로그인TAHIMIK na sumisimsim si Zoren ng kaniyang 25-aged Macallan whiskey habang nakaupo sa kaniyang leather swivel chair na nasa likod ng kanyang faux marble desk kung saan nakapatong ang kopya ng marriage certificate nila ni Renese.
Kasalukuyan siyang nasa loob ng kaniyang private office sa Voss Prime Estate building habang tahimik na pinapanood ang press conference ni Renese kagabi habang nagsasagot ito ng mga sunod-sunod na tanong mula sa mga reporter. His laptop is just on mute because he already heard what she had said yesterday. He just wants to see her face, that is why he’s rewatching the press conference. It’s been four years since that day. Hindi niya inaasahan na ganito ang magiging epekto sa kaniya ng dalaga. He watched her from a far and he didn’t expect that he’ll go this far. He didn’t expect that he can ruin a billion peso business just for her sake. Akala niya no’ng una ay mabilis lamang na lilipas ang naramdaman niyang attraction sa dalaga noong araw na iyon. Akala niya ay pagbalik niya sa Pilipinas ay magpapatuloy lamang ang buhay niya na kung saan ay mas magpaparami siya ng pera upang maging isang pinakamayamang bachelor sa buong Pilipinas pero nagkamali siya. When he returned from Paris, everything about his plans changed. He couldn’t get the girl out of his mind—her beautiful face, her sexy body. All he could think about was her, her, and her. Nothing else seemed to matter. Naputol ang panonood ni Zoren nang biglang may sunod-sunod na pumasok sa loob ng opisina niya nang walang katok-katok. Alam na niya kung sino ang mga iyon. Sinara niya muna ang kaniyang laptop bago bumaling sa mga bagong dating. “Hey, bud!” bungad ni Malik at saka pabagsak na umupo sa itim na sofa ng office niya. Zoren's brow furrowed. “What the fuck are you doing here?” Nyro Halden shrugged. “We just found out something interesting.” “And what does that have to do with me?” Zoren ask annoyed and drank his whiskey. “Of course it does! You married the famous fashion socialite, brand ambassador and the most talk woman in the Philippines but didn’t even invite us? That’s harsh, dude,” sabi ni Malik na tila masama ang loob habang nakahawak sa dibdib niya. Nadako naman ang paningin niya kay Silas na nakangisi ring nakaupo sa sofa katabi ni Malik. “They asked me,” ani Silas na para bang alam na nito ang tumatakbo sa isip niya. Si Silas Galvan kasi ang kanilang family lawyer at ang isa sa pinagkakatiwalaan niyang kaibigan. Sinamahan siya nito sa pag-aasikaso ng pagrehistro ng kasal nila kagabi kahit na late na. He used his influence to pull some strings because he wasn’t going to let the day end without them becoming officially married. Zoren took a deep breath and stood up holding his rock glass. “Pumunta lang kayo para diyan?” tanong niya. “Kind of? Gusto ka lang naming i-congtras. Finally, nakuha mo na si Renese Diora Kensington. Buti na lang pala nagka-allergy ako no’ng araw na ‘yon kung hindi baka ako ‘yong in love ngayon kay Rene—” Hindi na natuloy ni Malik ang sasabihin nang tingnan ito ng masama ni Zoren. “Fuck you!” Malik laughed at tinaas ang kamay na parang sumusuko. “Chill, I’m just kidding.” “Ano namang naging reaction niya nang inalok mo siya ng kasal, bud? Impossible namang pumayag kaagad siyang magpakasal sa hindi niya kilala ‘di ba? Everyone known her for being an independent badass,” sabi ni Nyro. May rumistrong ngisi sa labi ni Zoren nang bumalik sa isip niya ang pag-uusap nila kagabi. “She was shocked, of course. She actually hates me when she signed our marriage certificate. That’s good. Hate is still an emotion. It means I matter,” sabi niya at nilagok ang alak na hawak. “You’re fucking insane,” Silas commented. “You’re fucking in love,” Malik added. “You’re fucking dangerous,” Nyro said as well. He shot his friends a deadly glare. “Can you get the hell out of here? Don’t you have work to finish?” “My company can have a billion pesos in revenue without me, dude,” Malik said arrogantly, his foot casually resting on top of his center table. “Same here,” segunda rin ni Nyro na nagtaas pa ng kamay. Hinilot na lamang ni Zoren ang kaniyang sintido. Nanatili pa doon ng kalahating oras ang mga kaibigan niya bago ito tuluyang umalis na lihim niyang pinagpapasalamat. When he was finally alone in his office, he stood by the glass wall and gazed out at the skyline. Inangat niya ang kaniyang kamay at tiningnan ang singsing na kapartner ng singsing na binigay niya kagabi kay Renese. Hindi niya mapigilang mapangiti. “You belong to me now, Renese. Even if no one knows. Even if you deny it. Even if I have to ruin heaven itself just to keep you mine,” he whispered to himself. 𐔌 ﹒ ⋆ ꩜ ⋆ 𓂃 ₊ ⊹ “RERA may nagpapabigay na naman sa’yo,” nagkangiting sabi ni Vilmie kay Renese habang papasok ito sa loob ng opisina niya habang may dalang mamahaling bouquet ng Pink Juliet Rose. Mabilis na bumilis ang tibok ng puso ni Renese dahil sa nakita. Even though she hadn’t touched it yet, she already had an idea of who it came from. “A-Akin na,” aniya at tumayo para kuhanin ang bulaklak mula sa kaniyang manager. “Ikaw ah. Apat na araw nang may sunod-sunod na nagpapadala sa’yo ng mamahaling bulaklak ha. Umamin ka nga sa’kin, may sinagot ka na sa mga manliligaw mo ‘no?” “What? Of course not!” she defensively answered. “Oh, kalma ka lang. Masyado ka namang defensive. Kung hindi ‘yan galing sa boyfriend mo, kanino galing ‘yan aber? My gut is telling me that there’s only one person sending you such extravagant flowers these past few days,” Vilmie said, while staring at the flowers she was holding. Renese gulped and quickly took the dedication letter secretly. “I don’t know. Wala ulit nakalagay kung kanino galing,” she lied. Napangiwi naman si Vilmie. “Ang torpe naman ng nagpapadala niyan. First time na may secret admirer ka ah. Madalas bulgaran kung magpakita ng pagkakagusto sa’yo ang iba eh.” “Oh, sa’yo na lang,” sabi niya at inabot ang bouquet sa manager niya. Vilmie's brow furrowed. “Na naman? Kulang na lang magpatayo na ‘ko ng flower shop sa apartment ko dahil sa dami ng bulaklak na nakatambak doon, Rera. Ayoko na! Hindi ko na kukunin ‘yan,” tanggi nito. “Sige na, kunin mo na. Ang choosy mo naman. ‘Tsaka wala naman akong gagawin sa mga bulakbulak na ‘yan,” she insisted. Vilmie shook her head. “No, ayoko na. Sabihan mo na lang ‘yang manliligaw mo na pera na lang ibigay niya sa’yo para ibigay mo rin sa’kin iyon na lang ang tatanggapin ko ha? Okay, bye!” Dali-dali itong lumabas ng opisina niya. Kaya naman wala siyang nagawa kung hindi ang ilagay sa ibabaw ng lamesa niya ang mamahaling bulaklak. She rolled her eyes and then slumped down onto her swivel chair. Honestly, Pink Juliet Rose is her favorite flower. Walang ibang nakakalam nakakaalam nito. Not even her manager and friends kaya nakakapagtaka kung paano nalaman ni Zoren na favorite niya ‘to… or was it just a coincidence. Huminga ng malalim si Renese at saka muling kinuha ang tinago niyang dedication letter bago iyon buksan para basahin. For my wife, A beauty as rare as these roses. PS. I’ll pick you up to your office at 8PM. -ZTAHIMIK lang na naghahapunan ang pamilya Agustine at ang pamilya ni Renese sa hapagkainan. Walang nagtatangkang magsalita o bumasag sa katahimikan. Ang tanging ingay lang na bumabalot sa bahaging iyon ng kanilang munting tahanan ay ang tunog ng nagtatamang kutsara’t tinidor sa isa’t isa. Panay ang sulyap ni JD kay Renese na kanina pa hindi mapakali at panay rin ang sulyap sa pinto kung saan naroroon pa rin si Zoren sa mga oras na ‘to. Nanay Jusa cleared her throat. “Mga apo, pagkatapos ninyong kumain ay matulog na kayo kaagad ha? Maaga pa tayong aalis bukas,” tuluyang basag ng matanda sa mga batang enjoy na enjoy sa pagkain ng pinakbet. “Yes po, Lola!” sabay na turan ng mga bata. Pagkatapos nilang kumain ay dumiretso na sa kwarto ang mga bata. Ang natira na lang sa kusina ay sina JD, Nanay Jusa, at si Renese na tahimik na naghuhugas ng pinggan. “Hija,” tawag ni Nanay Jusa kay Renese. “Hindi ka ba naaawa?” Natigilan si Renese sa kanyang ginagawa pero ipinagpatuloy din niya ang pa
ABALA si Renese sa paggisa ng sibuyas at bawang sa kawali. Kumalat sa paligid ng kanilang bahay-kubo ang mabangong amoy habang tuloy-tuloy niyang hinahalo iyon gamit ang sandok. Maaga siyang naghahanda ng hapunan dahil mabilis nang magdidilim kaya mas mahihirapan na siyang kumilos kapag gabi na. Hindi pa umuuwi sina Nanay Jusa, JD, at JM. Sina Nanay Jusa at si JD ay umalis para kunin ang ipinangakong pera na gagamitin bilang panimulang pera sa relocation site, habang si JM naman ay nagpunta para kunin ang mahahalagang dokumento niya sa school dahil lilipat na siya ng pag-aaral. Nakatakda na kasi silang umalis bukas ng umaga bilang bahagi ng first batch ng lilipat. Sinabi ni JD kay Renese kanina na inaasahang darating mamayang gabi ang barkong sasakyan nila papunta sa syudad. Buong araw na balisa si Renese, pero habang lumilipas ang oras ay unti-unti siyang kumalma. Kumbinsido na kasi siyang makakaalis sila sa isla nang hindi nagtatagpo ang landas nila ni Zoren. Knock. Knock. Kno
ALA sais na ng umaga pero gising na gising pa rin ang diwa ni Zoren habang nagbabasa ng ilang folder na naglalaman ng pangalan ng lahat ng residente sa Isla Azores simula 1970 hanggang sa kasalukuyan. Wala pa siyang tulog. Kaunti lang rin ang kinain niya buong magdamag dahil sa dedikasyon niyang mahanap ang pangalan ng asawa niyang limang taon nang nawawala. “Is this all?” Zoren asked for the ninth time to Felix, who was clearly exhausted and sleepy. Nagulat si Felix sa boses ng kanyang amo, kaya’t hindi na natuloy ang paghila sa kanya ng antok. “Y-Yes, sir…” Felix answered. Zoren continued flipping pages and scanning names of the people in the current year. Halos maduling na siya sa dami ng pangalan na nakikita niya, pero hindi pa rin siya tumitigil. His jaw tightened. “I know what I saw…” he whispered. Hindi niya ipagkakailangan madalas siyang namamalikmata na nakikita si Renese nitong mga nakalipas na taon, pero iba ang nangyari kahapon. Hindi lang iyon simpleng imagination
NANLALAKI ang matang biglang napatayo si Renese nang makita si Liora na nakatayo ngayon sa pinto ng bahay nina Mang Francisco. Lahat ay nanigas sa kanilang mga puwesto habang nakatingin sa babae na masama ang tingin kay Renese. Hindi nila napansin na nakasunod pala ito sa kanila dahil sa sobrang pagkataranta sa kalagayan ngayon ni Riri. Renese turned to Nanay Jusa and JM. “’Nay, kayo na muna po ang bahala kay Roro, ha? Kakausapin ko lang po siya sa labas,” mahinahon na pakiusap ni Renese sa matanda. Kahit nagtataka ay tumango naman kaagad ito. Nginitian lang siya ni JM bago kinarga si Roro na panay pa rin ang singhot ng sipon, dahilan ng walang tigil na pag-iyak nito kanina. Renese turned to Liora. “Let’s talk outside,” Renese said coldly and walked past her. Naramdaman kaagad ni Renese ang mabibigat na hakbang ni Liora sa buhangin. Ramdam niya ang kirot sa kanyang mga paa, pero mas nangingibabaw ang kaba at pagod sa dibdib niya. Liora broke the silence between them by letting o
NANLALAKI ang matang biglang napatayo si Renese nang makita si Liora na nakatayo ngayon sa pinto ng bahay nina Mang Francisco. Lahat ay nanigas sa kanilang mga puwesto habang nakatingin sa babae na masama ang tingin kay Renese. Hindi nila napansin na nakasunod pala ito sa kanila dahil sa sobrang pagkataranta sa kalagayan ngayon ni Riri. Renese turned to Nanay Jusa and JM. “’Nay, kayo na muna po ang bahala kay Roro, ha? Kakausapin ko lang po siya sa labas,” mahinahon na pakiusap ni Renese sa matanda. Kahit nagtataka ay tumango naman kaagad ito. Nginitian lang siya ni JM bago kinarga si Roro na panay pa rin ang singhot ng sipon, dahilan ng walang tigil na pag-iyak nito kanina. Renese turned to Liora. “Let’s talk outside,” Renese said coldly and walked past her. Naramdaman kaagad ni Renese ang mabibigat na hakbang ni Liora sa buhangin. Ramdam niya ang kirot sa kanyang mga paa, pero mas nangingibabaw ang kaba at pagod sa dibdib niya. Liora broke the silence between them by letting ou
HINGAL na hingal si Renese nang makapasok siya sa loob ng kanilang bahay-kubo. Halos lumipad na siya dahil sa bilis ng kaniyang pagtakbo galing sa bahay ni Aling Muning para lang makarating kaagad sa bahay nila.Sobra bilis ng tibok ng puso ni Renese at ramdam niya ang panginginig ng kaniyang kamay habang nilo-lock ang pinto.“Anong nangyari? Ayos ka lang ba?” nag-aalalang tanong ni JD kay Renese, na kanina pa siya inaantay.Hindi kaagad sumagot si Renese. Dali-dali niyang sinara ang lahat ng bintana at pinto ng buong bahay habang si JD ay nakasunod lamang sa kaniya, na bakas ang pag-aalala sa mukha.“Didi, ano bang nangyayari? Bakit aligaga ka? May nangyari ba sa mga bata?” sunod-sunod na tanong pa ng binata.Tumigil si Renese at saka unti-unting hinarap ang binata. Nangingilid ang luha niya na, ano mang oras ay babagsak na.“He’s here...” Renese whispered, just loud enough for the both of them to hear.Kaagad namang nakuha ni JD ang ibig sabihin ni Renese. Kinabig ng binata ang ulo
“ARE YOU sure about this, baby? I don’t know if I can still control myself once we enter that room,” Zoren asked her, voice thick with desire and affection. She nodded and kissed him fiercely. “I’ve never been this sure in my life, Zoren,” she answered. Kasalukuyan silang nasa harap ng pinto ng k
“LET GO of me,” utos ni Renese kay Zoren kasabay ng pagtulo ng luha nito. “You’re not my husband. You’re not my Zoren.” He froze upon seeing those tears stream down his wife’s cheeks. He feels like someone splashes him with cold water, which makes him come back to his senses. Zoren’s grip on her f
“ANOTHER Bacardí Gold, please,” Renese calmly ordered to the bartender once again, who immediately obeyed.She’s quietly observing the ice slowly melt and mix with the Bacardí in the rock glass. She was composed. No crying and no drama, but she’s clearly hurting. She was just there sitting calmly i
“THINK about it, Renese. I don’t know him well, and you don’t either. Be careful of whom you’re trusting...”Iyon ang huling sinabi ni Hadley kay Renese bago ito tuluyang umalis sa salon na hanggang ngayon ay hindi pa rin nawawala sa isip niya.Her chest was so heavy. Alam niyang hindi dapat niya p







