FAZER LOGINSEREIN’S POV
Pagkaalis ni Liam, ang katahimikan sa loob ng opisina ni Alistair ay mas mabigat pa sa semento. Hindi siya nagsasalita, pero ang bawat marahas na pagtipa niya sa keyboard at ang tunog ng paglipat ng mga dokumento ay sapat na para malaman kong nagngangalit siya sa galit.
Bakit ba siya nagkakaganyan?
Noong una, akala ko ay gusto niya lang akong parusahan dahil sa kasalanan ng pamilya ko. Pero ang pagbabawal niya sa akin na makipag-usap kay Liam—ang pag-angkin niya sa bawat minuto ng oras ko—ay tila lumalampas na sa pagiging isang amo. Para siyang isang bantay na ayaw hayaang makalabas ang kanyang bihag sa paningin niya.
‘Baka natatakot lang siya na makatakas ako,’ pilit kong kumbinsi sa sarili ko. ‘O baka naman, bahagi ito ng laro niya para sirain ang kaisipan ko.’
Pero may isa pa akong kailangang asikasuhin. Habang iniisip ng lahat, lalo na nina Julian at Alistair, na isa lang akong mahinang babae na walang muwang sa mundo, may itinatago akong alas.
Sa loob ng dalawang taon, palihim akong nagpapatakbo ng isang boutique investment firm—ang Le Ciel Ventures. Walang nakakaalam nito, kahit ang aking ina. Ginamit ko ang mga perang itinabi ko mula sa mga mana ni Papa at ang matalas kong pakiramdam sa stock market para palaguin ito. Ito ang tanging paraan na alam kong makakapagligtas sa akin sa oras na tuluyan na akong talikuran ng mundo.
Kailangan kong makapunta sa main office ko sa kabilang dulo ng siyudad. May mahalagang kontrata kaming kailangang pirmahan para sa isang tech startup acquisition. Kung hindi ako sisipot, baka mahalata ng mga partners ko na may problema.
"Mr. Thorne," mahina kong tawag habang nakatayo sa harap ng kanyang mesa.
Hindi niya itinaas ang kanyang paningin. "Ano?"
"Kailangan ko po sanang lumabas saglit. May... may kailangan lang po akong bilhin na gamit para sa sarili ko. Mga personal na bagay."
Dahan-dahan niyang ibinaba ang kanyang pluma. Ang kanyang mga mata ay nanunuot sa akin, tila ba sinusukat kung nagsisinungaling ako. "Ilang oras?"
"Dalawang oras lang po, Sir."
Isang matagal na katahimikan ang namayani bago siya tumango. "Fine. But you will take my driver. At siguraduhin mong babalik ka bago mag-alas singko. Kung hindi, huwag mo nang subukang pumasok ulit sa pintong ito."
Mabilis akong lumabas. Pero sa halip na sa mall, nagpababa ako sa isang mataas na building sa business district. Nagdahilan ako sa driver na doon ang tagpuan namin ng isang kaibigan.
Pagpasok ko sa loob, mabilis akong dumeretso sa elevator patungo sa penthouse. Sa loob, tinanggal ko ang aking maid's cap at mabilis na nag-ayos. Kinuha ko ang isang itim na blazer mula sa aking bag at isinuot ito sa ibabaw ng aking uniporme. Mula sa pagiging katulong, nagmukha akong isang seryosong businesswoman.
"Good afternoon, Ms. Beaumont," bati ng receptionist ko.
"Diretso tayo sa conference room. Is everyone ready?" seryoso kong tanong. Dito, ako ang masusunod. Dito, ako ang may kapangyarihan.
Sa loob ng isang oras, nakatutok ako sa mga graph at numero. Ang Le Ciel Ventures ay lumalago. Pero habang nasa gitna kami ng meeting, biglang nag-vibrate ang phone ko. Isang unknown number.
Kinabahan ako. Sinagot ko ito nang palihim sa ilalim ng mesa.
"Serein."
Ang malamig na boses ni Alistair.
"S-sir? Bakit po?"
"Nandito ako sa lobby ng building na pinagbabaan mo," aniya, at naramdaman ko ang paghinto ng mundo ko. "Sabi ng driver ko, pumasok ka rito pero hindi ka na lumabas. Nasaan ka, Serein? O gusto mo bang ako mismo ang umakyat diyan para hanapin ka?"
Napatingin ako sa labas ng glass window. Paano niya nalaman?
"Sir, pabalik na po ako—"
"Thirty seconds, Serein. Kapag wala ka pa sa harap ko sa loob ng tatlumpung segundo, sisiguraduhin kong ang sikretong itinatago mo rito ang magiging mitsa ng pagbagsak mo."
Pinutol niya ang tawag. Nanlalamig ang mga kamay ko. Mabilis akong tumakbo patungo sa elevator habang pilit na tinatago ang blazer at ibinabalik ang maid's cap. Sa isip ko, isa lang ang tanong: Gaano kalalim ang alam ni Alistair Thorne? At bakit pakiramdam ko, palagi siyang isang hakbang na nauuna sa akin?
Ang araw ng paglabas ni Alistair sa ospital ay hindi naging tahimik. Sa labas ng Le Ciel Medical Center, nagkakagulo ang mga reporter, pero walang sinuman ang nakakalapit sa main lobby. Sa halip na lumabas sa harap, isang convoy ng mga itim na armored SUV ang dumaan sa basement.Sa loob ng pangunahing sasakyan, magkatabi sina Alistair at Serein. Nakasuot si Alistair ng isang pasadyang itim na suit na itinahi para itago ang mga benda sa kanyang katawan. Si Serein naman ay nakasuot ng isang power suit na kulay pula, ang kanyang buhok ay nakapusod nang mahigpit, at ang kanyang mga mata ay nakatago sa likod ng mamahaling sunglasses."Handa ka na ba?" tanong ni Serein habang hinahawakan ang kamay ni Alistair sa ilalim ng madilim na bintana."Higit pa sa handa," sagot ni Alistair. Ang kanyang boses ay bumalik na sa dati nitong bagsik. "Ipinamigay ko ang trono ko para sa'yo, Serein. Ngayon, kukunin nating muli 'yon nang magkasama."Ang Komprontasyon sa Thorne HeadquartersDumiretso ang convo
Ang mga sumunod na linggo ay naging isang mahaba at masusing proseso ng pagbawi. Hindi lamang para sa katawan ni Alistair, kundi para sa relasyong halos mawasak ng poot at lihim. Sa loob ng pinaka-secured na suite ng Le Ciel Medical Center, tila huminto ang mundo para sa kanilang dalawa. Ang ingay ng media tungkol sa pagbagsak ng Thorne Syndicate at ang misteryosong paglaho ng kanilang CEO ay hinarangan ng mga makakapal na pader at mga elite na sundalo ni Serein.Sa bawat madaling araw, si Serein ang unang gumigising. Hindi niya hinahayaang ang mga nurse ang gumawa ng mga personal na bagay para kay Alistair. Siya ang naghahanda ng maligamgam na tubig, siya ang nag-aayos ng mga unan, at siya ang matiyagang nagpapakain sa lalaki habang ito ay dahan-dahang bumabalik ang lakas.Isang hapon, habang nakadungaw si Alistair sa bintana ng kanyang silid, pumasok si Serein na may dalang tray ng pagkain. Ang sikat ng araw ay tumatama sa mukha ni Alistair, nagbibigay ng anino sa kanyang matalas na
ALISTAIR’S POVNakatayo ako sa gitna ng kwarto, hindi alintana ang lamig ng aircon na humahalos sa hubad kong dibdib. Pinapanood ko ang pinto na dahan-dahang sumasara matapos lumabas ni Serein. Ang bawat yabag ng kanyang paa palayo sa akin ay tila tunog ng isang hatol na habambuhay kong papasanin."Alistair! Ano pang tinitingin-tingin mo riyan?! Tawagan mo ang mga abogado! Ipa-freeze mo ang accounts! Gawin mo ang lahat!" rindi kong naririnig ang boses ni Isabella sa likuran ko, pero tila isa na lang itong mahinang bulong.Hindi ako makagalaw. Tumingin ako sa kama—sa gusot na kumot kung saan ko siya naramdaman kagabi. Ang amoy niya, yung tamis ng kanyang balat at ang init ng bawat hininga niya, ay narito pa rin. Isang gabi lang ang lumipas, naramdaman ko ang langit sa kanyang piling. Naniw
Ang puting pasilyo ng private hospital sa loob ng Le Ciel headquarters ay puno ng mga armadong tauhan. Walang sinumang Thorne o Beaumont ang pwedeng makalapit. Sa loob ng ICU, ang tanging tunog na naririnig ay ang rhythmic na beeping ng heart monitor na nakakabit kay Alistair.Dahan-dahang pumasok si Serein sa kwarto. Wala na ang kanyang matapang na aura bilang si Mistress V. Nakasuot siya ng simpleng puting hospital gown, at ang kanyang mga kamay ay may mga benda pa mula sa mga galos sa tulay.Naupo siya sa tabi ng kama ni Alistair. Ang lalaking dati ay tila isang hindi matitibag na pader ay ngayon ay nakaratay, maputla, at maraming tubo sa katawan.Ang Tahimik na PagbabantayKumuha si Serein ng palanggana ng maligamgam na tubig at malinis na tela. Gaya ng ginawa ni Alistair sa kanya noong siya ang nilalagnat, dahan-dahan niyang pinunasan ang noo at ang mga braso ng lalaki."Sabi mo noon, bawat 'O-opo' ko ay nagiging katotohanan," bulong ni Serein, ang boses ay nanginginig. "Ngayon,
Ang katahimikan ng gabi ay biglang binasag ng tunog ng nagtitilihang gulong at sunod-sunod na putok ng baril. Hindi pa nakakalayo si Alistair sa penthouse ni Serein nang tambangan ang kanyang sasakyan. Hindi ito gawa ng Le Ciel Ventures. Ito ay ang mga pamilyang kinalaban ng Thorne Syndicate sa loob ng maraming taon—ang mga buwayang naghihintay lang na manghina ang leon."Sir, duck!" sigaw ni Marcus habang pilit na inililiko ang sasakyan sa gitna ng expressway.RAT-TAT-TAT-TAT!Binasag ng mga bala ang salamin ng kotse. Tatlong itim na van ang nakabuntot sa kanila, punong-puno ng mga armadong lalaki. Si Alistair, sa kabila ng sakit ng kanyang puso, ay mabilis na nag-switch sa kanyang "Mafia Mode." Kinuha niya ang dalawang automatic pistol sa ilalim ng kanyang upuan. Ang kanyang mga mata na kanina ay puno ng luha, ngayon ay puno na ng purong kamatayan."Gusto niyo ng giyera?" bulong ni Alistair habang kinakasa ang baril. "Ibibigay ko sa inyo."Ang PagsabogMula sa kanyang penthouse, nar
SEREIN’S POVNakasandal ako sa malamig na bintana ng aking penthouse. Sa ibaba, ang mga ilaw ng siyudad ay tila mga bituing nahulog sa lupa, pero sa paningin ko, ang lahat ay malabo dahil sa mga luhang ayaw tumigil sa pag-agos.Hawak ko ang aking phone—ang device na ginamit ko para wasakin ang imperyo ni Alistair. Pero sa halip na mga graphs ng stock market ang tinitignan ko, ang pinapanood ko ay ang isang pasikretong video na kinuha ko noong natutulog siya sa tabi ko. Ang mahimbing niyang paghinga, ang dahan-dahang paggalaw ng kanyang dibdib... ang kapayapaang ako mismo ang nagnakaw sa kanya."Ma'am Serein..." pumasok ang aking assistant na si Lisa. "Naka-secure na po ang lahat ng documents. Ang Thorne Enterprises ay opisyal na nang nasa ilalim ng Le Ciel. Pero... may problema po.""Ano 'yon?" pilit kong pinatatag ang boses ko."Si Sir Alistair po. Iniwan niya ang mansyon. Wala siyang kinuha, kahit isang sentimo. Sabi ng mga tauhan namin doon, lumabas lang siya na suot ang damit na s







