Masukthanks a bunch for reading! Your comments always make my day. Hope you’re having an amazing one too~ 🌸🫶
“TUMAWAG KAYO NG AMBULANSYA!”Habang nagbibigay siya ng first aid, unti-unting natauhan si Cassidy.Napatingin siya kay Wendy. Mabilis na namumutla ang mukha nito hanggang sa halos mawalan na ito ng kulay.Doon lang siya kinabahan. Pasyente pa rin siya… What if… What if I really killed her?Nanghina ang mga tuhod ni Cassidy at tuluyan siyang napaupo sa sahig. Sobrang takot niya na hindi man lang siya makaiyak.Sa gitna ng kaguluhan, mabilis na pumasok si Tito Fran. Hindi na ito nag-aksaya ng oras. Agad nitong binuhat si Wendy.“You—”“She’s running out of time.” Mariing putol ni Tito Fran. “Hindi na kayang maghintay pa ng ambulansya.”Napatingin ito sa caregiver. “Bring my car.” Sa sandaling iyon, wala na ang karaniwan nitong mahinahon at palangiting anyo. Ang natitira na lamang ay ang awtoridad ng isang lalaking sanay magdesisyon sa oras ng panganib. At walang sinuman ang nangahas na kumontra.Nasa hardin noon si Mr. Marquez. Kaya nang malaman niya ang nangyari, nauna nang maisugod
“SI MEREDITH ANG TINUTUKOY MO?”Base sa ekspresyon at mga ikinuwento ni Cassidy, tila naging totoo ang hinala ni Wendy.Unti-unting lumalayo si Damion sa impostor. At kasabay niyon, lalo naman itong lumalapit kay Meredith.“Hindi gagawin ni Damion ang ganoon kung wala siyang espesyal na nararamdaman para kay Meredith…” bulong niya sa sarili.Lalo pa’t nasa bahay na rin nila ang babaeng pinaniniwalaan niyang si Czarina.“Nasa tabi na niya ang "asawa" niya… bakit hinahanap pa rin niya si Meredith?”Biglang bumilis ang tibok ng puso ni Wendy.“Don't tell me… Alam na ni Damion na iisang tao lang sina Meredith at Czarina?” Napayuko siya. “Pero… Dapat ko bang sabihin ito kay Zari?”“Sino pa ba?” mariing sabi ni Cassidy. “Who else could be that shameless?”Mariing kinuyom ang kumot. “She acts all innocent, as if wala siyang balak sa buhay. Pero habang tahimik siyang nagpapanggap, isa-isa niyang inaagaw ang lahat ng dapat ay akin.”Namumula ang mga mata nito. “Dad’s love... Damion... even you
DAHIL SA NALAMAN NI Wendy tungkol sa imposter ni Czarina, gusto niya ring makatulong sa kaibigan. Kaya naman kahit hindi pa masyadong magaling, nagpumilit siyang puntahan ito kasama ang caregiver na ibinigay sa kanya ni Damion.Pagdating niya sa mga Marquez ay nagulat si Alejandro na makita siya. Agad itong pinapasok sa loob. Napansin agad ng matanda na malaki ang ipinayat nito.“Long time no see.” Pinagmasdan niya ito mula ulo hanggang paa. “You've lost so much weight.”Napatawa si Wendy at tinakpan ang sariling pisngi. “Really? Then I guess successful ang pagda-diet ko.”Mahinang natawa si Mr. Marquez. “Alam kong gusto ninyong mga kabataan na maging presentable, pero mas importante pa rin ang kalusugan.” Bahagya siyang ngumiti. “You’re here to see Zari, aren’t you? She's upstairs.”Tumango si Wendy. “Kung gano’n, aakyat na po ako, ha.”“Sige.” Tumango rin ang matanda. “Magpapadala ako ng tsaa at meryenda sa inyo mamaya.”“Thank you, Tito.”Dahan-dahang lumakad si Wendy patungo sa ha
“BE CAREFUL!”Nanlaki ang mga mata ni Cassidy. Agad niyang nilibot ng tingin ang paligid. Ngunit wala siyang nakitang kahit sino. Tahimik ang buong kalye. Walang tao. Walang anumang kahina-hinalang kilos. Napatitig siya sa cellphone na hawak niya. Ilang segundo siyang nag-alinlangan bago mabilis na alisin ang SIM card. Binali niya ito sa dalawa. Pagkatapos ay isinunod niyang itinapon ang cellphone sa basurahang nasa tabi ng kalsada.Nang matiyak na wala nang bakas, ibinaba niya ang sumbrero upang matakpan ang mukha at dali-daling umalis pabalik sa bahay ng mga Marquez.Ilang sandali matapos siyang mawala… Isang anino ang dahan-dahang lumabas mula sa likod ng pader.Tahimik itong tumingin sa direksiyong nilakaran ni Cassidy bago tuluyang naglaho sa makapal na tao sa kalsada.SAMANTALA, bitbit ang kahon ng cake, bumalik si Czarina sa ospital. Pagkakita pa lang sa kanya, napakunot na ang noo ni Wendy.“Anong nangyari sa ‘yo?”Napabuntong-hininga si Czarina. “Nakasalubong ko si Damion.”
“I’M SORRY… FOR MAKING YOU SUFFER.”Natigilan si Czarina.Ha?Kanina lang ay panay ang pang-aasar nito, tapos ngayon ay biglang seryosong humihingi ng tawad.Ano na namang pakulo nito?Hindi niya alam kung ano ang isasagot. Halata sa mukha niya ang lubos na pagkabigla.Napangiti si Damion sa inosente at natutulala niyang ekspresyon.Bahagya itong yumuko upang magpantay ang mga mata nila. “So...” mahina nitong sabi, “can you accept this cup of coffee now?”Doon lang napagtanto ni Czarina na nakatulala pala siya rito, bahagyang nakabuka pa ang bibig.Agad siyang umiwas ng tingin. “I don’t like coffee.”Bahagyang tumaas ang kilay ni Damion. Hindi na ito nakipagtalo. Sa halip ay lumingon ito sa waiter. “Make this lady a mocha with sugar.”“Certainly, sir.”Napasimangot si Czarina. “Excuse me? Kailan ko sinabi na gusto kong magkape?”Ngumiti lang si Damion. “I think you’ll like it. Kanina pa kasi kita ino-observe. When you looked at the menu, you paused the longest on the mocha. And judgi
MATAPOS MAG-USAP nina Czarina at Wendy ay umalis na rin si Czarina at babalik na lang ito kapag may bakanteng oras siya. Pero bigla niyang naalala na naghahanap ng matatamis na pagkain si Wendy kaya naisipan niyang bilhan ito ng cake.Dumaan muna siya sa pinakamalapit na coffee shop. Minsan na siyang nakakain doon at nagustuhan niya ang pagkain. Baka magustuhan din iyon ni Wendy.Ngunit habang tatawid siya ng kalsada, may isang pamilyar na boses ang narinig niya mula sa likuran.“What a coincidence.”Nagulat si Czarina.Napaatras siya at muntik nang mawalan ng balanse. Sa kabutihang-palad, mabilis na may isang brasong pumalibot sa baywang niya at agad siyang nasalo.Nang makabawi siya, agad siyang nagsalita. “Salamat.”Ngunit natigilan siya nang makita ang taong nasa harapan niya.Sandali… Damion?Napatitig siya rito, halatang hindi makapaniwala.Lalong lumalim ang ngiti ni Damion nang makita ang natulala niyang ekspresyon.“What?” mapanukso nitong tanong. “Cat got your tongue?”Agad
HABANG NAGSASAMPAY si Rose, nasaksihan niya ang pagbagsak ni Czarina. Agad niya itong tinulungan at dinala sa loob. Nagising si Czarina, humingi ng tubig, at nang maibigay, nagpasalamat agad. Sinubukan niyang tumayo para umakyat at magpahinga, ngunit nanginginig ang binti at nanginghina pa rin. Nag-
“…I BET HE’D LIVE A MISERABLE LIFE… KNOWING YOU’RE HIS MOTHER.”Bawat salita ay parang kutsilyo ay tumatarak sa dibdib ni Cassidy.Namutla ito, nanginginig, halos matumba. Totoo—may ilang gabi na ring sinusundan siya ng imaheng bata sa panaginip, nakatingin sa kanya na parang nanghuhusga.Nang makit
“GINAWA NA NAMIN ANG LAHAT. THE CHILD… CANNOT BE SAVED. PERO LIGTAS ANG INA.”Pagkarinig niyon, walang bakas ng lungkot sa mukha ni Damion—ni pagsisisi. Sa halip, may bahagyang ginhawa, parang ang pagkawala ng bata ay sagabal lang na natanggal sa pagitan niya at Czarina. Nagalit siya sa sarili sa na
“SETH, BOOK US TICKETS BACK TO THE CITY. WE’RE GOING HOME.”Napatigil si Cassidy, nanlaki ang mga mata. Pati si Seth, nagulat.Seeing Cassidy’s obvious disappointment, Seth subtly tried to help her. “Damion, bakit hindi ka na lang mag-stay ng ilang araw? Nag-enjoy pa si Cassy. And since nasa bahay n







