Chapter 004: Selos

“8:30 ng gabi.

Tahimik akong nakaupo dito sa may terase ng aming bahay at matiyagang hinihintay ang pagdating ni ninong Vincent.

Panay ang hampas ko sa aking mga binti dahil sa mga lamok na walang tigil na kumakagat sa balat ko. Nakasanayan ko na ang maghintay dito sa terase araw-araw, dahil bata pa lang ako ay lagi ko na itong ginagawa.

Pero, sa pagkakataong ito ay hindi na ito katulad ng mga nakaraang paghihintay ko, dahil ramdam ko ang matinding lungkot.

Tatlong araw na Kasi ang lumipas simula ng huli kong nakita at nakausap si Ninong Vincent, at iyon ay noong araw na mangyari ang halikan sa pagitan naming dalawa. Pagkatapos nun hindi na siya nagpakita pa sa akin.

Although nagtetext naman siya sa Daddy ko pero ramdam ko na iniiwasan niya ako. Marahil, nagalit siya sa ginawa kong panghahalik sa kanya.

I swear, hindi ko talaga sinasadya, at hindi ko rin alam kung ano ba ang pumasok sa utak ko at ginawa ko ang bagay na ‘yun.

Kung alam ko lang na iyon ang magiging dahilan ng pagbabago nang pakikitungo niya sa akin, dapat hindi ko na lang ginawa.

Kusang bumalong ang mga luha ko na kaagad ko namang hinawi. Itinaas ko sa upuan ang aking mga paa, saka malungkot na niyakap ang dalawang tuhod ko. May apat na oras na akong naghihintay dito, baka hindi na naman siya uuwi.

Isang mabigat na buntong hininga ang pinakawalan ko bago ako nagdesisyon na tumayo na. Pakiramdam ko ay parang may mga kadena ang aking mga paa, napaka bigat ng mga ito at kay hirap ihakbang.

Subalit, nakaka dalawang hakbang pa lang ako ng marinig ko ang tunog ng makina ng sasakyan ni Ninong Vincent. Kilala ko ang tunog nito kaya alam ko na siya ang parating.

Hindi nga ako nagkamali ng hula, dahil makalipas ang ilang segundo ay humimpil ang sasakyan sa tapat ng gate nang bahay ni Ninong Vincent.

Nagliwanag ang mukha ko ng bumaba si ninong Vincent mula sa kanyang kotse. Napakagwapo talaga ng ninong ko lalo na ngayon. Nakasuot siya ng pang office attire, pero sa pagkakataong ito ay napakaganda ng tela ng kanyang suit, mukhang mamahalin.

Binuksan niya ang gate, bago muling sumakay sa kanyang kotse. Nang tuluyan na niya itong naipasok sa loob ng bakuran ay saka pa lang ako nagmamadaling umalis sa aking kinatatayuan. Sabik na lumapit ako kay ninong Vincent na ngayon ay kasalukuyang bumababâ sa kanyang kotse.

Ngunit, nang nasa likuran na ako ng sasakyan nito ay biglang natigil ang mga paa ko sa paghakbang. Natulos ako sa aking kinatatayuan ng bumaba ang isang magandang babae mula sa kabilang bahagi ng sasakyan.

Sabay pa na lumingon sa akin ang dalawa, habang ako ay parang wala sa sarili na nakatitig lang sa mukha ng magandang babae.

Nagsimula sa marahang paghakbang ang aking mga paa palapit sa aking ninong. Mukha namang mabait ang babae dahil ngumiti siya sa akin, pero bakit ganun? Bakit pakiramdam ko ay tila isang kaaway ang tingin ko sa kanya sa kabila ng magandang ngiti niya sa akin?

Kusang tumigil ang mga paa ko sa tabi ni ninong Vincent. Umangat ang mga braso ko at yumakap ito sa katawan ni ninong habang ang mga mata ko ay nanatili sa mukha ng babae.

Ewan ko ba kung ano ang nangyayari sa akin, dahil nagmukha akong isang bata na ipinagdadamot ang laruan sa kanyang kalaro.

Naramdaman ko ng ipatong ni ninong Vincent ang kanang braso niya sa aking balikat, maging ang paglapat ng kanyang mga labi sa ulo ko.

“Tara, bakit nasa labas ka pa? Bakit hindi ka pa natutulog, may pasok ka pa bukas?” Seryosong tanong nito sa akin, nagmukha itong tatay na nanenermon sa kanyang anak.

“Sino siya, Nong?” Curious kong tanong na binalewala ang tanong niya sa akin.

“I’m Lisha, Vincent’s girlfriend.” Ang kasamang babae ni Ninong ang sumagot sa tanong ko habang ang mga mata niya ay matiǐm na nakatitig sa mukha ko. Bumaba ang mga mata nito sa mga braso ko na nakayakap sa katawan ng ninong ko.

Bigla na lang bumigat ang puso ko, at halos pigil ko na rin ang aking paghinga.

Bakit nasaktan yata ako sa aking narinig? Parang bigla akong natauhan sa inasta ko. Hindi na ako bata, at nasa tamang edad na rin ako para malaman ang tama sa mali. Bata pa lang ako ay iminulat na ni Daddy ang aking kaisipan kung ano ang dapat at hindi dapat gawin ng isang babae.

Para akong binuhusan ng malamig na tubig. Bigla kong naisip ang pagkakaiba namin ng babaeng kaharap ko. Siya ang girlfriend, kaya dapat alam ko kung saan ilulugar ang sarili ko sa buhay ng ninong ko.

“S-Sorry..” ani ko bago mabilis na bumitaw mula sa pagkakayakap sa katawan ng ninong ko. Hindi ko alam kung para saan ang sorry na ‘yun, pero mukhang nauunawaan naman ng babae ang ibig kong sabihin—iyon ang nakikita ko sa kanyang mga mata.

Humakbang ako palayo kay Ninong saka matamis na ngumiti sa kanila, habang si ninong Vincent ay tila naguguluhan sa akin—nagtatanong ang mga mata nito.

“Ilang araw ka na kasing hindi umuwi kaya naisip ko lang na baka may nangyaring masama sa sayo. But since na mukhang okay ka naman, panatag na ang loob ko.” Ani ko sa pinasiglang tinig. Pagkatapos kong sabihin ang bagay na ‘yun ay nakangiti na binati ko ang babae saka mabilis silang tinalikun.

“Tara!” Tawag sa akin ni Ninong Vincent, ngunit nagpatuloy lang ako sa mabilis na paghakbang. Kahit anong pigil ang gawin ko sa sarili ko ay hindi ko pa rin makontrol ang matinding tensyon na nararamdaman ko. Kaya kulang na lang ay takbuhin ko ang pintuan ng aming bahay.

“Tara!” Muling tawag sa akin ni Ninong Vincent bago ko pa tuluyang maisara ang pinto. Nakita ko pa nga na palapit ito sa pintuan kaya naman para akong nasa isang nakakatakot na eksena at nagmamadali na inilock ang pinto.

Paglapat ng likod ko sa dahon ng pinto ay saka ko pa lang pinakawalan ang hangin na naipon sa dibdib ko. Ngayon ko lang napagtanto na kanina ko pa pala pigil ang aking paghinga, kaya naman hingal kabayo na ako ngayon.

Bigla akong nakaramdam ng hiya sa sarili ko, because I realized na hindi na tama itong ginagawa ko. Isang malungkot na ngiti ang lumitaw sa mga labi ko at nagsimula na akong humakbang patungo sa aking silid. Magmula sa araw na ito ay kailangan ko ng baguhin ang sarili ko at dapat na kong dumistansya sa ninong Vincent ko.”