Mag-log inApat na taon na siyang naghihintay. Hindi makakasama ang maghintay pa siya nang kaunti. Kung si Xin Xin lamang ang nag-iisang anak ni Stacey...kung gayon, natural lamang na anak din niya ito. Pagkaalis ni Stacey, umalis din si Trixie. Nagmaneho siya patungo sa mansiyon ng pamilya Mondragon.Tinawagan siya ni Bella at sinabing nakabalik na ang ama ni Franco at ipinapapunta siya nito.Dinala niya ang pinakamaganda at pinakamahalagang regalo na mayroon siya sa bahay. Ngunit nang ilagay niya iyon sa ibabaw ng octagonal table, ni hindi man lamang ito tiningnan ni Mr. Mondragon.“Trixie, hindi ka naman siguro pumunta rito para lang magbigay ng regalo!”Pagkarinig nito, agad napaluha si Trixie.“Uncle, narinig mo na ba?”“Ibinaba ni Franco ang posisyon ko at inilipat ako sa Administration Department dahil kay Stacey.”“Sa totoo lang, wala naman akong problema kung saan ako nagtatrabaho. Pero kapag naroon ako, mas kaunti ang pagkakataon kong mapalapit kay Franco.”Tahimik lamang na humigop n
Tatlumpung minuto nang mahigpit na niyayakap ni Franco si Stacey. Dahil nagpapasalamat si Stacey sa paghahanap nito sa matagal na niyang nawawalang star-shaped hair clip, hindi siya gumalaw.Ayaw niyang may utang na loob sa kahit sino—lalo na kay Franco.Nang sapat na ang oras ng pagyakap ng lalaki, dahan-dahan niya itong binitiwan. Inabot niya ang ilang hiblang nakawala sa buhok ni Stacey at maingat na isinuksok ang mga iyon sa likod ng kanyang tainga.“Gutom ka ba?”Inayos muli ni Stacey ang kanyang buhok at ikinabit pabalik ang hair clip.“Hindi. Kailangan ko nang umalis.”Ngunit nang malapit na siya sa pintuan, muli siyang tinawag.“Tangtang.”Bahagyang natigilan ang mga daliri ni Stacey sa doorknob. Lumingon siya.Tumayo si Franco at nakatingin lamang sa kanya.“Okay lang.”Wala naman talaga siyang ibang sasabihin. Gusto lamang niyang tawagin ang pangalan ni Stacey. Para bang sa simpleng pagtawag sa pangalan nito, makakaramdam siyang magkasama pa rin sila.Lumabas si Stacey sa op
Sa sumunod na segundo, binuhat ni Franco si Stacey na hirap nang tumayo at dinala siya sa isang maliit na silid sa tabi.“Christian, isara mo ang pinto.”Agad namang hinila ni Christian palabas si Trixie.“Trixie, maaari ka nang umalis.”Ngunit patuloy pa rin itong sumigaw.“Franco! Ako ang nagmamahal sa iyo! Pinatay ni Stacey ang anak natin...”Naputol ang kanyang mga salita nang tuluyan nang maisara ang pinto.Sa maliit na silid, maingat na inilagay ni Franco si Stacey sa sofa.Lumuhod siya sa tabi nito at mahigpit na hinawakan ang kanyang kamay.Sinubukan ni Stacey na bawiin ang kamay niya ngunit hindi niya magawa.Masakit pa rin ang kanyang ulo, kaya hinayaan na lamang niya iyon. Hindi nagtagal, nakatulog siya habang hawak ni Franco ang kanyang kamay. Hindi niya alam kung gaano katagal ang lumipas nang unti-unti siyang magising.Ngunit naroon pa rin si Franco sa parehong posisyon. Mahigpit pa rin nitong hawak ang kanyang kamay. Umupo si Stacey at sinubukang bawiin ang kamay niya.
Tinitigan ni Stacey si Franco. Sa malinaw niyang mga mata ay muling sumagi ang alaala ng engagement party na dapat sana'y isang masayang pagdiriwang na biniyayaan ng lahat, ngunit nauwi sa isang malaking iskandalo.Lumakad si Franco patungo sa kanila, habang tinatapakan ang karpet na puno ng pulang rosas. Ngumiti nang banayad si Kevin.“Kuya, babatiin mo ba kami?”Ngunit kumirot ang puso ni Stacey habang nakatingin sa kanya.Hindi inalis ni Franco ang tingin kay Stacey. Para bang hindi niya narinig si Kevin.Diretso siyang lumapit sa kanila na tila isang walang-awang demonyo. Wala siyang pakialam sa mga matang nakatutok sa kanila.At sa harap ng lahat, hinalikan niya si Stacey sa labi.Pagkatapos, isa-isang binigkas niya kay Kevin ang mga salitang matagal niyang kinimkim.“Wala akong kailanman kinuha mula sa iyo... maliban sa kanya.”Matapos noon, tuluyang naputol ang relasyon ng magkapatid, at nagsimula ang kaguluhang nagmula mismo sa kanilang sariling hanay.Sa gitna ng lahat ng kag
Naipaimbestigahan na ni Trixie si Raymond. At lumabas na maayos at naaayon sa proseso ang pagpasok nito sa kumpanya.Ang patakaran tungkol sa mga natanggal nang empleyado na hindi na muling tatanggapin ay pangunahing para sa mga importanteng tauhan sa mga pangunahing departamento.Ordinaryong empleyado lamang si Raymond. Hindi siya kabilang sa blacklist. Tumingin si Trixie sa kanya.“Anong ginagawa niya rito?”Sumagot si Raymond,“Sabi niya may mahalaga raw siyang kailangang gawin.”“Sa tingin ko... pupunta siya kay Franco.”Ika-28 palapag.Opisina ng Presidente. Hindi na kumatok si Stacey. Binuksan niya ang pinto at diretsong pumasok. Abala si Franco sa pagsusuri ng mga dokumento. Nang marinig ang ingay, nag-angat siya ng tingin. Nang makita kung sino iyon, tumigil ang kanyang kamay sa pagsusulat.Huminto si Stacey sa harap niya.“Ang mga champagne roses... ikaw ba ang nagpadala?”Dahan-dahang inilapag ni Franco ang kanyang panulat. Paos ang kanyang boses nang sumagot.“Oo.”“Ako ang
Apat na taon na ang nakalilipas, nang manalo si Stacey ng award, nagpadala rin si Franco sa kanya ng bouquet ng champagne roses.Ngunit noon...Pormalidad lamang iyon. Isang obligasyong kailangang tuparin. Pero ngayon, malinaw na malinaw na hindi na iyon basta pagpapadala lamang ng bulaklak.Nakatayo si Stacey sa harap ng bouquet. Bahagyang nakatikom ang kanyang mga daliri habang unti-unting sumakit muli ang kanyang ulo.Hindi niya alam kung bakit, pero nitong mga nakaraang araw ay mas madalas na siyang sumasakit ang ulo.Noon, karaniwang sumasakit lamang ang ulo niya kapag nagkakasipon siya.Ngayon...Kahit maisip lamang niya si Franco, sumasakit na ang ulo niya. Umupo siya sa opisina nang ilang sandali at pilit na iniiwasang isipin ang lalaki. Ngunit nakita iyon ni Rochelle. Binuksan niya ang pinto at pumasok, saka umupo sa tapat niya.“Ano’ng problema? Sumasakit ba ang ulo mo dahil sa mga bulaklak?”“Gusto mo bang itapon ko na?”Tumayo si Rochelle at niyakap ang bouquet, kunwari ay
Halos mawalan ng hininga si Stacey nang makita ang necktie ng asawa, ngunit hindi niya ito pinahalata sa babae sa harap niya. “Alam mo kaya mo naman na yan ibigay kay Franco, alam mo naman siguro yung office niya di’ba? Hindi para ipaabot mo pa sakin yan.”Ngumiti lang si Trixie.“Flight ko na kas
Hindi pa gaanong nakakalayo ang itim na Rolls-Royce nang mag-vibrate ang telepono sa loob ng sasakyan. Narinig nila ang mahinahong boses ni Trixie.“Franco, may naiwan bang mga dokumento si Stacey? Nakita at inayos ko na ang mga ito. Dadalhin ko ba ngayon para hindi na maantala ang trabaho ninyo?”
Kinabukasan, pagkatapos mag-almusal, umalis si Stacey sa lumang mansyon.May kukunin siyang mga dokumento sa bahay kaya dumaan muna siya roon. Pagpasok niya, nasalubong niya si Franco na palabas naman.Naroon sina Ronald at Clara na nagliligpit ng mga gamit matapos mag-almusal.Nagulat siya nang ka
Biglang kumunot ang noo ni Franco sa kanyang narinig.“Wala kang karapatan na makialam sa buhay ko.”Napasinghal si Dominic, malamig nitong tiningnan si Stacey bago tuluyang nanahimik.Pagpasok nila sa loob, agad silang sinalubong ng isang matandang babaeng nakangiti hanggang magkulubot ang mga mata







