LOGINBAHAGYANG BINANGGA NI Gia ang isang balikat ni Bene upang kunin ang atensyon nito. Kanina pa siya kinikilig sa mga plano nito sa kanilang dalawa. Sa totoo lang, hindi na niya kailangan ng engagement party.“Hindi ba pwedeng diretso kasal na tayo?” biro ni Gia na naging dahilan upang tingnan siya ng mga kasama. “I mean, gaano ba kahalaga ang engagement party? Pwede namang wedding ceremony na agad di ba? Gusto ko nga kumuha na tayo ng marriage license, bago ang ceremony. Di ba ganun ang ginawa ni Gabe at Kuya?”Malakas na humalakhak si Gio. May paghampas pa ng mahina ang isang kamay sa kanilang mesa na halatang tuwang-tuwa. Naiiling na ang ulo sa takbo ng isipan ng kanyang anak na mana sa kanyang ina. “Kalma, Gia. Walang aagaw sa’yo kay Benedict. Bakit ba madaling-madali ka anak?” nanunukso ang tono ng matandang lalaki, may bakas ng pagkahiya ang mukhang nilingon sandali ang walang imik na si Benedict. “Dad? Nagbibigay lang naman ako ng suggestion. Anong masama doon?” patulis ng nguso
MULA NG ARAW na iyon ay nawalan na ng balita si Gia kung ano pang nangyari kay Cedric. Hindi na rin siya nagtanong sa kapatid kung ano ang kanilang napagkasunduan sa police station noong iniwan nila ni Bene. Hindi na rin niya nakita pa kahit ang anino ni Sammy o kahit ang makasalubong sila. Hindi pa rin sila nakakabisita sa bahay ng kanyang kapatid na si Brian at ng asawa nitong si Ceska dahil sa hindi naging tugmang schedule ng dalawa. Noong gumaling ang sugat at pasa ng kasintahan ay bumalik na rin ito sa office. Kung hindi kasi si Brian ang busy, si Benedict naman. Hindi naman nagpumilit si Brian na gawin ang kanyang gusto ng future na bayaw. Bilang businessman ay iginalang niya ang oras nito na gaya niyang busy.“Sa sunod na lang, Gia…” iyon ang laging sagot ng kapatid kada tatanungin ni Gia kung kailan ito libre.“O sige, Kuya Brian. Sabihan mo lang kami nang maaga nang sa ganun ay ma-plano rin namin ng maayos.”“Alright, patatawagan kita sa Ate Ceska…” Taliwas naman ang naganap
GABRIANO LOWERED HIS head and lit a cigarette. Walang pakialam kung nasa loob man sila ng police station noon. After taking a puff, he slowly exhaled the smoke circle. He looked up at Cedric again. Naghihintay ng sagot.“Do you want me to press charges?” Nahihintakutang itinaas ni Cedric ang kanyang dalawang kamay na parang sumusuko. Halos pumikit na ang isang mata niya dala ng mga suntok na natamo mula kay Bene. Visible na rin ang mga pasa sa mukha niya.“No, I promised I would not do anything to her. Gusto ko lang naman siyang makausap.”“Sa banyo? Malinaw na kinorner mo siya. Alam mo kung ano ang pwede kong isampang kaso? Hindi mo yata alam kung kaano-ano namin ang mga Dankworth. Wala akong pakialam kung kaibigan ka ng asawa niya!”Biglang napaluhod si Cedric sa harapan ni Brian na ikinagulat ng mga police officer na naroon. “Mr. Bianchi, have mercy. Hindi ko na ulit guguluhin ang kapatid mo o tatangkaing kausapin.”Hindi sinagot ni Brian ang sinabing iyon ni Cedric. Pinatay niya
PARANG HARING NAKAPAMEWANG na inilinga ni Brian ang paningin sa loob ng police station na humantong sa banda kung saan tahimik na nakaupo si Cedric at kaharap si Sammy na halata noong kabado. “Ikaw?” walang pakundangan na turo ni Brian kay Cedric na biglang napatayo sa pagkakaupo.“Mr. Bianchi—” “Sa anong dahilan? Nagseselos ka? May karapatan ka ba? Sa pagkakaalam ko, matagal ng tinapos ni Gia ang relasyon niyo. Sino ka ba para magsabing hindi siya pwedeng magkaroon ng boyfriend?!” Gabriano’s mouth is the most vicious, lalo na pagdating sa nag-iisang babae nilang kapatid. “Kuya Brian—” “Shut up, Gia. Hindi ikaw ang kinakausap ko!” putol agad ni Brian sa tangkang pagsingit ni Gia. Ni hindi ng lalaki nilingon man lang ang kapatid. Nanatili ang tingin niya sa namumutla ng si Cedric. “Sa pagkakatanda ko, maayos na nakipaghiwalay sa’yo ang kapatid ko. Sinabi niya rin ang dahilan noon.” Hindi magawang makasagot ni Cedric na makailang beses na tiningnan ang gawi ni Gia. “Hindi ba at
PINILIT NI BENE ang sarili na tumayo. Ayaw niyang makitang nag-aalala sa kanya si Gia. Sinuportahan naman siya ng nobya. Wala itong itong imik habang namumuo ang luha sa mga mata. Marami siyang nais na sabihin, hindi lang alam ni Gia kung paano niya sisimulan kaya tumahimik na lang. In the middle of the night, Sammy rushed over. Ito ang pinatawagan ni Cedric ng tanungin kung sino ang pwedeng makausap. Hindi niya piniling ang ina ang pumunta. Seeing Cedric's appearance, Sammy froze for a moment. Lumipat ang tingin niya kay Gia at Bene na nakatayo sa gilid. Tila walang pakialam kung anong nangyari sa paligid. Sammy wanted to bandage his wound, but Cedric refused. “Hindi na kailangan. Ayos lang ako!” palo niya sa kamay ni Sammy na sinubukang haplusin ang mukha niya.“Pero Sir—”“Sino ba ang dapat na masunod? Ako o ikaw? Tinawagan kita dahil kailangan mong tulungan akong ayusin ang gulo!”Cedric's face sank like water, that is why Sammy didn't dare to speak any more. Pinagmumulta ang dal
AKMANG BUBUKSAN NA sana ni Bene ang pinto nang marinig niya ang pag-uusap nila sa loob. Alam niyang kaya ni Gia ang sarili kung kaya naman hindi siya agad nangialam. Mayroon siyang sariling paraan kung ano ang gagawin niya mamaya. Natuwa pa si Bene at nakahinga nang maluwag nang marinig ang malutong na sampal ng kasintahan.“Ang tagal mo kaya sinundan na kita. Nag-aalala akong baka may nangyari ng masama kaya hindi ka pa bumabalik.”Bene looked down at her, and stretched out his hand to touch her little head. Lumuwag ang hawak ni Gia sa doorknob at unti-unti iyong hinila pasara. Nagpanggap na wala siyang talipandas na lalaking iniwan sa loob na noo’y tulala na.“Una ka na sa table natin, maghuhugas lang ako ng kamay.” Gia was a little uneasy, she lightly grabbed Bene's sleeve. Kung papasok si Bene sa loob, tiyak na makikita niya si Cedric unless pumasok ito ng cubicle at magpanggap na gumagamit ng banyo. Nakita ni Bene ang pag-aalala sa mukha ni Gia. Wala naman siyang planong masama.
PANAY ANG LINGON ni Briel sa labas ng sasakyan. Tanaw na tanaw na niya ang maraming mga tao na naghihintay sa kanyang pagdating. Nagsimula na ang pagpasok ng wedding entourage. Saktong-sakto na tapos na iyon bago niya maubos ang hinihinging ten minutes. Napalingon na si Briel sa kanyang purse na da
TUMAGAL PA ANG tingin ni Giovanni kay Briel na nakatikwas pa rin ang isang kilay sa kanya. Hindi naman ito mukhang galit para sa kanya kaya naman pasimpleng binasa na niya ang labi niya habang nakatingin pa rin kay Briel. Nakikita niya sa mga mata nito na wala na itong sama ng loob dahil kung meron
NAPAHILAMOS NA SA kanyang mukha si Giovanni habang nakatayo lang doon. Nanunuyo na ang lalamunan niya habang nanuot sa kanyang mga kasu-kasuan ang sinabing litanya ni Briel na dama niya ang matinding galit. Hindi siya nagkaroon ng lakas ng loob na sumagot pa. Maluwag na tinanggap niya iyon kahit na
MAY PAGMAMADALI ANG kanyang mga hakbang pagkatapos na sabihin iyon. Pinanood lang siya ni Briel na parang itinulos na ang paa sa kanyang kinatatayuan. May iba siyang nase-sense, ngunit ganunpaman ay hindi niya iyon pinansin at ginawa ang pakay sa palapag.“Hindi kaya may sakit siya?” parang sirang







