Kabanata 32

"Ayaw kong umasa ka sa wala. Besides, we already decided na ampunin na ang baby ni Rynette. Pwede bang makuntento ka na lang doon?" medyo may pagtataas sa boses na giit ko at napatayo na ako. Naiinis na ako sa kanya! Iritado pa ako kanina, nadagdagan pa ngayon.

"I can't help it. Kahit gusto kong makuntento doon. Hindi pa rin. Paano ko ihaharap sa ibang tao ang batang hindi ko dugo't laman? Hindi ko kamukha. How can I make people believe na tayo ang magulang kung ako nga hindi sigurado sa magiging mukha ng batang 'yon!"

"Maganda naman si Rynette ah? May mukha din naman 'yong asawa niya. At saka hindi naman iyon 'yong mahalaga. Kapag nakita ng pamilya mo ang bata, kahit hindi mo pa kamukha, lahat sila mag aagawan sa pinagmanahan ng bata. Pero kung hindi ka pa rin kuntento. Pwes, maghanap ka ng ibang bubuntisin. Kasi ako. . . Hindi ko 'yon maibibigay sa 'yo. Too bad, napakasalan mo na ako."

"Neo said you're pregnant. He's a doctor, Serra. He might see something in you kaya niya nasabi iyon."

Napapikit ako ng mariin kasabay ng paghinga ko ng malalim.

"Bakit ba pinagpipilitan mong buntis ako? Hindi nga ako buntis! Walang signs! Can you just please stop?!"

Binasa niya ang labi niya. Kunot na kunot ang kanyang noo habang nakatitig sa akin.

"Please. Stop," may riing sabi ko bago ko siya nilagpasan at padabog akong nagmartsa palabas ng kwarto. Randam ko ang pagsunod niya sa akin at akala ko'y susundan niya ako papuntang sala pero ang tanging narinig ko lang ay ang malakas na pagkakasarado ng pintuan na halos mapatalon pa ako sa gulat.

Huminto ako sa paglalakad sa pasilyo at inis na nilingon ang nakasarado niyang p***o. Marahas akong napabuga ng hangin saka nagpasyang bumalik sa kwarto ko upang kunin ang cellphone at pitaka ko saka ako nagsuot ng jacket. Mabilis akong nakalabas ng village at agad na pumara ng taxi.

Hindi ko alam kung saan ako pupunta. Nakasakay na ako ng taxi nang nagsimula akong magsisi kung bakit ako lumabas. Buti na lang at may pocket money ako na galing sa perang iniregalo ng mommy ni Spike no'ng kasal. Hindi pa kasi ako nakakasahod sa kompanya ni Spike kaya wala pa talaga akong pera na matatawag ko na akin.

Halos hindi ako makababa pagkakita sa walang katao-taong warehouse. Sa totoo lang ay hindi ko alam kung bakit dito ako nagpahatid. Minsan hindi ko talaga maintindihan ang takbo ng utak ko.

"Sigurado po kayong dito kayo bababa, ma'am? Mukha pong walang tao."

"Marami 'yan sa loob, manong. Salamat po," sagot ko saka bumaba ng taxi.

Hinintay ko pa munang mawala sa paningin ko ang taxi na sinakyan ko bago ako nagpasyang pumasok sa loob ng warehouse. Agad na nahinto ang lahat sa pag iingay at paglalaro ng tongits nang buksan ko ang p***o at pumasok ako.

"Si Yoko?" agaran kong tanong.

"Si Ma'am Serra," rinig kong naibulalas ng isa.

"Nasa likod po, ma'am. May ano— ma'am!"

Hindi ko na siya pinatapos sa pagsasalita at agad na akong lumabas upang umikot papuntang likuran nitong warehouse. Doon kasi ay may apartment kung saan ginawang pahingahan ng iba sa mga tauhan ni Yoko.

Malayo pa lang ay rinig ko na ang hagikhikan ng mga babae. Huminto ako sa paglalakad, dahan-dahan kong ipinikit ang mga mata ko at huminga ng malalim. Saka ko tuluyang binuksan ang pintuan ng isang kwarto kung saan ko narinig ang mga hagikhik na 'yon.

"Woah!" gulat na naibulalas ni Yoko. Hubo't hubad siya ng datnan ko. May tatlong babae na nakapalibot sa kanya. Ang isa pa nga'y nakaluhod at nakahawak sa pagkalalaki niya.

"Nag imbita ka pa ng isa?" agad na tanong ng morenang babae na nasa kaliwa niya.

"Saan siya pepwesto?" tanong naman ng nasa kanan.

Nagmadali sa pagtayo si Yoko na para bang ngayon niya lang na-realize ang pagdating ko. Natataranta niyang pinaghahahanap ang damit niya, tila lalaking nahuli ng asawa kasama ang kabit. Napairap ako.

"Take your time," sabi ko at tinalikuran sila.

"Bakit ka nagbibihis?"

"Oo nga. Kakasimula pa nga lang natin."

"Yoko, tapusin na muna natin 'to. Sino ba 'yon?"

"Crush ko. Sorry girls, tawagan ko na lang ulit kayo kapag free na ulit ako."

Napapairap ako sa kawalan habang pinapakinggan ang reklamo ng mga babae ni Yoko. Wrong timing pa nga yata ang pagdating ko.

"Madaling araw na. Anong nakain mo't naisipan mong bisitahin ako dito?"

Nilingon ko si Yoko nang narinig ko ang tanong niyang 'yon. Kita kong bihis na bihis na siya at umaalingasaw ang samu't-sari niyang amoy.

"Sh*t! Ba't ang baho mo?!" singhal ko sa kanya. Hindi ko siya naamoy kanina, ngayon lang na malapit siya sa akin.

"Anong mabaho? Ang bango ko nga, kaliligo ko lang!"

Sunod-sunod na lumabas ang tatlong babae na nagdadabog pa. Inirapan pa ako ng isa, samantalang no'ng isa ay nakamamatay ang titig sa akin. Pero hindi ko iyon pinagtuunan ng pansin. Ang talagang nakakuha sa atensyon ko ay ang matapang na amoy ng iba't-ibang klase ng mga pabango ng gamit nila. At kumapit iyon kay Yoko. Hindi ko alam kung bakit pero para akong masusuka. Ang tapang ng amoy niya!

"Pwede bang maligo ka muna bago tayo mag usap? Halo-halo kasi amoy mo."

"Anong halo-halo? Nag c-crave ka sa halo-halo?"

Tinitigan ko siya ng masama. Agad siyang nagtaas ng dalawang kamay.

"Ito naman hindi mabiro. Alam mo ang ganda mo talaga. Ang swerte ng Guillermo na 'yon sa 'yo. Kung ako sana unang naningil, e."

"Pwede ba?!"

"Ito na nga. Ito na. Maliligo na ulit," aniya at nauna na ngang maglakad papunta sa pinakadulong kwarto at ang pinakamalaki sa lahat. Kung saan ang alam kong pagmamay-ari at okupado niya.

"Pahamak naman na ilong 'yan. Napakasensitive. Teka—" Huminto siya sa paglalakad at nilingon ako. "Buntis ka ba? Ang alam ko kasi kapag buntis—"

"HINDI! HINDI AKO BUNTIS!" puno ng panggigigil na sigaw ko.

Sana pala hindi na lang ako nagpunta dito. Mas lalo lang nadagdagan ang inis ko sa gabi na ito.