LOGIN
Report
Synopsis
Nova Scott is a 23 year old scientist. She's strong, beautiful and one of the best scientists you'll ever find. One mistake and she gets caught up in a time warp which takes her 5 centuries backwards. She's mistaken for the princess and forcefully betrothed to the most cold, ruthless and dangerous King in history. Will she fight back? Will she survive and get out of there before it's too late? Or will she follow her destiny?
View MoreChapter 1
Chapter-1
ผับโซแอล
บริเวณข้างผับโซแอล
ผัวะ! พลั่ก!!
เสียงซัดหมัดใส่ใบหน้าชายวัยกลางคนจนล้มไปนอนกับพื้นดินที่ขรุขระ กระทั่งมือขาวยกขึ้นเพื่อส่งสัญญาณว่าให้พอ
"ทีนี้มึงนึกออกแล้วใช่ไหมว่าจะหาเงินมาคืนกูได้ยังไง" มือใหญ่ของบอดี้การ์ดกระชากคอเสื้อเชิ้ตขึ้นเรียกสติคนที่โดนซ้อม เพื่อให้ฟังประโยคที่นายตัวเองพูด
"ครับ ครับคุณน้ำป่า ผมจะเอามาคืนให้เร็วที่สุดครับ" พรเทพนักเล่นพนันประจำบ่อน รีบตอบแบบระล่ำระลักด้วยความรีบร้อนเกรงว่าถ้าตอบช้าจะถูกต่อยอีกหากไม่รีบตอบออกไป
"ไม่! ต้องพรุ่งนี้" น้ำป่ายืนพ่นควันสีขาวหลังพูดออกไป
"..." พรเทพได้แต่มองไปที่แผ่นหลังกว้างที่ใส่สูทราคาแพง
"คุณผลัดผมมาสองเดือนแล้วนะ ผมว่าผมใจดีกับคุณที่สุดแล้ว" น้ำป่าหันหลังกลับมาแล้วพูดอย่างใจเย็น
"ครับคุณน้ำป่า พรุ่งนี้...พรุ่งนี้ผมจะเอามาให้คุณน้ำป่าที่ผับนะครับ" พรเทพถูกปล่อยจากการรั้งที่คอเสื้อหลังให้คำตอบ
"ดี!! น่าจะยอมตั้งนานปล่อยให้ตัวเองเจ็บทำไมก็ไม่รู้" น้ำเสียงที่ฟังแล้วราวกับคนคนนั้นเป็นคนที่เห็นอกเห็นใจผู้อื่น
"เอาเงินให้คุณลุงไปหาหมอด้วยล่ะ" น้ำป่าหยิบธนบัตรสีเทาสองใบยื่นให้กับอเลสซิโอ มือขวาคนสนิท
"ครับนาย" อเลสซิโอ
เช้าวันต่อมา
โรงงานผลิตเสื้อผ้าแบรนด์ RSA
หญิงสาวผมสีดำขลับตัดสั้นทันสมัย ใบหน้าไร้เครื่องสำอาง ที่ดูแล้วเป็นผู้หญิงที่หน้าตาธรรมดาคนหนึ่งแต่แก้มป่องๆของเธอ ทำให้ใครหลายๆคนชอบมาหยุมแก้มเธอบ่อยๆ
เสียงเครื่องทอผ้าดังต่อเนื่องแบบคงที่ น่านฟ้ายืนดูการขัดประสานระหว่างด้ายเส้นพุ่งและด้ายเส้นยืนจนแน่นเป็นเนื้อผ้าในแบบที่เธอต้องการ ก่อนจะเดินไปหยุดดูเอกสารในส่วนของห้องสำนักงาน
"เป็นไงวันนี้" อองเดร์ร่างกายสูงใหญ่ ท่วงท่าสุขุมนุ่มนวลเดินเข้ามาหยุดยืนที่ด้านหลังเก้าอี้ตัวที่น่านฟ้านั่ง
"คุณอองเดร์! สวัสดีค่ะมาไทยตั้งแต่เมื่อไหร่คะ" น่านฟ้ารีบลุกขึ้นยืนพร้อมกับยกมือไหว้อย่างนอบน้อม
"เพิ่งมาถึง แล้วก็ตรงมานี่เลยครับ" อองเดร์พูดด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มทำให้ประโยคที่ออกมาจากปากฟังแล้วถึงกับยิ้มตามไปด้วย
"เออ..คุณรสา..พอดีไม่อยู่ค่ะ"
"คุณก็รู้ ว่าผมมาหาใคร...น่านฟ้า" เขาพูดเว้นระยะ เพื่อให้คนตรงหน้าได้รู้ความในใจ
ครืด ครืด ครืด
เสียงสั่นของโทรศัพท์มือถือ ทำให้น่านฟ้าต้องก้มหน้าเพื่อเป็นขออนุญาตรับสายก่อนจะเดินไปคุยที่หน้าห้อง
"พ่อโทรมามีอะไรหรือเปล่าคะ" น่านฟ้าถามออกไปทันทีที่รับสายเพราะปกติพ่อของเธอแทบจะไม่โทรมาหาหากว่าไม่ใช่เรื่องด่วน
"พ่อโทรมาบอกว่า พ่อจะไปฝรั่งเศสไปหาตากับยายของลูก"
"ทำไมคะ"
"แค่นี้นะ ไม่ต้องห่วงพ่อถ้าหากติดต่อพ่อไม่ได้"
"พ..." ทำไมนะ เธอรู้สึกสังหรณ์ใจยังไงไม่รู้
ตรู๊ด ตรู๊ดดดด.......
พรเทพรีบตัดสายทิ้งพร้อมกับปิดเครื่องแล้วหักซิมการ์ดทิ้งทันที พรเทพโทรหาน่านฟ้าหลังจากที่เขาแอบเอาบัตรเอทีเอ็มที่มีรหัสบัตรแปะเอาไว้อยู่เอาออกมาจากกล่องเก็บเอกสารที่น่านฟ้ามักจะใส่ของที่สำคัญเอาไว้ในนี้ และพรเทพก็รู้จักลูกสาวของตัวเองดีพอ
"พ่อขอโทษนะลูก เอาไว้พ่อจะหามาคืน" พรเทพพูดระหว่างที่ยืนทยอยกดเงินหน้าตู้เอทีเอ็ม
ติ้ง! ติ้ง! ติ้ง! เสียงแจ้งเตือนของข้อความจากธนาคารดังติดๆกัน จนทำให้น่านฟ้าต้องหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูอีกครั้ง หลังจากที่วางสายจากพ่อได้ไม่ถึงหนึ่งนาที
01/01/40 11.20 บชxxx เงินออก xxx บ.
01/01/40 11.23 บชxxx เงินออก xxx บ.
01/01/40 11.26 บชxxx เงินออก xxx บ.
"พ่อ!"
สิ่งแรกที่น่านฟ้านึกถึงก็คือพ่อของเธอ เมื่อหลายปีก่อนพ่อเธอก็เคยทำแบบนี้ ในตอนนั้นพ่อเธอกดออกไปไม่กี่หมื่นและได้สัญญากับเธอว่าจะเลิกเล่นพนัน แต่ว่าเหล้าพ่อเธอบอกว่าคงเลิกไม่ได้ อันนี้เธอก็เข้าใจ แต่ทำไมวันนี้...มันเกิดขึ้นอีกแล้ว
"เดี๋ยว!! คุณจะไปไหน" อองเดร์ยื่นมือไปรั้งที่แขนขาวพร้อมกับรีบถามออกไป
"ขอโทษค่ะ ที่ไม่ได้อยู่ต้อนรับพอดีที่บ้านมีเรื่องด่วนค่ะ" เธอพูดเร็วจนอองเดร์แทบจะฟังไม่ทัน
"เออ..." อองเดร์ไม่ทันได้พูด น่านฟ้าเธอก็คว้ากระเป๋าสะพายแล้วรีบวิ่งออกไปจากห้องสำนักงาน สายตาคมได้แต่มองตามแผ่นหลังบางที่ค่อยๆหายออกไปจากห้อง
ภายในรถแท็กซี่น่านฟ้าได้แต่นั่งมองยอดเงินที่มันกำลังถูกถอนออกอย่างต่อเนื่อง เธอเลือกที่จะไม่โทรระงับบัญชีกับธนาคาร เพราะเธอไม่รู้ว่าพ่อมีเรื่องจำเป็นแค่ไหนกัน แต่ทำไมไม่บอกเธอดีๆล่ะ
"จอดข้างหน้านี้ค่ะ"
"ครับ"
น่านฟ้ารีบยื่นแบงก์สีแดงให้กับแท็กซี่ไปหนึ่งใบ แล้วรีบลงจากรถแท็กซี่เดินตรงไปที่หน้าร้านสะดวกซื้อ
"ไม่มี ไปไหนนะ"
Latest chapter
Time and Destiny Chapter-17
It was the first time I was feeling like a real princess with a lovely dress and pretty hair.I had worn a coral coloured gown with frills flowing downwards and a sweetheart neckline on the top. I walked towards the dining room nervously but also with a hint of excitement only to find Cassandra kissing Nicholas, which was like a huge blow to the face.I guess fairy tales do no really exist. It was rather a harsh cruel reality which knocked be back into my senses. The sight in front of me was too much to bear, so I ran. I simply ran back towards my chambers without looking back. I had to get out of here, hence I ran.My vision was clouded with fresh tears but I didn’t dare blink. I couldn't let them fall, I knew that. I sprinted across the hallways like an emotional wreck until I bumped into someone and lost my balance. Before I could hit the ground the pers
Last Updated : 2021-01-04Time and Destiny Chapter-16
An unknown anger seethed through my veins after witnessing the scene in front of me. I took a good look at the woman who had just walked in. She was quite tall, with sleek platinum blonde hair cascading down her waist and had thick eyebrows with luscious lips. She was dressed in ostentatious clothes and expensive ornaments which indicated she was royal.She flashed her eyes towards me and an expression of distaste overtook her face. Nicholas had the usual cold expression on his face and he didn’t even attempt to push her as she clinged to him like a lizard.I didn't like that, at all!“What are you doing here, Cassandra?” Nicholas asked her,“Am I not allowed to visit you, my darling Nik?” she said puckering her lips which made me cringe in disgust, “You can visit anytime, make yourself at home” he replied solemnly.I cannot believe he j
Last Updated : 2020-12-29Time and Destiny Chapter-15
Have you ever felt like today’s your last day on this planet?As if you had committed a major sin and you would get executed for it?That was exactly how I felt at this moment, except I didn’t know what my sin was.The Devil walked towards me stealthily with a deadly expression on his face which absolutely terrified my soul. And I knew I was doomed. He stopped at an arm’s length from me. I gathered the last pieces of courage I had and asked,“What’s wrong? Why are you angry?”He let out a growl as he slammed me to the wall with such a force that the back of my head collided with the wall painfully. He took both of my wrists and held it behind me which made me wince in pain. His long fingers enveloped my throat gripping it firmly, while his other hand was enough to secure my wrists in place.“You have the nerve to ask me what is wrong? Why don’t you ask your lover boy Sebastian?” he yelled angr
Last Updated : 2020-12-21Time and Destiny Chapter-14
He settled down on the soft grass, resting his back against the tree. I walked towards him slowly and hesitantly. He kept his eyes on me all the time, observing my every movement. His eyes didn't flicker for a second, as he gazed at me without any expression."So...now what?" I asked trying to break the awkward silence.He held my wrist and in a swift motion pulled me towards him, so that I was now sitting on his lap. I panicked and wriggled, trying to get up, but he gripped my hips with both of his hands, preventing me from moving."Don't move, or I won't be responsible for what I might do next" he said seriously, his eyes darkening every passing second.I stayed still. But on the inside I was nervous and excited. Various reactions were exploding inside my body from being in close proximity with him. I could not look into his eyes and meet his intense gaze, so I looked down at my hands. I'm sure my
Last Updated : 2020-12-14Time and Destiny Chapter-13
My heart was pounding and my breathing turned erratic. He nuzzled my neck and inhaled deeply. He kissed the crook of my neck, which sent a shiver down my spine. I tried pushing him away, but he didn’t even budge as usual. He glared at me with his dark silver eyes as a warnin
Time and Destiny Chapter-12
((NICHOLAS POV))I slammed my fist against the wall!Anger and frustration surged through my veins. I wanted to snap that guard's neck for interrupting us, but stopped myself.There were more important matters that needed to be addressed at the moment.&nbs
Time and Destiny Chapter-11
An involuntary sigh of annoyance slipped past my lips. He noticed it and narrowed his eyes. Oops! I should really stop throwing myself in trouble.I’m in Arcane,That thought made me shiver slightly.Nicholas was gazing intently
Time and Destiny Chapter-10
"Carter, put me down! Now!” I said pointing towards Nicholas, who was now raging with fury.He immediately put me down and had an anxious expression on his face.Nicholas marched towards us fuming with anger while I barely managed to stay on my feet. He straight
To Readers
Welcome to GoodNovel world of fiction. If you like this novel, or you are an idealist hoping to explore a perfect world, and also want to become an original novel author online to increase income, you can join our family to read or create various types of books, such as romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel and so on. If you are a reader, high quality novels can be selected here. If you are an author, you can obtain more inspiration from others to create more brilliant works, what's more, your works on our platform will catch more attention and win more admiration from readers.
reviewsMore