LOGINIsla Moretti POV Medyo may kaunting putik pa ang dulo ng rubber boots ko habang paakyat kami sa mataas na ridge ng Pine Haven project site. Huwebes ng umaga. Masakit sa balat ang sikat ng araw pero malamig ang simoy ng hangin na humahampas mula sa kabundukan. Hawak ko ang tablet ko kung nasaan ang huling certified copy ng blueprint, habang si Kalix naman ay naglalakad sa unahan ko, may bitbit na wooden stakes at mahabang folding surveyor’s tape. "Isla, dito ka dumaan sa may gilid ng pine tree. May lumambot na bahagi ng lupa dyan dahil sa ulan kagabi," paalala ni Kalix nang hindi lumingon. Huminto siya sandali para hintayin ako, bago iniabot ang kamay niya para alayan akong umakyat sa medyo matarik na tipak ng bato. "Salamat," hingal kong sagot habang inaayos ang strap ng safety helmet ko. "Nasaan na raw ba sina David? Akala ko ba mauuna sila rito sa main access road?" "Tumawag si David kanina kay Seb, nasa city engineering office pa raw. May hinahabol lang na huling clearance para
Isla Moretti POV Nakahawak ako sa gilid ng kahoy na frame ng greenhouse habang pinapanood sina Kalix at Seb na nagbubuhat ng malalaking glass panels mula sa likod ng pick-up truck. Martes ng umaga. Medyo malakas ang sikat ng araw ngayon dito sa Baguio, sapat lang para matunaw ang natitirang hamog sa mga dahon ng pine trees sa paligid ng bakuran. "Dahan-dahan, Seb. Medyo may kaunting langis pa 'tong gilid ng aluminum frame," paalala ni Kalix habang maingat na inilalapag ang dulo ng salamin sa ibabaw ng damuhan. Basang-basa na ng pawis ang likod ng suot niyang gray na t-shirt, at may bakas ng itim na grasa ang gilid ng braso niya. "Alam ko. Masyado kang nerbiyoso, Kalix. Hindi 'to babasagin na parang baso," tawa ni Seb, pero maingat pa rin ang bawat hakbang niya habang bitbit ang kabilang dulo. Lumapit ako sa kanila, dala ang isang bimpo at ang listahan ng mga sukat na ibinigay ng supplier mula sa La Trinidad. "Seb, kulang ng dalawang piraso 'yung para sa may exhaust fan section sa
Isla Moretti POV Medyo mausok ang loob ng sikat na cake shop sa may Session Road dahil sa dami ng taong nagkakape, pampalipas ng ginaw sa labas. Bitbit ni Kalix ang isang malaking brown paper bag na naglalaman ng chocolate cake na binili namin, habang ang isa niyang kamay ay nakalagay sa may ibabang bahagi ng likod ko, ginagabayan ako palabas sa pinto. "Isla, dahan-dahan ang hakbang. May kanal na may sira 'yung semento dyan sa unahan," paalala niya habang pababa kami sa gutter patungo sa nakaparadang SUV. "Oo, nakita ko," sagot ko, mas hinila ko pababa ang dulo ng hoodie ko. Kahit alam kong tapos na ang laro kay Lucas at nakapirma na kami gamit ang mga totoong pangalan namin kay Mayor, parang may kung anong ugali pa rin akong hindi agad maalis—'yung laging nakayuko kapag maraming tao sa pampublikong lugar. Pumasok kami sa loob ng sasakyan. Ipinatong ni Kalix ang cake sa backseat bago umikot patungo sa driver's seat. Hindi muna niya pinaandar ang makina. Tumingin siya sa akin, mata
Isabelle POV Maliit lang ang salamin sa may utility room ng city hall, pero sapat na para makita ko ang sarili ko habang inaayos ang kwelyo ng suot kong puting knit top. Biyernes ng hapon. Ito na 'yung araw. Walang enggrandeng belo, walang mahabang tren ng gown na sasayad sa sahig. Isang simpleng slacks at maayos na sapatos lang ang suot ko. "Isabelle, andyan na si Mayor. Kagagaling lang sa isang ribbon cutting sa itaas, medyo nagmamadali pero naka-ready na 'yung function room natin," boses ni Seb mula sa labas ng pinto. Binuksan ko ang pinto at nakita ko si Seb na pormal na pormal sa kanyang suot na navy blue polo shirt. Sa bisig niya, karga niya si Gabriel na naka-puting onesie at may maliit na gray na bow tie. Mukhang nagustuhan ng anak ko ang suot niya dahil panay ang hawak niya sa tela ng bow tie habang tinatawanan si Seb. "Salamat, Seb. Si Sebastian pala?" tanong ko habang kinukuha ang maliit kong pouch mula sa lamesa. "Nasa labas, kinakausap si Rico at Kuru. 'Yung dalawa
Isabelle POV Medyo maingay ang ulan sa bubong ng Baguio Public Market nang iparada ni Sebastian ang SUV malapit sa tapat ng slaughterhouse section. Amoy basang semento, sariwang gulay, at kape ang sumalubong sa amin pagkababa ng bintana. Martes ng umaga. Dahil bukas na ang kasal namin sa civil, kailangan na naming mamili ng mga gagamitin ni Rico para sa maliit na handaan sa bahay. "Isabelle, isuot mo 'tong jacket mo. Nilalagnat pa naman si Kuru sa bahay, baka ikaw naman ang mahawaan ng trangkaso," bilin ni Sebastian habang inaabot sa akin ang makapal na itim na windbreaker mula sa backseat. "Salamat," sabi ko habang isinusuot ito. "Si Gabriel, okay lang ba dyan kay Seb? Baka umiyak 'yun kapag nagising na wala tayo." "Okay lang 'yun. Binigyan siya ni Seb ng lumang de-susing orasan na hindi na gumagana, nakatitig lang mag-isip dun bago tayo umalis," tawa ni Sebastian habang kinukuha ang dalawang malaking eco-bag sa compartment. "Tara?" Bumaba kami ng sasakyan. Medyo madulas ang daa
Isabelle POVMedyo may hamog pa ang mga salamin sa veranda nang lumabas ako bitbit si Gabriel. Malamig. 'Yung klaseng lamig sa Baguio na kahit alas-siyete na ng umaga, nararamdaman mo pa rin sa buto kapag wala kang suot na medyas. Nakapulupot ang dalawang braso ng anak ko sa leeg ko, habang ang mukha niya ay nakasubsob sa balikat ng makapal kong hoodie.Naupo ako sa wooden bench kung saan natatanaw ang gilid ng bakuran. Tama nga si Rico. 'Yung mga itinanim naming sunflowers bago kami bumaba ng Manila, may malalaki at malalapad na silang berdeng dahon ngayon. Umahon na sila mula sa basang lupa, nakahanay nang maayos malapit sa gilid ng greenhouse."O, baka lamigin ang bata dyan," narinig kong boses ni Sebastian mula sa likod.Bumukas ang pinto ng veranda at lumabas siya, may dalang isang mug ng mainit na tsaa para sa akin at isang maliit na bote ng malamig na fresh milk para kay Gabriel. Isinuot din niya ang isang makapal na fleece jacket sa ibabaw ng suot niyang t-shirt. Naupo siya sa
Isla Moretti POV Nakatitig lang ako sa labas ng bintana ng sasakyan. Papalayo na kami sa Maynila, papalayo sa mansyong naging parang kulungan ko nitong mga nakaraang linggo. Tahimik sa loob ng SUV. Si Sofia ang nagmamaneho, suot ang kanyang shades habang sumasabay ang ulo sa mahinang kanta sa rad
Isla Moretti POV Ang agahan ko ay dinala na naman ni Kalix sa kwarto. Simula nung nalaman naming buntis ako, parang bawat sulok ng mansyon ay nilagyan ng harang. Hindi na ako nakakababa sa dining area, at lalong hindi na ako nakakalanghap ng sariwang hangin sa garden. "Kain na, Isla. May gatas
Isla Moretti POV Gising ako pero nanatili akong nakapikit sa kama. Narinig ko ang mahinang pagbukas ng pinto at ang mabibigat na yabag ni Kalix. Amoy sigarilyo siya at kape—ang amoy na naging permanenteng tatak na niya nitong mga nakaraang araw. "Alam kong gising ka, Isla," mahina niyang sabi.
Isla Moretti POV Naka-angat pa ang mga labi ko, ramdam ko pa ang init ng halik ni Kalix, nang biglang lamunin ng dilim ang buong dining room. Sabay kaming natigilan. Ang tanging naririnig ko na lang ay ang malakas na pintig ng puso ko at ang mabigat na hininga ni Kalix sa harap ko. "Kalix..." bul







