LOGIN"The Alcantara-Valdez Global Launch, it’s a collaboration between our brands. We’re hosting a massive runway event in five days. I want the whole world to see how beautiful your creations are. You’ll be the star of the night, Hera. Prepare yourself.Napatakip ako ng bibig. "Bakit hindi mo sinabi agad? Ni wala pa akong natatapos na final arrangements for a large-scale show!""That's why I bought the inventory. Para wala ka nang iisiping benta sa shop at mag-focus ka na lang sa gala. My team will handle the logistics. Your only job is to look beautiful and showcase your art," he paused, and his voice softened significantly. "How’s our son?""Wala na siyang lagnat. Buti na lang at mabilis bumaba. He's asking for... for his friend earlier," mahina kong sagot, iniiwasang gamitin ang salitang daddy."I'll send fresh fruits and the best vitamins to the penthouse later. Tell him I’ll see him soon. And Hera...""Ano?""Don't worry about Harith. I know he's giving you a hard time. Focus on the
Nanigas si Harith sa kinatatayuan niya. Napatulala siya, tila hindi makapaniwala. It felt like a hard slap that brought him back to reality, that no matter how much he cared for the child, there was blood in him that would never be his.Hindi nakapagsalita si Harith. Malungkot siyang tumingin sa akin, pagkatapos ay kay Nazzer, bago mabilis na naglakad palabas ng kwarto. Rinig ko ang malakas na pagsara ng pinto ng sarili niyang silid. He walked out, defeated by a single word from a three-year-old."Nazz, please... umuwi ka na muna," pakiusap ko habang hinahaplos ang buhok ni Liam na nagsisimula nang kumalma dahil sa presensya ni Nazzer. "Kailangan ni Liam magpahinga. At kailangan ko ring kausapin si Harith."Nazzer looked like he wanted to stay, his eyes never leaving Liam. "I'll go for now, Hera. Pero babalik ako bukas. I won't let my son be sick without me."Hinalikan niya ang noo ni Liam tapos sa akin bago siya tahimik na lumabas. Naiwan akong mag-isa habang pinapatahan ang anak ko.
Agad akong napatayo, nabitawan ko ang tester strip na hawak ko. "Ano?! Bakit ngayon mo lang sinabi? Nasaan kayo? Is he in the hospital?""Nasa penthouse lang kami. I called a private doctor, pero ayaw niyang magpa-examine. He wants you, Hera. Please... umuwi ka na.""I'm coming! Papunta na ako!" sigaw ko.Pagkababa ko ng phone, nakita ko ang madilim na mukha ni Nazzer. "What happened?""Liam has a fever. Nagsusuka siya at hinahanap ako. Nazz, I have to go. I need to go home now!""I'll drive you," mabilis niyang sabi."No! Baka magkagulo lang kayo ni Harith doon. Magbu-book na lang ako ng ride—""Hera, our son is sick! Do you think I'll let you go home alone in a cab while I'm here?!" Marahan niyang hinila ang braso ko. "I don't care about Harith! I care about Liam! Let's go!"Wala na akong nagawa. Tumakbo kami pababa sa sasakyan. Sa buong biyahe, hindi ako mapakali. My mind was racing—bakit biglang nagkasakit si Liam? Dahil ba sa tubig sa park kahapon? O dahil sa stress na nararamdam
Nanginginig ang mga daliri ko habang nakatitig sa message ni Harith. Every letter on the screen seemed to accuse me, a reminder of the seven years he had been my anchor, the one who became a father to Liam, and the only friend who stayed true to me.Pero narito ako ngayon, sa loob ng isang laboratory para sa panibagong pangarap, kasama ang lalaking handa akong suportahan sa lahat."Hera," malambing na tawag ni Nazzer habang masuyong hinahalikan ang balikat ko. "Don't lie to him again. The more you lie, the more you're tied to a life that isn't yours."Huminga ako nang malalim at nag-type, hinahayaan si Nazz sa ginagawa niya. "Harith, may inaasikaso lang akong mahalagang business extension. Baka gabihin ako. Pakisabi na lang kay Liam. I’ll be home soon."Pinindot ko ang send at ibinulsa ang phone. Hindi ko sinunod ang gusto ni Nazzer, pero hindi rin ako nagsinungaling nang tuluyan. Business naman talaga ito, 'di ba? Kahit na ang kasama ko ay ang lalaking asawa ko raw."You're still pro
Napalunok ako. Pinsan? Bakit hindi ko naisip 'yon? Pero kahit na! "Kahit na pinsan mo siya, wala kang karapatang ipahiya ako sa harap ng mga kliyente ko. And stop calling me your wife! I told you, I'm not married!""The papers in my safe say otherwise," he countered, his hand moving to trail a finger down my neck, making me shiver. "And don't ever use that tone with me again, Hera. Lalo na sa harap ng ibang lalaki. You are mine. Biologically, legally, and soon... physically.""You're impossible!" tinulak ko siya pero hindi siya natinag."I'm dedicated," he corrected. Kinuha niya ang kamay ko at hinalikan ang likod niyon. "The laboratory is ready. I’ll take you there tonight. Pero bago 'yon, we're going to finish this visitation properly. Ayokong makita kang lumalapit sa kahit sinong lalaki sa labas, maliwanag?"Hindi ako nakasagot. My heart was beating so fast, and every touch of his made me forget all my anger."Hera... answer me.""Fine! Just... get away from me for a second, baka m
Napatitig ako kay Mr. Sy habang nakangiti sa kanya ng pormal, kahit na sa loob-loob ko ay gustong-gusto ko nang lingunin ang lalaking nakatayo sa likuran ko na halos magliyab na ang mga mata sa galit kakatitig sa amin.Hindi ko sana sasagutin ang tanong ng lalaki, pero baka magmukhang bastos ako. There are people in our lives who get really curious, and sometimes I don’t like it."We are professional partners, Mr. Sy. Purely business," sagot ko nang may diin, sapat na para marinig ni Nazzer. "But as you can see, he’s occupied with his own... interests today. Shall we proceed to the VIP lounge? I have a rare Tanzanite piece there that I think would look exquisite on your collection.""Of course, Ms. Hera. After you," nakangiting sagot ni Mr. Sy, inilahad pa ang kamay niya sa likuran ko bilang pag-alalay.Hindi ko na tiningnan si Nazzer. Nang makapasok kami sa VIP lounge, bahagyang gumaan ang pakiramdam ko dahil malayo na ako sa mapanuring mata ng mga socialites sa labas, pero alam kong







