ログインNapakunot ang noo ni Daniel.“Origin?” bulong niya.Dahan-dahan niya itong binuksan.At doon—isang lumang larawan ang lumabas.Tatlong tao.Mas bata.Nakangiti.Isa sa kanila—ang ama ni Samuel.Ang isa—ang lalaking kasalukuyang kasama nila.At ang pangatlo—Nanlaki ang mata ni Daniel.“Hindi…” bulong niya.Ang babae sa screen.Isa siya sa founders.Sa sasakyan, biglang tumunog ang phone ni Samuel.Si Daniel.Agad niya itong sinagot.“Daniel?”“Sir…” nanginginig ang boses nito.“May nakita ako.”“Ano?”Tahimik sandali.Parang hindi niya alam paano sasabihin.“Magkakilala sila noon pa.”Napakunot ang noo ni Samuel.“Sino?”“Yung babae.”“Yung kasama mo.”“At ang ama mo.”Parang biglang bumagal ang mundo.“Ano?”“Founders sila ng Project Origin.”Tahimik.“Anong project iyon?”Huminga nang mabigat si Daniel.“Hindi ko pa buo maintindihan…” sabi niya.“Pero mukhang…”tumigil siya sandali.“…hindi originally masama ang council.”Tahimik si Samuel.Parang may unti-unting nagbabago sa lah
Napakunot ang noo ni Daniel.“Origin?” bulong niya.Dahan-dahan niya itong binuksan.At doon—isang lumang larawan ang lumabas.Tatlong tao.Mas bata.Nakangiti.Isa sa kanila—ang ama ni Samuel.Ang isa—ang lalaking kasalukuyang kasama nila.At ang pangatlo—Nanlaki ang mata ni Daniel.“Hindi…” bulong niya.Ang babae sa screen.Isa siya sa founders.Sa sasakyan, biglang tumunog ang phone ni Samuel.Si Daniel.Agad niya itong sinagot.“Daniel?”“Sir…” nanginginig ang boses nito.“May nakita ako.”“Ano?”Tahimik sandali.Parang hindi niya alam paano sasabihin.“Magkakilala sila noon pa.”Napakunot ang noo ni Samuel.“Sino?”“Yung babae.”“Yung kasama mo.”“At ang ama mo.”Parang biglang bumagal ang mundo.“Ano?”“Founders sila ng Project Origin.”Tahimik.“Anong project iyon?”Huminga nang mabigat si Daniel.“Hindi ko pa buo maintindihan…” sabi niya.“Pero mukhang…”tumigil siya sandali.“…hindi originally masama ang council.”Tahimik si Samuel.Parang may unti-unting nagbabago sa lah
Agad niya itong sinagot.“Daniel?”“Sir…” nanginginig ang boses nito.“May nakita ako.”“Ano?”Tahimik sandali.Parang hindi niya alam paano sasabihin.“Magkakilala sila noon pa.”Napakunot ang noo ni Samuel.“Sino?”“Yung babae.”“Yung kasama mo.”“At ang ama mo.”Parang biglang bumagal ang mundo.“Ano?”“Founders sila ng Project Origin.”Tahimik.“Anong project iyon?”Huminga nang mabigat si Daniel.“Hindi ko pa buo maintindihan…” sabi niya.“Pero mukhang…”tumigil siya sandali.Napakunot ang noo ni Daniel.“Origin?” bulong niya.Dahan-dahan niya itong binuksan.At doon—isang lumang larawan ang lumabas.Tatlong tao.Mas bata.Nakangiti.Isa sa kanila—ang ama ni Samuel.Ang isa—ang lalaking kasalukuyang kasama nila.At ang pangatlo—Nanlaki ang mata ni Daniel.“Hindi…” bulong niya.Ang babae sa screen.Isa siya sa founders.Sa sasakyan, biglang tumunog ang phone ni Samuel.Si Daniel.Agad niya itong sinagot.“Daniel?”“Sir…” nanginginig ang boses nito.“May nakita ako.”“Ano?”Tah
Napakunot ang noo ni Daniel.“Origin?” bulong niya.Dahan-dahan niya itong binuksan.At doon—isang lumang larawan ang lumabas.Tatlong tao.Mas bata.Nakangiti.Isa sa kanila—ang ama ni Samuel.Ang isa—ang lalaking kasalukuyang kasama nila.At ang pangatlo—Nanlaki ang mata ni Daniel.“Hindi…” bulong niya.Ang babae sa screen.Isa siya sa founders.Sa sasakyan, biglang tumunog ang phone ni Samuel.Si Daniel.Agad niya itong sinagot.“Daniel?”“Sir…” nanginginig ang boses nito.“May nakita ako.”“Ano?”Tahimik sandali.Parang hindi niya alam paano sasabihin.“Magkakilala sila noon pa.”Napakunot ang noo ni Samuel.“Sino?”“Yung babae.”“Yung kasama mo.”“At ang ama mo.”Parang biglang bumagal ang mundo.“Ano?”“Founders sila ng Project Origin.”Tahimik.“Anong project iyon?”Huminga nang mabigat si Daniel.“Hindi ko pa buo maintindihan…” sabi niya.“Pero mukhang…”tumigil siya sandali.“…hindi originally masama ang council.”Tahimik si Samuel.Parang may unti-unting nagbabago sa lah
Hindi agad nagsalita ang doktor. Sa hallway ng ospital, tila biglang naging mas tahimik ang paligid. Naririnig lamang ang mahihinang tunog ng mga makina mula sa mga silid at ang mahinang yabag ng mga nurse na dumaraan. Nakatingin si Nathan sa doktor, hinihintay ang susunod nitong sasabihin. “Ano po ang nakita ninyo?” tanong niya, pilit na pinipigilan ang kaba sa kanyang boses. Tumingin muna ang doktor sa chart na hawak niya bago muling nagsalita. “Sa initial blood test ni Miss Elena, may napansin kaming irregularity sa kanyang hemoglobin at cardiac markers.” Bahagyang kumunot ang noo ni Marco na nakatayo sa tabi ni Nathan. “Irregularity?” ulit niya. Tumango ang doktor. “Hindi pa ito final diagnosis,” mabilis nitong dagdag. “Pero may indikasyon na maaaring matagal na siyang nakakaranas ng physical stress na hindi niya pinapansin.” Tahimik si Nathan. Alam niyang totoo iyon. Sa nakaraang mga buwan, halos wala nang pahinga si Elena. Sunod-sunod na meetings, negotiations, poli
Tahimik ang buong mansyon nang gabing iyon, halos maririnig ni Aurora ang sariling paghinga habang nakatayo siya sa harap ng malaking salamin sa kanilang kwarto. Nakalugay ang mahaba niyang buhok, bahagyang basa mula sa naliligo niyang isip na hindi mapalagay. Ang ilaw mula sa lampshade ay nagbibigay ng mainit na kulay sa kanyang balat, ngunit ang malamig na kilabot na gumagapang sa dibdib niya ay hindi matakpan ng anumang liwanag. “Hindi ka pa rin natutulog?” Mababa at paos ang boses ng lumapit sa kanya—si Samuel, nakasandal sa hamba ng pinto, nakataas ang isang kilay habang nakatitig sa kanya. Nakabukas ang dalawang butones ng suot nitong dark shirt, at kahit simpleng galaw ay may bigat sa presensya nito na para bang kayang lamunin ang buong silid. “Hindi pa,” sagot ni Aurora habang iniwas ang tingin. “May iniisip lang.” Lumapit si Samuel, mabagal, maingat, na para bang sinusukat ang bawat hakbang niya papalapit sa babae. Nang tumapat ito sa likuran niya, inilagay niya ang kama
Hindi agad natulog ang mansyon matapos ang pag-urong ng mga anino. May mga ilaw pa ring nakabukas sa ilang pakpak ng gusali, at ang bawat yabag ng bantay ay may kasamang bigat ng posibilidad. Ang katahimikan ngayon ay hindi pahinga—isa itong paghahanda. Sa loob ng master suite, nakatayo si Aurora
Hindi agad sumugod ang mga anino. Sa halip, nanatili silang nakapuwesto sa pagitan ng mga puno—sakto sa hangganan ng liwanag at dilim. Ang hangin ay dumaan sa pagitan ng mga sanga, may dalang alingawngaw ng mga yabag na hindi pa tuluyang sumusulong. Sa gitna ng bukas na pinto ng mansyon, nanatiling
Sa pagtakbo ni Samuel papunta sa dalawang anino, parang nagbukas ang hangin ng sariling pintuan. Ang lupa ay umuuga sa bigat ng bawat hakbang niya. Ang hangin ay kumikiskis na parang nagbabala. At ang gabi… lalong kumapal, para bang sumasabay sa galit na nilalabas niya. “Aurora, huwag kang gaga
Tahimik na nakasandal si Aurora sa malamig na pader ng kwarto, hawak pa rin ang laylayan ng suot niya, habang pinakikinggan ang gumugulong na kaguluhan sa labas. Hindi niya kailangan makita ang nangyayari para maramdaman ang bigat ng sitwasyon—ramdam niya iyon sa bawat pagsikip ng dibdib, sa bawat







