Chapter 4

“Hindi lang basta saktan ang gagawin ko diyan, papatayin ko siya!” Galit na sigaw ni Scarlet. Nagpupumiglas din siya sa hawak ng mga bodyguards ni Ethan, ngunit parang wala namang epekto ‘yon.

“Ang lakas naman ng loob mo!” Singhal din ni Leo.

Itinaas naman ni Ethan ang kaniyang kamay para pigilan ang akmang paglapit ni Leo sa kanila. Hindi rin nito inalis ang matatalim na titig niya sa dalaga.

“Bakit?” 

“You’ve ruined my family! Kung hindi dahil sa’yo ay hindi sana na-comatose ang kuya ko! And you? Wala ka mang lang kagalos-galos. You don’t even sympathize. You’re friends with my brother, he even took those bullets for you, and you didn’t even bother to visit him in the hospital for a week? What kind of a friend are you?”

Nanghihinang pumirma si Scarlet nang walang katapusang critical condition notices sa mga nagdaang araw pero ni anino ni Ethan ay hindi man lang niya nakita. Kung kaya’t ganun na lamang ang galit na nararamdaman niya sa lalaki.

“Sana nga ikaw nalang! Sana ikaw nalang ang natamaan ng bala at hindi ang kuya ko! Sana ikaw nalang ang nandoon sa ICU,” singhal niya rito.

Mas lalo namang lumamig ang mga mata ni Ethan nang marinig iyon.

“Bitawan niyo ako!” Marahas na pagpupumiglas ni Scarlet.

“Tell your men to release me, Ethan! Papatayin kita!”

Naging parang lantang gulay ang kuya Justine niya sa ICU habang ang kaibigan nitong si Ethan ay nakaligtas nang walang kahit anong sugat. Kaya bakit hindi nito nagawang bisitahin ang kuya niya sa ospital. 

Wala siyang kahit katiting na utang na loob sa lalaki at nararapat lang na mamamatay ito. Dadalhin ni Scarlet ang pagkamuhi niya sa lalaki hanggang sa huling hininga niya. 

“You?” Pasinghal na sabi ni Ethan. 

“Kahit bitawan ka pa nila ngayon, you can’t do a thing to me.”

“How would you know kung hindi natin susubukan?!” Nagngagalit ang mga ngipin ni Scarlet na para bang isa siyang lioness na handang sunggaban si Ethan sa oras na makaalis siya sa hawak ng mga bodyguards ng lalaki.

“Let her go.”

“Sir Ethan!” Gulat na sambit ni Leo.

“It’s fine,” aniya naman ng binata. Hawak niya na ngayon ang payong sa kanang kamay, at ganoon pa rin kadilim ang kaniyang mga mata. 

Nang makawala sa hawak ng mga bodyguard si Scarlet ay sumugod agad io kay Ethan. Ngunit bago pa man siya makatama ay mabilis na nahuli ni Ethan ang pulso nito. Sa isang iglap ay naikulong na siya nang binata sa mga braso nito. Ang kaniyang likod ay nakasandal sa matigas na dibdib ni Ethan. Naririnig na rin ni Scarlet ang paghinga nang lalaki dahil malapit sa kaniyang tenga ang labi nito.

“I told you, you can’t hurt me,” bulong ni Ethan dito. 

Nagbago naman ang ekspresyon ni Scarlet sa narinig. Kung kanina ay nabigla siya, napalitan naman ulit ito ng galit. 

Scarlet gritted her teeth in anger and tried to break free from Ethan’s embrace. Subalit masyadong malakas ang hawak ng binata sa kaniya dahil kahit anong gawin niya ay hindi ito natitinag. 

Nanlambot si Scarlet sa isiping ang lalaking sumira ng buhay nila ay hindi niya kayang gantihan dahil hindi wala siyang lakas. Para siyang ibon na pinutulan ng pakpak, pero hindi siya pinalaki ng kuya niyang mahina kung kaya’t buong lakas niyang kinagat ang braso ni Ethan.

Agad na bumakas ang marka ng mga ngipin niya sa braso ng binata, may dugo rin na namumuo sa balat nito.

“Sir!” Susugod na sana si Leo para ilayo ang ulo ni Scarlet pero bago pa man ‘yon ay mabilis nang hinawakan ni Ethan ang baba ng dalaga at pinisil ito. Sapat lang para mapilitan ang babaeng bitawan na ang braso nito.

“Are you done with your crazy antics?” Madilim ang mukhang tanong ni Ethan.

“Who’s crazy?” Ngiting-asong tanong ni Scarlet. May mga luba ring kumikinang sa kaniyang mga mata.

“Sinira mo ang pamilya ko pero hindi ka man lang nagsisisi. Isang linggo nang kritikal ang kondisyon ng kuya ko at ngayon comatose na siya! May konsensiya ka ba? Nagsisisi ka ba? Ni pagpunta nga sa kaniya hindi mo magawa!”

“You acted almighty! You even said that you’ll take care of me! That’s bullshit. Who needs your care? Ang kapal-kapal ng mukha mo Ethan Montengero, nakakasuka ka.”

Hindi na maatim ni Leo na pakinggan pa ang sinasabi ni Scarlet.

“Miss Scarlet, hindi po ganiyang ang nangyari, mali ka ng iniisip. Ang totoo niyan ay—”

“Leo,” mariing pagpigil ni Ethan dito. Tumingin naman dito si Leo at agad na naintindihan ang ibig sabihin ng kaniyang boss. 

“What? Sabihin mo sa’kin!” Namumula ang matang sigaw ulit ni Scarlet. 

Hindi naman natinag si Ethan doon at nanatiling madilim ang mga mata.

“I didn’t come to the hospital because I had to take care of something.”

Ano ba ang mas importante pa sa buhay ng tao?

“And it’s none of your business.” Para kay Ethan ay hindi na kailangan pang magpaliwanag sa dalaga.