تسجيل الدخولI can’t believe it.Hindi marehistro sa utak ko ang mga sinabi sa ‘kin ng doctor kanina. Gusto ko siyang paniwalaan ngunit masyadong imposible. But the she explained to me how I ended up not showing any symptoms of pregnancy.Pero bakit…bakit hindi ko man lang alam?And now my baby is in the NICU for monitoring because I gave birth to a premature baby?“Asli…”Napatingin ako kay Blythe nang magsalita siya. Lumapit siya sa ‘kin at umupo sa kama kung nasaan ako ngayon. Agad namang nanubig ang aking mga mata habang nakatingin sa kanya.“Blythe…” Hindi ko na pinigilan ang paglandas ng luha sa ‘king pisngi. “P-paanon nabuntis ako? I made sure to drink my pill every after we do it. How come…”“Calm down.” Pinunasan niya ang luha sa ‘king pisngi. “Kailangan kong patatagin ang loob mo. Your baby needs you right now, Asli. And…you have to name her.”Her…I have a baby girl.Panaginip ba ‘to? Can somebody slap me?“A-anong ipapangalan ko?” wala sa sarili kong wika. “I…I don’t know. What should
“Asli, y-you’re pregnant?”Para akong nanlamig sa narinig.And just like that, nakarating kami ng ospital. Agad akong sinalubong ng wheelchair nang makalabas ako ng sasakyan at dinala ako sa emergency room. Mabilis ang naging galaw ng mga nurse at chineck ako.Yung instructor na sumama sa ‘min ay binuhat ako para ilipat sa kama.“Asli…” Hinawakan ni Blythe ang aking kamay.Pinisil ko naman kaagad ito at tipid na ngumiti sa kanya. “Please…please don’t call anyone. Don’t call anyone Blythe.”Umiling siya. “I will not. So please, stay strong, okay? Nandito ako.”Mahigpit ang hawak ko sa kanyang kamay sa kabila ng panginginig ko.“Can you rate the pain on the scale of ten?” tanong ng doctor nang makalapit sa ‘kin.“Nine,” kapos hininga kong sagot.“Take her to the delivery room. Now.”Malabo na ang mga sumunod na nangyari.I just found myself inside the delivery room, with nurses urging me to push. Kaya naman ‘yon ang ginawa ko. It took me so much strength to push something out of my tumm
Kinabukasan, maaga akong sinundo ni Blythe sa apartment ko para magpunta sa ‘ming naka-schedule na pottery class. At hinding-hindi maitago ang excitement sa kanyang mga mata habang nagmamaneho.Parehong casual streetwear lang ang suot namin. Naka-shorts kami pareho, ngunit siniguro ko namang may cycling ko sa ilalim para hindi ako makataan. Nagsuot din ako ng active-dry na damit dahil ayoko ng mainit. Habang si Blythe naman ay nakasuot ng isang blouse na spaghetti strap.Her usual style.Kaya nga nung nalaman kong ang bansag sa kanya sa Alta Sociedad ay Vixen Princess, hindi na ako nagtaka. Pwede niyang akitin ang kung sino mang matipuhan niya. Hindi na ‘yon imposible. Normal lang sa kanya ang ganitong klase ng fashion.Parehong nakatali ang aming mga buhok at pareho rin kaming nakasuot ng sneakers.“Hindi halatang excited ka ha,” pang-aasar ko sa kanya matapos kong i-text si papa na umalis ako ng apartment.“This is my first time doing this,” aniya at nilingon ako. “You know what, I’
Mabilis lamang na lumipas ang panahon.And now marks the seventh month of not seeing him. Ni hindi ko man lang namalayan ang oras.Every night, I would still cry myself to sleep. Kahit anong gawin kong paglimot, hindi ko kayang gawin. Lalo na’t tuwing na sa office ako at tanaw na tanaw ko ang swivel chair kung saan ko siya madalas makita.Magmula rin nang umalis siya, wala na akong naging balita sa kanya. Hindi ko alam kung sinadya ba nilang h’wag ipaalam sa ‘kin, pero masyado akong blind sa nangyayari sa buhay ni Axton. Hindi na rin ako nagtanong dahil ayokong isipin nilang masyado pa akong kumakapit sa kung anong meron kami ni Axton.Three months ago, tumigil na sa paghahatid sundo sa ‘kin si Evans. Nalaman ko na lang kay Blythe na umalis na raw ito for military enlistment niya. Because according to them, Evans wanted to become a soldier. Wala na raw siyang planong pumasok sa mundo ng pagnenegosyo.Which is very wrong. Minsan ko nang nakita ang notes niya noon way back in high schoo
“Anong pinag-usapan niyo?”Kulang na lang talaga ay malukot na ang mukha ni Evans dahil sa pagkakakunot ng noo. And at times like this, his expression is reminding me of his brother. Lalo na’t malaki ang pagkakahawig nilang dalawa.Well, magkapatid nga, e.Mahina akong natawa sa kanya at napailing. “Jealous boyfriend starter pack ba ‘yan?” pagbibiro ko. “About lang naman sa offer niyang trabaho. Wala nang iba.”“Anong jealous boyfriend pinagsasabi mo?” aniya na para bang nagrereklamo. “Alam ko namang gwapo ako, pero hindi ako seloso katulad ng mga kapatid kong baliw sa pag-ibig. Duh. I’m just worried. That man is as dangerous as my brother.”“Oh.” Tumango-tango ako sa kanya. “Lapitin siguro ako ng mga ‘dangerous’ na tao.”Umismid na lang siya na siyang ikinailing ko.Pikon talaga.Sakto namang natapos ang usapan namin at nakarating kami sa harap ng aking apartment. Agad kong kinalas ang aking suot na seatbelt at ngumiti sa kanya. “Thanks for the ride, at today rin. Baka inabutan ako n
“No. She’s not going to talk to you,” mariing wika ni Evans habang kaharap si Sir Collin.Oo, si Sir Collin ang lalaking hinaharangan ngayon ni Evans.Kahit na mas matanda ng ilang taon si Sir Collins kay Evans, pagdating sa height, kaya pa rin namang makipagkumpetensya ni Evans. He’s tall, tall enough to tower in front of me, preventing me from seeing the person in front of me.Hawak ni Evans ang aking pulso, pilit akong pinapatago sa likod niya. Sa uri ng higpit ng pagkakahawak niya, alam kong seryoso siya. He’s tensed. Kaya naman hindi ko maiwasang maalala ang sinabi sa ‘kin ni Blythe, tungkol sa pagiging delikado ni Sir Collins.But if Sir Collins is a dangerous man, what makes Axton different? Hindi ba’t ‘dangerous’ din siya kung iisipin? Lalo na nang maalala ko ang mga baril na nakita ko last time sa Batangas.Para saan ang mga baril na ‘yon?“Who are you to decide about that?” malamig namang tanong ni Sir Collin.“Why do you care who I am? Imposibleng hindi mo ako kilala, Colli
“Be careful. Yan lamang ang magiging payo ko sa inyo. Kapag tingin niyo ay wala sa mood ang nakakasalubong niyo, agad kayong tumabi at padaanin sila. We’ve encountered a lot of guests like them and they’re all not a good. Are we clear?”“Yes, Ma’am!” halos sabay-sabay naming sagot.Pagkatapos kamin
AXTON’S POINT OF VIEWPabalda kong nilapag ang folder sa mesa at nag-angat ng tingin sa tauhan kong walang ibang nagawa kundi kapalpakan, habang si Blythe ay tahimik lang na nakaupo sa tabi. Busy ito sa paglalagay ng kulay sa kuko nito sa paa.Agad na lumuhod ang lalaki sa harapan ko at yumuko.“I’
Katulad ng naging tugon sa akin ni Belinda, nagpaalam ako sa manager ko na hindi muna ako makakapasok tomorrow dahil balak kong magpahinga. Siguro masyado na ring nakakaawa ang eyebags sa ilalim ng mga mata ko kaya’t agad akong pinayagan nito.I headed to the hospital to tell Yael where I was going
Wala sa sarili akong pasinghap nang may biglang kumurot sa gilid ko. Wala sa sarili ko itong tinignan at nakita si Leah na pasimpleng tumabi sa akin sa counter. May hawk na itong mga orders na handa na para i-announce.“Ikaw ha. Hindi mo naman sinabi sa ‘min na lumalab-layp ka na,” pasimple nitong







