Chapter 3: Manila

PAGDATING ni Leina sa Manila ay sinalubong siya ng init at ingay ng siyudad. Hindi na siya sanay. Sanay siya sa tahimik na probinsya, sa amoy ng lupa at sa tunog ng hangin sa mga taniman nila. Pero ngayon, puro busina at usok ang paligid.

Sa totoo lang hindi niya alam kung saan siya matutulog mamayang gabi. Wala nang natira sa pera niya. Hindi pa nga siya nakakapagpalit ng kanyang damit. Para na siyang pulubi sa kanyang itsura. Ang libag ng kanyang damit. Halos ilagan nga siya ng makakasabay sa paglalakad.

Huminto siya sandali sa tapat ng terminal, napalinga sa paligid.

Emil Vergara, 17th Floor, Vergara Holdings, Makati City. Iyon ang tanda niyang sinabi ng Papa niya.

Napalunok siya. Hindi man siya sigurado pero sana ay matulungan sila ni Ninong Emil…

Kahit hindi siya sigurado ay sumakay siya ng jeep, papuntang Makati. At nang makarating sa Makati ay doon na siya nagsimulang magtanong-tanong kung saan niya makikita ang Vergara Holdings.

Bumaba na agad si Leina nang jeep ng makarating siya sa Makati. Kahit paano ay tanda pa niya.

Tumigil siya sa harap ng napakataas na gusali ng Vergara Holdings.malaki, makintab.

Nakakahiya ang ayos nita. Naka-sandals lang siya at lumang dress, ngunit pinilit niyang lakasan ang loob.

Pagpasok niya sa lobby, agad siyang hinarang ng guard.

“Miss, saan ka pupunta?” tanong nito.

“K-Kay Mr. Emil Vergara po. Ninong ko po siya,” sagot niya, medyo garalgal ang boses.

Tiningnan siya ng guard mula ulo hanggang paa, halatang nagdududa. “May appointment ka ba, miss?”

Umiling siya. “W-Wala po. Pero importante po ito. Kailangan ko po siyang makausap, please…”

"Lumabas ka na, Miss. Bawal magsolicit dito." Taboy ng guwardiya kay Leina. Nilapitan nito ang dalaga at hinawakan sa braso.

Napaatras naman si Leina. Takot ang namayani sa kanya habang nakatingin ng masama sa kanya ang guwardiya.

"H-Hindi po ako magsosolicit. Kailangan ko lang po makausap si Ninong Emil..."

Napatiim ang lalaki at hinila palabas si Leina. Marahas niya itong binitawan na kamuntikan pang ikinasubsob ni Leina sa semento.

"Sinabi ko na, Miss, kailangan mo ng appointment bago mo makausap ang boss ko! Ako ang pagagalitan sa ginagawa mo..." reklamo ng guwardiya.

Nangingilid ang luha ni Leina. Pinagtitiningan na siya ng mga tao sa labas.

"S-Sorry po..."

"Sige na, umalis ka na!" Asik ng guwardiya.

Nakayukong tumalikod si Leina at dahan-dahang naglakad paalis sa gusali ng Vergara Holdings.

Biglang bumukas ang elevator at lumabas ang isang lalaki matangkad, naka-itim na suit, at may malamig na titig. Napatigil ang lahat. Lumingon ito sa direksyon ng guwardiya.

“Anong nangyayari rito?” tanong ng lalaki, malamig ang boses.

“Sir Emil, sabi po nitong babae, Ninong daw po kayo,” sabi ng guard.

Biglang nanigas si Emil. "Ninong? Nasaan ang babaeng sinasabi mo?" Mga tanong niya, bigla na lang bumilis ang tibok ng puso niya. Hinanap ng kanyang mga mata ang babaeng sinasabi ng guwardiya.

"Sir, the client is on the way now. Baka po malate tayo..." singit na sabat ng sekretarya ni Emil.

Napatigil si Emil at bumaling ng tingin sa kanyang sekretarya.

"Let's go, Sir Vergara..." sabi pa ng sekretarya niya.

Napabuntong-hininga siya saka naunang lumabas ng building.

Si Emil Vergara ay isang kilalang bilyonaryo na may matatag na pangalan sa larangan ng negosyo. Sa edad na apatnapu’t lima, nananatili siyang binata. Hindi dahil sa kakulangan ng oportunidad, kundi dahil sa sariling kagustuhan. Mas gusto niyang ituon ang kanyang isip sa kanyang negosyo kaya siguro napaglipasan na siya ng panahon.

Pero ang totoo ay may isang babae siyang hinihintay.

Habang si Leina nagtatago sa isang gilid. "Siya… siya si Ninong Emil ko?" Nasambit niyang tanong. Hindi siya makapaniwalang makakadaupang-palad niya agad ang kanyang hinahanap.

Dahan-dahan siyang lumapit. Pero pilit naman itong inilalayo ng guard.

“N-Ninong Emil… ako po si Leina Valencia. Anak po nina Castor at Lea Valencia.”

Ngunit hindi siya narinig ni Emil. Nakalabas na ito ng pinto at nagmamadali nang sumakay sa itim na sasakyang naghihintay sa tapat ng gusali.

“Ninong Emil!” sigaw ni Leina, sabay takbo ng mabilis palabas. Tumalon pa siya sa kalsada, halos masagasaan ng paparating na kotse. Ngunit huli na, paalis na ang kotseng sinasakyan ng kanyang Ninong.

Hinabol niya ito, hawak ang laylayan ng lumang dress niya. “Ninong! Ako po si Leina!” muli niyang sigaw, halos punit na ang boses.

Hindi na siya pinansin ng mga guwardiya na ngayon ay pinagtatawanan pa rin siya.

“Miss, hindi ka ba talaga titigil? Gusto mo na naman atang ipatapon kita.. o baka naman gusto mo na ipaaresto kita! Sige, tatawa ako ng pulis!"

Pero hindi tumigil si Leina. Kahit tumitirik ang araw at nanlilimahid na siya sa pawis, tumatakbo pa rin siya sa kalsada, sinusundan ng tingin ang sasakyang papalayo. Hanggang sa tuluyan na itong mawala sa paningin niya.

Huminto siya, hingal na hingal. Napaupo sa gilid ng bangketa, pinunasan ang pawis at luha gamit ang maruming palad.

“Ninong Emil…” mahinang bulong niya, halos wala nang lakas ang boses. "Kailangan ko po ang tulong ninyo."

Naisandal ni Leina ang likod sa pader at napadako ang tingin ni Leina sa kanyang bracelet. Hinawakan niya iyon.

“Hindi ako susuko. Babalik ako, sa susunod titiyakin kong makakausap ko na si Ninong. Para kina Mama at Papa…”

Tumayo siya, pilit na pinatatag ang loob. Muli niyang sinulyapan ang mataas na gusali ng Vergara Holdings.

May pangako siya sa Mama at Papa niya na uuwi siya sa probinsya na kasama si Ninong Emil niya para ilabas sila sa kulungan.