로그인SA ILALIM ng malamlam na liwanag ng buwan, dahan-dahang nagbago ang ekspresyon ni Lucas.Ang malamig at matigas nitong mga mata ay bahagyang lumambot, tila may kung anong tumagos sa lalim ng kanyang sugatang puso.Tahimik na nakatingin si Talia sa kanya, diretso, walang pag-iwas. Ang kanyang boses ay kalmado ngunit may bigat, may katotohanang hindi madaling takasan.“When you love someone,” marahan niyang saad, “you accept their vulnerabilities… pati na rin ang imperfections nila.” Huminga siya nang bahagya. “You give without asking for anything in return. You trust, you grow together… and you find the courage to go beyond yourself.”Bahagyang nanginig ang kanyang boses, ngunit hindi siya tumigil.“I could cry for him… fight for him… and if needed… I’d even risk my life for him.”Natahimik si Lucas. Hindi niya lubos maintindihan ang lahat ng sinabi ni Talia, ngunit ramdam niya ang bigat ng bawat salita. May kakaibang init sa boses nito na unti-unting tumatagos sa kanya.Samantala, hum
ANG GABI sa Grey Wharf ay nabalot ng amoy ng dugo.Sa hilagang bahagi ng kabundukan, sa tuktok na halos hindi na inaabot ng liwanag, dalawang lalaki ang magkaharap. Ang kanilang mga galaw ay mabilis, magkasalikop, at walang awang sumasalubong sa isa’t isa. Matagal na silang naglalaban. Pareho nang sugatan. Parehong hinihingal. Parehong hindi sumusuko.Sa paligid nila, nakahandusay ang ilang bodyguards. Walang gumagalaw. Ang iba’y walang malay, ang iba’y hindi na matukoy kung buhay pa.NAng hangin ay mabigat. Punong-puno ng amoy ng dugo at tensyon.Ito na ang huling laban ni Caden at ni Lucas.Huminga nang malalim si Caden. Mabigat ang dibdib niya, ngunit malinaw ang bawat salita nang magsalita siya.“Lucas…” malamig niyang tawag. “So ikaw pala ang matagal nang nakatago sa likod ng lahat.”Bahagyang ngumisi si Lucas. Puno ng pangungutya ang kanyang mga mata.“So what if you figured it out?” sagot niya. “Hindi mo rin naman masasabi sa kanya.”Bahagya siyang yumuko, tila hinahamon ang lala
“ANONG nangyayari?” agad na tanong ni Talia habang nakaharap kay Caden. Napansin niya ang kakaibang bakas sa ekspresyon nito. Walang laman ang mga mata nito, at may kung anong pamilyar na kaba na hindi niya maipaliwanag.“Caden…” mahina niyang tawag.“I…” Bahagyang natigilan si Caden. May takot na dumaan sa kanyang mukha. Hindi niya kayang banggitin ang salitang kinatatakutan niya.Biglang bumalik sa kanya ang alaala ng aksidente noon. Ang panahong nabalot siya ng dilim. Isang impiyernong hindi niya inakalang muling mararanasan.Sa gulat, agad hinawakan ni Talia ang braso nito.“Caden, don’t be scared. I’m here… I’m here.”Mahigpit ang pagkakahawak niya, parang doon niya gustong ibuhos ang lakas na hindi niya rin sigurado kung sapat ba.“I’ll be your eyes,” dagdag niya, bahagyang nanginginig ang boses. Namumula ang kanyang mga mata habang sinasabi iyon. Kung kailangan… gagawin niya ang lahat.Huminga nang malalim si Caden. Pilit niyang pinakalma ang sarili. Dahan-dahan niyang hinaplos
NANATILING nakatayo si Mr. Crest sa dilim, hindi gumagalaw. Mabigat ang kanyang dibdib, tila may nakabara roon na hindi niya mailabas.Ilang sandali siyang nanatili roon. Hanggang sa dahan-dahan siyang huminga, tumalikod, at tahimik na lumabas ng silid. Isinara niya ang pinto nang marahan.Ngunit sapat iyon para tuluyang putulin ang anumang natitirang koneksyon sa pagitan nila.---KINABUKASAN, maagang nagising si Talia. Walang pag-aaksaya ng oras, agad siyang sumakay sa helicopter na inihanda ni Mike. Ang destinasyon y isang liblib na bundok sa hangganan ng probinsya. Doon nakatira si Professor Harris. Doon niya makukuha ang huling kulang na kailangan niya— ang ingredient para makumpleto ang formula.Ang ingay ng rotor blades ay sumira sa katahimikan ng umaga. Tahimik na nakatingin si Talia sa labas ng bintana habang unti-unting papalapit ang helicopter sa bundok. Pero bigla siyang nanigas dahil mula sa direksyon ng lumang bahay ni Professor Harris, isang makapal na usok ang umaangat
SAMANTALA, sa labas ng Crest estate, tahimik na nakatayo si Bea sa harap ng matataas na bakal na gate. Malamig ang hangin at halos mangalay ang kanyang mga pisngi sa lamig, ngunit nanatili siyang matatag.Matagal na siyang naghihintay pero walang lumalabas upang salubungin siya. Walang pumipigil sa kanya. Parang sinasadya siyang balewalain. Dahan-dahan siyang lumingon sa bodyguard na kasama niya.“Dali,” malamig niyang utos, “clear the way.”Walang pag-aalinlangan, tumango ang lalaki. Sa isang kisapmata, kumilos siya kasama ang dalawa pang tauhan. Mabilis, eksakto, parang mga sanay na predator. Sa loob ng ilang segundo, nagulo ang paligid.Habang abala ang mga guwardiya sa pagharap sa kanila, tahimik na dumaan si Bea sa gilid at diretso sa loob ng compound. Pagpasok niya, agad niyang napansin ang isang itim na luxury car na nakaparada malapit sa main entrance. Perp bago pa siya makalapit, may isang pamilyar na pigura ang lumabas mula sa loob.Napahinto siya. Si Mr. Crest. Tahimik iton
TAHIMIK ang loob ng laboratory ngunit ramdam ang bigat ng sitwasyon. Hindi man marangya ang kagamitan, malinaw na high-end ang lahat. Kumpleto ito sa mga system para sa extraction, preservation, at culture ng biological samples.Nakatayo si Talia sa harap ng whiteboard, seryoso ang ekspresyon habang nakatingin sa grupo.“The extraction process na gagawin natin is relatively simple,” kalmado niyang paliwanag. “May kabuuang dalawampu’t apat na plant samples. Hahatiin ko kayo. Each of you will handle four.” Sandali siyang huminto, saka itinuro ang mga nakasulat sa board. “After extraction, imimix ito sa dalawang solutions based sa formula ko. If the data matches the expected results, successful na tayo.”Agad na umalingawngaw ang palakpakan sa loob ng silid. Hindi nila maitago ang excitement. Ang makatrabaho si Doctor Nova ay isang malaking oportunidad.Sa gilid, umabante si Lyndon at malinaw na nagsalita.“Sir Caden announced,” direkta niyang sabi, “na ang sinumang makakapasa sa task na
“DO YOU want to sleep with me?”Diretso ang tanong ni Mr. Crest. Walang paligoy-ligoy. Walang pag-aalinlangan. Pero hindi nagpanic si Bea. Sa halip ay bahagya siyang ngumiti, isang ngiting kalmado na para bang inaasahan na niya ang tanong na iyon.“Mr. Crest,” mahinahon niyang sagot, “you really lo
BAGO pa matapos ni Talia ang sinasabk, biglang umabante si Lucas. Sa isang iglap, hinila niya ang babae papalapit at niyakap nang mahigpit, sobrang higpit na parang ayaw na niyang pakawalan pa. Parang doon lang niya na-realize ang posibilidad na mawala ito sa kanya.“Talia…” usal ni Lucas sa paos n
GABI na nang tuluyang bumagsak ang dilim sa siyudad.Sa loob ng isang high-end restaurant sa BGC, kumikislap ang malalaking crystal chandelier sa kisame. Tumatama ang ilaw sa mga plato at baso na maayos ang plating, mamahalin ang wine, at tahimik ang private dining area.Ngunit si Talia ay halos wa
SAMANTALA, saglit na nanahimik ang buong auditorium habang pinoproseso ng lahat ang rebelasyon. Pagkatapos ay muling nagsalita si Lucas. Mas mabigat na ngayon ang boses, mas may diin.“Today,” malinaw niyang saad, “since nandito na rin ang media at mga partners natin, I’ll take this chance to offic