เข้าสู่ระบบreference ko kay Oliver is si Paulo Avelino haha
Tahimik akong sumimsim sa hawak kong hot coffee, nag-iingat dahil baka sakaling mapaso ako. Dahan-dahan kong binaba ang kape at tumingin sa kanya.“Alam mo ba kung anong klaseng paghihirap ang sinapit namin ng kapatid ko pagkatapos mo kaming tinalikuran?” Mahina akong natawa. “I don’t know why I’m still saying this. As if naman mawawala lahat ng galit, sakit, at paghihirap na nararamdaman ko kung sasabihin ko sa ‘yo ang lahat, ‘di ba? But still, I think you deserve to know it. Kasi pagkatapos nito, ayaw na kitang makita pa.”Yumuko siya. “Alam kong isang pagkakamali ang talikuran kayo. Maniwala ka sa ‘kin, Asli, walang araw na hindi ko kayo inisip.”Mahina akong umiling. “H’wag m akong lokohin nang harap-harapan. Dahil kung inisip mo kami, hindi mo kami iniwan in the first place. Ah, wait. Bakit mo pala kami iniwan? Ah, oo nga pala. Sinabi mo pala sa ‘kin. Pagod ka na sa buhay mahirap kaya ka umalis. Di ba?”“Asli—”“Pero alam mo ba kung gaano kahirap sa ‘kin ang lahat?” Mariin kong k
“Anong ginagawa mo rito?”Hindi ko maitago ang galit na aking nararamdaman habang nakatingin sa kanya.Lumingon muna ako sa ‘king likuran dahil baka nagising na sila. Nang makitang walang lumalabas sa kwarto, agad akong lumabas at sinarado ang pinto. Hinawakan ko ang kanyang siko at dali-dali siyang dinala sa likod ng pinakadulong apartment, sapat na para hindi kami makita agad nina papa at Yael.“Bakit ka nandito? Hindi ba’t sinabi ko sa ‘yong ayokong makipag-usap sa ‘yo? Hindi ka ba nakakaintindi?” galit kong asik sa kanya.“Asli, please. Listen to me. Hayaan mo muna akong magpaliwanag. Bigyan mo muna ako ng pagkakataon.” She smiled at me but her eyes are trying not to drop a single tear. “Kahit paliwanag lang, anak. Kung sakaling hindi magiging sapat ang paliwanag ko sa ‘yo, then you can hate me. Anak…just…just listen to me for this once.”Her eyes are begging. Yung kamay niya ring hawak ang aking kamay ay bahagyang nanginginig.Wala sa sarili akong lumunok at nag-iwas ng tingin.S
AXTON’s POINT OF VIEWAs soon as she stepped out of the room, the shadow who was hiding a while ago stepped out. Kitang-kita ang mapait na ngiti sa kanyang labi na tila’y nakikiramay sa ‘king nararamdaman.I turned my back on her and stared at the city below.Gusto ko siyang sundan. I want to go after her. But then what? Force her to say the things I wanted to hear? Just to make me feel better? Just to make me look pathetic.“Axton, it was for the best.”“Shut the fuck up,” I mumbled. “Get out.”“Axton…”“Blythe.” Binalingan ko siya ng malamig na tingin. “We may share the same womb, but I don’t remember permitting you to poke your nose into my personal life. This is why Callum doesn’t like you.”It was a low blow, and I know it.It was childish. Whatever you call it. But this is the only way I can vent out my anger. Hindi ko naman siya pwedeng kasahan ng baril, ‘di ba? If only mom doesn’t cherish each one of us, Blythe’s been long gone.Narinig ko ang kanyang pagtawa. A sarcastic laug
“Come in.”Mariin kong pinikit ang aking mga mata at pilit na pinapakalma ang aking dibdib saka ko pinihit ang doorknob. Sumilip muna ako sa loob at namataan siyang nakatayo sa harap ng glass wall.I exhaled first before stepping inside. Malamig ang aircon, ngunit mas malamig yata ang katawan ko, pati ang kamay ko. Kahit anong pagpapakalma rin sa puso ko, sobrang bilis pa rin ng tibok nito. Sa sobrang bilis, feeling ko ay nahihirapan na akong huminga.Tuluyan na akong pumasok sa loob, dala ang mabilis na kabog ng aking dibdib. Dire-diretso akong naglakad sa kanyang pwesto kung saan kasalukuyan siyang nakatayo at nakatalikod sa ‘kin.Agad kong napansin ang isang baso ng alak sa kanyang kamay. Lumingon siya sa ‘kin at agad akong nagbaba ng tingin. Hindi ko kayang salubungin ang malalamig at berde niyang mga mata.“How are you feeling?” panimula niya sa aming usapan.“Ayos lang naman po,” mahinang sagot ko. “Salamat sa pagtatanong.”“You…” Narinig ko ang paghugot niya ng malalim na hinin
“Family rival?” wala sa sarili kong sambit. “B-bakit? Wala akong nakitang business partnerships or anything na nagsasabing family rival niyo sila.”Mahina siyang umiling. Muling bumalik ang ngiti sa kanyang labi at humugot ng malalim na hininga. Pinisil niya nang bahagya ang aking kamay at tipid na ngumiti sa ‘kin. Parang may kung anong kumurot naman sa ‘king dibdib sa hindi malamang dahilan.“I know I’m asking for too much, Asli. Pero hindi kita pipilitin. But if it would really be hard for you to handle things by being in his side, don’t hesitate to reach out to me. Yung mga utang mo, hayaan mo na ‘yon. I will settle it with Axton.”I nibbled my lower lip. “Bakit niyo po ginagawa ‘to, Miss Blythe? Wala akong maalalang mabuting bagay na ginawa para tratuhin niyo ako nang ganito kabuti.”Hindi ko alam kung luck lang ba ito, o sadyang mababait lang ang mga taong nakapaligid sa ‘kin?“Kasi malaki ang utang na loob ng pamilya namin sa ‘yo.” Tipid siyang ngumiti sa ‘kin. “You pulled Axton
“She just needs a little rest.”“Thank you so much.”Rinig ko ang tunog ng cardiac monitor kasunod ang pagbukas ng pinto at ang pamilyar na amoy ng paligid.Kahit na hindi ko idilat ang aking mga mata, mabilis lang para sa ‘kin ang mahulaan kung nasaan ako ngayon. Masyadong pamilyar ang paligid na kahit maglakad ako ng nakapikit ang mga mata, alam ko ang daan.Nang dahan-dahan kong idilat ang aking mga mata ay agad na bumungad sa ‘kin ang puting kisame. Isang mapait na ngiti ang sumilay sa ‘king labi, lalo na nang makita ko ang dextrose na nakasabit sa poste at naka-connect sa likod ng aking palad.“You’re awake.”Napatingin ako sa nagsalita at bumungad sa ‘kin si Blythe.She’s wearing ripped jeans and white sando. Bakas ang pag-aalala sa kanyang mukha habang nakatingin sa ‘kin. Hindi ko alam kung bakit pero feeling ko sobrang drained ng katawan ko.Kahit nga gusto kong bumangon, hindi ko magawa. Feeling ko masyadong pagod ang aking katawan. I can’t even get myself up. Inaantok ang mg
Binigyan raw ako ni Sir A ng isang linggong extension para maalagaan nang mabuti ang kapatid ko. Laking pasalamat ko naman dahil tatlong araw pagkatapos nitong magising ay hand ana itong i-discharge. Sabik na din itong makita ang apartment naming kaya agad na kaming umalis para makita ang bahay.“A
“Asli…”Wala sa sarili ko itong nilingon at agad na binalot ng kaba ang dibdib ko nang makilala kung sino ito. Kusang humakbang paatras ang mga paa ko habang nakatingin sa kanya.“Anong kailangan mo?” sambit ko habang seryosong nakatingin dito.“Bakit kung makaatras ka e parang sobrang sama kong ta
Nagising ako nang matamaan ng ilaw ang aking mga mata. Agad akong nagdilat at napabangon. Inilibot ko ang aking paningin sa paligid at agad na napahawak sa aking sintido nang bigla itong kumirot.Anong nangyayari? Bakit ako nandito? Hindi ko ito bahay.“Gising ka na pala.”Wala sa sarili akong napa
Wala sa sarili akong napalunok habang naglalakad kami ni Sir Axton palabas ng venue.Kakatapos pa lamang ng event at parang sobrang na-drain yata ang buo kong katawan. Kahit ang paghakbang ng aking mga paa ay hirap ako. Hindi rin nakakatulong ang suot kong heels. Feeling ko, isang maling apak, matu







