Chapter 3

“Hindi ka spesyal, kung iyon ang iniisip mo. Wala lang akong maisip na kunin para gawin ang trabahong iyon. Since may utang ang ama mo sa'kin, maybe it's a good idea that you play that part instead,” ani Hector nang matulala siya.

Napakurap kurap siya at napalunok. Kung ganoon, iyon ang naisip nitong ibang paraan maliban sa makipag-s*x sa kaniya.

Napaisip siya. Bayolente si Hector sa kama. Hindi niya alam kung masasabayan niya ang istamina ng lalaki.

“Where are you going?” Biglang tanong ni Hector nang tumayo siya at akmang tatanggalin ang swero sa braso niya.

“Papasok...” medyo alanganin pa ang sagot niya.

May lamig sa mga mata ng binata. “Did I told you to go?”

Agad siyang kinabahan. Mali ba ang sagot niya?

Natigilan siya nang tumayo ito at nilapitan siya. Kinuwelyuhan siya nito upang patakan siya ng mababaw na halik sa labi. Namimilog ang mata niya nang magsalubong ang mga tingin nilang dalawa.

“Galingan mo ang pag-arte bilang fiancee ko,” paanas na sabi nito sa kaniya bago siya padarag na binitiwan.

Muntik pa siyang matumba sa ginawa ng lalaki.

Parang may bikig na bumara sa lalamunan niya. Naramdaman niya ang kirot sa dibdib. Bakit ba pakiramdam niya para lamang siyang disposable na bagay na gagamitin kapag kailangan at itatapon kapag di na kailangan?

Ganoon lang ba ang purpose niya sa mundong ito? Ang ipanganak na ganito?

Anong magagawa niya? Mahirap siya, may kaya at makapangyarihan si Hector.

Wala siyang ni katiting na pag-asang makatakas sa lalaki.

Nang umalis si Hector, saka nagsipag-unahang tumulo ang luha niya sa mga mata. Agad niyang pinahid iyon pero patuloy pa rin na pumapatak.

“Ayos lang 'yan. Kaya mo 'yan, Elena. Kapag nabayaran mo na ang utang ng Papa mo. Mamumuhay na ulit kayo ng payapa. Makakalimutan mo rin ito.” cheer niya sa sarili niya.

Walang ibang magpapalakas ng loob niya kundi ang sarili niya lang din. Para ito lahat sa Papa niya. Iyon na lang ang natatanging bagay na pinagkukuhanan niya ng lakas.

......

Dumating ang personal shopper ni Hector.

“Sasama ka sa sa'kin. Mamimili tayo ng gamit mo.” Pormal na sabi ng babaeng nasa edad 30. Halatang matagal na itong nagtatrabaho kay Hector.

Maliban sa pagiging personal shopper ni Hector ay ito rin ang inatasan ng lalaki na mag-o-orient sa kaniya sa mga gagawin niya.

“Basahin mo ang lahat ng ito. Kailangan mong malaman ang background ng pamilya ng mga Falcon. Pag-aralan mo ang lahat ng gusto at hindi gusto ni Hector... and this...” At may nilapag pa na isang folder ang babae matapos ang mahabang paliwanag.

Nang buksan niya ay nagulat siya nang makita ang laman ng folder. Isa iyong profile. Profile ng babaeng kamukha niya.

“Si Farah Fernandez, siya ang ex ni Sir Hector. Siya na ngayon ang step mother ni Hector dahil pinakasalan ng babaeng iyan si Don Antonio Falcon, ang ama ni Hector,” paliwanag ng babae.

Ang babae ay matanda lang ng isang taon sa kaniya. Hindi kaya't mahal pa rin ni Hector si Farah? Galit ito sa babae kaya't siya ang napagbuntunan ng galit nito dahil magkamukha sila ni Farah?

Dahil sa nakita, parang nasagot lahat ng agam-agam niya sa dibdib.

Isa lang ang masakit. Siya ang naiipit... dahil siya ang sumasalo ng lahat ng pasakit na iyon.

.....

Nagtungo sila sa mga sikat at mamahaling brands ng mga damit, alahas, at sapatos. Lahat ng binili nila ay gagamitin para sa pagpapanggap niya.

Lahat ng iyon ay para sa trabaho niya.

Pagod na pagod na nagtungo siya sa hospital na kinaroroonan ng ama niya. Mapait siyang napangiti nang makita ang nakaratay na ama sa hospital bed.

“Good evening, Papa,” bati niya sa natutulog na ama.

Ang tanging nakayanan niyang bilhin ay ang nag-iisang cup noodles. Iyon na lamang ang gagawin niyang hapunan ngayon.

“Naglakad lang ako, Papa. Nakakangalay sa binti.” Muntik pa siyang mapaiyak buti na lang napigilan niya. “Buti na lang lumaki akong malakas ang mga buto kaya kinaya ko iyong nilakad ko.”

Nilakipan niya pa iyon ng tawa. Bente na lang ang laman ng pitaka niya. Kahit kailangan niyang magpanggap na fiancee ni Hector, kailangan niya rin magtrabaho para sa iba pang gastusin ng Papa niya.

Covered na ng masungit niyang tiyahin na si Olivia ang ibang expenses sa hospital. Kahit papaano'y nagpapasalamat siya doon. Kahit araw araw siyang binubulyawan ng Tiyahin niya, ayos lang. Maka-survive lang sila ng ama niya.

“Kain tayo Papa,” tinaas niya pa ang cup noodles at tumawa.

Nang sumubo siya, di na niya napigilang umiyak. Nanginginig ang kamay niya at agad pinahid ang luha sa pisngi.

“Kapag gumaling ka na, kakain tayo sa restaurant. Kaya magpagaling ka. Pag-iipunan ko iyon.” Ngumiti siya sa ama kahit may luha pa sa mga mata.

.....

Hindi na makilala ni Elena ang sarili sa harap ng salamin matapos siyang ayusan ng kinuha ni Hector na make-up artist.

Suot niya ay night dress na manipis at cream colored above the knee. Pinaresan iyon ng heels na katerno ng damit niya.

Monday ng gabi. Ito ang gabi na haharap sila ni Hector sa pamilya nito. Ito ang gabi na ipapakilala siya ni Hector bilang fiancee nito.

Napabuntong hininga siya.

“Kailangan na na'tin lumabas. Naghihintay na si Sir sa baba. Hindi pwedeng magtagal.” seryoso ang boses ng lalaking tauhan ni Hector.

Lahat ng tauhan ni Hector ay may sukbit na armas. Ang mga tauhan na ito ay well trained, karamihan ay assassin under ng Falcon empire. Malalaki ang katawan na alam mong sa isang pitik lang ay kayang pumaslang ng kahit na sinong gusto nitong paslangin.

High end ang security ng Mansyon ni Hector. Hindi basta basta natatakasan.

Kinakabahan na tumango siya sa lalaking may malaking pangangatawan.

Agad siyang sumunod dito at ilang beses na napalunok. Nanlalambot ang binti niya habang naglalakad palabas ng silid.

Nasa may hagdan na siya pababa nang matanaw ang matangkad at naka-tuxedo na lalaki na naghihintay sa baba.

Malapad ang balikat, may maawtoridad na tindig, kalakip niyon ang kadiliman sa awra nito kahit nakatalikod.

Si Hector.

Nang humarap ito at nakita siya ay bahagyang umawang ang bibig nito habang pinagmamasdan siyang pababa ng hagdan.

Kalaunan ay napaiwas ng tingin si Hector.

“Let's go,” anito at naunang maglakad ni hindi siya hinintay.

Napilitan siyang bilisan ang lakad para masundan agad ito.