UHR 2

BRY STEVE

SOBRANG sakit ng ulo ko pagkagising. Halos madaling araw na rin natapos ang inuman namin. Kahit sobrang lasing, nakapag drive pa rin ako pauwi sa condo ko. Hindi na ako umabot sa aking silid, nakatulog na agad ako sa sofa.  Agad ko naman kinuha ang cellphone ko at tumambad sa akin ang maraming miscalls ni Damon.

Agad ko naman ito tinawagan. “Bro? What's up.”

“Akala ko patay ka na. Nasaan ka ba?” malamig ang boses na tanong niya.

Mahina naman ako napatawa. “Sa condo. Kagigising ko lang. Kahapon lang tayo nagkita ah.”

“Bry, may meeting ang company ngayon. Ikaw ang pupunta at may mas importante akong pupuntahan.”

“Hindi ako pwede-.”

“Sa ayaw at sa gusto mo, Bry! Hindi ako pwede lumiban sa family day na gaganapin sa school ng mga bata!” 

Napangisi na lang ako. Malaki talaga ang pinagbago ng kapatid ko. 

“Okay. Okay. I'll take a shower first.”

“Okay, good. Bye. And by the way, ayoko ko na balita na may tinangay ka na naman na mga babaeng employees sa kompanya.”

Humalakhak naman ako. Napakasigurista talaga ni Damon. 

 Mabilis naman ako naligo at gumayak na rin. Labinlimang minuto rin ang biyahe ko bago nakarating sa kompanya. 

“Good morning, Sir Bry,” bati ng mga empleyado sa akin. Tinanguan ko lang ang mga ito. Ni hindi ako ngumingiti sa mga ito. Kilala akong arogante at suplado bilang boss nila. 

“Good morning, sir. Naka-ready na po ang lahat. Nasa conference room na po ang lahat,” pagsalubong naman ng sekretarya sa akin. Pero hindi ako nakatingin rito, nakatitig lang ako sa mga naka-unipormeng estudyante. 

“Sino sila?” tanong ko naman.

“Ahmm..sir, sila po ang mga intern students. Naka-approved na rin po ito kay Sir Damon.”

Lalo naman nanliit ang dalawang mata ko pagkakita sa isang babaeng estudyante. Si Gabrielle. Nagtataka ako kung bakit dito sa kumpanya namin kumuha ng internship. Akala ko, medical student ito. 

“Sir? Naghihintay na po ang mga board-.”

Hindi ko naman pinansin ang sekretarya at mabilis ang hakbang na nilapitan si Gabrielle.

“Gabrielle.”

Nanlaki naman ang mga mata ng dalaga na nakatingin sa akin.

“What are you doing here?!” 

“A-ako?” aniya na itinuro pa ang sarili.

Tinaasan ko naman ito ng kilay. “Who else?”

“D-dito kami mag-.” agad naman ito tumahimik dahil lumapit ang sekretarya.

“Sir, naghihintay na po ang mga board.”

Tiningnan ko naman si Gabrielle at tumalikod. Napabuntong-hininga naman ako. Gumaganda ito lalo sa paningin ko. 

“Pakihanda ang mga papeles na kailanganin ko,” Sabi ko naman sa sekretarya ko.

Ilang oras din bago natapos ang meeting. Hindi na ako tumagal sa conference room. Agad ko naman hinanap si Gabrielle.

“Nasa canteen po ang mga intern students, sir. Lunch break na po nila eh,” aniya naman ng Accounting Manager.

Agad naman ako dumiretso sa canteen. Ni hindi pa nga ako nakapunta sa canteen na ito. Mostly sa office lang ako nagpapahatid ng pagkain or sa labas kumakain. Pagpasok ko sa canteen, halos lahat ng mga empleyado nakatingin sa akin. Ang iba, nakatulala pa. Bihira lang ako nila ako makita dito sa kompanya. Si Damon kasi ang lagi nandito.

Dumiretso ako sa counter at nag-order ng kape. Napansin ko naman ang mga babaeng empleyado na nakapila na ito sa likuran ko. Nagkibit-balikat na lang ako. Naalala ko tuloy ang bilin sa akin ni Damon na huwag ko biktimahin ang mga empleyado sa kumpanya.

“Here's your coffee, sir,” kiyemeng saad ng tindera.

“Thanks,” agad ko naman kinuha at naghahanap ng mauupuan. Natamaan ko naman ang grupo nila Gabrielle. May bakanteng upuan pa ito kaya doon na ako dumiretso.

“Can I sit here?” tanong ko naman pero nakatuon ang mga mata ko kay Gab.

“Y-Yes, sir. Upo po kayo!” natarantang sagot naman ng kasamahan niya.

Umupo naman ako sa tabi ng dalaga. Nakayuko lang ito habang kumakain. 

“Gab?” tawag ko rito. Umangat naman ito ng tingin at humarap sa akin. Napangiti naman ako na nakatitig sa mukha niya. May kanin pa ito sa gilid ng bibig niya. Dahan-dahan ko naman ito tinanggal. Narinig ko naman ang singhapan ng tao sa paligid namin.