Kabanata 5

ISANG HAPON, DUMATING SI SABRINA

Hindi kumatok si Sabrina. Parang bahay niya.

Naka-red dress. Naka-heels. Amoy mamahaling pabango. Pagpasok niya, tiningnan niya si Gwyneth mula ulo hanggang paa.

Naka-duster lang si Gwyneth. Walang make-up. Hawak pa yung basahan kasi naglilinis siya.

"So ikaw pala si Gwyneth," sabi ni Sabrina, nakangiti pero hindi mabait yung ngiti. "Yung pinakasalan ni Kiefer dahil lang sa Mommy niya."

Hindi sumagot si Gwyneth. Hindi niya alam kung paano sasagot sa babaeng mas maganda, mas maayos, mas mahal ng asawa niya.

"Kiefer, nasan ka?" tawag ni Sabrina.

Bumaba si Kiefer. At pag nakita niya si Sabrina, hindi siya nagulat. Parang inaasahan niya na.

"Sabrina, anong ginagawa mo dito?" tanong niya, mahina.

"Kiefer, pagod na ako," sabi ni Sabrina. "Pagod na akong magtago. Pagod na akong maging second choice. Sabi mo isang taon lang. Pero tingnan mo, dalawang linggo pa lang, hindi mo na ako matawagan ng maayos."

Tumingin si Sabrina kay Gwyneth.

"Gwyneth, hindi mo ba nakikita? Hindi ka niya mahal. Ako yung mahal niya. Simula pa lang, ako na."

Gusto umiyak ni Gwyneth. Pero hindi siya umiyak sa harap ni Sabrina. Hindi niya ibibigay yung satisfaction na yun.

"Kiefer," mahinang sabi ni Gwyneth, "Totoo ba?"

Tahimik si Kiefer. Ang tagal bago siya sumagot.

At yung katahimikan na yun, yun na yung sagot.

"Gwyneth, sorry," sabi ni Kiefer sa wakas. "Ayokong saktan ka. Pero oo. Si Sabrina yung mahal ko. Simula pa lang."

Tumango si Gwyneth. Pilit na ngumiti.

"Okay. Naiintindihan ko."

---

GABI NG PAG-UUSAP TUNGKOL SA ANNULMENT

Nasa sala sila. Magkaharap. Parang hindi mag-asawa. Parang dalawang estranghero na nag-aayos ng kontrata.

"Magpa-file tayo ng annulment," sabi ni Kiefer. "Ako magbabayad ng lahat. Ako mag-aasikaso. Hindi ka na mahihirapan. Bibigyan din kita ng pera, para makapagsimula ka ulit sa probinsya."

"Isang taon lang daw, di ba?" tanong ni Gwyneth. "Bakit ngayon na? Dalawang linggo pa lang tayo."

"Kasi ayokong pahirapan ka pa," sabi ni Kiefer. "Ayokong umasa ka pa na baka mahalin kita. Hindi fair sa'yo. Mas mabuti nang tapusin natin ngayon habang maaga pa."

Tumingin si Gwyneth sa kanya. Sa unang pagkakataon, hindi na siya yung tahimik na babae na nagluluto at naghihintay.

"Kiefer, alam mo ba kung ano yung pinaka-masakit?" tanong niya, nanginginig na yung boses niya.

"Ano?"

"Hindi yung hindi mo ako mahal. Alam ko na yun simula pa lang. Ang masakit, sa loob ng dalawang linggo, nagsimula na akong maniwala na baka... baka pwedeng magbago. Yung almusal kaninang umaga, yung note mo... akala ko totoo."

Napayuko si Kiefer. Hindi niya kayang tingnan si Gwyneth sa mata.

"Gwyneth, yung almusal, totoo yun. Hindi ko—"

"Huwag na," putol ni Gwyneth. "Sige. Pumapayag ako. Magpa-annul tayo."

Tahimik.

"Pumapayag ako, pero may isa akong kondisyon."

"Ano yun?" tanong ni Kiefer.

"Hanggang hindi pa napapa-annul, dito pa rin ako titira. Hindi ako aalis na parang pinalayas. At huwag mo akong kaawaan. Hindi ko kailangan ng pera mo. Yung pinirmahan natin, tapusin natin ng maayos."

Tumango si Kiefer.

At nung gabing yun, bumalik si Gwyneth sa guest room. Mag-isa ulit.

Pero sa pagkakataong ito, hindi na siya umiyak dahil sa selos.

Umiyak siya kasi sa loob ng dalawang linggo, natutunan niyang mahalin yung taong hindi siya kayang mahalin pabalik.

At sa kabilang kwarto, si Kiefer, hindi makatulog. Paulit-ulit niyang naririnig yung boses ni Gwyneth.

"Akala ko totoo."

At sa unang pagkakataon, hindi siya sigurado kung tama ba yung desisyon niyang magpa-annul.

---

ARAW NG PIRMAHAN

Nasa law office sila. Malamig. Tahimik ang lugar.

Nasa harap ni Gwyneth yung annulment papers. Malinis. Nakaayos na lahat. Si Kiefer na daw bahala sa bayad.

Pipirma na lang siya.

Kinuha niya yung ballpen. Nanginginig yung kamay niya, pero pinilit niyang pumirma.

*Gwyneth Del Fuentez.*

Pagkatapos niyang pumirma, tumingin siya kay Kiefer.

"Tapos na," sambit niya. "Malaya ka na."

Tumayo na siya. Kukunin na niya yung bag niya para umalis na. Pabalik na siya ng probinsya. Kay Guiller, kay Gianna at kay Itay.

Pero bago pa siya makalabas ng pinto—

"Gwyneth, wait."

Si Sabrina yun. Hindi na siya naka-red dress. Simple lang. Namumugto yung mata. Parang umiyak.

"Pwede ba tayo mag-usap? Kahit saglit lang?"

---

YUNG LIHIM NA HINDI ALAM NI GWYNETH

Umupo sila ulit. Si Kiefer, hindi makatingin kay Gwyneth. Si Sabrina, hindi mapakali.

"Gwyneth, hindi kami nandito para saktan ka ulit," saad ni Sabrina, pilit na kalmado. "Gusto lang namin mag-sorry. Sa lahat."

"Okay na. Tapos na," malumanay na sagot ni Gwyneth.

"Hindi pa," sabi ni Kiefer sa wakas. "May... may kailangan kami sabihin sa'yo."

Tahimik ito..

"Kahapon, nagpa-check up si Sabrina," panimula ni Kiefer. "Matagal na kasi namin pinag-uusapan na pagkatapos ng annulment, magpapakasal kami at bubuo ng pamilya. Akala namin madali lang yun."

Lumingon si Sabrina kay Gwyneth, at doon na siya naiyak.

"Gwyneth, baog ako," diretsahang saad ni Sabrina. "Hindi ako pwedeng magbuntis. Kahit kailan. Sinabi ng doctor, wala kaming pag-asa na magka-anak ni Kiefer ng natural."

Natigilan si Gwyneth.

"At si Mommy," dagdag ni Kiefer. "Si Mommy gusto ng apo. Siya yung dahilan kung bakit ka niya pinakasalan sa akin. Gusto niya ng Del Fuentez na magpapatuloy ng pangalan namin."

"Anong kinalaman ko dun?" tanong ni Gwyneth, kahit alam na niya kung saan papunta yung usapan. Kinakabahan na siya.

Tumingin si Sabrina sa kanya, hawak yung kamay niya. Mahigpit.

"Gwyneth, pwede ba... pwede bang ikaw yung maging surrogate mother namin?"

Parang tumigil yung oras.

"I... ikaw yung magdadala ng baby namin ni Kiefer. Kami yung magiging magulang sa papel. Kami yung magpapalaki. Pero ikaw yung magbubuntis. Ikaw yung magsisilang."

Napaatras si Gwyneth. Binitawan niya yung kamay ni Sabrina.

"Ano?!" halos pasigaw niyang sabi. "Kakakapirma ko lang ng annulment natin, tapos ngayon gusto niyo akong gawing... taga-dala ng anak niyo?"

"Gwyneth, please," pagmamakaawa ni Sabrina. "Babayaran ka namin. Kahit magkano. Bibigyan ka namin ng bahay, ng pera, ng kahit ano. Hindi ka namin pababayaan. Isang beses lang. Isang baby lang. Para kay Kiefer. Para sa pamilya niya."

Tumingin si Gwyneth kay Kiefer.

"Kiefer, ikaw? Pumapayag ka dito? Gusto mo ipagbuntis ko yung anak niyo ni Sabrina? Ako na asawa mo, na hindi mo kailanman minahal, na pinalayas mo sa kabila ng lahat?" sumbat ni Gwyneth. Tahimik lang si Kiefer.

Hindi sumagot si Kiefer agad. At tulad ng dati, yung katahimikan niya, yun na yung sagot.

"Kung papayag ka," mahinang sabi ni Kiefer, "maibibigay ko sa'yo lahat ng gusto mo. At... hindi mo na kailangan bumalik sa probinsya na walang-wala."

Naiyak si Gwyneth. Hindi dahil sa pera.

Kundi dahil sa tanong na biglang pumasok sa isip niya:

"Paano ko dadalhin sa sinapupunan ko yung anak ng lalaking mahal ko, pero hindi ako ang magiging nanay??" mga tanong sa kanyang isipan.