LOGINSUMANG-AYON sa gusto ni Czarina si Alejandro; masaya ito, pero hindi si Alejandro.Umaasa siyang gagamitin ang pagkakataong ito para magkabati sina Damion at Czarina, pero sinong umaasa na si Czarina na mismo ang aatras at ipapasa kay Damion ang pagkakataong makasama si Tiantian. Hindi niya iyon inaasahan.Pag-uwi ni Damion mula sa trabaho, agad siyang nilapitan ni Alejandro para pag-usapan ang tungkol sa early childhood education class.Matapos marinig ang lahat, kalmado lamang na ngumiti si Damion.“I’ll go if I want to. It’s actually a good opportunity to build a relationship with Tiantian. Once we become close, she’ll regret it.”Kumunot ang noo ni Alejandro. “If Zari really lets go of everything, I think you’ll be the one who regrets it.”“No.” Buo ang kumpiyansa ni Damion. “Rina would never give up on Tiantian. She’s just being stubborn right now. If Tiantian becomes distant from her, she’ll definitely cry.”“Are you sure?”“Of course. Rina is my wife. If I can’t even understand
“...YOU’RE JUST TOO STUBBORN TO SEE MY TRUE FEELINGS.”“Kung ganyan ka magsalita, wala na tayong pag-uusapan.” Huminto siya sandali bago malamig na idinagdag, “No. We’ve never had anything to talk about.”Tumalikod si Czarina at tuluyang naglakad palayo. Paglabas niya ng early childhood education center, agad niyang nakita ang kotse ni Tito Fran na nakaparada sa gilid at naghihintay sa kaniya.Sa simpleng pagkakita pa lamang doon, bahagyang kumalma ang isip niya. Tito Fran is right. Hindi ito ang oras para magpadalos-dalos.Huminga siya nang malalim bago tuluyang huminto at lumingon kay Damion.Hindi na siya nag-aksaya ng oras. Lumapit siya at kinuha si Tiantian mula sa mga bisig nito bago pa man makahanap ng pagkakataon ang bata na kumapit ulit sa ama.Marahil ay alam na rin ni Tiantian na wala itong silbi dahil hindi na ito nagpumiglas. Tahimik lamang itong sumandal sa balikat ni Czarina, biglang naging napakabait na parang hindi iyon ang batang kanina’y gumagapang kung saan-saan.
“HE’S TRULY BEEN VERY OPEN AND HONEST WITH YOU.”Nakita naman ni Enzo kung gaano kabuti si Damion kay Czarina. Kung pati iyon ay hindi pa rin sapat para mapansin niya ang effort ng boss niya, talagang kawawa na ito.Napahawak sa sentido si Czarina.“Gusto ko lang naman pumunta sa restroom. Hindi mo kailangang maging ganoon ka-dutiful. Kahit sa maikling oras na ’to, kailangan mo pa ring purihin ang boss mo, huh?”“Of course not.”Tinitigan siya ni Czarina nang may pagod na ekspresyon. “Can I go to the restroom now?”“Please make yourself at home,” paalala ni Enzo habang palayo si Czarina. “Madam, nasa kabilang direction ang restroom.”Bigla siyang huminto, kumunot ang noo, saka tahimik na naglakad sa kabilang direksiyon.Pagkapasok sa restroom, hinarap ni Czarina ang salamin. Halos magkadikit na ang mga kilay niya sa sobrang inis.Sa totoo lang, malapit na siyang sumabog.Pakiramdam niya, kahit saan siya pumunta, nandoon si Damion. Kahit anong gawin niya, hindi niya ito matakasan.Pero
“AFTER ALL, HE’S MY SON.”Damion’s tone was playful, kaya hindi malaman ng staff kung seryoso ba ito o nagbibiro. Saglit silang natigilan, hindi alam ang isasagot.Samantala, maraming gustong sabihin si Czarina.Mabilis siyang lumapit kay Damion at sunod-sunod na nagsalita na parang machine gun.“Can’t you have any manners? Hindi mo ba nakikitang puro maliliit na bata ang nagkaklase rito? Kung gusto mong mag-visit, sana pagkatapos na lang ng class! At isa pa, tandaan mong customers kami rito, hindi mga unggoy na puwedeng puntahan kung kailan mo gusto!”Napakurap ang staff. Lalo silang nalito sa sitwasyon.Sa isang panig, may customer. Sa kabilang panig naman, may potential investor. Parehong hindi nila kayang mapasama ang loob.Kung kailangan talaga nilang mamili ng kakampihan, mas lalo silang hindi alam kung sino.Napatingin ang staff kay Czarina at naghanda nang magsalita.“Madam, you—”“I couldn’t come to class with you because of work. Why are you still angry?”Natigilan ang lahat
“ANG PINAKAMALAKING KALIGAYAN AY ANG MAGKASAMA ANG BUONG PAMILYA.” Pero maya-maya, napabuntong-hininga ito. “Pero masyadong abala si Damion sa trabaho. Hindi niya maiiwasang mapabayaan kayong mag-ina. Kung hindi lang sana—”“Pa, huwag ka nang mag-ayos ng kung anu-ano. Hayaan na lang nating mangyari ang mga bagay-bagay.” Mabilis na pinutol ni Czarina ang sasabihin nito. Pero mukhang iba ang pagkakaintindi ni Alejandro sa sinabi niya. Ngumiti pa ito at paulit-ulit na tumango.“Oo, oo. Hayaan na lang nating mangyari ang mga bagay-bagay.”“Uh… inaantok na si Tiantian. Patutulugin ko na siya.”“Sige, bilisan mo.”Kinuha ni Czarina si Tiantian at bumalik sa kuwarto, halatang badtrip.Bakit ko ba nasabi ang mga gano’n?Baka dahil sa nangyari kanina kaya tuluyan nang nagulo ang isip niya.Napailing siya at hinaplos ang noo. Hindi puwedeng ganito ako katanga.Ang kaharap niya ay ang mag-amang Marquez. Pareho silang matalas mag-isip. Isang maling salita lang, puwedeng tuluyan nang masira ang l
“LET’S GET TIANTIAN VACCINATED.”Ilang hakbang pa lang ang nalalayo nila nang mapatingin si Czarina kay Damion.“Nagtatrabaho ba talaga siya sa Marquez?”“Yes. Department manager.”“Pero bakit hindi ko siya maalala?”“Nasa branch office siya. Kakalipat niya lang dito this month.”Tumango si Czarina bago siya nang-asar. “Kakapasok pa lang sa kumpanya, hindi ka na agad satisfied. Mukhang hindi ka talaga sikat na boss.”“Human greed is like a snake trying to swallow an elephant. There’s no limit to how much a person can be satisfied with.” Kumunot ang noo ni Damion. “Whether he’s greedy or not is none of my business. I just need to focus on my work. But how dare he say those things…”Sa pag-iisip pa lang sa mag-inang iyon, muling nanlamig ang mukha ni Damion. Gusto pa nga niyang bumalik at sipain ang dalawa nang ilang beses.Ayaw nang magkaroon ng panibagong gulo ni Czarina, kaya agad niyang hinawakan ang braso ni Damion.“Hindi ba papa-injectionan pa natin si Tiantian? Hurry up. Let’s g
“RINA, YOU’VE COME JUST IN TIME. Tulungan mo akong ayusin ang mga tambak na dokumento at dalhin sa opisina ko. Remember to be quick. Now move!” utos ni Lena. Hahanapin niya na sana si Wendy para makapagpaalam at puntahan si Damion para sa trabaho nang bigla siyang nakita ng editor-in-chief nilang s
“YES, THIS IS MY FIANCE, CZARINA OCAMPO,” malamig na wika ni Damion, habang inabot ang kamay ni Czarina, sabay bahagyang tango sa mga taong nasa harap nila.Nanlaki naman ang mga mata ni Czarina sa gulat. Fiancée?!Hindi siya makapaniwala sa narinig. Mabilis siyang napatingin kay Damion, tila ba uma
“ZARI?”Natigilan siya, natulala sa ballpen na hawak. ‘Imposible…’Dahan-dahan siyang tumingin at bumungad ang isang lalaking hindi niya inaasahang makikita rito.Charles Navarro. Her ex-boyfriend.Ang lalaking minahal niya ng dalawang taon, ngunit binasag ang puso niya nang magloko ito tatlong buw
“MISS ILLUSTRE…?”Napakunot ng noo si Czarina, tinuturo ang sarili. “Po? Ako?”Agad na lumapit si Damion sa kanina, malamig ang ekspresyon sa mukha. “Nanay Rosa, her name is Czarina Ocampo. Can you bring out the food from the kitchen?”Nagulat si Rosa, pero agad ding tumango. Muling tinignan si Czar







