LOGINIsabelle Cruz POV Puno ang kama namin ng mga damit, sapatos, at mga diaper ni Gabriel. Dalawang malalaking maleta ang nakabukas sa sahig, at kanina ko pa sinusubukang i-fold nang maayos ang emerald green dress na ibinigay ni Marco nang hindi ito nagugusot. Sa susunod na linggo na ang Architecture Gala sa Manila. Kahit anong gawin kong pagpapakabusy sa mga structural checklist ng Pine Haven nitong mga nakaraang araw, hindi ko na pwedeng iwasan ang katotohanan na kailangan na naming bumaba ng bundok. "Isabelle, kailangan mo ba talaga 'tong tatlong pares ng boots?" tanong ni Sebastian habang pumasok sa kwarto, bitbit ang isang tray ng bagong sterilisadong bote ng gatas ni Gabriel. "Kailangan 'yan, Sebastian. Hindi natin alam ang weather sa Manila, baka umulan. At saka magkaiba ang gagamitin ko para sa site layout visits at sa actual presentation sa investors bago ang gala," depensa ko habang maingat na inilalagay ang gown sa ibabaw ng maleta. Naupo si Sebastian sa gilid ng kama at pi
Sebastian (Kalix) POVMedyo sumasakit ang balikat ko paggising ko galing sa pagbubuhat ng mga glass panels kahapon. Tumingin ako sa orasan sa tabi ng kama—alas-singko y media pa lang ng madaling araw. Mas malamig ang hangin ngayon, ramdam ko kahit nakasara ang mga bintana ng kwarto namin. Sa tabi ko, mahimbing pa ang tulog ni Isabelle. Nakayakap siya sa unan niya, habang si Gabriel naman ay nakatihaya sa maliit niyang higaan sa gilid, bahagyang nakabukas ang maliit na bibig.Dahan-dahan akong bumangon para hindi sila magising. Nagsuot ako ng makapal na hoodie bago bumaba sa kusina. Pagdating ko sa ibaba, nagulat ako nang makita kong gising na rin si Seb. Nakaupo siya sa breakfast bar, may hawak na baso ng kape habang nakatitig sa tablet niya."Ang aga mo yata ngayon, Seb?" tanong ko habang lumalapit sa coffee maker para magsalin ng para sa akin."Hindi ako masyadong nakatulog, Sebastian," sagot niya nang hindi inaalis ang tingin sa screen. Iniharap niya sa akin ang tablet nang makaupo
Isabelle POVTahimik ang naging byahe namin pabalik sa subdivision mula sa site ng Pine Haven. Ang amoy ng basang lupa at putik mula sa construction site ay sumama sa amoy ng mga herbs na nasa likod ng sasakyan. Nakasandal ang ulo ko sa may bintana habang pinagmamasdan ang mga pamilyar na pino na nadadaanan namin. Kahit na maayos ang naging pag-uusap namin kay Architect Hernandez, hindi ko pa rin maiwasang maramdaman ang kakaibang tibok sa dibdib ko. Kilala niya ako. Alam niya kung paano ako gumuhit noong nasa Italy pa ako."You're overthinking again," basag ni Sebastian sa katahimikan habang maingat na inililiko ang SUV pumasok sa gate ng subdivision."Hindi naman sa ganoon, Sebastian. Medyo nabigla lang ako," sagot ko habang inaayos ang pagkakahawak sa tablet ko. "Architect Hernandez was one of the strict professors in Milan. Siya 'yung tipo na isang tingin pa lang sa lines mo, alam na kung kinopya mo lang o kung nanggaling talaga sa sarili mong ideya.""Pero narinig mo naman ang si
Isabelle Cruz POV Saktong alas-sais ng umaga, malamig pa ang hangin at may manipis na fog pa sa labas nang lumabas ako sa beranda. Suot ko ang isang lumang gray hoodie at leggings, habang bitbit ang maliit na pala at ang packet ng sunflower seeds na binili ko sa La Trinidad. Gaya ng ipinangako niya kagabi, nakatayo na si Rico sa tabi ng bagong gawang greenhouse timber frame. May dala siyang malaking sako ng fertilized soil at ilang gardening tools. "Ang aga natin, Architect, ah," bati ni Rico sabay baba ng sako sa damuhan. "Akala ko gigisingin pa kita pagkatapos kong mag-kape." "Hindi na, Rico. Mas gusto kong umpisahan 'to bago magising ang mag-ama ko," sagot ko habang lumalapit sa pwestong nilagyan ko ng marka kahapon. "Saan ba magandang i-halo 'tong pataba?" "Dito po sa gilid, Ma'am. Huhukayin muna natin nang kaunti para lumambot 'yung lupa bago natin ilagay ang seeds. Mas maganda kung may space bawat isa para hindi sila mag-agawan sa nutrients kapag lumaki na," paliwanag ni Ric
Isabelle POV Tahimik ang buong byahe namin pabalik mula sa La Trinidad. Kahit na puno ang likod ng SUV ng amoy ng sariwang rosemary, mint, at lavender, hindi ko na magawang ma-enjoy ang bango nito. Nakatitig lang ako sa labas ng bintana habang mahigpit na hawak ang packet ng sunflower seeds sa kandungan ko. Si Sebastian naman, halos bumaon na ang mga daliri sa manibela sa sobrang higpit ng hawak niya habang mabilis na binabaybay ang daan pabalik sa aming subdivision. "Isabelle, text Seb right now. Sabihin mo mag-ready sila sa sala," utos ni Sebastian, ang boses niya ay mababa at may pamilyar na talas na matagal ko nang hindi naririnig. "I already did. Naka-encode na ang message kay Kuru," sagot ko habang pinipindot ang phone ko. "They're waiting for us." Pagkapasok na pagkapasok ng sasakyan sa garahe, hindi na namin hinintay na patayin ni Sebastian nang matagal ang makina. Binuhat niya agad si Gabriel mula sa car seat habang ako naman ang kumuha sa diaper bag. Ang mga binili na
Isabelle POV Medyo maaga pa lang ay nakabihis na ako ng komportableng maong, rubber shoes, at isang light jacket. Ngayon ang araw ng lakad namin nina Sebastian at Gabriel patungong La Trinidad para maghanap ng mga halaman sa nursery. Tulad ng ipinangako ni Sebastian kagabi, walang laptop, walang blueprints, at walang security briefing ngayon. Isang simpleng family day. Pagbaba ko sa kusina, naabutan ko si Sebastian na inilalagay ang diaper bag at thermal flask sa backseat ng sasakyan sa garahe. Bumalik siya sa loob para kunin si Gabriel na kasalukuyang nakikipag-agawan ng sumbrero kay Seb sa sala. "Ayan, bagay sa'yo, buddy. Mukha kang maliit na hip-hop artist," tawa ni Seb habang inaayos ang maliit na snapback cap sa ulo ng anak ko. "Huwag mong sanayin sa ganyan ang anak ko, Seb. Baka paglaki niyan, puro oversized shirt na ang hinging pasalubong sa'yo," biro ni Sebastian habang kinukuha ang bata. Lumingon sa akin si Sebastian at ngumiti. "Ready ka na ba, Isabelle? Rico, sure
Isla Moretti POV Alas-dos na ng madaling araw. Nakaupo ako sa sofa sa sala, nakatitig sa pinto. Si Nanay ay mahimbing na ang tulog sa safe room, pero ako, hindi ko magawang ipikit ang mga mata ko. Bawat kaluskos sa labas, bawat huni ng radyo ng mga guards, nagpapakaba sa akin. Biglang bumukas a
Isla Moretti POV Alas-sais pa lang ng umaga pero dilat na dilat na ako. Pinanood ko si Kalix na magsuot ng kanyang polo shirt sa harap ng salamin. Hindi niya ako tinitignan. Walang "Good morning," walang halik sa noo, at wala ring yakap na nakasanayan ko. Ang tanging naririnig ko lang ay ang bawat
Isla Moretti POV Nagising ako hindi sa sikat ng araw, kundi sa tunog ng sunod-sunod na pukpok ng martilyo. Pagmulat ko, wala si Kalix sa tabi ko. Ang tanging naiwan na lang ay ang gusot na unan at ang matapang na amoy ng sigarilyo na kumapit sa kumot. Ramdam ko na kanina pa siya bumangon. Tumayo
Isla Moretti POV Mainit sa loob ng kusina, pero ito lang ang lugar kung saan hindi ko nararamdaman ang bigat ng mga plywood sa bintana. Ang amoy ng vanilla at bagong luto na butter cookies ang tanging nagpapaalala sa akin na tao pa rin ako, hindi lang basta display sa loob ng mansyon na 'to.







