บทที่ 2

บทที่1

ทายาทอันดับที่หนึ่ง

ประเทศญี่ปุ่น

ชายหนุ่มรูปร่างสูงหุ่นดีราวกับนายแบบยืนมองผู้คนที่เข้ามาเที่ยวในสถานที่อโคจรแห่งนี้ด้วยรอยยิ้มมุมปาก ส่วนแววตาและใบหน้าหล่อเหลายังคงเรียบเฉยและเย็นชาดังเดิมเพราะเขาชินชากับภาพเหล่านี้มาตั้งแต่จำความได้แล้ว ไม่มีอะไรให้เขาต้องตื่นเต้นหรือต้องใส่ใจมากมายขนาดนั้น

ส่วนสถานที่อโคจรที่ว่านั้นคือไนต์คลับขนาดใหญ่ของเขาเอง ปู่ยกให้เขาดูแลและยังให้เขาเป็นเจ้าของแต่เพียงผู้เดียวอีกด้วย และที่เขาบอกว่ามันคือสถานที่อโคจรเพราะที่นี่มีทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นยาเสพติด ผู้หญิง หรือแม้แต่อาวุธผิดกฎหมายที่มีคนเข้ามาแลกเปลี่ยนและซื้อขายกันแทบทุกวัน ซึ่งทุกอย่างไม่มีคำว่าฟรี ค่าผ่านทางย่อมสูงลิ่วตามสิ่งซื้อขายนั่นแหละ

แต่ทว่าทุกคนที่มาที่แห่งนี้ต่างก็เต็มใจควักเงินจ่ายค่าผ่านทางอย่างไม่ลังเล เพราะนอกจากจะไม่ต้องกลัวว่าการซื้อขายจะมีปัญหาแล้ว ยังได้รับการคุ้มครองจากคนของเขาจนกว่าการซื้อขายจะสำเร็จอีกด้วย

ทำให้สถานที่แห่งนี้เป็นอีกหนึ่งที่ที่ทำรายได้อย่างมหาศาลให้กับตระกูลโอคุยะซึ่งก็คือตระกูลของเขาเอง และตระกูลของเขายังเป็นตระกูลยากูซ่าที่มีอิทธิพลมากที่สุดของญี่ปุ่นอีกด้วย

ทำให้ความน่าเชื่อถือในการทำธุรกิจสีเทาอยู่อันดับแรกๆ ของวงการนี้เลยก็ว่าได้เพราะฉะนั้นไม่มีใครไม่รู้จักตระกูลของเขาและไม่มีใครที่ไม่อยากทำธุรกิจด้วย ที่สำคัญไม่มีใครอยากมีปัญหากับคนตระกูลโอคุยะ เพราะต่างก็รู้กันดีว่าจุดจบจะเป็นอย่างไร

ก๊อกๆ

“ขออนุญาตครับนายน้อย” เสียงเคาะประตูตามมาด้วยเสียงลูกน้องคนสนิททำให้เคนเซละสายตาจากสิ่งที่กำลังมองอยู่ ตอนนี้เขาอยู่ในห้องทำงานที่มีกระจกนิรภัยอย่างดีขวางกั้นระหว่างลูกค้าด้านนอกกับตัวเขาที่อยู่ด้านในห้องทำงาน

ซึ่งมันเป็นกระจกที่คนนอกไม่สามารถมองทะลุเข้ามาได้ มีแค่เขาที่สามารถมองเห็นทุกอย่างในไนต์คลับได้อย่างทั่วถึง ทำให้ทุกพื้นที่ของไนต์คลับไม่อาจรอดพ้นสายตาเขาไปได้ หากเกิดปัญหาอะไรขึ้นไม่มีทางที่เขาจะไม่รู้เพราะงั้นอย่าคิดมาสร้างปัญหาในที่ของเขาจะดีกว่า เพราะคนที่สร้างปัญหาและก่อความวุ่นวายเขาไม่คิดเก็บไว้ให้รำคาญใจสักราย

“เข้ามา” ร่างสูงเดินกลับมานั่งที่โต๊ะทำงานด้วยสีหน้านิ่งๆ ดังเดิมก่อนจะอนุญาตให้คนด้านนอกเข้ามาได้เพราะเขารู้ว่าจิโร่มีเรื่องสำคัญที่จะรายงานและมันเป็นเรื่องที่เขากำลังรอคำตอบอยู่ก่อนแล้ว

ไม่นานลูกน้องคนสนิทก็เปิดประตูเข้ามาพร้อมกับก้มศีรษะเพื่อขออนุญาตอีกครั้ง จากนั้นก็ถือแฟ้มเอกสารเดินเข้ามาหาและยื่นมันให้กับเขาซึ่งมันทำให้เขาแสยะยิ้มด้วยความพอใจ จิโร่ทำงานเร็วเสมอ เขาถึงไว้ใจและให้อีกฝ่ายเป็นลูกน้องคนสนิทที่ทำงานใกล้ชิดเขามากที่สุด

เนื่องจากตระกูลของเขาเป็นยากูซ่ามาตั้งแต่รุ่นบรรพบุรุษทำให้ธุรกิจเกือบทุกอย่างเป็นสีเทาเกือบทั้งหมด ซึ่งธุรกิจหลายอย่างของตระกูลจะมีผู้นำของตระกูลเป็นคนควบคุมดูแลทั้งหมด ไม่ใช่แค่ธุรกิจแต่ยังรวมถึงคนในตระกูลและเหล่าลูกน้องที่ทำงานให้กับตระกูลโอคุยะด้วย

ซึ่งผู้นำตระกูลคนปัจจุบันคือบิดาบังเกิดเกล้าของเขาเองแต่ทว่าก็ยังมีปู่ของเขาคอยควบคุมดูแลอยู่เบื้องหลังเหมือนเดิมเพราะถึงแม้จะยกตำแหน่งให้พ่อของเขาไปแล้ว แต่ยังมีหลายคนที่ไม่พอใจกับการขึ้นรับตำแหน่งผู้นำตระกูลของบิดา ยังคงมีคนที่พยายามหาโอกาสเล่นงานบิดาเขามาเสมอและมันก็เป็นแบบนี้มาหลายปีแล้วตั้งแต่พ่อเขารับตำแหน่งก็ว่าได้

ที่หลายคนไม่พอใจคงเพราะบิดาของเขาไม่ยอมแต่งงานกับคนญี่ปุ่นเหมือนกัน แต่กลับไปแต่งงานกับผู้เป็นแม่ของเขาที่เป็นลูกครึ่งไทย-ฮ่องกงแทน ทำให้ทุกคนมองว่าบิดาของเขาไม่คิดจะให้ทายาทสืบทอดสายเลือดซามูไรบริสุทธิ์เหมือนกับคนในตระกูลคนอื่นๆ เขาถึงได้ถูกเกลียดชังจากบรรดาญาติและคนอื่นๆ มาตั้งแต่เด็กๆ แถมยังถูกตราหน้าว่าไม่ใช่สายเลือดซามูไรบริสุทธิ์มาจนถึงตอนนี้

แต่ทว่าตอนนี้มันไม่เหมือนกับในอดีตเพราะเขาโตพอที่จะปกป้องตัวเองได้และเขาไม่จำเป็นต้องเกรงใจใครหน้าไหนทั้งนั้นในเมื่อเขาเป็นหลานชายคนโตและยังเป็นทายาทอันดับที่หนึ่งของตระกูล

อีกทั้งในกฎของตระกูลไม่ได้มีข้อไหนที่ห้ามให้คนในตระกูลแต่งงานกับคนต่างชาติและก็ไม่ได้มีกฎข้อไหนห้ามไม่ให้ทายาทที่ไม่ได้มีสายเลือดซามูไรบริสุทธิ์ขึ้นรับตำแหน่งผู้นำตระกูลด้วยเพราะงั้นต่อให้มีคนอยากคัดค้านและไม่พอใจมากแค่ไหนก็ไม่สามารถทำอะไรไปมากกว่าคำว่าไม่พอใจอยู่ดี

และถึงแม้ว่าการแต่งตั้งผู้นำตระกูลคนต่อไปจะมีความยุ่งยากมากกว่าทุกรุ่นแต่เขาก็คิดว่าตัวเองสามารถขึ้นเป็นผู้นำคนต่อไปได้ ซึ่งความยุ่งยากที่ว่านั้นคือครั้งนี้มีคนเข้ามาช่วงชิงตำแหน่งผู้นำตระกูลจากเขาอีกหนึ่งคน

ซึ่งก็ไม่ใช่ใครที่ไหน คนคนนั้นก็คือโอคุยะกะ ริวโตะญาติผู้น้องของเขาเอง อีกฝ่ายเป็นลูกชายของอาแท้ๆ ของเขาและริวโตะยังเป็นคนที่ตาแก่หัวโบราณทั้งหลายในตระกูลอยากให้ขึ้นเป็นผู้นำคนใหม่มากกว่าเขาอีกด้วย

ริวโตะอายุน้อยกว่าเขาหนึ่งปีและมันก็เป็นแค่ทายาทลำดับที่สองแต่เพราะมันมีสายเลือดซามูไรเข้มข้นไหลเวียนอยู่ในตัว ทำให้ริวโตะมีคุณสมบัติที่สามารถเข้ามาช่วงชิงตำแหน่งผู้นำตระกูลได้ อีกทั้งมันยังมีคนที่พร้อมสนับสนุนและผลักดันให้ขึ้นไปอยู่ในจุดนั้นมากกว่าเขาหลายเท่าด้วย ปู่เลยไม่สามารถคัดค้านเสียงข้างมากได้ จำต้องยอมให้ริวโตะเข้ามาช่วงชิงตำแหน่งผู้นำตามกฎของตระกูลต่อไป

คำว่าสายเลือดซามูไรไม่บริสุทธิ์มันทำให้เขาถูกกดดันจากทุกฝ่ายจนมีคนสนับสนุนไม่เพียงพอในการที่เขาจะขึ้นเป็นผู้นำตระกูลได้ แต่ทว่าเขาก็ไม่ได้ถูกตัดสิทธิ์หรอกนะ ไม่ว่าสายเลือดเขาจะเป็นยังไงแต่คำว่าทายาทอันดับที่หนึ่งก็ยังทำให้เขามีสิทธิ์ในการเป็นผู้นำตระกูลได้อยู่ดี

อีกอย่างคุณปู่ก็รักเขามาก มากกว่าหลานทุกคนทำให้ท่านหาทางช่วยเหลือเขาโดยเลื่อนการแต่งตั้งตำแหน่งผู้นำคนใหม่ออกไปอีกห้าเดือน ซึ่งภายในห้าเดือนนี้เขาต้องหาวิธีแก้เผ็ดคนเหล่านั้นและต้องหาวิธีให้ตัวเองชนะผลโหวตของคนที่จะสนับสนุนริวโตะให้ได้ด้วย

มันเหมือนจะเป็นไปได้ยากเพราะทางนั้นมั่นใจมากว่าจะชนะเขาแน่นอน แต่ทว่าเขาไม่คิดจะยอมแพ้และเขาก็ไม่คิดว่าตัวเองจะแพ้ด้วย คิดจะเขี่ยคนอย่างเขาให้พ้นทางมันไม่ง่ายขนาดนั้น ในเมื่อตำแหน่งผู้นำตระกูลมันเป็นสิ่งที่เขาควรได้รับตั้งแต่แรก เขาก็ควรจะต้องได้ ไม่ว่าใครหน้าไหนก็อย่าได้คิดมาแย่งไป!

และที่เขาต้องการตำแหน่งผู้นำตระกูลมันไม่ใช่แค่ได้ควบคุมอำนาจทุกอย่างเอาไว้ในมือแต่มันยังรวมถึงการให้ความปลอดภัยของบิดามารดาและคนที่สนับสนุนเขาด้วย เพราะถ้าเมื่อไหร่ที่อำนาจตกไปอยู่กับทางนั้น การเข่นฆ่าล้างบางจะเกิดขึ้นทันที คนที่มีอำนาจในมือเท่านั้นถึงจะอยู่รอดและเป็นผู้ชนะ

เพราะเหตุผลนี้เขาถึงต้องทำทุกอย่างเพื่อให้ได้ตำแหน่งที่มันควรจะเป็นของเขามาให้ได้ แม้ว่าจะต้องแลกกับอะไรเขาก็ยอมทั้งนั้น ในเมื่อคนที่จะสนับสนุนเขาให้ขึ้นรับตำแหน่งมีน้อยกว่าฝ่ายนั้น สิ่งเดียวที่เขาทำได้คือต้องหาวิธีอื่นและวิธีที่เขาคิดเอาไว้ก็อยู่ในแฟ้มที่จิโร่พึ่งยื่นมาให้ซึ่งตอนนี้มันได้อยู่ในมือเขาเรียบร้อย…