INICIAR SESIÓNIsla Moretti POV Nagising ako sa malamig na haplos ng hangin na pumapasok sa bahagyang nakabukas na bintana. Iba ang lamig dito sa Baguio; hindi ito 'yung tuyong lamig ng aircon, kundi 'yung amoy pino at sariwang hamog. Pagmulat ng mata ko, wala na si Sebastian sa tabi ko, pero rinig ko ang mahinang tawanan mula sa baba. Dali-dali akong nagsuot ng makapal na cardigan at bumaba. Naabutan ko si Sebastian sa sala, karga si Gabriel na nakasuot ng makapal na bonnet at mittens. Mukhang tuwang-tuwa ang bata habang pinapanood ang pagsayaw ng apoy sa fireplace. "Ang aga niyo namang mag-ama," bati ko sabay halik sa pisngi ni Sebastian at sa noo ni Gabriel. "Ayaw na kasing matulog ni buddy pagpatak ng alas-singko. Mukhang excited din siya sa bagong view," nakangiting sabi ni Sebastian. "Ready ka na ba? Sabi ni Rico, mas maganda raw makarating sa palengke bago mag-six thirty para iwas sa dagsa ng mga tao." "Give me ten minutes. Mag-aayos lang ako ng konti," sagot ko. Eksaktong paglabas ko n
Isla Moretti POV Nagkalat ang mga maleta sa gitna ng sala ng penthouse. Isang linggo na ang lumipas simula nang matanggap namin ang aming mga bagong pagkakakilanlan, at ngayon ang araw ng pag-alis namin pa-Baguio. Kahit na hindi naman kami tumagal dito sa Makati, parang nakakapanghinayang pa ring iwan ang lugar na naging pansamantala naming kuta. "Isabelle, 'yung mga gamit ni Gabriel sa banyo, nakuha mo na ba lahat?" tawag ni Kalix mula sa kwarto. "Nasa asul na bag na, Kalix! Isasara ko na lang," sagot ko habang pilit na pinagkakasya ang huling set ng mga damit ko sa maleta. Lumabas si Kalix mula sa kwarto. Maayos na ang kanyang pagkilos, at ang tanging bakas na lang ng nangyari sa Antipolo ay ang maliit na peklat sa kanyang kilay at ang bahagyang pag-iingat niya kapag bumubuhat ng mabigat. Lumapit siya sa akin at kinuha ang zipper ng maleta ko para tulungang isara ito. "Masyado kang maraming dinalang sweater. Sabi ko sa'yo, bibili na lang tayo ng bago doon," biro niya habang din
Isla Moretti POV Nagising ako sa amoy ng bagong timplang kape at pancake. Isang linggo na ang nakalipas simula nung gabi sa Antipolo, at unti-unti nang bumabalik ang sigla sa loob ng penthouse. Ang mga pasa sa mukha ni Kalix ay nagkukulay dilaw na lang, at hindi na siya ganoon kahirap kumilos tuwing babangon. Paglabas ko ng kwarto, naabutan ko si Kalix sa kusina. Naka-apron siya sa ibabaw ng kanyang t-shirt, seryosong nakatitig sa kawali habang pilit na binabaliktad ang isang pancake nang hindi ito nasisira. "Morning," bati ko habang humihikab. Lumapit ako sa kanya at sumandal sa counter. "Morning, beautiful," sagot niya nang hindi inaalis ang tingin sa niluluto. "Sakto ang gising mo. Five minutes, ready na 'tong breakfast. Gising na ba si buddy?" "Tulog pa. Himala nga, hindi siya nag-alarm kaninang alas-singko. Baka napagod din sa kakahabol ng mga daliri mo kagabi," tawa ko. Kumuha ako ng mug at nagbuhos ng kape. "Kalix, seriously, kailangan mo bang magluto? Pwede naman nating u
Isla Moretti POVTahimik ang penthouse. Malayo sa ingay ng Antipolo o sa bulong ng gubat sa Batangas. Ang tanging naririnig ko lang ay ang mahinang ugong ng aircon at ang marahang paghinga ni Kalix sa tabi ko. Natutulog na siya nang mahimbing, sa wakas. Nilinis na ni Kuru ang mga sugat niya kanina—puro pasa, ilang gasgas, at isang malalim na hiwa sa may tadyang na kinailangang tahiin.Dahan-dahan akong bumangon para hindi siya magising. Lumabas ako ng kwarto at dumeretso sa nursery. Nakita ko si Rico na nakaupo sa sahig sa labas ng pinto, nakasandal sa pader habang hawak ang kanyang tablet."Ma'am Isla, gising pa kayo?" bulong niya."Hindi ako makatulog, Rico. Chineck ko lang si Gabriel," sagot ko. Pumasok ako sa loob at nakitang mahimbing ang tulog ng anak ko. "Kumusta ang paligid?""Safe po tayo rito. Naka-lockdown ang buong building. Si Bossing Sebastian, nasa kabilang unit, kausap pa rin yata 'yung mga contact niya sa Italy gamit 'yung folder na nakuha ni Boss Kalix," ulat ni Rico
Isla Moretti POV Ang loob ng armored SUV ay puno ng tunog ng mga radyo at ang mahinang pag-vibrate ng makina. Tahimik lang kaming nakaupo sa likod. Nakatingin ako sa labas, sa mga ilaw ng kalsada sa Antipolo na mabilis naming nadadaanan. Hawak ko ang isang bulletproof vest na ibinigay ni Sebastian, pilit na iniisip kung paano ba ito isuot nang maayos. "Tulungan na kita dyan, Isla," mahinang sabi ni Rico. Kinuha niya ang vest at dahan-dahang itinuon sa katawan ko. "Dapat mahigpit pero nakakahinga ka pa rin. Kapag masyadong maluwag, hindi ka makakagalaw nang mabilis." "Salamat, Rico," sagot ko. "Hindi ko akalain na magsusuot uli ako nito." "Wala ring nag-akala na aabot tayo sa Antipolo para lang mag-rescue," biro ni Rico, pero walang tawa sa kanyang mga mata. "Basta tandaan mo, Ma'am, sa likod ka lang namin ni Bossing. Huwag kang tatalon sa harap maliban na lang kung sasabihin namin." Lumingon si Sebastian mula sa front seat. Naka-earpiece na siya at hawak ang isang tablet na nagpa
Isla Moretti POV Mabigat ang bawat hakbang ko sa malambot na lupa ng gubat. Yakap ko si Gabriel sa loob ng baby carrier na nakadikit sa dibdib ko. Ramdam ko ang mabilis na tibok ng puso niya, o baka puso ko 'yun na nagre-reflect sa kanya. Ang tanging liwanag namin ay ang maliliit na flashlight na nakakabit sa tactical vest nina Sebastian at Rico, na nakatutok lang sa paanan namin para hindi kami madaling makita mula sa malayo. "Dahan-dahan, Isla. Mataas ang mga ugat dito," bulong ni Sebastian habang hinahawi ang makakapal na dahon ng pako. "I'm okay. Just... keep moving," sagot ko, kahit na nararamdaman ko na ang hapdi sa mga binti ko mula sa mga talahib. Huminto si Rico sa unahan at itinaas ang kanyang kamay. Agad kaming napatigil. Pinatay nila ang mga ilaw. Ang tanging maririnig ay ang huni ng mga insekto at ang malayo pang ugong ng mga sasakyan sa ibaba ng bundok. "May gumagalaw sa bandang alas-dos natin," mahinang ulat ni Rico. Inilabas niya ang kanyang tablet na may thermal
Isla Moretti POV Tatlong araw na ang nakalipas simula nung libing ni Nanay. Tatlong araw na rin akong nakakulong sa loob ng master bedroom. Ang tanging nakikita ko lang ay ang apat na sulok ng kwarto at ang malawak na terrace na binantayan din ng mga tauhan ni Kalix sa ibaba. Narinig ko ang pag
Isla Moretti POV Ang amoy ng mga bulaklak sa loob ng simbahan ay masyadong masakit sa ilong. Nakatitig lang ako sa kabaong ni Nanay na napapalibutan ng puting kandila. Hindi ko alam kung ilang oras na akong nakatayo rito, pero parang wala pa ring pumapasok sa isip ko. Ang huling naaalala ko lang
Isla Moretti POV Hapon pa lang pero busy na ako sa kusina. Suot ko ang paborito kong apron at nakatali nang maayos ang buhok ko. Sa gitna ng kitchen island, nakalatag ang dalawang makapal na tipak ng Ribeye steak. Kinuha ko ang kosher salt at dinurog na paminta para i-rub sa karne. Dapat sakto an
Isla Moretti POV Napatayo rin ako nang makita kong balak niyang kuhanin ang baril niya sa ibabaw ng side table. "Kalix, sandali lang." "Isla, may van sa labas," matigas niyang sabi. "Hindi ito ang oras para sa dinner." Humarang ako sa harap niya. Hinawakan ko ang dalawang kamay niya. Cold na col







