LOGINTahimik ang safe house kinabukasan, pero hindi ibig sabihin no’n ay at ease na si Serena.
Ever since she returned home, sunod-sunod na ang mga tanong na walang gustong sumagot. Una, ang biglaang pagpapakasal ng nanay nya kay Damian Cross. Pangalawa, ang mga messages na nagsasabing may mga sikretong namatay kasama ang tatay nya. At pangatlo, ang pangalan nya sa isang investigation file na tila matagal nang existing bago pa sya bumalik sa bahay nila.
Ang mas nakakainis? Nasa harap nya ang lalaki na posibleng may pinakamaraming alam, pero ni isang diretso at kumpletong sagot ay hindi nya man lang makuha.
“You’re staring again.”
Napatingin si Serena kay Damian, na nakaupo sa kabilang dulo ng mesa habang may ginagawa sa laptop.
“At least ako, sa mukha mo nakatingin. Ikaw, ilang oras nang nakatutok sa screen mo. Hindi ka ba napapagod?”
“I know when to take a break.”
“Wow, congrats!”
Hindi sya pinansin ni Damian. He continued with what he was doing, na para bang hindi nakaupo ron si Serena at naghihintay ng sagot nya.
Napabuntong-hininga si Serena.
“Can I ask you something?”
“You’ve been asking a lot of questions since you came back.”
“At wala pa din akong nakukuha na matinong sagot.”
Tumigil si Damian sa ginagawa nya. Dahan-dahan syang tumingin kay Serena.
“What do you want to know?”
Serena crossed her arms. “Why is my name in your investigation files?”
“I already told you. Your name appeared in records connected to the investigation.”
“Before I came home.”
“Yes.”
“Before you married my mom.”
“Yes.”
“Then don’t you think that’s a little suspicious?”
Hindi agad sumagot si Damian. Isinara nya ang isang window sa laptop at saka sya sumandal sa upuan.
“It is.”
Napakurap ng mata si Serena. Hindi nya inaasahan ang sagot na ‘yon.
“So, you admit it?”
“I never said it wasn’t suspicious.”
“Then tell me what you know.”
“I don’t know enough to give you a complete answer.”
“Convenient.”
“Serena.”
“No, seriously. Convenient talaga. Every time I ask you something, either you don’t know enough or you can’t tell me yet. Do you have a third excuse, or should I prepare a list?”
Bahagyang gumalaw ang panga ni Damian. Halatang nauubos na rin ang pasensya nito, pero gaya ng dati, hindi nya hinayaan na manaig ang emosyon nya.
“Someone is using your father’s company to move information that shouldn’t be moving through legitimate business channels. Your name appeared in records related to that investigation. That’s what I can confirm.”
Nanlamig ang mga kamay ni Serena.
“My father’s company??”
“Yes, Vale Holdings.”
For a moment, hindi nakapagsalita si Serena.
Matagal nang patay ang tatay nya. At sa pagkakaalam nya, iniwanan nito ang company sa maayos na kalagayan. Hindi nya alam ang bawat details sa business, pero hindi nya din kailanman naisip na posibleng may kinalaman ito sa isang investigation tungkol sa classified information.
“Are you saying my father was involved in something illegal?”
“I’m saying the company appears in the records. That doesn’t prove your father committed a crime.”
“Then what does it prove?”
“That someone may have used the company for something it wasn’t supposed to be used for.”
Napatingin si Damian sa laptop nya.
“And you think I know something?”
“I think someone believes you might.”
Doon na tuluyang nawala ang anumang natititrang gaan sa pakiramdam nya.
“Potential leverage.”
Biglang bumalik sa isip nya ang dalawang salitang nakita nya sa isang document noong nakaraang araw. Hindi nya alam kung sino ang naglagay ng pangalan nya roon, pero kung tama ang hinala ni Damian, maaaring hindi aksidente ang lahat ng nangyayari sa kanya.
“Leverage against whom?” tanong nya. “My mom? You? Whoever killed my dad?”
Hindi sumagot si Damian.
At this time, mas lalong nakaramdam ng takot si Serena kaysa galit.
Dahil kung wala talagang alam ang lalaki, bakit parang bawat tanong nya ay kailangan nya pang pag-isipan bago sagutin?
“May kailangan akong tingnan,” sabi ni Damian habang isinasara ang laptop. “Stay inside. Don’t open the door for anyone.”
“Do you ever get tired of giving orders?”
“When people follow them, I get fewer problems.”
“Then maybe you should try asking nicely.”
Tumingin ito sa kanya. “Please stay inside.”
Nagulat si Serena, “Wow, may please pala sa vocabulary mo.”
Hindi ngumiti si Damian, pero may konting pagbabago sa expression nito bago sya tumalikod.
“Lock the door behind me.”
Nang tuluyan itong umalis, napatingin si Serena sa pintuan.
“Bossy bastard,” bulong nya.
Pero sinunod pa rin naman nya ang bilin ni Damian at ini-lock ang p***o.
Hindi dahil she already trusted Damian.
But because for the first time, she’s already starting to understand that maybe there’s really some bigger problems or danger than what she thinks.
Lumipas ang ilang minuto bago sya tuluyang nakagalaw mula sa kinauupuan nya.
Hindi nya kayang manatiling nakaupo habang ang lahat ng tanong ay umiikot sa isip nya. Kaya nagikot-ikot sya sa loob ng safe house, hoping na may makita syang kahit anong clue na makakatulong sa kanya para maintindihan ang lahat ng nangyayari.
May maliit na study area sa dulo ng hallway. Doon nya napansin ang ilang documents na naiwan sa ibabaw ng mesa. Hindi nya alam kung sadya bang iniwan ‘yon ni Damian o nagmamadali lang talaga syang umalis.
At first, mga ordinary papers lang ang nakita nya nothing unusual–security reports, building layouts, at ilang pangalan na unfamiliar sa kanya.
Hanggang sa mapansin nya ang isang folder na nakabukas ng kaunti.
Nakasulat ang pangalan nya sa harap nito.
SERENA VALE – POTENTIAL LEVERAGE
Napahinto sya.
Dahan-dahan nyang binuksan ang folder.
May ilang pahina tungkol sa kanyang personal information, family connections, at mga records ng Vale Holdings. May mga peta na ilang taon na ang tanda, kasama ang mga pangalan ng mga tao na hindi naman nya kilala.
Pero ang pinaka-nakapagpahinto sa kanya ay ang isang petsa sa report.
Nailagay ang pangalan nya sa investigation bago pa man ang pagpapakasal ni Vivienne kay Damian.
Hindi lang ‘yon.
May isang part ng report na may nakasulat na:
The subject's family connection may provide access to historical records relevant to the investigation.
Family connection.
Ang tatay nya ba ang tinutukoy nila? O ang nanay nya?
Bakit sya ang itinuturing na leverage kung wala naman syang kinalaman sa company nila?
“What are you doing?”
Napalingon si Serena.
Nakatayo si Damian sa may pintuan. Hindi nya namalayan na nakabalik na pala ito.
“Reading.”
“I can see that.”
“Good. At least may isang bagay tayong pareho na naiintindihan.”
Lumapit si Damian at kinuha ang folder sa kamay nya. Hindi nya ito hinablot, pero ang bilis ng kamay nya para maramdaman ni Serena na ayaw nyang makita ang iba pang laman ng files.
“Why is my name here?” tanong nya.
“I told you. Your name appeared in the investigation.”
“No, I want to know why this document calls me ‘potential leverage’.”
“Because of your connection to Vale Holdings.”
“That’s it?”
“That’s what the report suggests.”“Then who wrote it?”
“I can’t confirm that yet.”
Napatawa si Serena, pero walang saya sa tunog nito.
“Of course, you can’t.”
“Serena, listen to me. These documents are part of an ongoing investigation. Some information may be incomplete, and some may have been deliberately placed to mislead whoever reads them.”
“So, I shouldn’t believe everything in it is true.”
“You shouldn’t assume everything in it is true.”
“Then why should I believe you?”
Natahimik si Damian.
For the first time, nakita ni Serena ang pagod sa mukha nito. Hindi lang simpleng inis o pagkadismaya. Para itong taong matagal nang may pasan na mabigat na problema at hindi na alam kung paano ito ipapaliwanag sa iba.
Pero hindi enough ‘yon para mawala ang galit nya.
“You’re asking me to trust you while refusing to tell me what you know,” sabi nya. “You can’t expect me to do that.”
“I’m not asking you to trust me blindly.”
“Then stop keeping me blind.”
Bago pa nakasagot si Damian, may narinig silang malakas na kalabog galing sa kabilang part ng bahay.
Parehas silang napalingon.
“Stay here,” utos nito.
“Damian–”
“Now.”
Mabilis itong lumabas sa study area. Narinig ni Serena ang pagbukas ng isang p***o, kasunod ang ilang malalakas na footsteps at katahimikang mas nakakatakot kaysa ingay.
Hindi sya mapakali. Nanatili sya sa may pintuan, nakikinig sa bawat tunog.
Few moments later, bumalik si Damian. Mas kakaiba ang expression nito ngayon.
“Someone got inside.”
Nanlamig ang batok ni Serena.
“What?”
“There’s no one here now.”
“How is that possible? You said this place was safe.”
“It was supposed to be.”
Hindi nagustuhan ni Serena ang sagot na ‘yon.
Sumunod sya kay Damian papunta sa likod ng bahay. May maliit na bintana na nakabukas, at may sirang lock sa gilid nito. Sa sahig, may mga bakas ng putik na papasok mula sa bintana at papunta sa hallway.
May pumasok talaga.
At alam ng taong ‘yon kung paano makakapasok nang hindi agad napapansin.
“Did they take anything?” tanong nya.
“I’m checking.”
Napansin ni Serena ang isang maliit na papel sa ibabaw ng mesa. Bago pa nya ito makuha, nauna nang kinuha ni Damian.
Pero nasa na nya ang nakasulat.
TARGET CONFIRMED. THE GIRL IS WITH CROSS.
Hindi nya agad naintindihan ang nararamdaman nya.
Takot. Galit. Pagkalito.
Lahta ‘yon sabay-sabay nyang naramdaman.
“The girl,” mahina nyang banggit. “Ako ang tinutukoy nila, ‘di ba?”
Hindi sumagot si Damian.
“Someone followed us here?”
“Possibly.”
“Or someone told them where I was?”
Tumingin si Damian sa kanya.
Hindi nya kinailangan sabihin ang sagot. Parehas nilang alam na posibleng may ibang taong may access sa informations tungkol sa kanilang kinaroroonan.
“Pack you things,” sabi nit. “We’re leaving.”
“Again?? Hanggang kailan tayo magtatago?”
“Until I know who’s targeting you and how much they know.”
“And what if the person we’re looking for is someone we already know?”
Napatigil si Damian.
Isang saglit lang ‘yon, pero enough na para mapansin ni Serena.
“Why did you react like that?” tanong nya.
“I didn’t.”
“Don’t lie to me.”
“Serena, we don’t have time for this.”
“Then make time!”
Tumaas ang boses nya, pero hindi na nya ‘yon pinansin.
“I’m tired of being moved around like I’m some object you have to protect. Mu name is in your files. Someone broke into this place because I’m here. My dad’s company is connected to your investigation. At hanggang ngayon, hindi ko pa rin alam kung bakit ako ang nasa gitna ng lahat ng ‘to!”
Natahimik ang paligid.
Tinitigan sya ni Damian, and this time, hindi nya nakita ang cold security consultant na palaging nagbibigay ng utos.
Ang nakita nya ay isang lalaking may alam na hindi pa kayang sabihin.
“I need to verify something first,” sagot nito sa wakas. “Then I’ll tell you what I can.”
“That’s not enough.”
“I know.”
“Then why do you keep doing it?”
Hindi sumagot si Damian.
At ‘yon ang pinakamasakit sa lahat–hindi nya alam kung ang katahimikan nito ay paraan ng pagprotekta sa kanya o pag-iwas para itago ang sarili nitong kasalanan.
Nang makaalis sila sa study area, kinuha ni Damian ang laptop at ilang documents na kailangan sa investigation. Hindi na sya nag-aksaya ng oras na ipaliwanag ang plano nila. Sinabi na lang nito na kailangan nilang pumunta sa ibang lugar habang chinicheck ang mga records na nakuha nila.
Pero bago pa sila makalabas, may narinig sila na notification galing sa laptop.
Isang bagong file ang lumitaw sa screen.
Nakasulat sa filename nito ang petsa ng pagkamatay ng tatay ni Serena.
Napahinto sya.
“What’s that?”
Mabilis na binuksan ni Damian ang file, pero lumitaw ang isang security prompt. May part ng archived record na kailangan ng additional access para mabuksan ito.
“Can you access it?” tanong ni Serena.
“Not from here.”
“Then where?”
“An old terminal in Manila. It’s connected to the archived records we’re trying to recover.”
Napatingin sya sa screen. Hindi nya alam kung bakit gano’n na lang ang epekto sa kanya ng petsa na ‘yon. Ilang taon na ang nakalipas mula nang mamatay ang tatay nya, pero hanggang ngayon, pakiramdam nya ay may part pa din ng kwento ang hindi nya kailanman maipaliwanag sa kanya.
“Is that the night my dad died?”
Hindi agad sumagot si Damian.
“Yes.”
Napalunok si Serena.
“Then we’re going there.”
“It’s not that simple.”
“Why? Because the records might tell me something you don’t want me to know?”
“Because whoever accessed those files recently may still be watching them.”
“Then let them watch.”
“Serena–”
“No.” Tumingin sya ng diresto sa mga mata nito. “You told me someone may be using my dad’s company. You told me my name appeared in the investigation before I came home. And now, there’s a file about the night he died that you can’t access.”
Huminga ng malalim si Serena.
“I’m done waiting for people to decide which parts of my own life I’m allowed to know.”
Matagal syang tinitigan ni Damian bago tuluyan tumango.
“We’’ investigate the archive. But you need to follow my instructions when we’re there.”
“At least ask nicely this time.”
Hindi ngumiti si Damian, pero hindi rin sya sumagot ng pabalang.
“Please, Serena. Stay close to me when we get there.”
Bago sila tuluyang umalis, napatingin ulit si Serena sa folder na naiwan sa mesa.
SERENA VALE – POTENTIAL LEVERAGE.
May gustong gumamit sa kanya.
May gustong manakot sa kanya.
At may isang lalaki na tila matagal nang nakatayo sa gitna ng imbestigasyong ‘yon.
Hindi nya alam kung mapagkakatiwalaan nya si Damian Cross. Pero alam nyang hindi sya pwedeng bumalik sa dating buhay na walang alam sa mga sikretong nakapaligid sa kanya.
Kung ang sagot ay nasa gabing namatay ang tatay nya, hahanapin nya ‘yon.
Kahit pa ang katotohanan ang tuluyang sumira sa lahat ng pinaniniwalaan nya.
At habang isinasara ni Damian ang laptop, may isang tanong na hindi maalis sa isip ni Serena.
Kung ang pangalan nya ay nasa investigation file bago pa man sya bumalik sa bahay–sino ang nagpasya na gamitin sya–at bakit?
The first thing Serena did the following morning was check the locked case.Nandoon pa rin ang folder.Ilang segundo nya itong tinitigan bago napatingin sa wall clock. Alas-sais pa lang ng umaga, pero ilang beses na s’yang nagising buong gabi. Paulit-ulit na bumabalik sa isip nya ang mga detalye ng report–ang hindi tugmang timeline, ang pangalan ng nanay nya, at ang reference number na hindi nila ma-trace gamit ang kopyang hawak nila.Hindi nya alam kung alin ang mas nakakabahala.Ang mga bagay na nakasulat sa dokumento, o ang mga bagay na sadyang hindi isinama roon.“You’re up early.”Napalingon si Serena.Nakatayo si Damian sa may doorway, hawak ang isang mug ng kape. Mukhang bagong gising, pero gaya ng dati, maayos pa rin ang itsura nito. Hindi halatang ilang oras lang ang naging pahinga nya.“Didn’t sleep much.”“Because of the folder?”“Because of the folder. And because someone here thinks four hours of sleep is enough.”Inilapag ni Damian ang mug sa mesa.“It’s enough for now.”
Nakatitig si Serena sa unang page ng folder.For several seconds, neither she nor Damian spoke.Nakalatag sa harap nila ang isang lumang dokumento. Bahagyang naninilaw na ang mga gilid nito, pero malinaw pa rin ang mga nakasulat. May mga petsa, reference numbers, at pangalan na hindi pamilyar kay Serena.Sa pinakailalim ng pahina, may maikling note na nakasulat gamit ang red ink.Serena leaned close.“Is this an official report?”“Part of one,” sagot ni Damian.“Part of one?” Napatingin sya kay Damian. “Meaning, may iba pang folders?”“Most likely.”“Then why are we staring at this one like it’s going to explain everything?”“Because it might explain something.”Serena gave him a look.“Wow. Very helpful, Sir.”Hindi pinansin ni Damian ang sarcasm n’ya. Inayos nito ang folder at inilapit sa ilaw.Tahimik ang safe house maliban sa mahinang ugong ng refrigerator at paminsan-minsang patak ng ulan sa bintana. Late na, pero wala ni katiting na balak si Serena matulog habang nasa harap nila
Makalipas ang ilang oras, nakarating na sila sa lumang terminal sa Manila. Gaya ng inaasahan, hindi ito mukhang lugar na may mahalagang impormasyon na nakatago. Pero as per Damian, may archive records doon na hindi basta naa-access sa mga karaniwang system.With the help of its access credentials, they were able to open the archive file. Ilang minutes silang naghahalungkat ng mga document at larawan hanggang sa may isang file na nakakuha ng atensyon ni Damian.Isang litrato.Nandoon si Vivienne, kasama ang isang lalaking agad nakilala ni Serena mula sa mga impormasyon na nalaman nya tungkol sa Field Unit 07–Adrian Cole. Sa likuran nila ay isang building na hindi pamilyar kay Serena.Nang makita ni Damian ang petsa ng litrato, biglang nagbago ang expression nito.“Let’s gather and save all the files we need. We need to get to the safe house before someone knows we’re here.” nagmamadaling sinabi ni Damian.Napabuntong-hininga na lang si Serena.“Ok, Sir.”“Don’t start, Serena.”Sumunod
Tahimik ang safe house kinabukasan, pero hindi ibig sabihin no’n ay at ease na si Serena.Ever since she returned home, sunod-sunod na ang mga tanong na walang gustong sumagot. Una, ang biglaang pagpapakasal ng nanay nya kay Damian Cross. Pangalawa, ang mga messages na nagsasabing may mga sikretong namatay kasama ang tatay nya. At pangatlo, ang pangalan nya sa isang investigation file na tila matagal nang existing bago pa sya bumalik sa bahay nila.Ang mas nakakainis? Nasa harap nya ang lalaki na posibleng may pinakamaraming alam, pero ni isang diretso at kumpletong sagot ay hindi nya man lang makuha.“You’re staring again.”Napatingin si Serena kay Damian, na nakaupo sa kabilang dulo ng mesa habang may ginagawa sa laptop.“At least ako, sa mukha mo nakatingin. Ikaw, ilang oras nang nakatutok sa screen mo. Hindi ka ba napapagod?”“I know when to take a break.”“Wow, congrats!”Hindi sya pinansin ni Damian. He continued with what he was doing, na para bang hindi nakaupo ron si Serena a
Hindi pa rin maalis sa isip ni Serena ang mga messages na natanggap n’ya habang nakatayo sa labas ng gate.Lalo na ang huling message.ESPECIALLY YOUR MOM.Pagpasok n’ya sa bahay, nadatnan n’ya si Damian sa sala. Nakatayo habang may kausap sa phone, at kahit hindi n’ya marinig ang nasa kabilang linya, halatang seryoso ang usapan.“I’m telling you, someone has access to information they shouldn’t have,” sabi ni Damian.“Check it again. I want to know how they got her details.”Napahinto si Serena.Her details?After a few seconds, ibinaba na ni Damian ang phone at saka s’ya hinarap.“Did you get another message?”“Bakit? May report na ba ako sa’yo ngayon?”“Serena, I’m not in the mood for this.”“Good. At least parehas tayo.”Pinakita ni Serena ang bagong message at binasa ni Damian. Unti-unting nagbago ang expression nya.“Nag-reply ka?”“No.” pasungit na sagot ni Serena.“Good.”“Don’t start.”Tumingin ito kay Serena. “What?!”“‘Yung tono ng boses mo para akong aso na kailangan turua
Serena read the message again.WELCOME HOME, SERENA. YOUR DAD WASN’T THE ONLY ONE WHO DIED KEEPING A SECRET.For a moment, parang nakalimutan nyang huminga.Her dad had been dead for years. Matagal na n’yang tinanggap na may mga tanong tungkol sa pagkamatay nito na baka hindi na n’ya kailanman malaman ang kasagutan. But this?This was different.Someone knew something. Someone wanted her to know that her dad’s death wasn’t the end of the story.“Serena,”Napalingon sya kay Damian, na nakatayo sa likuran nya.“Who sent that?”“Kung alam ko, sa tingin mo ba hindi ko sasabihin?”“Let me see your phone.”Serena tightened her grip. “Why? Para malaman mo kung gaano karami ang alam nila tungkol sa’ken?”“Para makita ko kung may number o information na pwedeng makatulong.”For a few seconds, pinagmasdan lang n’ya ito. Hindi n’ya alam kung bakit, pero ang pagiging kalmado ni Damian ay lalo lang nagpapakaba sa kanya. Parang hindi bago sa lalaking ‘to ang ganitong sitwasyon.“Did you know my dad







