Chapter 5

Pagkababa ni Mheilin sa elevator ng lobby, nakita niya agad si Elise na nakaupo sa sofa. Nang mapansin siya nito ay mabilis itong lumapit at niyakap siya. “Baby, walang kwenta ang mga lalaki. Ipapakilala kita sa mas gwapo bukas.”

Kalmado namang sumagot si Mheilin, “Sige.”

Dahil sa sagot ng kaibigan ay agad natigilan si Elise. Hindi ba masyadong kalmado ang sagot nito? Umatras naman siya at tiningnan si Mheilin mula ulo hanggang paa. Nang mapansin niya ang bahid ng dugo sa damit nito, nanlalaki ang kanyang mga mata sa gulat. “H-hoy—nasaktan ka ba? Saan ka may sugat?”

Tumingin si Mheilin sa ilang patak ng dugo sa beige niyang coat. “Hindi sa akin ‘yan.”

“Kanino galing ‘yan?” tumalas ang boses ni Elise dahil sa pag-aalala. “Kay Monica siguro o kay Carlos, yan no?”

“Pinagpapalo ko silang dalawa.” mahinahon na sagot ni Mheilin. 

Bahagya namang kumunot ang noo ni Elise. Nakita lang niya sina Carlos at Monica sa ospital kaninang umaga at wala pang tanghali, pinagpapalo na sila ni Mheilin? Pagkalipas ng sandali, dahan-dahan niyang itinaas ang kanyang hinlalaki bilang paghanga.

“Sa totoo lang, ang pagkakaroon ng mainit na ulo ay hindi laging masama. Kailangan mo ‘yan kapag ang kaharap mo ay mga gago at malalanding babae.”

Kahit si Elise mismo, gusto na ring uminit ang ulo niya kanina. Inakala niya na baka umiiyak na babalik si Mheilin matapos makita si Monica. Sa halip ay bumalik ito matapos pagpapaluin ang mga walang-hiyang yon. Hindi alam ni Elise ang eksaktong nangyari, pero kuntento na kuntento siya sa kinalabasan.

Sa totoo lang, hindi naman mainitin ang ulo ni Mheilin. Kapag si Monica lang ang sangkot, doon lang siya nawawala sa sarili.

“Huwag ka munang umakyat,” sabi ni Elise habang tinitingnan ang oras. “Kumain na lang muna tayo, lunch na.”

Kaagad naman na tumango si Mheilin. “Nag-leave ka ba para lang pumunta rito?”

“Oo. Maaga akong lumabas, pero kailangan kong bumalik pagkatapos ng lunch.” Dahil talagang nag-aalala siya kay Mheilin na baka gumawa ito ng kung ano dahil malapit na ang kasal.

Dumiretso ang dalawa sa isang Western restaurant. Nahirapan ng kaunti si Mheilin sa kanyang steak at agad napakunot ang noo. “Huwag na tayong kumain nito sa susunod. Hindi naman masarap.”

Alam na alam ni Elise ang panlasa niya mas gusto nito ang barbeque o samgyup. “Lunch lang naman ito at nagmamadali tayo. Ipag-samgyup na lang kita mamayang gabi, ha?”

Lunch lang naman ang madalas na mabilis kainin sa mga araw na may pasok. Pagkatapos ng ilang sandali, nagtanong si Elise, “So, ano ang plano mo kay Carlos?” 

Sa pagbanggit pa lang sa pangalan nito, lalong nawalan ng gana si Mheilin. “Pwede mo ba akong tulungan na mag-post ng announcement?” diretsong sabi niya. “‘Yung tungkol sa pagkansela ng kasal.”

Mabilis na natigilan si Elise, hindi niyab na-igalaw ang kanyang kutsilyo at tinidor.

“Payag ba ang pamilya mo at ang pamilya ni Carlos?”

Ang bilis naman nitong babaeng ‘to. Ilang oras pa lang ang nakalipas nakumbinsi na niya agad ang mga matatanda? 

Tiningnan siya ni Mheilin. “Bakit ko pa kailangan ng permiso nila?”

Natahimik naman agad si Elise. Sabagay, tama ito. Ang engagement kay Carlos ay hindi naman talaga naging desisyon ni Mheilin simula pa nung umpisa. Noon, nang malaman ng mga Fuentevilla na hindi pala biological daughter ng Cordova si Monica kundi anak ng yaya, agad nilang gustong kanselahin ang kasal.

Nag-panic agad ang mga Cordova. Dahil may mga major business deals na nakatali sa Fuentevilla, palihim na inayos nina Mrs. Jane at Arthuro na palitan ni Mheilin si Monica. Dalawang taon na ang nakalipas, matapos ang gulo sa pagitan nina Mheilin at Monica, kumakampi si Carlos kay Mheilin noon. Matapos palayasin si Monica, inaalagaan at minahal ni Carlos nang husto si Mheilin.

Noong panahong iyon, parang nakita na nito ang tunay na kulay ni Monica. Pero ngayon, ang pagbabagong iyon ay mukhang kalkulado lang para patahimikin si Mheilin noon. Dahil tutal, desidido na si Mheilin noon na ipakulong si Monica.

Matapos ma-pagdugtong dugtong ang lahat, mas malutong na nagmura si Elise, “Talagang walang-hiya siya!” Pagkatapos ay napakunot ang noo niya. “Pero teka—alam mo na kung anong klaseng tao si Carlos noong dalawang taon na ang nakalipas, 'di ba? Bakit ka pumayag sa engagement? At ngayon, sumusukat ka pa ng wedding dress, plano mo ba talagang pakasalan siya sa susunod na linggo?” Hindi niya maintindihan ang punto nito.

Sa tanong na kung bakit, bahagyang dumilim ang tingin ni Mheilin habang yumuyuko. Bakit nga ba? Dahil ang bawat isa sa kanila ay may kanya-kanyang interes, may sariling mga nakatagong motibo. “Huwag ka nang magtanong nang marami,” kalmado niyang sabi. “Siguraduhin mo lang na isama ang litrato niya at ni Monica sa ospital.” 

Dahil nakita ni Elise na wala itong intensyong magpaliwanag, hindi na siya nagpupumilit pa.  Hangga’t hindi totoo na pumayag si Mheilin sa kasal dahil sa bulag na pag-ibig ay wala na siyang pakialam. “Sige. Ipopost ko na ito ngayon din.” Agad niyang kinuha ang kanyang telepono.

Noong nagsisimula pa lang ang career niya, si Elise ay isang professional journalist. Sa paglipas ng panahon, nakabuo siya ng ilang social media accounts na may milyun-milyong followers. Tungkol naman sa pamilya Fuentevilla ang pinakamakapangyarihang pamilya sa Davao, ang kasal ni Carlos ay laging nakabantay sa ilalim ng matinding pagsusuri ng publiko. Kung hindi ito mahawakan ng maingat, siguradong mapapahamak ang reputasyon ni Mheilin.

Pagkalipas ng kalahating oras, Isang headline ang pumatok sa internet:

“Ampon ng Pamilya Cordova, Pinaghihinalaang Bumalik—Nakita sa Ospital kasama ang Panganay na Anak ng Pamilya Fuentevilla.” 

Halos agad na sinundan ito ng isa pang headline:

“Tagapagmana ng mga Cordova, Inaanunsyo ang pagkansela ng Engagement sa Panganay na Anak ng mga Fuentevilla.” 

Ang dalawang paksa ay agad na umakyat sa tuktok ng trending charts.

Ampon.

Tunay na tagapagmana.

Ang mga pangyayari noong dalawang taon ang nakalipas ay bumalik sa alaala ng lahat, ngayon ay muling hinila pabalik sa spotlight. At pagkatapos— Ang telepono ni Mheilin ay nagsimulang tumunog ng walang tigil.