تسجيل الدخولمشاركة
บทที่ 162
تاريخ النشر:
2026-11-09 20:11:04หมับ!
ท่อนแขนยาวของศิลาที่ก้าวเข้ามาประชิดได้อย่างทันท่วงที เอื้อมออกไปโอบรัดเอวบางของเธอไ
أحدث فصل
Trust Issue ฝาก (รัก) ไว้ให้เพื่อนพี่ บทที่ 162
หมับ!ท่อนแขนยาวของศิลาที่ก้าวเข้ามาประชิดได้อย่างทันท่วงที เอื้อมออกไปโอบรัดเอวบางของเธอไว้แน่น ดึงร่างที่สั่นเทาเข้าสู่อ้อมกอดอบอุ่นทันทีแผ่นอกกว้างใต้เสื้อสูทสากลแนบสนิทไปกับใบหน้าเนียนของเธอ ศิลาใช้มือข้างหนึ่งประคองแผ่นหลังบอบบางไว้ ขณะที่มืออีกข้างเลื่อนขึ้นมาลูบเรือนผมนุ่มสลวยอย่างอ่อนโยน สัมผัสที่มั่นคง ระมัดระวัง และเปี่ยมไปด้วยการทะนุถนอม ทำให้ร่างกายที่เคยเกร็งแน่นของข้าวหอมค่อยๆ ผ่อนคลายลง"ปลอดภัยแล้วครับคนดี..." ศิลาพึมพำชิดขมับของเธอ น้ำเสียงทุ้มนุ่มที่เคยราบเรียบ บัดนี้กลับสั่นเครือด้วยความโล่งอกอย่างที่เจ้าตัวไม่เคยเป็นมาก่อน "พี่อยู่นี่แล้ว... ไม่มีใครทำร้ายหนูได้อีกแล้วนะคะ"สรรพนาม 'พี่' และ 'หนู' ที่หลุดออกจากปากของชายผู้มีตรรกะเหนืออารมณ์ ดังก้องเข้าไปในโสตประสาทของข้าวหอมหยาดน้ำตาที่เหือดแห้งไปพลันทะลักรินออกมาอีกระลอก ทว่าครั้งนี้... มันคือน้ำตาของคนที่เพิ่งได้รับการปลดปล่อยออกจากขุมนรก สองมือเล็กที่สั่นระริกเลื่อนขึ้นไปกำสาบเสื้อสูทของศิลาไว้แน่น เธอซบหน้าลงกับแผงอกของเขา ปล่อยโฮออกมาอย่างไม่อายใคร"ฮึก... พี่ศิลา.
Trust Issue ฝาก (รัก) ไว้ให้เพื่อนพี่ บทที่ 161
ข้าวหอมอยู่ในชุดเสื้อสเวตเตอร์สีเทาตัวหลวม สภาพร่างกายของเธออ่อนระทวย ไหล่บางลู่ลงจนแทบไร้เรี่ยวแรง ทว่าแววตากลมโตที่มองสบตากลับมานั้น... กลับเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ความเจ็บปวด และความแตกสลายที่ถูกคนที่เธอไว้ใจที่สุดหักหลังซ้ำสองเธอเพิ่งตาสว่าง... เพิ่งรับรู้ว่าพี่ชายร่วมสายเลือดที่เธอเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อปกป้อง กำลังจะพาเธอมาขายให้เสี่ยเพื่อล้างหนี้การพนัน"หยุดอยู่ตรงนั้น! อย่าเข้ามานะโว้ย!" เข้มแผดเสียงร้องลั่น ลำคอสั่นเครือ คมมีดในมือขยับสั่นจนน่าหวาดเสียว "ไอ้ศิลา! ไอ้พายุ! มึงถอยออกไปให้หมด! ถ้าใครก้าวเข้ามาแม้แต่ก้าวเดียว กูจะปาดคอนังนี่ให้ตายคามือตรงนี้แหละ!""มึงกล้าแตะต้องน้องอีกนิดเดียว กูจะหักกระดูกมึงทีละท่อน!" พายุคำรามลั่น ชายหนุ่มผิวแทนถือท่อนเหล็กแน่น ก้าวสามขุมหมายจะพุ่งเข้าใส่ด้วยโทสะที่ไร้การควบคุม"พายุ หยุด"ศิลายกแขนขึ้นขวางหน้าอกกว้างของพายุไว้ สุรเสียงของศิลาไม่ได้ดังขึ้น ทว่ามีน้ำหนักเฉียบขาดที่ดึงสติของเพื่อนสนิทให้หยุดชะงักลงได้ในเสี้ยววินาทีศิลาปรายตามองพายุแวบหนึ่ง ส่งสัญญาณผ่านสายตาว่าการใช้กำลังในระยะประชิดที
Trust Issue ฝาก (รัก) ไว้ให้เพื่อนพี่ บทที่ 160
ติ๊ง!เสียงสัญญาณแจ้งเตือนข้อความด่วนดังขึ้นจากแท็บเล็ตของศิลาศิลาดึงมือกลับ ก้มลงอ่านข้อความรายงานสดจากทีมบอดี้การ์ดที่กำลังเฝ้าสังเกตการณ์ แววตาหลังเลนส์แว่นตาวาวโรจน์ขึ้นมาในเสี้ยววินาที"ลูกน้องรายงานเข้ามาแล้ว" ศิลาเอ่ยเสียงเข้ม "ไอ้เข้มกำลังบังคับพาข้าวหอมขึ้นรถตู้สีขาว ทะเบียนฮง-4421 ออกจากเซฟเฮาส์ มุ่งหน้าตรงไปยังโกดังร้างริมแม่น้ำแถบสมุทรปราการ... เสี่ยทรงชัยกำลังส่งคนมารับมอบตัวสินค้าในอีกสี่สิบนาทีข้างหน้า""สี่สิบนาที..." พายุคำรามต่ำ ชายหนุ่มหมุนตัวเดินตรงไปยังแผงเครื่องมือช่าง คว้าท่อนเหล็กกลมเนื้อตันขนาดยาวสองฟุตขึ้นมาถือไว้ในมือซ้ายอย่างมั่นคง แววตาดุดันฉายประกายอำมหิตที่แท้จริง "กูจะไปเด็ดหัวไอ้ระยำนั่นเดี๋ยวนี้!""พวกเราไปด้วยกัน" ศิลาสั่งการอย่างรวดเร็ว "ฉันจัดเตรียมทีมคุ้มกันและฝ่ายกฎหมายไว้พร้อมแล้ว ส่วนเรื่องบนถนน... เราจะใช้ความเร็วปิดล้อมไม่ให้รถตู้คันนั้นไปถึงที่หมาย""ฉันขับรถเปิดประทุนตามไปประกบด้านซ้ายเอง" อคินเอ่ยด้วยรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม รอยยิ้มที่พร้อมจะบดขยี้ใครก็ตามที่กล้าแตะต้องผลงานชิ้นเอกของเขา "พายุ... มึง
Trust Issue ฝาก (รัก) ไว้ให้เพื่อนพี่ บทที่ 159
"อย่าบอกนะว่า..." พายุเค้นเสียงพูด ลมหายใจสะดุด"ใช่" ศิลาพยักหน้ารับอย่างเลือดเย็น "ข้อมูลจากสายข่าวของฉันในวงการเงินกู้ยืนยันชัดเจน... กำหนดเวลาชำระหนี้ของไอ้เข้มคือเที่ยงวันนี้ และหลักทรัพย์ค้ำประกันเพียงชิ้นเดียวที่มันนำไปเสนอให้เสี่ยทรงชัยเพื่อแลกกับการยกหนี้สามสิบล้าน... คือตัวของข้าวหอม"โครม!พายุฟาดหมัดซ้ายที่ไร้แผลเข้าใส่ตู้เครื่องมือเหล็กอย่างแรงจนเกิดรอยบุ๋มลึก เสียงเหล็กกระทบกันดังก้องสนั่นไปทั่วอู่ซ่อมรถ ชายหนุ่มร่างยักษ์คำรามลั่น สองตาแดงก่ำลุกโชนไปด้วยเปลวไฟแห่งความบ้าคลั่งที่พร้อมจะฉีกศัตรูให้แหลกเป็นชิ้นๆ"ไอ้เศษสวะเอ๊ย!" พายุสบถลั่น ขากรรไกรบดแน่นจนได้ยินเสียงลั่นเปรี๊ยะ "มันเป็นพี่ชายประสาอะไรวะ! ทิ้งน้องให้มารับกรรมรอบแรกยังไม่พอ ยังกล้าหลอกน้องไปขายขัดดอกให้ไอ้พวกสัตว์นรกนั่นอีกเหรอวะ!""แล้วมึงจะทำยังไงต่อไป พายุ" อคินถามตรงๆ แววตาคู่คมจ้องลึกเข้ามาในม่านตาของเพื่อนสนิท "มึงจะบึ่งรถไปลากคอมันมาฆ่าทิ้ง แล้วบังคับลากตัวน้องหอมกลับมาขังไว้ในเพนต์เฮาส์เหมือนเดิม เพื่อให้น้องมองมึงเป็นตัวเสนียดจัญไรไปตลอดชีวิตอย่างนั้นเหรอ?"
Trust Issue ฝาก (รัก) ไว้ให้เพื่อนพี่ บทที่ 158
"โธ่เว้ย!"พายุคำรามเสียงต่ำในลำคอ เขายกกระป๋องเบียร์ใบที่หกขึ้นกระดกอึกใหญ่ รสขมปร่าบาดคอหอยลงไปในกระเพาะอาหารที่ว่างเปล่า ความร้อนรุ่มในอกไม่ได้ลดน้อยถอยลงแม้แต่มิลลิเมตรเดียว เขากำมือขวาแน่นลืมตัว ลืมไปว่าเนื้อตรงง่ามนิ้วเพิ่งจะถูกเย็บปิดแผลไปสดๆ ร้อนๆ ความเจ็บแปลบแล่นปราดจนเลือดสีสดซึมทะลุผ้าพันแผลออกมาอีกระลอกไม่มีเธอคอยทำแผลให้อีกแล้ว...ไม่มีมือเล็กๆ ที่คอยจับข้อมือเขาไว้เบาๆ ไม่มีเสียงหวานคอยเอ็ดเวลาที่เขาขยับตัวแรง ไม่มีดวงตากลมโตที่แอบเหลือบมองแผลด้วยความห่วงใยเขาเป็นคนทำลายมันเอง... ด้วยความโง่เขลา ด้วยสันดานดิบเถื่อน และด้วยอดีตที่ตามมาหลอกหลอนเอี๊ยดดดด!เสียงยางรถยนต์บดขยี้กับลานกรวดหน้าร้านดังสนั่น ตามมาด้วยเสียงเครื่องยนต์ระดับวีแปดที่ดับวูบลงพายุไม่ได้ขยับตัว ไม่แม้แต่จะเหลือบสายตาขึ้นมอง เขาจำเสียงเครื่องยนต์รถยุโรปของศิลาและรถสปอร์ตของอคินได้ดี ชายหนุ่มเพียงแค่ยกกระป๋องเบียร์ขึ้นจิบต่อ ปล่อยให้ความเงียบในโรงซ่อมถูกทำลายลงด้วยเสียงฝีเท้าสองคู่ที่ก้าวเข้ามาอย่างมั่นคงแสงไฟหน้ารถที่สาดส่องเข้ามาทางประตูม้วนเ
Trust Issue ฝาก (รัก) ไว้ให้เพื่อนพี่ บทที่ 157
"หอม... รีบหนีไปกับพี่เร็วเข้า!" เข้มกระซิบเสียงสั่นข้าวหอมไม่หันกลับไปมองพี่ชาย สายตาของเธอยังคงจับจ้องอยู่ที่ชายหนุ่มทั้งสามคนที่กำลังยืนมองเธอด้วยสายตาที่แตกสลายพายุยืนน้ำตาคลอเบ้า แผงอกกว้างกระเพื่อมไหวรัวเร็ว ชายหนุ่มร่างยักษ์ไม่สนใจแผลที่มือของตัวเอง เขาก้าวเท้าเข้ามาหาเธออย่างเชื่องช้า แววตาดุดันคู่นั้นฉายความเจ็บปวดร้าวรานออกมาจนแทบขาดใจ"ข้าวหอม... อย่าไป..." พายุพึมพำเสียงแหบต่ำ ลำคอตีบตัน "อย่าทิ้งฉันไป... ฉันขอโทษ... ฉันยอมมึงแล้วทุกอย่าง... อย่าไปกับมันเลยนะ..."คำขอร้องของพายุ ทำให้หัวใจของข้าวหอมกระตุกไหวอย่างรุนแรงทว่า บาดแผลจากความไว้เนื้อเชื่อใจที่ถูกทำลายลง มันลึกเกินกว่าจะเยียวยาได้ด้วยคำขอโทษ"พวกคุณ... ได้สิ่งที่ต้องการไปหมดแล้ว" ข้าวหอมเอ่ยทีละคำอย่างชัดเจน น้ำตาหยดสุดท้ายร่วงหล่นลงกระทบคบมีด "ทั้งร่างกาย ทั้งศักดิ์ศรี... ฉันจ่ายดอกเบี้ยให้พวกคุณจนหมดสิ้นแล้ว และนับตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป... อย่าได้มาเฉียดใกล้ชีวิตของฉันอีก!"เธอค่อยๆ ก้าวถอยหลังทีละก้าว โดยมีเข้มช่วยประคอง ปลายมีดยังคงจ่ออยู่ที่คออย่างมั่น
قد تعجبك أيضًا
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก
อาเป่า73.2K وجهات النظرบำเรอรัก❤️คุณหมอมาเฟีย
Me'JinJIn98.9K وجهات النظرCLOSE FRIEND เพื่อนเล่นไม่เล่นเพื่อน
ACHICHI112.3K وجهات النظرนางบำเรอแสนรัก
ดวงดาวบนหาดทราย160.1K وجهات النظرสามีที่ฉันเก็บได้จากคืนฝนตก
แอมมี่170 وجهات النظرกาลครั้งหนึ่ง เคยเป็นเธอ
พิรุณทมิฬ88 وجهات النظرซุปตาร์...วิวาห์กำมะลอ
ณิวาริน212 وجهات النظرลูกลับๆ ของเพื่อนสนิทพี่ชาย
โคลอี ลอร็องต์157 وجهات النظر
