2

นึกถึงความหลัง

“ชิ คิดว่าเท่รึไง หรือคิดว่าฉันจะจีบ หยิ่งชะมัด” บ่นพึมพำกับตัวเองพลางเดินเท้าหนัก ๆ ขึ้นชั้นสองเข้ามาในห้องเตรียมตัวก่อนขึ้นไลฟ์สด

“แกเป็นอะไรไอ้ต้าวพีพี” หญิงสาวที่นั่งรออยู่ในห้องอดสงสัยพฤติกรรมพูดคนเดียวของเพื่อนไม่ได้จึงเอ่ยถาม

เจนจิ เพื่อนสนิทของพีพี และเป็นเจ้าของบริษัท เจนจิออร่า บิวตี้ จำกัด เธอหน้าตาดีแต่เป็นคนปากไวไปหน่อย ด่าเก่ง ชอบปาร์ตี้ รักสนุก รักเพื่อนพ้อง บ้านรวย บริษัทแห่งนี้ก็มีพ่อแม่คอยสนับสนุนอยู่เบื้องหลัง

วันนี้จ้างเพื่อนเลิฟมาไลฟ์สดขายสินค้าให้ แม้จะเป็นวันพักผ่อนของพีพีแต่คนสวยก็ยอมมาช่วยเพื่อนรักถึงสี่ชั่วโมง ก็เจนจิคือเพื่อนที่คอยอยู่เคียงข้างเธอมาตั้งแต่เรียนปีหนึ่ง ยามสุขเธอก็ยินดียามทุกข์เธอก็คอยโอบกอดไม่ห่าง พีพีจึงยกให้เจนจิเป็นเพื่อนแท้

“วันนี้ฉันโชคไม่ดีแก” พีพีเอ่ยพลางหย่อนก้นลงนั่งข้างเพื่อนรัก

“เป็นอะไร?”

“ก็ตอนขับรถมาที่นี่น่ะสิแก รถฉันโดนเฉี่ยวจนเป็นรอยถลอก”

“จริงดิ! แล้วแกเป็นอะไรรึเปล่า” ดวงตากลมโตเบิกกว้าง เป็นห่วงเพื่อนรัก

“ฉันโอเค”

“โอเค แล้วแกหงุดหงิดเรื่อง?”

“แค่รู้สึกไม่ถูกชะตากับคู่กรณีที่ชนรถฉัน ผู้ชายอะไรไม่อ่อนหวานเอาซะเลย”

“ทำไม? เขาไม่ยอมจ่ายค่าเสียหายรึไง”

“เปล่า”

“แล้วแกจะอารมณ์เสียเพื่อ?”

“ก็เขาไล่ฉันลงจากรถมาเมื่อกี้ บอกด้วยนะว่าถ้าไม่รีบลงจะถีบฉันลง ผู้ชายอะไรหยาบคายสุด ๆ”

“เฮ้ย...แบบนี้ก็ใช้ไม่ได้นะ ตัวเองเป็นคนผิดแท้ ๆ”

“ฉันก็แค่ขอดูหน้าชัด ๆ นิดเดียว ทำเป็นหวงหน้าหวงตา”

“หมายความว่าไง แกจะทำอะไรเขา?”

“ฉันรู้สึกว่าเสียงเขาเหมือนเธย์ ไม่ใช่แค่เสียงนะ แต่แววตาก็เหมือนมาก แถมเขายังชื่อไท”

“แกเลยคิดว่าคู่กรณีคือไอเธย์เด็กเxรนั่นน่ะเหรอ?” พูดถึงชื่อนี้เจนจิถึงกลับลั่นคำหยาบออกมา จนพีพีแอบสะดุ้ง มองหน้าเพื่อน

“ไม่ใช่อะไรนะแก ถ้าเป็นเขาจริง ฉันจะจิกหัวตบสักที”

“ไม่ใช่แค่จิกหัวตบนะแก แกต้องกระทืบมันด้วย ว่าแล้วก็คันมือคันเท้าอยากเจอมันอีกสักครั้ง ไม่รู้ไปมุดหัวอยู่ที่ไหน ในโลกออนไลน์ก็ไม่เจอ ตายไปแล้วรึเปล่าก็ไม่รู้” แรงได้อีก ประโยคสุดท้ายพีพีอึ้งไปเลย ไม่รู้ตกลงใครเป็นแฟนเก่าเขากันแน่ ทำไมรู้สึกว่าเพื่อนจะแค้นหนักกว่าเธอเสียอีก

“คงอยู่ที่ไหนสักแห่งในโลกนี้แหละแก ช่างเถอะ คู่กรณีฉันคงไม่ใช่เธย์หรอก ฉันคงคิดถึงเขามากไป”

คำว่า “คิดถึงเขามากไป” ของพีพี ทำให้เพื่อนรักหรี่ตาลงอย่างคนจับผิด “นี่แกยังคิดถึงไอ้เด็กเธย์ที่เทเธออย่างไม่ไยดีอยู่อีกเหรอพีพี?”

“ปะ...เปล่าคือฉันหมายถึง คิดถึงเรื่องที่เขาทำให้ฉันเสียใจต่างหากล่ะ” หญิงสาวตอบกุกกักพลางกะพริบตาปริบ ๆ ออกอาการมีพิรุธชัดเจน

“ดี ถ้าแกเจอไอ้เด็กเจ้าชู้นั่นอีก ฉันขอเตือนว่าอย่าเข้าใกล้มันเชียวนะแก หมามันเคยกินขี้ยังไงมันก็ยังกินเหมือนเดิม หนังสือเล่มเก่าจะเปิดอ่านกี่ครั้งมันก็จบแบบเดิม เดินหน้าหาผู้ใหม่ดีกว่า เพื่อนฉันสวยขนาดนี้ มีมาให้เลือกไม่ขาดสายแน่นอน”

“รับทราบจ้า จะแต่งหน้าได้รึยัง เดี๋ยวขึ้นไลฟ์ไม่ทันนะแก” หญิงสาวรีบเบี่ยงประเด็น กลัวเพื่อนจับไต๋ได้ เพราะหากถามถึงความรู้สึกลึก ๆ เธอยังไม่ลืมหนุ่มที่เป็นรักแรกคนนี้จริง ๆ ความรักของเธอกับเขาจบลงด้วยเหตุผลที่ฟังไม่ค่อยขึ้นเท่าไหร่ มีโอกาสเจอกันอีกครั้งสิ่งแรกที่จะทำก็คงเดินไปตบหน้าสักป๊าบ และอยากจะถามถึงเหตุผลที่บอกลากันจริง ๆ

“สวัสดีตอนเที่ยงค่ะทุกคน ทานข้าวกันอยู่ใช่มั้ยเอ่ย ทานไปดูไปนะคะ วันนี้ต้าวพีพีคนสวยบุกมาไลฟ์สดกันถึงบริษัทเจนจิออร่า บิวตี้ และแน่นอนค่ะว่าพีพีต้องมีของดีราคาถูกมาให้สาว ๆ ได้กดเข้าตะกร้ากันอีกเช่นเคย ส่วนจะเป็นอะไรนั้น ตามพีพีมาทางนี้เลยค่ะ” หลังจากแต่งหน้าทำผมเปลี่ยนชุดใหม่ แม่สาวอินฟูฯ ก็เปิดไลฟ์ทันที และการมาไลฟ์สดที่นี่จะไม่ได้มานั่งขายของปกติ แต่เธอจะต้องถือกล้องเดินไปตามมุมต่าง ๆ ของบริษัท โชว์ให้เห็นเบื้องหลังการทำงานของแต่ละแผนก ทุกคนต่างขะมักเขม้นทำงานกันมาก

ก็คนสวยมาขึ้นไลฟ์ให้ ยอดขายก็ต้องปังปุอยู่แล้ว ถึงกับต้องจ้างคนมาช่วยแพ็กของเพิ่มกันเลยทีเดียว

ผ่านไปเกือบสี่ชั่วโมงแล้วที่เธอไลฟ์ไม่หยุดพัก

“เหนื่อยมั้ยครับหนูพีพีคนสวย” เสียงหวานอ่านข้อความจากผู้ชมในไลฟ์

“ไม่เหนื่อยเลยค่ะ ขอบคุณ คุณ ป๋าจัดให้ ด้วยนะคะที่เป็นห่วง” เธอยิ้มหวานตลอดจนเหงือกแทบแห้ง จนมาเจอคอมเมนต์หนึ่งที่พึ่งเลื่อนขึ้นมา รอยยิ้มก็พลันหายไปในทันที

เธอเลือกที่จะอ่านในใจ

ป้ารัญจวน : แหม...ทำน้ำเสียงดัดจริตอ่อยผู้ชาย หลอกเอาเงินพวกลุงแก่ ๆ อยู่ล่ะสิ

“ฮึ” เธอแสยะยิ้ม แค่นหัวเราะเบา ๆ “ทำไมคะป้า มาตามหาสามีในนี้เหรอ หนูก็ไม่ได้ไปบังคับใครมากดใจ ส่งของขวัญให้ซะหน่อย” จู่ ๆ ก็ปรี๊ดแตกควบคุมอารมณ์ไว้ไม่อยู่เสียอย่างนั้น

“เฮ้ยพี แกเป็นไรไป” เจนจิที่ยืนดูอยู่หลังกล้องถึงกับตกใจ เพราะปกติเพื่อนจะไม่เลือกอ่านคอมเมนต์เชิงลบ ถึงเผลอไปอ่านก็ไม่ตอบโต้อะไร วันนี้สติหลุดไปแล้ว

“ถ้าเก่งนักก็คุมผัวป้าให้ได้สิคะ อย่ามาละ...อือ ๆ ๆ” เจ้าของแบรนด์รีบเอามือมาปิดปากเพื่อนไว้ ก่อนที่จะขุดคำด่าออกมาด้วย

“วันนี้เราขอลงไลฟ์ก่อนนะคะ สวัสดีค่ะ” เจนจิรีบคว้าโทรศัพท์ในมือเพื่อนมาปิด

“แกเป็นอะไรวะพีพี ทุกอย่างกำลังจะจบอย่างราบรื่นอยู่แล้ว อีกไม่กี่นาทีเราก็จะปิดยอดกัน แกเก็บทรงไม่อยู่แบบนี้ มันไม่ดีต่อภาพลักษณ์แกเองนะโว้ย” เธอลากตัวเพื่อนสนิทขึ้นมาปรับทัศนคติที่ห้องทำงาน

“ไม่รู้ดิแก จู่ ๆ มันก็อารมณ์ขึ้น คงเพราะช่วงนี้พักผ่อนน้อยมั้ง” อินฟูฯ สาวโกหกหน้าตาย ที่เป็นแบบนี้เพราะนึกถึงเรื่องที่ผ่านมาเมื่อเช้านี้ หงุดหงิดกับคำพูดของคู่กรณีหนุ่ม

“เฮอ...ฉันว่าแกควรพักบ้างเหอะ อย่าเอาแต่หาเงิน ออกไปเที่ยวพักผ่อนบ้าง”

“อืม”

“งั้นคืนนี้เราไปเปิดคอนเสิร์ตกันหน่อยดีมั้ย นานแล้วนะที่เราไม่ได้ไปร้องคาราโอเกะด้วยกัน ตั้งแต่ฉลองเรียนจบก็ไม่ได้ไปอีกเลย เดี๋ยวฉันโทรชวนยัยแม่ชีไปด้วย”

“ก็ดีเหมือนกันนะ งั้นแกหาร้านเลย”

“ฉันมีร้านประจำอยู่แล้ว เดี๋ยวขอโทรนัดแม่ชีก่อน หวังว่าจะไม่นั่งสมาธิอยู่นะ”  เธอแอบนินทาเพื่อนอีกคน

ดูเหมือนว่าพีพีคงต้องหาที่พักผ่อนหย่อนใจจริง ๆ โชคดีที่เธอมีเพื่อนที่เข้าใจและคอยห่วงใยเสมอ