakakapanghinayang lang sapagkat iyong sa'min ay hindi ko pa ma-representa upang maipagmayabang.

It seems like the medicine department had won for today, nang ibinaba niya sa test box ang produktong kanyang nasuri nang walang kahit anong negatibong komento. Ngunit nagbago iyon nang matingnan niya ang nilalaman ng bawat ingredients information sa dokumentong papel na kanyang hawak.

"What is this?" Galit niyang tanong. "Balak mo bang patayin ang mga target consumers natin sa gamot na ginawa mo?" Bahagyang tumaas ang kanyang boses kaya'y napaigtad ako at napaatras.

"S-sir? A-ano po ang ibig mong sabihin sa—"

"You made the whole combinations wrong! I want you and your team to initiate an immediate response for this product, move, now!"

Ang babaeng medicine in-charge ay nilingon ako at madilim akong tiningnan.

Hindi ko alam kung bakit siya ganoon, e wala nga akong kinalaman kung bakit maling-mali ang produktong proud pa siyang iplastada kanina sa harapan mismo ni Adrian de Luca.

"Ikaw?"

"H-ho?" Kinabahan ako bigla. Pero kailangan kong sabihin sa kanya ang totoo kahit hindi pa man niya itinanong ang estado ng test namin ngayon.

"S-sorry, Mr. de Luca. Ang team ko po ay nasa fourth stage pa lang at isasagawa pa lang namin ang huling test for effectivity."

Hindi ko siya magawang tingnan sa mata.

"That's good,"

Ha?

Kunot ang noo kong inangat sa kanya ang paningin. "What do you mean by that sir?" Tanong ko.

"The medicine department got mistakes dahil sa pagmamadali. Ikaw sa cosmetics department in-charge ay inaasahan kong magiging tagumpay ang test na pinag-aralan niyo. I want everybody to work until 10.p.m tonight. Finish the unfinished products, you may now get back to your work!"

Saka siya tumalikod upang tunguhin ang kanyang pribadong opisina sa laboratoryong ito.