Kabanata 2

Wala sa sariling naglakad si Riona papasok sa kwarto ni Magnus. Matagal na silang hindi natutulog sa iisang kwarto dahil ang dahilan nito ay para hindi raw ito ma-distract sa trabaho.

Binuksan niya ang spare laptop nito, napahinga siya ng maluwag nang mabuksan niya iyon. Madali lang naman kasi hulaan dahil birthday yun ni Magnus. Naalala niya pa noon, sinabi nito na hinding-hindi ito magtatago ng kahit anong sikreto sa kanya. Sana nga ay tuparin iyon ng lalaki. 

Nakaka-log in pa ang Viber account ni Magnus sa laptop nito. Napakalinis ng chatlist pero ang naka-pin sa pinakataas ay hindi naman mga VIP Clients kung ‘di isang contact name na naka-save as “My C.” 

Nanginginig ang mga kamay na clinick niya ang profile picture. Isang babaeng nakangiti sa harap ng maraming tao sa St. Mark's Square at si Clara yun!

Parang mababaliw na si Riona sa nakita. Pinigilan niya ang kanyang panginginig at pilit na binuksan ang moments doon ng babae.

Ang pinaka-latest post, isang oras pa lang ang nakakalipas. Isang selfie at isang screenshot ng convo at ang caption na nagsasabing:

[Masyado akong naging pasaway nung isang araw kaya nag-away kami ni Darling. Wala siyang choice kundi suyuin ako at bigyan pa ako ng kwintas na nagkakahalaga ng isang million, kaya sige na nga, papatawarin ko na siya. Totoo nga, yung mga bagay na buong buhay pinapangarap ng iba, abot-kamay ko na. Nakapag-decide na ako. This time, hinding-hindi na ako aalis sa tabi mo.]

Ang kwintas sa picture... iyon yung mismong kwintas na nakita niya sa computer ni Magnus last month. Ang sabi nito, regalo raw para sa isang client.

Sa screenshot ng convo, kitang-kita ang message ni Magnus:

[Clara, I'm sorry. Masyado pa akong mahina noon kaya nagawa tayong paghiwalayin ng pamilya mo. Hindi ko alam na buntis ka pala noon. Ngayon na may kakayahan na akong buhayin kayo, hindi ko na hahayaang mahirapan ka. Bigyan mo lang ako ng kunting oras, aayusin ko ang kay Riona para mabigyan ko na kayo ng maayos at magandang future.]

Napakasakit, sobrang sakit. Tagos na tagos yun hanggang buto.

Hindi niya hahayaang mahirapan si Clara? Eh paano naman siyang sumalo ng lahat ng hirap at pagdurusa para lang iangat siya?!

Yung lalaking tumalon sa ilog para iligtas siya noon at sinabing handa itong mamatay kasama niya.

Yung lalakeng walang-wala na nangakong hindi siya iiwan.

At ang lalaking sinabing lalabanan ang tadhana para sa kanya, lahat ba 'yon, kasinungalingan lang?!

Nag-scroll pa siya pababa. May post noong nakaraang tatlong araw. Picture ni Clara at ng tatlong-taong-gulang nitong anak.

[Kapag tapos na 'yung busy schedule mo, hihintayin ka namin ng anak mo rito sa Venice.]

Ang date ng post, iyon mismong araw na umalis si Magnus para sa business trip nito.

May anak na sila!

Noong unang beses bumisita si Clara sa kumpanya at sinabing may long-term partnership daw ang dalawa, siya pa mismo ang nag-alaga at nag-asikaso sa anak nitong si Carcar bilang pasasalamat!

Ngayon kapag naiisip niya 'yon, pakiramdam niya isa siyang napakalaking tanga! 

Habang nag-i-scroll siya, puro mamahaling regalo, special dates at mga sweet moments ang nakikita niya. Punong-puno ng pag-i-spoil ni Magnus kay Clara. Totoo nga yung sabi sa internet na nakita niya.

 "Ang pagmamahal ay parang pag-aalaga ng bulaklak. Makikita mo sa ganda ng babae kung gaano siya inaalagaan ng asawa niya."

Samantalang siya? Palagi siyang sinisita ni Magnus na manang at walang kafashion-fashion style. Nagpakakuba siya para sa negosyo, nagkasakit pa nga siya pero ang tanging nakuha niya lang na salita mula dito ay masyado raw siyang malakas at matapang. Kaya yung mga ganyang sakit daw na nararanasan niya ay wala lang yun para sa kanya. 

Kapag gusto niyang mag-ayos at nagpapabili ng damit o alahas tuwing anniversary nila, palaging idina dahilan ni Magnus na ayaw raw makita ng ibang lalaki kung gaano raw siya kaganda. Itabi na lang daw nila yung pera sa wedding fund nila at huwag ng bumili pa ng kung ano-ano. 

Lahat ng yun ay excuse lang pala. Dahilan lang pala iyon dahil ayaw nitong gumastos at mag-effort para sa kanya.

Gusto niyang himatayin sa tindi ng sakit at galit.  Baka nga bago pa lumago ang kompanya nito,  niloko na siya ng lalaki. Ang kumpanya ng mga  Valencia ay itinayo mula sa dugo at pawis niya! Hindi siya papayag na ganun-ganun lang! Hinding-hindi niya isusuko ng ganun-ganun lang ang lahat ng pinaghirapan niya!

Noon, kilala niya si Magnus bilang gwapo, maprinsipyo at mabait na lalaki pero nagbago na iyon. Tila ba nahulog siya sa patibong nito. 

Pero ngayon na wala na siyang halaga para rito, wala na ring dahilan para magpaka-martir pa siya.

Pinunasan niya ang mga luha niya at pilit na kinalma ang sarili. Kinuha niya ang cellphone niya at idinial ang numerong apat na taon niya nang hindi niya kinokontak. Ilang ring pa lang ay sinagot na agad ito ng kabilang linya.

"Hello?"

"Ma..." nanginginig na tawag ni Riona sa ina. "Sabi mo noon... basta hiwalayan ko si Magnus at sundin ko ang gusto ng pamilya natin, pwede na akong bumalik diyan sa inyo. Totoo pa ba 'yon?"

“R-Riona anak, ikaw ba iyan?” gulat na sagot ng kanyang ina sa kabilang linya.

Pagkarinig pa lang sa boses ng ina niya, sumabog na ang lahat ng kinikimkim na sakit at iyak ng dalaga.

"Ma... Nagsisisi na po ako..." hagulhol niyang sumbong dito. "Sorry po!"

Sinaktan niya ang mga magulang niya at sobrang nagsisisi siya roon. 

Natahimik nang matagal ang kabilang linya. Pero bilang isang inang sanay sa negosyo at prayoridad ang pamilya, hindi ito nagpakita ng sobrang emosyon. Kalmado lang itong sumagot sa kanya. “Ang kasal mo noon ay inayos na ng lolo mo noon pa man. Kung buo na ang desisyon mo, maghanda ka na. Yung engagement mo kay Ezequiel Arguijo ay sa susunod na buwan na. Makipag-dinner ka rin sa mga Arguijo at humingi ng tawad sa kanila.  Malaki ka na Riona, alam mong hindi tayo naglalaro dito.” 

Humigpit ang hawak ni Riona sa kanyang cell phone saka dahan-dahang tumango.  "Opo, Ma. Uuwi na ako. Huwag kang mag-alala, hindi ko na po kayo susuwayin ngayon."