Kabanata 8

Tahimik pa rin ang buong hall. Walang humihinga.

Si Sabrina, biglang namutla at nawala ang kanyang poise. Yung kamay niya, nanginginig habang nakakapit sa braso ni Kiefer.

"K-Kiefer, paalisin mo siya! Security!" sigaw ni Sabrina, pero walang gumagalaw. Lahat nakatingin sa kambal.

Yung batang lalaki, tumingala kay Kiefer. Walang takot.

"Ikaw ba si Kiefer?" tanong niya, diretso.

Napalunok si Kiefer. "Oo... ako..."

"Hmm." Tiningnan siya ng bata mula ulo hanggang paa, parang nag-iinspeksyon. "Sabi ni Mommy, ikaw daw yung tatay namin. Pero hindi ka mukhang tatay namin, Mister at bakit mukha kang... malungkot."

Napaatras si Kiefer. Parang sinaksak siya sa dibdib.

Yung batang babae naman, humawak sa gown ni Gwyneth. "Mommy, siya ba yung babaeng gustong magpasunog sa atin dati?"

Napatigil ang lahat. Rinig na rinig sa mic.

Nanlaki ang mata ni Sabrina. "Hindi! Sinungaling! Hindi totoo yan!"

Pero tumingin si Donya Anastacia kay Sabrina ng matagal at matalim.

"Sabrina," wika ng ginang na nanginginig ang boses pero may diin.. "Pitong taon kitang pinagtakpan. Pitong taon kitang pinatawad dahil akala ko magbabago ka. Pero ngayon, sa harap ng lahat..."

Lumingon si Donya Anastacia sa mga bisita.

"Ang babaeng ito, sinunog ang sarili naming mansyon para patayin ang apo ko!"

Nagkagulo ang lahat sa kanilang narinig. May nag-picture. May nag-video pa para kuhang kuha ang lahat ng kaganapan.

Si Kiefer, sa unang pagkakataon sa loob ng pitong taon, binitawan niya ang kamay ni Sabrina.

"Gwyneth..." lumuhod siya sa harap ng kambal. Umiiyak. "Patawad. Pitong taon kitang hinanap. Sa probinsya, sa Maynila, kahit saan. Akala ko... akala ko patay na kayo."

Tiningnan siya ni Gwyneth. Hindi na siya umiiyak. Hindi na siya yung babaeng umalis ng madaling araw na may isang maliit na bag.

"Tumayo ka, Kiefer," malamig niyang utos. "Hindi ako bumalik para patawarin ka. Bumalik ako para singilin kayo."

Hinawakan niya ang kamay ng dalawang bata.

"At simula ngayon, hindi niyo na kami pwedeng saktan ulit." banta niya sabay walk-out.

Kinabukasan pagkatapos ng event, nagising si Sabrina sa mansyon na parang ibang bahay na.

Wala na yung mga katulong na sumusunod sa kanya. Nasa kusina na lahat, nagluluto ng paboritong almusal ng kambal. Pancake na na may kasamang gatas.

"Mommy Gwyneth, ang sarap!" sigaw ng batang babae.

At si Donya Anastacia na dati ayaw tumingin kay Sabrina, ngayon ay nakaupo sa tabi ni Gwyneth, sinusubuan pa ang apo.

Si Sabrina, nakatayo sa hagdan. Walang bumabati. Walang nagtatanong kung kumain na ba siya. Tila walang pakialam ang mga tao sa presensya niya. Tanging naka focus sa kambal. Kay tagal inasam ng ginang na masilayan ang kanyang mga apo.

Nagpaalam si Gwyneth sa Mommy niya. At may kailangan siyang gawin. Hindi naman ito nag usisa pa. Natuwa pa nga ito ng malamang iiwan sa Mansyon ang mga apo.

"Mommy, kung okay lang bang iwan ko muna ang kambal sayo? May lalakarin lang ako?" wika ni Gwyneth habang masaya silang nagsasalu-salo sa hapag kainan.

"Oo naman hija. Gustong gusto ko." excited na sagot ng matanda. Halatang sabik na sabik sa kanyang mga apo.

"Salamat po Mommy." aniya sabay tayo.

Kailangan pa niyang mag-asikaso ng kanyang sarili. Gusto niya na magulat ang lahat lalo si Sabrina kapag makita siya.

Nang maka alis si Gwyneth ng Mansyon. May sumundo sa kanya sa labas ng Mansyon. Sumakay siya sa sasakyan. Nakarating siya ng kumpanya nang matiwasay.

Sa kumpanya. Nagkaroon ng urgent meeting. Lahat ay nagulat at nagkaroon pa ng kuro-kuro.

Pinatawag rin si Sabrina. Wala ngayon si Kiefer kaya siya ang mag take-over muna. Since siya naman ay asawa ni Kiefer. What Kiefer property is all her too.

Nagtataka man ang lahat lalo si Sabrina. Pero pumunta pa rin siya. "Good Morning to all, I'? Sabrina Del Fuentez, Head of Marketing," pagpapakilala nito sa kanyang sarili.

Pero nagulat ang lahat maging si Sabrina ng bumukas ang pintuan.. At inuluwa nito ang isang tao. Isang taong hindi niya lubos inasahan.

Nanlaki ang mga mata niya sa kanyang nakita.