Home / Mystery/Thriller / The Wife Who Never Slept / Chapter 1 – The Woman in the Photograph

Share

The Wife Who Never Slept
The Wife Who Never Slept
Author: Lady Goulding

Chapter 1 – The Woman in the Photograph

Author: Lady Goulding
last update publish date: 2026-11-16 20:42:53

“Doctor, may isang bagay lang akong gustong itanong bago ka pumayag sa trabahong ito.”

Napahinto si Dr. Althea Sarmiento sa pag-abot sa tasa ng kape. Tiningnan niya ang lalaking nakaupo sa tapat niya.

Si Dr. Rafael Montenegro.

Isang kilalang pangalan sa medical industry. Respected hospital executive, successful surgeon, at bahagi ng isa sa pinakamayamang pamilya sa bansa. Sa unang tingin, mukha itong gentleman na sanay makuha ang lahat ng gusto niya.

“Anong tanong iyon, Doctor Montenegro?”

“Naniniwala ka ba na may mga pasyenteng hindi na talaga nagigising?”

Saglit na natahimik si Althea.

“Depende po sa condition ng patient. May mga cases na matagal bago magkaroon ng improvement. Mayroon din namang hindi na talaga nakakabalik sa normal level of consciousness.”

“What if two years nang ganoon ang isang tao?”

“Hindi po natin puwedeng i-base sa tagal lang ng unconsciousness ang possibility of recovery.”

Bahagyang ngumiti si Rafael. Pero hindi umabot sa mga mata nito ang ngiti.

“Good answer.”

Inilapag nito ang hawak na baso at itinulak sa harap niya ang isang folder.

“I want you to be my wife's personal medical consultant.”

Tumingin si Althea sa folder.

“Your wife?”

“Yes. She's been unconscious for more than two years. Gusto kong magkaroon siya ng bagong medical team, someone who can review her condition and possibly recommend a different approach.”

“May neurologist na po ba siyang attending?”

“Several. But I want someone who can personally oversee her care.”

“Why me?”

“Because I've heard you're good.”

Napangiti nang bahagya si Althea, pero mabilis ding nawala iyon.

“I'm not sure kung updated kayo sa reputation ko, Doctor. May mga taong hindi na naniniwalang magaling akong doktor.”

“I'm aware of what happened at St. Catherine Medical Center.”

Nanigas ang kamay ni Althea sa tasa.

Hindi niya kailangang itanong kung anong incident ang tinutukoy nito. Ilang buwan niyang pilit kinakalimutan ang kontrobersiyang sumira sa kanyang career.

Isang pasyenteng namatay. Isang medical decision na kinuwestiyon. Isang investigation na naging public spectacle.

At isang doktor na biglang naging headline.

“Then you probably know why I'm no longer practicing in a major hospital.”

“I know the reports. But I'm not here to judge you.”

“That's reassuring.”

“I need a doctor, Althea. Not someone who's afraid to make decisions.”

Tinitigan niya ang lalaki. Hindi niya nagustuhan ang sobrang kumpiyansa nito, pero hindi rin niya maikakaila na kailangan niya ang trabahong iniaalok.

“Can I review the complete medical records first?”

“Of course.”

“Then I'll consider it.”

“Good. My wife is waiting.”

Hindi alam ni Althea kung bakit, pero may kakaibang bigat sa huling sinabi nito.

As if the woman had been waiting for something much longer than a doctor's visit.

Two days later, dumating si Althea sa Montenegro mansion sa Tagaytay.

Malawak ang property, may perfectly maintained garden, malaking fountain sa harap, at isang mansion na parang direktang kinuha sa isang luxury magazine.

Everything looked expensive. Everything looked perfect.

Pero habang papalapit siya sa entrance, may naramdaman siyang kakaiba.

Walang ibang tao sa paligid. Walang ingay. Kahit ang mga gardener na nakita niya sa labas ay tila biglang nawala nang huminto ang sasakyan niya.

Isang matandang babae ang nagbukas ng p***o.

“Dr. Sarmiento?”

“Yes. Good morning.”

“Ako po si Lourdes. Head housekeeper dito sa mansion. Please come in.”

“Thank you.”

Pagpasok niya, agad niyang napansin ang isang malaking family portrait na nakasabit sa foyer.

A family of four.

Nasa gitna si Rafael, wearing a dark suit. Katabi nito ang isang napakagandang babae na nakasuot ng white dress. Mahaba ang buhok nito, maputi ang balat, at may napakagandang ngiti.

Sa magkabilang gilid nila ay dalawang batang halos magkasing-edad.

Twins.

Isang boy at isang girl.

Pareho silang nakangiti sa camera. Hawak ng batang lalaki ang isang toy airplane, habang yakap naman ng batang babae ang isang stuffed rabbit.

Napahinto si Althea.

“Beautiful family,” she commented.

“Old picture na po iyan.”

Napalingon siya.

Nasa likuran na pala niya si Rafael.

“Your children?”

“Yes. Lucas and Lia.”

“Twins?”

He nodded.

“Nasaan na sila ngayon?”

Biglang nawala ang ngiti ni Rafael.

“They're gone.”

“I'm sorry.”

“It's been a long time.”

Muli nitong tiningnan ang larawan.

For a brief moment, may nakita si Althea sa expression nito. Something painful. Something that looked like grief.

Pero mabilis din iyong nawala.

“Come on, Doctor. I'll show you my wife.”

Habang sumusunod siya kay Rafael, muli niyang sinulyapan ang family portrait.

Hindi niya alam kung bakit, pero may kakaibang lungkot ang mga mata ng babae sa larawan.

Parang hindi ito nakangiti para sa camera.

Parang may ibang tinitingnan.

“She's here.”

Binuksan ni Rafael ang p***o ng isang malaking bedroom sa second floor.

Maayos ang lahat. May medical equipment sa tabi ng kama, oxygen support, monitoring devices, at ilang rehabilitation materials.

Sa gitna ng silid ay nakahiga ang isang babae.

Si Dr. Seraphina Montenegro.

Mahaba ang buhok nito, maputla ang mukha, at nakapikit ang mga mata. Kung hindi dahil sa mga medical equipment sa paligid niya, iisipin mong natutulog lang siya.

“This is my wife.”

Lumapit si Althea sa kama.

“Hello, Seraphina. I'm Dr. Althea Sarmiento. I'll be taking care of you from now on.”

Walang response.

“Gaano na po katagal ang condition niya?”

“Two years and four months.”

“What happened?”

“Car accident.”

“Was she driving?”

“Yes.”

Simple lang ang sagot ni Rafael. Walang hesitation. Walang pagbabago sa tono.

“Anong injuries ang natamo niya?”

“Severe traumatic brain injury. She also suffered several complications after the accident.”

“Were there other passengers?”

“Just the two of us.”

“Were you injured too?”

“Yes. But not as badly as she was.”

Sinuri ni Althea ang medical chart na nasa tabi ng kama.

“May history ba siya ng seizures?”

“None.”

“Any purposeful response? Eye tracking? Following simple commands?”

“Nothing consistent.”

“Have you tried different rehabilitation programs?”

“Almost everything. We've consulted several specialists. Walang significant improvement.”

Maingat na sinuri ni Althea ang pasyente.

“Seraphina, can you hear me?”

Walang sagot.

She checked the monitor, reviewed the medication schedule, and examined the available medical records.

May ilang details na gusto niyang balikan, pero hindi pa niya alam kung alin ang dapat unahin.

“May regular nurse ba siyang nag-aalaga sa kanya?”

“Morning and evening shifts. But I want you to personally oversee her treatment.”

“Does she have visitors?”

“Her siblings, occasionally. But they don't come often anymore.”

“Friends?”

“Not really.”

“Why?”

Saglit na tumingin si Rafael sa asawa.

“It's difficult to visit someone who doesn't even know you're there.”

“Hindi naman natin masasabi nang sure na wala siyang awareness.”

Rafael looked at her.

“Two years, Doctor.”

“I understand. But we still have to consider every possibility.”

For a few seconds, walang nagsalita.

Then Rafael smiled.

“That's exactly why I chose you.”

Hindi alam ni Althea kung compliment ba iyon o may ibang ibig sabihin.

After examining Seraphina, dinala siya ni Rafael sa study nito.

Malaking room iyon, filled with medical books, framed certificates, at photographs mula sa iba't ibang medical conferences.

May nakahandang employment contract sa ibabaw ng desk.

“Your main responsibility is to monitor Seraphina's condition, coordinate her treatment, and provide me with regular updates,” paliwanag ni Rafael.

“Will I have access to all her medical records?”

“Of course.”

“Even the records from before the accident?”

“Whatever is relevant to her treatment.”

“That's not exactly what I asked.”

Napatingin si Rafael sa kanya.

“Why would you need records that are no longer relevant?”

“Because I need to understand her complete medical history. Especially if I'm going to recommend a new treatment plan.”

“Fair enough.”

Umupo si Althea at sinimulang basahin ang contract.

The salary was more than generous. May accommodation din siya sa mansion whenever necessary.

It was an opportunity she couldn't easily turn down.

Pero may isang bagay na hindi niya maintindihan.

“May reason po ba kung bakit hindi siya nasa hospital?”

“She's more comfortable here.”

“But in case of emergency—”

“We have a private medical team on standby.”

“Still, hospital care would be more accessible.”

Rafael leaned against his desk.

“Doctor, I know what's best for my wife.”

Hindi agad sumagot si Althea.

“I hope so.”

For a moment, nagtagpo ang mga mata nila.

Then Rafael smiled again.

“Welcome to the Montenegro household.”

Bago umalis, nagpaalam si Althea kay Lourdes sa foyer.

Napansin niyang nakatayo pa rin ang housekeeper sa ilalim ng malaking family portrait.

“Lourdes?”

“Yes, Doctor?”

“May I ask something about the twins?”

Biglang nagbago ang expression ng matanda.

“Bakit po?”

“Just curious. I noticed their picture. How old were they?”

“Five years old po.”

“Ang cute nila.”

“Very sweet children.”

“Matagal na po ba silang wala?”

Hindi agad sumagot si Lourdes.

Sa halip, tumingin ito sa larawan.

“Masaya po sila noon.”

“I'm sorry.”

Tumango ang matanda.

Saglit na natahimik ang dalawa bago muling nagsalita si Lourdes.

“Doctor, may advice lang po sana ako sa inyo.”

“Sure. What is it?”

“Kapag nasa taas po kayo at mag-isa, huwag ninyong iiwanang bukas ang p***o ng room ni Ma'am Seraphina.”

Napakunot ang noo ni Althea.

“Why?”

“May mga gabi po kasing may naririnig kaming nagsasalita sa loob ng room niya.”

Napatitig si Althea.

“Someone visits her at night?”

Umiling si Lourdes.

“Wala po.”

“Then who speaks?”

Namumutla ang matanda nang tumingin ito sa kanya.

“Si Ma'am Seraphina po.”

Hindi agad nakapagsalita si Althea.

“Are you saying she talks?”

“Hindi po namin alam. Pero naririnig namin ang boses niya.”

“Have you told Sir Rafael?”

Biglang napatingin si Lourdes sa hagdan.

“Shhh.”

“Lourdes?”

“Please, Doctor. Forget what I said.”

Bago pa makapagtanong si Althea, narinig nila ang boses ni Rafael.

“Lourdes?”

Agad na lumayo ang matanda.

“Mauna na po kayo, Doctor.”

The following morning, maagang bumalik si Althea sa mansion.

Dala niya ang medical equipment at listahan ng mga records na kailangan niyang i-review.

Pagdating niya sa second floor, napansin niyang bahagyang nakabukas ang p***o ng room ni Seraphina.

Naalala niya ang sinabi ni Lourdes.

Huwag iiwanang bukas ang p***o.

Marahan niyang itinulak iyon.

Nakahiga pa rin si Seraphina sa kama. Same position. Same expression. Same silence.

“Good morning, Seraphina.”

Inilapag ni Althea ang bag at nagsimulang maghanda para sa examination.

Habang inaayos niya ang bedside table, may napansin siyang maliit na frame sa sahig.

A photograph.

Hindi iyon ang malaking family portrait sa foyer. Mas luma ito at may basag na salamin.

Pinulot niya iyon.

Picture iyon nina Rafael at Seraphina kasama ang kanilang twins. Pero may kakaiba sa pose nila.

Hindi nakatingin sa camera si Seraphina.

Nakatitig siya kay Rafael.

At si Rafael naman ay nakatingin din sa kanya.

Parang may silent conversation sa pagitan nilang dalawa.

Napansin ni Althea ang sulat sa likod ng frame.

Dahan-dahan niya iyong binaligtad.

“If something happens to me, don't believe my husband's story about that night.”

Nanlamig ang kanyang mga daliri.

“What the hell?”

Muli niyang tiningnan ang litrato.

That night?

Anong gabi ang tinutukoy ni Seraphina?

At bakit kailangan niyang mag-iwan ng ganitong warning?

“May nakita ka bang hindi mo dapat makita, Doctor?”

Mabilis na lumingon si Althea.

Nakatayo si Rafael sa may pintuan.

Wala ang usual smile nito.

“Good morning,” maingat na bati niya.

“What's that in your hand?”

Tiningnan ni Althea ang litrato.

“Just a photograph. I found it on the floor.”

“Give it to me.”

“May nakasulat po sa likod.”

“I said, give it to me.”

May kakaibang diin sa boses nito.

Dahan-dahang iniabot ni Althea ang frame.

Binasa ni Rafael ang nakasulat sa likod. Pagkatapos, walang pag-aalinlangan niyang tinanggal ang likod na bahagi ng frame at pinunit ang maliit na papel.

“Some things are better left forgotten.”

“Doctor, I think I need to understand what happened before the accident. It might be relevant to her condition.”

“There's nothing to understand. It was an accident.”

“Then why would your wife leave a warning like that?”

Hindi sumagot si Rafael.

Sa halip, lumapit ito sa kama at inayos ang kumot ni Seraphina.

“She's been through a lot. You have to understand that her condition affected her memory and mental health even before the accident.”

“Are you saying she was mentally unstable?”

“I'm saying you shouldn't believe everything you read.”

Biglang tumunog ang monitor.

Napalingon si Althea.

Nagbago ang heart rate ni Seraphina.

At bago pa sila makalapit, may bahagyang paggalaw sa kamay nito.

“Seraphina?”

Lumapit si Althea at hinawakan ang kamay ng pasyente.

“Can you hear me?”

Muling gumalaw ang mga daliri nito.

Then, a faint sound escaped her lips.

Halos hindi iyon marinig, pero malinaw na pangalan ang binigkas niya.

“Rafael…”

Pareho silang natigilan.

Dahan-dahang tumingin si Althea sa lalaki.

“Did you hear that?”

Hindi sumagot si Rafael.

Nakatitig lamang ito sa asawa.

At sa unang pagkakataon, nakita ni Althea ang takot sa mga mata nito.

Muling gumalaw ang mga labi ni Seraphina.

This time, mas malinaw ang boses niya.

“Hindi… siya…”

Napahawak si Althea sa kamay nito.

“Seraphina, what do you mean? Who?”

Biglang bumukas ang mga mata ng babae.

Diretso siyang tumingin kay Althea.

At sa isang mahinang bulong, sinabi niya ang mga salitang hindi kailanman makakalimutan ng doktor.

“Siya ang nagmamaneho.”

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • The Wife Who Never Slept   Chapter 6 – The Doctor's Past

    “Hindi ako ang pumatay sa pasyenteng iyon. Pero hanggang ngayon, ako pa rin ang sinisisi ng lahat.”Hindi ko alam kung bakit ko iyon nasabi nang malakas. Siguro dahil tatlong gabi na akong halos hindi nakakatulog. O dahil sa tuwing ipinipikit ko ang mga mata ko, bumabalik ang isang pangyayaring matagal ko nang gustong kalimutan.St. Catherine Medical Center.Isang emergency surgery.Isang pasyenteng hindi na nakalabas nang buhay.At ang pangalan kong naging laman ng balita.Nakatayo ako sa harap ng salamin nang tumunog ang cellphone ko.Unknown Number.Doctor Sarmiento, your past doesn't disappear just because you changed hospitals.Nanlamig ang mga daliri ko.May sumunod na mensahe.Ask Rafael why he hired you.Napaupo ako sa gilid ng kama.Sa loob ng ilang segundo, hindi ako nakagalaw. Pagkatapos, sinubukan kong tawagan ang numero.Unreachable.“Of course,” bulong ko.Tiningnan ko ang oras. 6:12 AM.Sa labas ng bintana, unti-unting nawawala ang hamog sa hardin ng Montenegro mansion.

  • The Wife Who Never Slept   Chapter 5 – Her Husband's Devotion

    “Kung mahal na mahal mo talaga ang asawa mo, Rafael, bakit parang takot na takot kang magising siya?”Muntik nang mabitawan ni Althea ang hawak niyang coffee cup nang biglang pumasok sa isip niya ang tanong na iyon.Ilang oras na ang nakalipas mula nang makita niya ang mensahe sa bedside drawer ni Seraphina.Huwag mong sabihin sa kaniya na gising ako.Hindi niya alam kung kailan isinulat iyon ng pasyente. Hindi rin niya alam kung paano nito nagawang itago ang papel nang hindi napapansin ng mga taong nag-aalaga rito.Pero malinaw ang isang bagay: ayaw ni Seraphina na malaman ni Rafael na may posibilidad siyang maging conscious.At mas lalong hindi maintindihan ni Althea kung bakit.“Doctor?”Napatingin siya kay Rafael na nakaupo sa kabilang bahagi ng breakfast table.“Sorry?”“I asked if you slept well.”“Ah, yes. Thank you.”“Good. You look a little tired.”“Medyo marami lang akong iniisip tungkol sa case ni Seraphina.”Tumango si Rafael habang hinihiwa ang kaniyang toast.“I understa

  • The Wife Who Never Slept   Chapter 4 – The Sleeping Doctor

    “Kung comatose talaga ang asawa mo, Rafael, bakit parang alam niya kung kailan ka pumapasok sa kuwarto?”Napatigil si Althea sa pagbukas ng medical chart.Hindi niya alam kung bakit biglang pumasok sa isip niya ang tanong na iyon. Siguro dahil sa luha na nakita niya sa mata ni Seraphina kagabi. O dahil sa mysterious messages na natanggap niya bago matulog.Huwag kang magtiwala kay Rafael.Huwag kang matulog ngayong gabi.Pero ang pinakamatinding dahilan ay ang papel na nakita niya sa ilalim ng unan ni Seraphina.He comes here every night to make sure I am still asleep.Hindi niya alam kung sino ang sumulat noon. Hindi rin niya alam kung paano nakarating sa ilalim ng unan ang papel. Pero kung totoong kay Seraphina iyon, may posibilidad na mas malaki ang problema kaysa sa inaakala niya.“Doctor?”Napalingon si Althea sa pinto.Nandoon si Lourdes, may hawak na tray ng kape.“Good morning po. Hindi pa kayo nag-aalmusal?”“Not yet. Thank you, Lourdes.”Inilapag ng matanda ang tray sa malii

  • The Wife Who Never Slept   Chapter 3 – The Montenegro Mansion

    “Doctor, bago kayo tuluyang tumira rito, may isang bagay akong kailangang sabihin sa inyo.”Napahinto si Althea sa paglalakad nang marinig ang boses ni Lourdes sa likuran niya.Kakapasok lang niya sa main entrance ng Montenegro mansion. Hawak niya ang maliit niyang overnight bag habang hinihintay ang isang staff na magdadala ng iba pa niyang gamit mula sa sasakyan. Sa labas, malamig ang hangin ng Tagaytay. Pero sa loob ng bahay, may kakaibang bigat na hindi niya maipaliwanag.“What is it, Lourdes?” tanong niya.Saglit na tumingin ang matandang housekeeper sa hagdan bago muling ibinalik ang tingin kay Althea.“Kapag may narinig kayong kakaiba sa gabi, huwag na lang po kayong lumabas ng kuwarto.”Napakunot ang noo ni Althea. “Anong ibig mong sabihin na kakaiba?”“Mga tunog lang po. Minsan may naglalakad. Minsan may bumubulong.”“May ibang nakatira ba rito bukod kay Dr. Rafael at kay Mrs. Montenegro?”Umiling si Lourdes. “Wala na po. Kami na lang ng ibang staff.”“Kung ganoon, sino ang n

  • The Wife Who Never Slept   Chapter 2 – The Accident That Changed Everything

    “Hindi si Seraphina ang nagmamaneho noong gabing iyon.”Napahinto si Althea sa pag-aayos ng medical chart.Nakatayo sa may pintuan si Rafael Montenegro, hawak ang isang basong tubig. Hindi niya alam kung gaano na ito katagal naroon, pero siguradong narinig nito ang sinabi niya habang kausap ang neurologist sa telepono.“Excuse me?”Dahan-dahang inilapag ni Rafael ang baso sa bedside table.“You heard me.”“I'm sorry, Doctor. Akala ko sinabi ninyong siya ang driver noong accident.”“I said she was driving.”“Pero sinabi ninyo sa akin na hindi siya ang nagmamaneho.”Saglit na natahimik ang lalaki bago ngumiti.“I'm just testing how carefully you listen to your patients' medical history.”Hindi natawa si Althea.“That's not funny.”“I know.”Lumapit si Rafael sa kama at tiningnan ang asawa. Walang pagbabago sa mukha ni Seraphina. Nakapikit pa rin ang mga mata nito, tahimik at walang anumang senyales na narinig ang kanilang pag-uusap.“Two years ago, my wife and I had an accident. She was

  • The Wife Who Never Slept   Chapter 1 – The Woman in the Photograph

    “Doctor, may isang bagay lang akong gustong itanong bago ka pumayag sa trabahong ito.”Napahinto si Dr. Althea Sarmiento sa pag-abot sa tasa ng kape. Tiningnan niya ang lalaking nakaupo sa tapat niya.Si Dr. Rafael Montenegro.Isang kilalang pangalan sa medical industry. Respected hospital executive, successful surgeon, at bahagi ng isa sa pinakamayamang pamilya sa bansa. Sa unang tingin, mukha itong gentleman na sanay makuha ang lahat ng gusto niya.“Anong tanong iyon, Doctor Montenegro?”“Naniniwala ka ba na may mga pasyenteng hindi na talaga nagigising?”Saglit na natahimik si Althea.“Depende po sa condition ng patient. May mga cases na matagal bago magkaroon ng improvement. Mayroon din namang hindi na talaga nakakabalik sa normal level of consciousness.”“What if two years nang ganoon ang isang tao?”“Hindi po natin puwedeng i-base sa tagal lang ng unconsciousness ang possibility of recovery.”Bahagyang ngumiti si Rafael. Pero hindi umabot sa mga mata nito ang ngiti.“Good answer

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status