تسجيل الدخولMASAYA SI SIR ALEJ sa pagpayag ni Czarina, pero hindi ganoon kasaya si Czarina dahil alam niyang posibleng nandoon si Damion. Unpredictable ito at baka biglang sirain ang mood ng dinner, pero sumama pa rin siya pabalik sa Marquez family home.Pagdating nila, agad niyang nakita si Alejandro. Nang magtama ang mga mata nila, kapwa nila naramdaman ang bigat ng kanilang past at ng katotohanang iba na ang identities nila ngayon. Dahil dito, naging mas complicated ang sitwasyon.“P-Papa, I’m sorry about what happened before.”Agad na umiling si Alejandro. “Why are you apologizing? Kami ang dapat humingi ng sorry sa ’yo. The Marquez family failed you. Hindi ka namin naprotektahan, pati si Tiantian.”Napabuntong-hininga siya. “Whenever I think about what happened, nahihiya akong humarap sa kahit sino. Lalo na sa pamilya mo. I feel even more guilty.”“Please, huwag na po.” Marahang ngumiti si Czarina. “Hindi naman talaga ninyo kasalanan ’yon.”“How can I not blame myself?” Alejandro shook his h
613 - “TIANTIAN.”Mabilis siyang lumapit sa stroller at lumuhod sa tabi nito. Agad niyang inabot ang bata, akmang yayakapin ito.Ngunit bago pa niya magawa iyon, agad na hinarangan siya ng ina ng bata at niyakap nang mahigpit ang anak.“Are you crazy?! Bakit mo kinukuha ang baby ko?”Napatingin si Czarina sa babae, tila hindi maintindihan ang sinasabi nito.“Ano’ng ibig mong sabihin na baby mo?” nanginginig niyang tanong. “Anak ko ’to. Si Tiantian siya!”“Anong Tiantian? Hindi ko alam kung sino ’yang sinasabi mo!” Namumutla ang babae sa takot. “Lumayo ka sa anak ko, kung hindi, tatawag ako ng pulis!”“Hindi, hindi…” Umiling si Czarina, pilit na inaabot ang bata. “Tiantian, si mama ’to…”“Zari!”Mabilis na tumakbo si Wendy papunta sa kanila at agad na hinawakan si Czarina sa braso.“I’m so sorry,” mabilis niyang sabi sa ina ng bata. “Nagkamali lang po siya. Napagkamalan niyang anak niya.”“Napagkamalan?!” Galit na napatingin ang babae kay Czarina. “Gano’n na lang? She tried to take my
MATAPOS BUHATIN SI CZARINA at dahan-dahang inilapat sa sofa, lumuhod siya at bahagyang iniangat ang pajama pants nito.Napapitlag si Czarina at agad na binawi ang paa. “Anong ginagawa mo?”“Let me see kung gaano kalala ’yung injury mo.”“Bruise lang ’yan, at most. Nothing serious.” Agad niyang hinila pababa ang pantalon. “Don’t try to take advantage of me again.”Pagkasabi niyon, binalot niya nang mahigpit ang sarili sa kumot hanggang ulo, parang silkworm, na mukha lang ang nakalabas.Napangiti si Damion sa hitsura niya. Inabot niya ang pisngi ni Czarina at marahang kinurot iyon.“Sure enough, wala na akong ibang naiisip ngayon na ganito ka na.” Napangisi siya. “Mukhang kailangan mo talagang magbalot nang mabuti from now on. Baka makalimutan kong magpigil at makain kita.”Lalong sumama ang tingin ni Czarina.“Okay, okay. Hindi na kita aasarin.” Itinaas ni Damion ang dalawang kamay. “Go to sleep.”Yumuko siya at marahang hinalikan sa noo si Czarina bago bumalik sa sofa.Ilang sandali p
“DOES HE THINK HE’S A SPY? Ang daming drama para lang ipakilala kay Damion. Wait. Hindi mo naman talaga siya ipapakita sa doktor na iyon, hindi ba?”“Under those circumstances, wala rin naman akong choice. Ang awkward kung tatanggi ako.”Napabuntong-hininga si Czarina at napatingala. “Usually, ang kapal ng mukha mo. Bakit ngayon bigla kang nahihiya?”“Isang beses lang ako tutulong sa ’yo. After that, bahala ka na. Mag-blind date ka na kung gusto mo.” Napailing si Czarina. “Grabe talaga ang panahon. A year ago, ikaw pa ’yung nang-iinsulto sa blind dates. Tapos ngayon, ikaw na mismo ang naghahanap ng blind date.”“Ayaw ko rin naman!” mabilis na depensa ni Wendy. “Pero wala akong choice. Gano’n talaga. Ordinaryong tao lang ako; hindi ako makakatakas sa common fate.”Napatingin siya sa labas ng bintana. Biglang naging malungkot ang mga mata. Sa totoo lang, may mga bagay na hindi niya kayang sabihin. Sa nakalipas na isang taon, hindi lang naman siya ang nagbago. Mas malaki ang ipinagbago n
“OTHERWISE, WHY DO YOU THINK HE WAS WILLING TO COME BACK FROM ABROAD?”Sandaling natahimik si Czarina. So, alam na rin pala ni Dad ang lahat. Pero hanggang ngayon, wala siyang napansing pagbabago sa pakikitungo nito sa kaniya o kay Cassidy.Mukhang tama nga si Tito Fran. Cunning old fox talaga si Mr. Marquez.Napaisip siya sandali, ngunit nang muli siyang tumingin sa harapan, napansin niyang nakatitig na sa kaniya si Damion.Malalim at diretso ang tingin nito, kaya agad niyang iniwas ang mga mata.“Ang tagal na nating nag-uusap, pero hindi mo pa rin sinasabi ’yung importante.” Napakunot-noo siya. “Kailan mo pupuntahan sina Cassidy at Seth?”“May mga tao akong sumusubaybay sa kanila. Ayon sa latest na balita, nasa bansa pa rin sila.”“Delikado para sa kanila na manatili rito. Bakit hindi sila nag-abroad?”“Hindi ko alam.” Bahagyang nagkibit-balikat si Damion. “Pero pabor sa atin na nandito pa sila. Hindi ko kailangang maghabol sa iba’t ibang bansa para mahanap sila.”“Mag-ingat ka. Bak
AT THE HOSPITAL’S GARDEN.“FEEL KO TUMATANDA na ako dahil may anak ka na. Tapos wala man lang akong boyfriend?! Life is so unfair!” Naiiyak na, saad ni Czarina.“Huwag mo nang hintayin. Mahirap makahanap ng reliable love.”Napakunot ang noo ni Wendy. “Anong mahirap?”Napalinga-linga siya, hanggang sa biglang magtama ang mga mata niya sa isang batang doktor na may salamin.Maayos ang hitsura nito, refined ang aura, at may banayad na ngiti habang papalapit sa kanila.“Out in the sun, huh?” bati ng doktor kay Wendy.Parang magic na nagbago ang buong aura ni Wendy. Mula sa dating boyish niyang kilos, bigla siyang naging demure at sweet. Bahagya siyang tumango.“Getting more sun will help you recover faster.”“Yes, that’s right.” Ngumiti ang doktor. “Have you been feeling better lately?”“It’s going well. My recovery is progressing well.”“Then… Can we go see a theater?”Biglang kumabog ang dibdib ni Wendy.Isang mabilis na sulyap ang ipinukol niya kay Czarina, halatang ipinagmamalaki ang
“HE’S… HE’S STILL THE BABY’S FATHER.”Hindi agad sumagot si Carlo. Pero pagkatapos ng ilang segundo, tumango siya. “Don’t worry,” sagot niya. “Hindi siya kasama.”“Hindi… Kasama?”Parang bumagal ang tibok ng puso niya.Oo nga naman. Sa status ni Damion, bakit siya mismo ang hahabol nang ganito?Hind
“…IBA TALAGA KAPAG MULA NA SA PAMILYA.”Kahit masama pa rin ang pakiramdam ni Czarina, tiniis niya ito para sa kapatid niya. Dahil alam niyang may nagbabantay sa kanya sa dilim, mas kumalma siya at unti-unti ring nakakakain nang mas maayos.Tuwang-tuwa si Damion sa pagbabago niya, pero hindi niya ma
HINDI alam ni Czarina kung ano ang mararamdaman niya ng gabing iyon. Bago pa siya makita ay agad na itong napabalik sa kanyang kwarto at dahan-dahan na napaupo sa sahig habang yakap ang sarili.So hindi dahil delayed ang flight niya kaya hindi siya nakadating kundi dahil ayaw niya talagang pumunta?
DisclaimerThis book is a work of fiction. Names, characters, businesses, events, and incidents are the product of the author's imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental. The author does not intend to offend







