LOGIN“May sakit ka ba?” tanong ni Kurt.“Hindi naman. Nagpa-checkup lang ako.”“Are you sure you're okay?”“Oo. Hindi mo kailangang mag-alala.”“I can't help worrying about you, Ana.”“Kung may kailangan ako, sasabihin ko. Magpapahinga na ako.”“Good night, wifey.”“Huwag mo akong tawaging ganyan. Nakakailang marinig sa iyo matapos ang maraming taon.”“Sorry. Good night, Ana.”Pagkababa ng tawag, nanatiling hawak ni Kurt ang cellphone. Noon, madali niyang balewalain ang mga tawag ng asawa. Ngayon, hindi niya malaman kung kailan ito magiging handang magkuwento sa kanya.Kinabukasan, nadatnan niya si Cedric sa opisina nito sa Top Legal Aid. Inilapag niya ang dalang kape sa mesa.“Don't tell me you're still thinking about Ana,” bungad ng kaibigan.“I am.”“Then stop making the same mistakes.”“What do you mean?”“You show up whenever another man gets close to her. That's jealousy, not courtship.”“She's my wife, Cedric.”“Then act like a man who deserves to be her husband.”Hindi nakasagot si
“Dok… sigurado po bang buntis ako?”“Positibo ang pagsusuri sa ihi mo, Ana,” sagot ng doktor. “Ibig sabihin, buntis ka. Kailangan pa nating alamin kung ilang linggo na at kung maayos ang kalagayan ng pagbubuntis.”“Gaano na po kaya katagal?”“Titingnan natin ang huling regla mo. Dahil hindi mo matandaan ang petsa, magpapaiskedyul tayo ng transvaginal ultrasound.”Napatingin si Ana sa papel. Kanina, dahilan lamang ng pagkahilo ang gusto niyang malaman. Ngayon, may posibilidad na may batang lumalaki sa kanyang sinapupunan.“Dok, gusto ko pong matiyak na ligtas ang anak ko.”“Iyan ang uunahin natin. Magtakda ka ng prenatal consultation. Pag-uusapan natin ang folic acid at iba pang pangangailangan mo. Kung magkaroon ka ng matinding pananakit ng tiyan, pagdurugo o pagkahimatay, magpatingin ka kaagad.”“Opo. Susundin ko po.”“Kumain ka nang regular, uminom ng tubig at magpahinga. Huwag basta uminom ng gamot nang hindi kumukonsulta.”Naalala ni Ana ang mga tanghaliang nalalampasan niya dahil
“Then tell me, Ana. How did you find the courage to leave your husband when you still loved him?”Matagal na tinitigan ni Ana ang mensahe ni Elise. Hindi madaling ipaliwanag ang pag-alis sa taong minsang naging sentro ng kanyang mundo.“Hindi ko alam kung matapang ang tawag doon. Napagod lang akong maghintay sa pagmamahal na hindi niya kayang ibigay.”“Did you stop loving him before you left?”“Hindi. Pero natutuhan kong puwede kong mahalin ang isang tao nang hindi kinakailangang manatili sa tabi niya.”“I wish I could do that.”“Darating ka rin doon. Pero ikaw ang kailangang magdesisyon kung kailan.”Makalipas ang ilang sandali, may panibagong mensahe.“Hindi ko pa sinasabi kay Xavier na gusto ko nang makipaghiwalay.”“Bakit?”“Because I'm scared. Hindi ko alam kung ano ang mangyayari.”Napatitig si Ana sa screen. Sa loob ng tatlong taon, iyon din ang kinatakutan niya—fear of the unknown.“Hindi mo kailangang sabihin ngayon kung hindi ka pa handa. Pero huwag mong kalimutan kung bakit
“Makikipagkaibigan pa nga ako sa iyo.”Napatitig si Ana kay Elise. “Hindi ka galit dahil sinabi kong nobyo ko si Xavier?”“That was a surprise.” Ngumiti ito. “Pero bago ka magpaliwanag, may deal akong iaalok.”“Anong kasunduan?”“Lunch muna. Mas madaling makipag-usap kapag busog.”Oras na ng pahinga ni Ana. Nagpaalam siya kay Ms. Ruth bago sinamahan si Elise sa restaurant ng Wonder World.Umorder si Elise ng mango juice at pasta. Tubig at pasta naman ang pinili ni Ana.“Gusto mo ng kape?”“Sumasama ang pakiramdam ko sa amoy pa lang.”“Baka pagod ka lang.”“Baka nga.”Nang dumating ang pagkain, nagsimula si Ana. “Elise, pasensiya ka na sa—”“Wait.”Naglabas si Elise ng maliit na notebook mula sa bag.“Heto. Mga gusto at ayaw ni Xavier. Paboritong pagkain, kulay, pati mga kinaiinisan niya. Ten years kong pinag-aralan. I know him too well.”“Teka. Bakit mo ibinibigay sa akin?”“Because he likes you.”Napahinto si Ana sa pag-inom. “Sinabi niya iyon sa iyo?”“Yes. At hindi kita sinisisi.”
“Xavier is married.”Napatitig si Ana kay Kurt. “Ano'ng sinasabi mo?”“It's true. Tingnan mo.”Binuksan nito ang folder sa kanyang mesa. Naroon ang kopya ng marriage record nina Xavier Velasco at Elise Villareal, kasama ang petsa at lugar ng kasal.“I'm not making this up, Ana.”“Hindi ko sinasabing nagsisinungaling ka.” Sinipat niya ang dokumento. “Bakit mo siya pinaimbestigahan?”“Because he's pursuing my wife. I wanted to know who he really is. I'm protecting you.”“Huwag mong pakialaman ang buhay ko, Kurt.”“I'm still your husband.”“Sa papel. Pero hindi ibig sabihin niyan, ikaw ang magpapasya kung sino ang lalapitan o kakaibiganin ko.”“Hindi kita pinagbabawalang makipagkaibigan. Pero may ibang intensyon ang lalaking iyon.”“Aling parte ang mahirap unawain sa pakiusap kong tigilan mo na ako?”Napakuyom ang kamay nito, ngunit hindi na nakipagtalo.Muling tiningnan ni Ana ang pangalan ni Elise. Wala naman silang relasyon ni Xavier, ngunit ipinakilala niya itong nobyo sa harap ng mg
“But I don't want to spend the rest of my life pretending I never loved you.”Napatitig si Ana kay Kurt. Tatlong taon niyang hinintay ang mga salitang iyon. Noon, baka sapat na ang pag-aming iyon para makalimutan ang mga masasakit na pangyayari.Ngayon, wala siyang nararamdaman. Kahit katiting na saya o lungkot ay wala.“Minahal mo ako? Kurt, naririnig mo ba ang sarili mo?”“Yes.”“Hindi mo ako mahal. May mahal bang sinasaktan?”Hindi ito sumagot. Sa pagitan nila, malamig na ang pagkaing halos hindi nagalaw ni Ana.“I cared too much about what people would think,” sabi nito. “I was ashamed to admit I married someone I thought didn't belong in my world.”“Kahit asawa na kita, ikinahiya mo pa rin ako.”“Yes. And I'll regret that for the rest of my life.”“Hindi ko kailangan ng pagsisisi mo. At totoo namang langit at lupa ang pagitan natin.”“Ana, please listen to me.”“At nauunawaan ko kung bakit ikinakahiya mo ako.” Nanginig ang boses niya. “Pero tapos na ‘yon. Mag-move on na tayong pa







