LOGIN“...YOU’RE JUST TOO STUBBORN TO SEE MY TRUE FEELINGS.”“Kung ganyan ka magsalita, wala na tayong pag-uusapan.” Huminto siya sandali bago malamig na idinagdag, “No. We’ve never had anything to talk about.”Tumalikod si Czarina at tuluyang naglakad palayo. Paglabas niya ng early childhood education center, agad niyang nakita ang kotse ni Tito Fran na nakaparada sa gilid at naghihintay sa kaniya.Sa simpleng pagkakita pa lamang doon, bahagyang kumalma ang isip niya. Tito Fran is right. Hindi ito ang oras para magpadalos-dalos.Huminga siya nang malalim bago tuluyang huminto at lumingon kay Damion.Hindi na siya nag-aksaya ng oras. Lumapit siya at kinuha si Tiantian mula sa mga bisig nito bago pa man makahanap ng pagkakataon ang bata na kumapit ulit sa ama.Marahil ay alam na rin ni Tiantian na wala itong silbi dahil hindi na ito nagpumiglas. Tahimik lamang itong sumandal sa balikat ni Czarina, biglang naging napakabait na parang hindi iyon ang batang kanina’y gumagapang kung saan-saan.
“HE’S TRULY BEEN VERY OPEN AND HONEST WITH YOU.”Nakita naman ni Enzo kung gaano kabuti si Damion kay Czarina. Kung pati iyon ay hindi pa rin sapat para mapansin niya ang effort ng boss niya, talagang kawawa na ito.Napahawak sa sentido si Czarina.“Gusto ko lang naman pumunta sa restroom. Hindi mo kailangang maging ganoon ka-dutiful. Kahit sa maikling oras na ’to, kailangan mo pa ring purihin ang boss mo, huh?”“Of course not.”Tinitigan siya ni Czarina nang may pagod na ekspresyon. “Can I go to the restroom now?”“Please make yourself at home,” paalala ni Enzo habang palayo si Czarina. “Madam, nasa kabilang direction ang restroom.”Bigla siyang huminto, kumunot ang noo, saka tahimik na naglakad sa kabilang direksiyon.Pagkapasok sa restroom, hinarap ni Czarina ang salamin. Halos magkadikit na ang mga kilay niya sa sobrang inis.Sa totoo lang, malapit na siyang sumabog.Pakiramdam niya, kahit saan siya pumunta, nandoon si Damion. Kahit anong gawin niya, hindi niya ito matakasan.Pero
“AFTER ALL, HE’S MY SON.”Damion’s tone was playful, kaya hindi malaman ng staff kung seryoso ba ito o nagbibiro. Saglit silang natigilan, hindi alam ang isasagot.Samantala, maraming gustong sabihin si Czarina.Mabilis siyang lumapit kay Damion at sunod-sunod na nagsalita na parang machine gun.“Can’t you have any manners? Hindi mo ba nakikitang puro maliliit na bata ang nagkaklase rito? Kung gusto mong mag-visit, sana pagkatapos na lang ng class! At isa pa, tandaan mong customers kami rito, hindi mga unggoy na puwedeng puntahan kung kailan mo gusto!”Napakurap ang staff. Lalo silang nalito sa sitwasyon.Sa isang panig, may customer. Sa kabilang panig naman, may potential investor. Parehong hindi nila kayang mapasama ang loob.Kung kailangan talaga nilang mamili ng kakampihan, mas lalo silang hindi alam kung sino.Napatingin ang staff kay Czarina at naghanda nang magsalita.“Madam, you—”“I couldn’t come to class with you because of work. Why are you still angry?”Natigilan ang lahat
“ANG PINAKAMALAKING KALIGAYAN AY ANG MAGKASAMA ANG BUONG PAMILYA.” Pero maya-maya, napabuntong-hininga ito. “Pero masyadong abala si Damion sa trabaho. Hindi niya maiiwasang mapabayaan kayong mag-ina. Kung hindi lang sana—”“Pa, huwag ka nang mag-ayos ng kung anu-ano. Hayaan na lang nating mangyari ang mga bagay-bagay.” Mabilis na pinutol ni Czarina ang sasabihin nito. Pero mukhang iba ang pagkakaintindi ni Alejandro sa sinabi niya. Ngumiti pa ito at paulit-ulit na tumango.“Oo, oo. Hayaan na lang nating mangyari ang mga bagay-bagay.”“Uh… inaantok na si Tiantian. Patutulugin ko na siya.”“Sige, bilisan mo.”Kinuha ni Czarina si Tiantian at bumalik sa kuwarto, halatang badtrip.Bakit ko ba nasabi ang mga gano’n?Baka dahil sa nangyari kanina kaya tuluyan nang nagulo ang isip niya.Napailing siya at hinaplos ang noo. Hindi puwedeng ganito ako katanga.Ang kaharap niya ay ang mag-amang Marquez. Pareho silang matalas mag-isip. Isang maling salita lang, puwedeng tuluyan nang masira ang l
“LET’S GET TIANTIAN VACCINATED.”Ilang hakbang pa lang ang nalalayo nila nang mapatingin si Czarina kay Damion.“Nagtatrabaho ba talaga siya sa Marquez?”“Yes. Department manager.”“Pero bakit hindi ko siya maalala?”“Nasa branch office siya. Kakalipat niya lang dito this month.”Tumango si Czarina bago siya nang-asar. “Kakapasok pa lang sa kumpanya, hindi ka na agad satisfied. Mukhang hindi ka talaga sikat na boss.”“Human greed is like a snake trying to swallow an elephant. There’s no limit to how much a person can be satisfied with.” Kumunot ang noo ni Damion. “Whether he’s greedy or not is none of my business. I just need to focus on my work. But how dare he say those things…”Sa pag-iisip pa lang sa mag-inang iyon, muling nanlamig ang mukha ni Damion. Gusto pa nga niyang bumalik at sipain ang dalawa nang ilang beses.Ayaw nang magkaroon ng panibagong gulo ni Czarina, kaya agad niyang hinawakan ang braso ni Damion.“Hindi ba papa-injectionan pa natin si Tiantian? Hurry up. Let’s g
“...SO WHY WOULD I WANT TO SKIP THE LINE?”“Akala mo naman sasamahan kita. Ikaw na ang pumila.”Napangiwi si Czarina kay Damion bago iniabot sa kaniya ang vaccination record ni Tiantian. Pagkatapos, kinarga niya ang bata at pumunta sa mas tahimik na parte.Nang makaalis si Damion, napabuntong-hininga siya nang maluwag.Tinapik niya ang ilong ni Tiantian at bumulong, “Bakit ba gano’n ang Daddy mo? Para siyang police dog. Kahit saan ako pumunta, sumusunod!”Napatawa si Tiantian, halos maging half-moon ang mga mata sa saya. Pinanggigilan naman ni Czarina ang mataba nitong pisngi.Maraming batang magpapabakuna ngayong araw, kaya hindi nakapagtatakang nagkakausap ang mga magulang tungkol sa kanilang mga anak.Gaya ng inaasahan, may matandang babaeng nakatayo sa tabi ni Czarina na unang nakipagkuwentuhan.“Oh my, ang ganda naman ng batang ’yan!”Napangiti si Czarina sa papuri. Tiningnan ng matanda si Tiantian bago sumulyap sa sarili nitong apo. “Hindi rin pahuhuli ang apo ko. Chubby at cut
NAKASIMANGOT na pumasok sa trabaho si Czarina. Lugmok ito sa narinig mula sa ama ni Damian.“Live-In?” agad siyang kinalibutan sa kanyang sinabi, at hinaplos ang magkabilang balikat nang tumaas ang kanyang mga balahibo sa katawan.“A-Anong gagawin sa iisang bahay? Isang lalaki at isang babae? I know
MATAPOS siyang iwanan ng lalaki ay doon na kumawala ang luhang pinipigilan niya. Mga salitang tumarak sa kanyang dibdib ang dahilan kung bakit siya labis na nasasaktan ngayon.“This is really a mess, Zari…” bulong niya sa sarili, habang nakahiga sa carpet ng silid, yakap ang sarili, hindi dahil sa s
HINDI alam ni Czarina kung ano ang mararamdaman niya ng gabing iyon. Bago pa siya makita ay agad na itong napabalik sa kanyang kwarto at dahan-dahan na napaupo sa sahig habang yakap ang sarili.So hindi dahil delayed ang flight niya kaya hindi siya nakadating kundi dahil ayaw niya talagang pumunta?
DisclaimerThis book is a work of fiction. Names, characters, businesses, events, and incidents are the product of the author's imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental. The author does not intend to offend







