Mag-log inTHIRD POV..Hindi pa rin matanggap ni Celestine ang nangyari.Ilang araw na ang lumipas mula nang tanggalin siya sa posisyon bilang tagapamahala ng pangunahing mansiyon at iba pang operasyon ng Estrella Estate. Ang dating mga tauhang sumusunod sa bawat utos niya ay ngayon ay halos hindi na siya kinikilala. Ang mga dating bumabati sa kaniya nang may paggalang ay nagiging mailap, at ang mga taong dati niyang kasabwat sa bawat desisyon ay tila biglang nagkaroon ng sariling paninindigan.Mas masakit pa roon ang balitang kumalat sa buong estate: ang dalawampung supervisor na dati niyang pinagkakatiwalaan ay tinanggal sa kanilang mga posisyon matapos ang pagpupulong kasama si Lilith.Hindi iyon simpleng pagbabago lamang sa pamunuan. Para kay Celestine, isa iyong malinaw na sampal sa kaniyang pagkatao.Siya ang nawalan ng kapangyarihan. Siya ang napahiya. At ngayon, ang mga taong dati niyang pinamumunuan ay maaari pang magturo sa kaniya bilang dahilan ng kanilang pagbagsak.Kaya nang makatan
Pinakinggan ko sila, ngunit walang nagbago sa aking desisyon.“Hindi ako interesado sa mga salitang sinasabi ninyo ngayon,” sagot ko. “Mas interesado ako sa mga dokumentong pinirmahan ninyo, sa perang hindi maipaliwanag ang pagkawala, at sa mga empleyadong nasaktan dahil sa mga desisyon ninyo.”“Ma'am, please.”“Kung talagang nagsisisi kayo, makipagtulungan kayo sa imbestigasyon. Ibigay ninyo ang lahat ng kinakailangang dokumento. Huwag kayong magtago ng impormasyon, at huwag ninyong subukang impluwensiyahan ang mga empleyadong magbibigay ng salaysay.”Tumango ang ilan.“Understood.”“Please, don't worry. We'll cooperate.”“Good. I hope you mean that.”May isang supervisor na lumapit kay Papa. “Sir Wilfred, we've been serving the family for years. I hope you won't allow this.”Tiningnan siya ni Papa nang malamig. “Your service to this family should have meant protecting its interests. Hindi ninyo dapat ginamit ang tiwalang ibinigay inyo para sa sariling kapakinabangan.”“Sir—”“I'm di
Tumayo si Mr. Santos.“Ma'am Lilith, I think this meeting has gone too far. We came here to discuss management, not to be publicly accused of crimes.”“Then perhaps you should have thought about that before questioning my appointment.”“Are you threatening us?”“I'm explaining the situation.”“Hindi ninyo puwedeng gamitin ang pangalan ng pamilya para takutin kami!”Napatawa ako nang mahina. “Takutin?”“Oo. Hindi ninyo kami basta-basta maaaring tanggalin.”“Bakit?”“Because we have contracts!”“Correct. And those contracts include provisions regarding misconduct, breach of duty, and violations of company policy.”“Hindi ninyo puwedeng basta-basta ipatupad iyan!”“Hindi ko kailangang basta-basta. May mga dokumento, may audit findings, may mga reklamo, at may mga taong handang magpatotoo.”“That's not enough!”“Then you can challenge the findings through the proper process.”Nagsalita ang isa pang supervisor. “Sir Wilfred, are you going to allow this?”Tumingin si Papa sa kaniya. “Why wo
Binasa niya ang unang pahina. “Based on the consolidated financial review covering the previous five years of management, the estimated unexplained losses, irregular disbursements, questionable procurement transactions, and unsupported expenses have reached approximately one billion pesos.”Parang biglang nawala ang hangin sa loob ng silid. May isang supervisor na napahawak sa mesa.“Impossible.”“That's not true.”“One billion?”“Where did that number come from?”“That's ridiculous!”Hindi ako kumibo, hinayaan kong maramdaman nila ang bigat ng sinabi ni Alexander.“Isang bilyon,” ulit ko. “Hindi isang milyon. Hindi sampung milyon. Isang bilyong piso.”Tumayo si Mr. Santos. “Ma'am, I strongly object to this accusation. We have proper accounting procedures.”“Kung ganoon, bakit may mga transaction na walang kumpletong supporting documents?”“Perhaps there are missing files.”“Missing files?”“Oo. Records can get misplaced.”“Convenient.”“I'm telling the truth.”“Kung gayon, hindi mo m
Ilang minuto pa akong nanatiling tahimik habang patuloy silang nagsasalita.May ilan sa kanila ang tila nagkakaroon na ng lakas ng loob dahil hindi ko sila sinasagot. Ang iba naman ay nagtatawanan sa bawat mapanuyang komento ng kanilang mga kasamahan, para bang ang pag-upo ko sa harap nila ay isang malaking biro na kailangan nilang pagtawanan.Hindi ko sila pinutol. Hindi rin ako nagpakita ng anumang pagkainis.Sa halip, nakinig lamang ako habang isa-isa nilang inilalabas ang kanilang mga saloobin. Gusto kong marinig ang bawat salita, dahil mas madaling makilala ang isang tao kapag iniisip niyang wala siyang kailangang itago.Sa kabilang dulo ng mesa, napansin kong ilang beses nang gustong magsalita ni Papa. Nakita ko ang bahagyang pagbabago sa kaniyang mukha tuwing may supervisor na nagbibitaw ng insulto; hindi niya nagugustuhang marinig ang mga iyon, lalo na't ako ang pinupuntirya nila.Kaya bahagya akong itinaas ang kamay ko—isang simpleng senyas lamang, ngunit sapat upang pigilan
“Of course,” sagot ko.“Then let me say this. We don't think you're ready.”May ilang tumango, na para bang isa akong kriminal na kailangang husgahan.“Hindi pa sapat ang kaalaman ninyo sa operasyon.”“Wala pa kayong karanasan sa pamamahala sa ganitong kalaking grupo.”“Hindi namin alam kung paano kayo magdedesisyon.”“Hindi rin namin alam kung patas ba kayo.”“Baka mas paboran ninyo ang mga taong malapit sa inyo.”“Baka magkaroon ng mas maraming problema kaysa dati.”“Baka mas lalo lang lumala ang sitwasyon.”May isang supervisor ang bahagyang yumuko sa mesa at nagsalita.“Honestly, Ma'am, if you ask me, we were better off with Celestine.”May sumunod na agad.“Same opinion.”“She's not perfect, but at least we know how she works.”“She's familiar with the system.”“She's someone we can talk to.”“She's someone who understands us.”“Unlike someone who just arrived and suddenly wants to take charge.”Hindi ko inalis ang tingin ko sa kanila. Isa-isa kong pinagmasdan ang kanilang mga mu
Ang akala ko, kapag sinabing "courtship" o panliligaw, 'yung tipong text-text lang muna, sundo kapag may time, o kaya naman ay dinner tuwing weekend. Pero iba si Jeriel Ford Severin. Ang definition niya yata ng panliligaw ay ang maging anino ko. Isang linggo na ang nakalipas mula nang pumayag ako
"So, anong say mo sa place? Hindi naman masama, 'di ba?" tanong ni Jeriel habang prenteng nakasandal sa kaniyang upuan. Dinala niya ako sa isang exclusive, reservations-only restaurant sa BGC. Ang buong paligid ay gawa sa madidilim na kahoy at glass panels na may overlooking view ng cityscape. Kaun
"Excellent! Maintain that fierce look, Shan! 1, 2, 3... pose!" Ang sunod-sunod na tunog ng camera shutter at ang nakasisilaw na studio lights ang gumising sa natitira ko pang lakas. Halos tatlong oras lang ang tulog ko mula sa party kagabi sa CC9, pero kapag trabaho ang usapan, bawal ang mukhang pu
"Girl, are you okay? Kanina ka pa tahimik diyan pagkatapos mong mag-washroom," untag sa akin ni Alodia habang isinasabit ang kaniyang designer bag sa balikat. Medyo humuhupa na ang ingay sa CC9 dahil madaling-araw na rin. "I'm fine. Napagod lang siguro sa ingay," pagsisinungaling ko. Ayokong sab







