LOGINAUTHOR’S POV:Sa hindi kalayuan tanaw na tanaw nina Unique at Liander ang dalawang tao sa may tabing dagat. Parang yelo ang reaksiyon ni Unique, yung tipong ready nang ikasa ang baril anumang sandali. Bilang isang sotto capo, Unique’s senses are super strong. Sanay na sanay ang kanyang pandama sa paparating na kapahamakan.At ngayon, sumisigaw ito nang klaro sa kanila.Napako ang kanyang tingin kina Amara at sa lalaking kausap nito– si Zachary Hidalgo.As Laxus’s second most trusted man, obligasyon niyang proteksyonan ang mga pag-aari ng Boss niya. At sa mundong ginagalawan nila, ang “pag-aari” ay hindi lang pera o teritoryo... Kundi pati na rin ang mga taong mahahalaga dito.Kabisado niya ang amoy ng panganib, at alam niya– sa bawat ngiti ni Zach sa dalaga– may kung anong mali siyang nararamdaman. Alam niyang magpinsan sina Laxus at Zach, pero sa mundo ng Mafia, ang dugo ay mabilis magtaksil.Sa likuran nila, ang kaninang sinusugba nilang isda na fresh pa, ngayon sumisiklab na sa a
AMARA‘S POV:Nakatingin lang ako sa kawalan, wala na ang kotse ni Laxus pero hindi pa rin maalis ang tingin ko sa pwesto nito. Amoy panganib at bakal ang paligid–amoy ng dugo. Pero sa kabila niyon, ang tanging nararamdaman ko lang ay ang init ng labi niya na dumampi sa noo ko kanina. Isang halik na nanatiling marka sa akin na ligtas ako. Ligtas na nga ba?Nagmamadali akong tumayo at kinuha ang shoulder bag na bitbit ko kanina sa may pinagtaguan ko kanina, at tumakbo palayo. Ayokong may makakita sa akin dito at pagbintangan pang ako ang may kasalanan ng lahat ng naka kalat dito. Habol ang hininga kong sinarado ang gate ng makarating ako sa apartment namin ni Hershey.“Oh bes, saan ka ba galing? Hingal na hingal ka yata?” Puna ni Hershey nang makita ako. Naabutan ko siyang inaayos ang mga bagong biling outfit namin sa sala kasama ni Diana na dito matutulog ngayong gabi. Kunot noo namang tumingin sa akin ang isa, habang naghahanda ng mga pagkaing dadalhin namin sa biyahe. “May nangyari
HERSHEY'S POV:“Ang angas pala ng sasakyan mo refrigerator no?” sabi ko, hindi matago ang pagkamangha dahil sino ba naman ang hindi? Bugatti limited edition ba naman ang sasakyan! Pang two-seater lang ang sasakyan, kaya noong una para akong iiyak nang maghiwalay kami ni Diana ng isasakyan. Napatingin ako sa side namin kung saan may Lamborghini na nakabuntot sa amin, sasakyan ito ni Liander at kasalukuyang naroon si Diana sa passenger seat.Tahimik lang si Refrigerator buong biyahe, at yung aura niya... Ibang-iba talaga. Pakiramdam ko, hindi lang siya guard.Napatingin siya sa akin nang bahagya, his Hazel-brown eyes caught me off guard, bago binalik ang atensyon sa daan. His lips form a slight curve on its edge, though his expression remained blank. “Wala nang ‘Security Guard' miss?” His voice, expensive as usual, is teasing me back. Namula ako.“Ewan ko sayo!” Inirapan ko siya, at nakita ko ang pagtaas ng kilay niya. “Huwag mo nga akong idaan sa ganyan! Saan mo ba nakuha itong kotse
HERSHEY’S POV“Tara na bebs, nakapili na ako ng bikini na para kay Amara,” masiglang sabi ko nang makarating sa kinaroroonan ni Diana. Nahulog pa ang isang piraso ng bra kaya pinulot ko iyon, pero bago pa ako makayuko may malaking kamay na ang umabot niyon sa akin. “Here you go, miss,” natigilan ako. Wait parang pamilyar sa akin ang boses?Pag-angat ko, I saw a pair of hazel brown eyes staring at me, yung ngiti sa mga labi niya ay parang insulto sa akin._Si kuyang refrigerator!_“Oi, nandito ka na pala bebs! By the way, meet Liander and Unique. Guys, meet Hershey, siya ang kaibigan ni Amara na naging bestie ko na rin.”Liander, a guy with a chill and happy face, grinned at me while waving his hands. “Hi Hershey, Liander nga pala ang pinaka gwapo sa lahat.” The guy, who is still standing behind me, didn't say a word. He just stood there, like a refrigerator he is.Nanlaki ang mga mata ko, wait did she just say ‘friends?’“Y-You are friends, Diana kilala mo siya? Akala ko ba...” tinu
UNIQUE’S POV:Nasa hideout kami ngayon. Busy ako sa kaka-check ng mga bagong baril na binili ni Boss sa auction kagabi. Pero itong si Liander ang kulit! “Baby ko, nagtatampo ka ba dahil may hinalikan akong babae kanina? Sorry na baby ko,” pinulupot pa talaga niya ang mga braso sa akin.“What the fuck are you doing?” hindi ko mapigilan ang mainis, “gusto mong makatikim ng isang bala?” pagbabanta ko pa. Pero ang siraulo kong pinsan, maypa-hilig ng ulo pang nalalaman. “Asus! Baby naman eh, hindi mabiro.” Sa inis, kinasahan ko siya ng baril.“Are you going to remove that filthy hands of yours, or you wanna die today?” pagbabanta ko, nakatutok ang baril sa kanya.He raised his hands as he backed-out. Pero huli na ang lahat, pumutok na ang bala ng shotgun pero siyempre hindi ko diretsahang inasinta sa kanya. Ayoko pang mawalan ng pinsan.“Insan naman, hindi mabiro!” nagtatakbo siya papasok sa loob. I smirked. Seeing him run like a scared rat made my day happy.Saktong nilapag ko ang shotg
AMARA’S POV:Nagising ako sa sinag na tumama sa aking pisnge. Ang init niyon ay sapat na upang magising ang buo kong sistema. Dahan-dahan akong bumangon, ngunit bumalik ako sa pagkakahiga muli nang sumisigid ang kirot ng ulo ko. _Lintian guid! Amo ni gali ang feeling nga ilagok ang tequila nga daw tubig!_ (Translation: Punyemas! Ito pala ang feeling na ilagok ang tequila na parang tubig!) While massaging my head, I realise that the scent around me is not familiar. Iminulat ko muli ang aking mga mata, at napagtanto kong wala ako sa kwarto ko. The place is unfamiliar. Puting-puti ang kisame. Malambot ang kama, at ang amoy? Hindi ito ang usual na amoy ng kwarto ko. It was a mixture of manly scent of peppermint and expensive soap.Agad kong pinakiramdam ang aking sarili. Laking pasalamat ko sa Diyos nang maramdamang buo pa naman ang suot ko kagabi, bagamat kusot-kusot na ito. Sa tabi ko, ay may mini table na yari sa wood. Napansin ko ang maliit na note at dalawang tabletas ng gamot, k







