Chapter 6

Mag-lipstick ka nga. Ang putla mo,” puna ni Merridet na inabot pa ang lipstick nito sa kaniya.

Ngali-ngaling tinanggap niya ang lipstick sa kaibigan. Unang beses na nag-apply siya ng make -up sa mukha niya ay noong nag-apply siya dito sa pinagtatrabahuan niya ngayon. Kailangan daw kasing maging presentable para matanggap sa trabaho.

“Ay naku! Hindi ka ba marunong mag-make up? Ako na nga!” Binawi ni Merridet sa kaniya ang lipstick at ito na ang naglagay sa kaniya. “Huwag mong ingudngod ng ganiyan. Lagyan mo lang ng kaunti para 'di ka magmukhang GRO na inumaga sa daan.”

Napangiti siya sa naging biro ng kaibigan.

“Huwag mo akong tinatawanan diyan,” sita ni Merridet. Tapos nagulat na lang siya nang biglang umiyak si Merridet. “Alam kong nahihirapan ka na, Elena. Kung may pera lang sana ako. Pero…”

At di na natapos ng kaibigan ang sasabihin dahil umiyak na naman ito. Agad niyang niyakap si Merridet.

“Ayos lang ako. Ano ka ba?” aniya at nagbitiw ng tawa.

“Nag-aaral din kasi ako. Malaki ang bayarin sa school. Sana may masobra sa susunod na sahod ko. Magbibigay ako sa'yo para sa ama mo. Comatose pa rin ang Papa mo at paniguradong malaki ang nagagastos mo.”

Umiling siya. “Ayos lang. Huwag na. May kinikita naman ako at tumutulong naman si Tiya sa gastos namin sa hospital. Itabi mo na lang iyan para sa projects mo.”

Hindi pa alam ni Hector na nagtatrabaho siya sa fastfood. Hindi naman talaga dapat malaman ni Hector ang trabaho niya. Hindi niya alam kung anong tumatakbo sa isipan ng lalaking iyon kaya dapat wala itong masiyadong malaman sa mga activities niya. Delikado.

Hindi naman siya parating kailangan ni Hector. Tatawag ang kapag may ipapagawa sa kaniya. Isa sa bagay na pinagdarasal niyang huwag mangyari.

Kaya lang apat na araw mula noong huling tawagin siya ng binata, nasa duty pa siya. Nagulat na lang siya nang dumating ang lalaking kinakatakutan niyang dumating. Si Hector.

May dilim sa mukha nang pumasok sa kainan. Derektang tumama ang mga mata nito sa dereksyon niya.

Napasinghap at agad siyang napakapit ng mahigpit sa tray na hawak.

“Kilala mo? Hala! Ang pogi...” Nagbulungan ang mga babaeng dinalhan niya ng drinks.

“Hindi, pero my gosh! He's so hot, girl. Di ko na keri 'to.”

Napalunok siya at napayuko. Hindi niya alam kung saan nito nalaman na nandito siya. Kung pwede lang sanang tumakbo ay baka kanina niya pa nagawa.

“Gosh, girl! Mukhang papunta rito!” namimilog ang mga matang bulalas ng isang babae nang mapansin na patungo si Hector dito banda.

“Ayos lang ba ayos ko? Iyong lipstick ko, okay lang ba?” Natataranta na nag-ayos kaagad ang mga babae sa harapan niya.

Iniisip pa rin ng mga babaeng iyon na ang mga ito ang lalapitan ni Hector. Walang kamalay malay ang mga babaeng iyon.

Napalunok si Elena at mas lalong diniinan ang hawak sa food tray. Malakas ang kabog ng dibdib niya. Nagwawala ang puso niya dahil sa takot.

“We have to go,” may lamig sa boses ni Hector.

Nananatili ang mata sa kaniya. Namilog ang mga mata ng mga babae nang balingan siya. Saka lang napagtanto ng mga babaeng ito na siya ang pinunta ni Hector doon.

Nagulat siya nang hawakan siya ni Hector sa kamay.

“Uy! Ano 'yan?” Aalma pa dapat si Merridet nang makitang hinihila siya palabas ni Hector.

Pero maging ang kaibigan niya ay hindi na nakalapag nang tingnan ni Hector. Isang tingin lang, tiklop si Merridet. Imbes na tulungan siya ay namula pa ang mukha ni Merridet na parang nahihiya.

Hindi niya lubos akalaing ganito kalala ang epekto ni Hector sa mga babae.

Marahas na binuksan ni Hector ang pinto sa front seat at patulak na sinakay siya doon.

Saan kami pupunta? Bulalas niya sa isipan.

Sumakay si Hector sa driver's seat at agad bumaling sa kaniya. Napaurong siya sa takot. Baka saktan siya kaya agad niyang pinansalag ang braso sa ulo niya.

Natawa si Hector. Tawa na nakakainsulto. Nanatili pa rin ang dilim sa mga mata ng binata. Inangat ni Hector ang kamay upang hawakan si Elena sa ulo.

Aaminin ni Hector na gustong gusto niya nang saktan ang dalaga. Naiirita siyang malaman na nagtatrabaho pa rin ito gayong may pinag-usapan na sila.

Pero kahit papaano'y nagustuhan niya ang resulta ng pagpapanggap nila ni Elena. Nitong umaga, nagpunta si Farah sa silid niya para dalhan siya ng pagkain. Nakakagulat na inaasikaso siya ni Farah na dati namang hindi ginagawa ng babae sa kaniya.

“That girl. She's not good for you, Hector. She looks like a gold digger. Peperahan ka lang niya.”

Naalala niyang iyon ang eksaktong sinabi ni Farah matapos siyang dalhan ng pagkain sa silid niya.

“Why do you care, Farah? Hindi mo na ako boyfriend ngayon. You have my father now. Bakit nag-aalala ka pa rin sa akin?” ngumisi siya sa babae kalakip ng nanunudyong tingin.

Bigla na lang itong humakbang palapit at hinalikan siya. Yes. Farah did kiss him. At nasasabik si Hector dahil lang sa isang halik na yun at sa huli ay pinatulan niya ito at pinalalim pa ang halik.

At tumugon siya sa halik ni Farah at...

may nangyari nga sa kanila ni Farah.

Three a.m. agad na lumipat si Farah sa kabilang silid. Sa silid ng ama niya. Sa silid ng asawa nito. Tila wala lang dito, matapos nitong makipaglaro ng apoy sa kaniya kagabi.

He just fvcked his step-mother, Farah last night...

Niloloko ni Farah ang ama niya.

Nagulat si Elena nang malaman na tutungo sila sa mall ngayon.

“What do you think?” nilingon siya ni Hector matapos ipakita ng sale's lady ang mga alahas na may matataas na kalidad.

Napalunok siya. Kahit kailan hindi pa aiya nakakahawak ng alahas na ganito kamahal. Atsaka, wala siyang hilig sa alahas.

“H-Hindi ko po alam. Ano... puros magaganda lahat.” Agad siyang napayuko.

Natatakot siyang baka mali ang maisagot niya kay Hector. Baka malagot na naman siya.

“Isuot mo sa kaniya. Will try kung magustuhan ko.”

Nagulat siya sa sinabi ni Hector. Bakit siya ang magsusuot? Panigurado naman na hindi para sa kaniya ang alahas na iyon.

“Ma'am, can you try this?” aning sale's lasy at binalingan siya.

Napalunok at nanginginig na hinawakan ang mamahaling alahas. Paniguradong mas mahal pa ang bagay na iyon kaysa sa buhay niya. Kaya ingat na ingat siya sa kilos niya.

Nang maisukat niya lahat ng gustong ipasukat ni Hector sa kaniya ay saka lang siya nakahinga ng maluwag.

“Kukunin ko lahat ng sinukat niya.” Sa hulu ay sinabi ni Hector.

Namilog ang mga mata niya. Puros matataas na kalidad ng alahas ang sinukat niya kanina. At sobrang mamahal ng mga iyon.

Ganoon ba kayaman si Hector para ma-afford ang lahat ng iyon?

Halos hindi na makapagsalita si Elena.

Kaya lang pambabae ang mga alahas na pinili ni Hector. Walang ideya si Elena kung kanino ni Hector ibibigay iyon.

.....

“Oh my goodness, Hector. You make me happy! I didn't expect that magpapadala ka ng ganito!” excited na bulalas ni Farah sa kabilang linya.

“Up until now. Alam ko pa rin ang mga gusto mo. You like them?”

“Of course!” tuwang tuwa na sambit ni Farah.

Gabi na at kilig na kilig pa rin si Farah sa mga dumating na regalo mula kay Hector. Ibinigay ni Hector ang halos lahat ng alahas na nabili sa jewelry shop. Mahilig sa mga alahas si Farah. Kaya alam ni Hector na matutuwa ang babae doon.

Sa tabi ni Hector ay ang mahimbing na natutulog na si Elena. May isang alahas na hindi niya ibinigay kay Farah. Iyon ay ang ‘sing-sing’. Sa lahat, iyon ang mas mahal at mas mataas ang kalidad.

Walang saplot si Elena sa ilalim ng kumot. Ramdam ni Hector ang init na nagmula sa katawan ni dalaga.

Dahan-dahan na kinuha ni Hector ang kamay ni Elen at dahan-dahan na sinuot doon ang sing-sing habang wala itong kamalay malay at mahimbing sa pagkakatulog dahil sa pagod.

“Mababaliw ulit sa akin si Farah. Kapag nangyari iyon, saka ko siya wawasakin. You play it well, my Elena. You play it very well,” ani Hector at hinawi ang buhok sa tainga ng dalaga.