LOGINAGAD na umuwi si Leina sa mansyon. Kabado siya at ninenerbiyos pa rin. Nagmamadaling pumunta siya sa kuwarto niya. Mabilis na binitawan ang bitbit na paper bags sa sahig at tumatakbong pumunta sa banyo. Pagkapasok sa loob ng banyo ay naghilamos siya ng mukha at kinuha ang toothbrush niya. Nanginginig pa ang kamay na nilagyan niya ng toothpaste. Nai-brush niyang maigi ang ngipin niya. Pagkatapos ay nagmumog ng gargle. Ayaw niyang may maiwan na amoy si Julian sa kanyang bibig. Nahihiya siya para sa kanyang asawang si Emil. Paulit-ulit niya itong ginawa. Ilang beses nagmumog, ilang beses naghihilamos, parang gusto niyang kaskasin ang balat niya para lang mawala ang bawat dampi at alaalang iniwan ng lalaki. "Umalis ka... umalis ka sa katawan ko," bulong niya sa sarili habang nangingilid ang luha. "Wala 'yon. Wala 'yon. Mahal ko si Emil. Si Emil lang." Pero kahit anong sabon, kahit anong gargle... hindi maalis ang mabigat na pakiramdam sa dibdib niya. Ang pakiramdam na parang nadumi
DAHIL sa bagot sa loob ng mansyon ay lumabas si Leina. Wala si Emil, nasa kompanya at hindi na siya nakapagpaalam. May card naman siya na ibinigay sa kanya ng asawa niya kung sakali na gusto niyang bumili ng kahit ano. Kaya heto siya ngayon, naglalakad sa loob ng isang high-end store. Tahimik, malamig ang aircon, at halos wala masyadong tao. Isa-isa niyang hinahaplos ang mga tela ng damit, pero wala talagang pumupukaw ng interes niya. “Leina.” Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa buong katawan niya. Dahan-dahan siyang napalingon. Napasinghap siya nang makitang nakatayo si Julian, malapit sa kanya. Nanlaki ang mga mata niya. “J-Julian… paano ka nakalabas? Akala ko..." Bahagyang ngumiti ang lalaki, pero hindi iyon masaya. Parang may halong lungkot at pananabik. “Well... well.. well.. hindi mo alam kung gaano kalakas ang kapit ko, Leina." Hindi agad nakasagot si Leina. Biglang bumilis ang tibok ng puso niya. Isang pamilyar na pakiramdam na pilit niyang kinalimutan
"F*CK... ang higpit mo pa rin, baby," ungol ni Emil sa tenga niya habang mariin itong nakabaon. "Parang ayaw akong pakawalan. Parang lagi akong gutom sa'yo." Napapikit siya at napahigpit ang yakap sa leeg nito. "E-Emil... sobrang lalim... parang dinudurog ako." "Gusto ko 'yan... gusto kong maramdaman mo na ako lang ang lalaking makakapuno sa'yo," sagot nito sabay bilis pa lalo ng bayo. Malalakas at malalalim na hagupit. Ang tunog ng balat na nagbabanggaan at ang basang tunog sa pagitan nila ay lalong nagpaalab ng init sa buong kuwarto. Hinawakan ni Emil ang pareho niyang binti at ibinuka nang husto, isinandal sa dibdib nito para mas mailabas at masagad ang pagpasok. "Tingnan mo ako, Leina," utos nito nang mariin. Dahan-dahan niyang iminulat ang mata at nagtama ang kanilang mga tingin. Sa mga mata ni Emil, nakita niya ang pagnanasa at pagmamahal na walang katulad. "Akin ka lang... ngayon at magpakailanman," bulong nito bago siya hinalikan nang madiwa habang patuloy sa pag
PINAGLANDAS ni Emil ang kanyamg kamay sa palad ni Leina paakyat sa makinis na balikat ng asawa. Pinaglaruan ang manipis na strap ng nighties nito saka dahan-dahan inilalag, pahubad.Napasinghap ang natutulog na si Leina. Para bang mayroong may kumikiliti sa kanya habang nakapikit ang kanyang mga mata."Baby... wake up," gising ni Emil sa kanyang asawa.Tayong-tayo na ang kanyang pagkalal*ki.Napaigtad si Leina nang halikan ni Emil ang tenga niya. Nagising siya at hindi naman niya magawang itulak kasi aminin man niya sa hindi, nagustuhan ng katawan niya ang pakiramdam na iyon.Parang nakakakiliti.Nang bumaba ang mga halik ni Emil sa gilid ng leeg ni Leina, bahagyang napanganga ito. Tinulungan rin siya na mahubad ang kanyang suot na nighties.Bumaba ang kamay niya sa puwitan ni Leina at marahang pinisil iyon, na para bang dumaloy ang kuryenteng hindi niya inaasahan sa buong katawan niya."Oohh! E-Emil..." napasabunot si Leina sa buhok ng kanyang asawa. Halikan ni Emil ang kanyang lee
DUMANTAY ang isang kamay ni Leina sa dibdib ni Emil. Napatingin siya sa kanyang asawa. Payapa pa rin ang inosenteng mukha nito habang mahimbing ang tulog. Bumilis ang tibok ng puso niya. May kakaibang init ang dumapo kay Emil. Napahigpit ang paghinga ni Emil. Dahan-dahan siyang napatingin sa kamay ni Leina na nakadantay sa dibdib niya—malambot, mainit… at tila walang kamalay-malay sa epekto nito sa kanya. “Leina…” halos bulong na lumabas sa labi niya. Hindi ito gumalaw. Mahimbing pa rin ang tulog, bahagyang nakabuka ang mga labi, at ang paghinga ay pantay at marahan. Ngunit si Emil, hindi na mapakali. Ramdam niya ang init na unti-unting kumakalat sa katawan niya. Ang simpleng pagdampi ng kamay nito ay parang apoy na nagliliyab sa balat niya. Dahan-dahan niyang itinaas ang sariling kamay… at saglit na nag-alinlangan bago marahang hinawakan ang pulsuhan ni Leina. Parang anumang maling galaw ay maaaring gumising sa katotohanan. Bahagya niyang iniangat ang kamay nito pero hindi n
SA mansyon, halos madaling araw na nakauwi si Emil galing sa kompanya. Dumiretso siya sa kuwarto nilang mag-asawa. Pagkapasok niya sa loob mg kuwarto ay nadatnan niyang mahimbing na ang tulog ni Leina. Napangiti si Emil. Napakahabang panahon na ang nagdaan, hindi man lang nagbago ang kanyang inosenteng inaanak. Malayo man ang agwat ng kanilang edad, hindi iyon hadlang para mahalin niya si Leina. Lihim lamang pero inasam niya na sana dumating ang pagkakataon na maging kanya ang anak ng kanyang best friend. Natupad nga iyon at ito na nga. Iisa lang sila ngayon ng kuwartong tinutulugan. Ngunit kahit gano’n, hindi pa rin niya magawang tuluyang angkinin ito. Dahan-dahan siyang lumapit sa kama, pinagmamasdan ang mahimbing na mukha ni Leina. Payapa at parang walang bahid ng alalahanin. Parang walang ideya sa gulong unti-unting umiikot sa paligid niya. Napabuntong-hininga si Emil. “Kung alam mo lang…” mahina niyang bulong. Marahan siyang naupo sa gilid ng kama, maingat na hindi
NAKAHARAP si Emil sa bintana habang panay ang kanyang buga ng usok na lumalabas sa kanyang sigarilyo. "It's just ten years ago... I will get what is mine. And I won't stop until I have her," malumanay niyang bulong sa sarili, habang ang kanyang mga mata ay nakatutok sa dilim sa labas. Napatigil s
PAGKALIPAS ng dalawang araw, mabilis na inihanda ang mga kailangan na papel nina Emil at Leina para sa kanilang kasal. Nasa loob ng opisina sina Leina, Emil, Vic at si Castro, ang driver ni Emil para maging witness sa kasal. May mga kasambahay ng mansyon at guwardiya. Si Vic lamang ang magkakas
DUMATING na si Vic, may dala-dala siyang itim na bag at dumiretso siya sa opisina ni Emil. Pinapasok siya ni Manang Nieves, ang matandang matagal ng katiwala ng mga magulang ni Emil. Inaayos niya ang kanyang polo saka huminga ng malalim bago kumatok sa pinto ng opisina ni Emil. "Come in," sagot n
KUMATOK si Manang Nieves sa pintuan ng kuwarto ni Leina. Tulog ang bagong alaga ng kanyang amo. "Leina, bumangon ka na at mag-almusal. Ipinapatawag ka ni Emil sa opisina niya..." tawag ni Manang. Tinanghali ng gising si Leina. Dahil sa pag-iyak niya ay napuyat siya. Hindi maganda ang pakiramdam







