MasukGABE DIDN’T SHY away from it either. Halos mawala na ang kanyang mag mata nang ngumiti si Gabe dahil sa sinabing iyon ni Maverick sa kanya. Ipinakita niyang alam niya ang nangyayari at sanay na rin naman siya. Ipinalagay ng abogada na kasama iyon sa tagpong kanyang madadatnan sa kwarto. Hindi na iyon bago sa kanya na sanay na sanay na rin noon.“Kasama na iyon doon, Mr. Alavarez. It's just a way to watch the exciting scene. Daig pa ang isang pelikula sa intense.”Nilingon ni Maverick si Piper na wala pa rin kahit na anong imik. Ni isang salita ay walang komento sa kanyang hipag.“Let me tell you, there is no good person in the Dankworth family, so you still want to stay with your husband?” wika ni Maverick na nakangiti na ang kanyang labi, tila sinususubukan lang ni Maverick ang tatag ng pagmamahal ni Piper noon.Piper chose silence. Anuman ang sabihin ng ibang tao sa relasyon nila, hindi siya makikinig. Saka alangan namang iwanan niya si Bryson nang dahil lang sa mababaw na dahilan
NANG MAGISING SI Piper woke up, may blanket ng nakabalot sa katawan niya habang nakahiga siya sa mga bisig ng kanyang asawang si Bryson. Pareho na rin silang may saplot ng asawa. Sa pagkakatanda ng babae ay hubo't hubad silang mag-asawa nang pumikit. Napangiti si Piper nang mapalingon sa gilid. Naroon ang mga anak nila. Nakabulagta sa kama. Gising na gising si Bree na nilalaro ang yakap nitong stuffed toy pero tulog pa rin ang triplets na siyang tatayo na talaga. Inisip tuloy ni Piper paano nakapasok dito ang mga anak. “Bryson?”“Hmm?”“Hindi ka pa ba babangon?”Gumalaw si Bryson. Yumakap sa kanya at bahagyang sinuklay ang bahagyang gulong buhok. Hindi na mapigilan ang pamumula ng mata. Kasabikan, iyon ang pinapakita ng mga mata nitong matamang nakatuon sa kanya.“Five minutes.”“Paano nakapasok ang mga bata?” hindi na nakapagpigil ay usisa ni Piper sa asawa niya.“Binuksan ko ang pinto. Katok nang katok eh. Tulog na tulog ka kaya hindi mo alam ‘yun. At dahil puyat ka, hindi ka man
HUMAGALPAK NG TAWA si Bryson. Lumamlam na ang pares ng kanyang mga mata na nakatingin nang mataman sa mukha ng kanyang asawa. Ilang taon na ang nakakalipas mula ng magkabalikan sila pero halatang hulog na hulog pa rin siya sa asawa. Ilang beses niyang binasa ang labi ng sariling laway gamit ang dila. Sensual ang dating nito kay Piper na parang bulate na doon ang galaw.“I thought you were busy with your career and didn't care about your husband and family anymore.” turan ni Bryson na inipit sa gilid ng tainga ni Piper ang ilang hibla ng buhok niya.Kamakailan lang nang payagan ni Bryson ang asawa na bumalik sa trabaho, sa pangakong maglalaan pa rin siya ng oras sa mag-aama niya. Ayaw naman ni Bryson na buruhin lang sa bahay ang asawa. Gusto rin niyang lumipad ito upang abutin ang kanyang mga pangarap kahit sabihin na mayroon na siyang pamilya.“Tampo ka naman agad,” halik ni Piper sa leeg ng asawa na napatingala na sa kakaibang sensasyon na hatid ng mainit niyang hininga. “Nakauwi nam
MAVERICK GRABBED HER hand. Sa bilis ng pangyayari,natagpuan na lang ni Savanna na hawak na nito nang mahigpit ang kamay niya.“Pwede tayo magsimula ng panibago di ba?”Maverick couldn't wait any longer? When he said this, Savanna wanted to laugh. Hindi siya pwedeng magpadalus-dalos. Sasakyan niya ang kalokohan nito. Tatanungin niya kung ano ang plano. This time, Savanna suppressed her emotions and looked at him.“Maverick, don't you think it's a little late?”Whether it's too late or not, Maverick doesn't care. All he knew was that he didn't want to let her go. At wala rin siyang pakialam sa bagay na iyon kahit sobrang late pa. Para sa kanya ay walang late at maaga dahil sulit naman. “Pauwiin mo muna ako sa amin. Pwede namang sa ibang araw na lang pag-usapan.”Tinalikuran ni Savanna si Maverick at tinungo ang pintuan but she couldn't leave at all. Nang buksan niya ang pinto ng ward, she saw a row of bodyguards in black standing outside with a respectful attitude. Wala silang kagalaw
SABRINA DIDN'T EAT much all day, so Savanna coaxed her to eat less. Hindi pwede na biglain nito ang gutom na tiyan, baka sumakit. Masunurin naman siyang sinunod ng bata. Hindi naglaon ay muling nakatilog ito. Payapa na ang mukha, mayroon na iyong kulay. Hindi na panay kunot ang noo nito sa kandungan ni Savanna. Dinala nila sa silid si Brina upang maayos na maihiga sa kama. Hindi naman ito nagising pa. Savanna stayed with her for a while. Ilan sandali pa binilinan niya ang Yaya na bantayan si Brina. Humakbang na siya palabas ng ward upang puntahan si Maverick. Hindi niya na alam kung anong oras na iyon,m sa pagiging abala niya. Marahil ay malapit ng maging umaga. Gising pa rin si Maverick, obviously waiting for her. Savanna walked near to his bed. Kailangan nilang mag-usap.“Did you deliberately let the news out?”Maverick looked at her with dark eyes and did not deny it. Totoo naman ito. Sinadya niya nga.“I was injured and couldn't find you, and I wanted to see you again, so I asked
NAHIGIT NG KATULONG ang kanyang hininga nang paglingon niya ay matagpuan niya ang bulto ni Savanna na nakatayo. Hindi na niya maipaliwanag ang nararamdaman sa presensya ng babae. Pakiramdam niya ay nabunutan siya ng hininga nang magtama ang kanilang paningin na dalawa. Lumawak na ang kanyang ngiti sa dating pinagsisilbihan. “Miss Savanna, narito ka pala!” Tumango lang si Savanna na ang mata ay nakapako na aa batang karga ng katulong. Mukhang nakatulog na naman ito sa balikat ng Yaya kaya hindi aware na naroon siya. After not seeing Sabrina for a few days, she always seemed to have lost a lot of weight, leaving only a little weight. Bakas din ang pananamlay nito. Nang maisip niya ang sinabi ni Piper, nakaramdam siya ng awa at guilt para sa bata. Hindi niya mapigilan na murahin nang palihim si Dustin sa kanyang isipan sa pagiging walang puso nito na naturingan pang doctor at tagapagligtas ng maraming buhay. Savanna could imagine how scary Dustin was at that time para kay Sabrina. Mara
NAKA-ORDER NA SILA, ngunit wala pang bakanteng upuan for four. Tumayo si Gabe upang tingnan kung ano ang nangyayari. Pinansin siya doon ng manager.“There are a lot of reservations today, Attorney Dankworth. Wala ng bakanteng upuan para sa kanila.”Gabe pondered and wanted to deal with it, but when
MAHINA PANG PAULIT-ULIT na napamura si Rina na panay ikot sa ere ang mga mata. Bakas pa rin ang matinding galit sa kanyang mukha na animo ay siya ang inapi ng babaeng labis na kinakainisan ng kaibigan niya.“Naku, malamang kayo pa ni Albert noon kinakalantari na niyan ang boyfriend mo dahil ang akal
NAKAKALOKONG NGUMISI PA si Albert kay Bethany na lalong nagpakulo ng dugo ng dalaga. Punong-puno na siya sa kanya. Pinipigilan niya lamang ang sarili dahil baka siya ang tuluyang makapatay sa lalake.“Sa ginagawa mong ito, hindi ka mapapatawad ni Briel—”“Talaga ba? Subukan mo nga. Sa tingin mo hindi
SA GINAWANG IYON ni Bethany ay medyo nadismaya ang direktor. Ang buong akala nito ay igigiit ng guro na umapela at lumaban upang hindi siya mawalan ng biglaang trabaho. Hindi niya inaasahan ang mabilis na pagsukong ginawa ni Bethany ng dahil lang doon. Kung tutuusin ay kaya niya namang ipaliwanag an







