Se connecterIlang sandali lang mula no'ng pumasok kami sa VVIP room at hindi pa nga nanginginit ang mga puwet namin sa aming mga upuan ay isinerve na agad ang drinks at pulutang pork sisig.
"What do you wanna know about us?" tanong ni Spike. "You're so grumpy, Spike. Ayaw mo bang i-kwento sa amin kung paano kayo nagkakilalang dalawa?" ani Dwayne. "Well, we met..." Nilingon niya ako. Pinagtaasan ko lang siya ng isang kilay bago ako nag iwas ng tingin. Bahala siya d'yan. Bahala siyang mag isip ng pwede niyang ipalusot. Total plano niya naman ang lahat ng ito. "We met in Las Vegas last year." Kumunot ang noo ko. "In a condo. . ." Umawang ang labi ko. Ilang sandali bago ko nagawang iangat ang paningin ko kay Spike. Is he really the man I met in Las Vegas last year?" Nagbaba siya ng tingin sa akin. Puno ng paninimbang ang kanyang mga mata. Hindi ko alam kung ibig ipahiwatig ng mga tingin niyang ito. "Did you two have a one-night stand in Las Vegas?" singit na tanong ni Roiden. Ngumisi si Spike. Iyon ang naging tugon niya kay Roiden. Bagaman kay Roiden ang sagot ay sa akin naman ang mga titig niya. "That's how you've met each other?" si Neo. "Last year? Akala ko ba longtime girlfriend mo siya?" puno ng pagdududang sambit ni Dwayne. Feeling ko nagdududa talaga siya sa amin ni Spike. "Matagal na 'yong one year. Pasok na 'yon sa long time," pagtatanggol ni Roiden. Nag iwas ng tingin sa akin si Spike. He grabbed one can of beer and immediately drink to it. "W-we. . ." He took a deep breath. "Can we talk about Roiden and Terese instead?" Agad na napalingon si Roiden kay Spike. Tutungga pa dapat siya sa lata ng beer niya pero hindi natuloy. "M-me? Why me? Anong dapat pag usapan sa akin at sa babae ko?" "Oh right. Kumusta kayo? Laging ako ang hinahanapan niya sa 'yo," ani Dwayne. Nice! They were all helping me to find more information about Terese Flores. I'm starting to like these guys. "We're doing fine. . ." "Fine. . ." tatango-tangong sambit ni Neo. "Alam mo ba kung anong nangyari sa kanya that day?" Kunot noong nilingon ni Roiden si Neo. "Anong tinutukoy mong araw?" "No'ng araw na sinundo ka ng asawa mong si Vanilla dito. Noong araw na lumipad kayo papuntang Batanes." "Why? May nangyari bang masama sa kanya?" "I don't know what Vanilla did to Terese, but she got an accident after my friend saw them talking inside Terese's cafe." "They talked?" "Ha!" pasinghal akong natawa after na-realize kung anong nangyari no'ng araw na 'yon. Terese and Roiden's wife had a misunderstanding. Damay lang kung tutuusin si daddy. Damay siya sa kataksilan nina Roiden at Terese sa asawa ni Roiden. Hindi lang pala si Terese ang pumatay kay daddy. Roiden Pundales too. Nagsipagtinginan silang lahat sa akin. Agad kong naramdaman ang palad ni Spike sa hita ko dahilan upang mapalingon ako sa kanya. "Pagod ka na?" tanong niya na agad ikinataas ng kilay ko. "Umuwi na tayo," dagdag niya sabay tayo. Agad rin naman akong tumayo. "Wait! Aalis na agad kayo?" si Dwayne. "Pagod na ang asawa ko. She needs to rest." Nauna na akong tumalikod sa kanila. Nauna rin akong nagmartsa palabas ng bar. Bigla ay nag init ang ulo ko. Nag iba rin ang tingin ko kay Roiden. Suddenly, I wanna punch him. At baka nga magawa ko iyon kung sakaling nagtagal pa kami roon. "I'm sorry." Agad akong nahinto sa paglalakad matapos marinig iyon mula kay Spike. We're still a few inches away from his car. Ang mga bodyguards niya ay nakatayo hindi kalayuan sa hinintuan naming dalawa. "Sorry about what?" bakas sa tono ang pagkairitang tanong ko. Nakakainis lang kasi. I kept hearing apologies from people na wala namang ginawa sa akin. Isa pa, lagi na lang bang sorry ang maririnig ko? And wait, is Terese really doing fine? Hindi ba siya miserable ngayon? And Roiden looks jolly. Is he happy? Are they happy? Hindi pwede iyong ganoon! Hindi dapat sila masaya. Walang dapat na masaya! I am miserable. Dapat sila rin! "I'm sorry for opening the topic related to Terese." Nag iwas ako ng tingin. "I had to change the topic. It's not my intention to. . ." Tumango ako saka ko siya tinalikuran. Hindi ko hinintay pa na matapos siya sa explaination niya. I am somewhat thankful na siya mismo ang nag open ng topic na 'yon. Because of him, napag-alaman kong hindi lang si Terese ang dapat kong pagtuunan ng pansin. I should focus on Roiden too. Kahit na uminit ang ulo ko ay nagpapasalamat pa rin ako. Pagkarating ko sa limo ay agad akong pinagbuksan ni Sebastian ng pintuan. I immediately hopped inside. Sa kabilang side ay pumasok rin si Spike. Tahimik siyang naupo sa tabi ko. I enjoyed the short ride with silence. Pagkarating sa bahay ay dire-diretso akong pumasok sa kwarto ng walang lingon lingon kay Spike. Hindi niya rin naman ako tinawag kaya sa tingin ko ay wala na siyang sasabihin sa akin at hahayaan niya na akong magpahinga. Pero akala ko lang pala iyon. Dahil matapos ang halos isang oras na pagharap ko sa laptop at pangangalap ng impormasyon sa pamilyang Flores at Pundales ay narinig ko ang pagkatok at tawag sa akin ni Spike mula sa labas ng kwarto. Dali dali ko namang pinatay ang laptop. At hindi pa nga ako tuluyang nakakahiga sa kama upang umaktong natutulog ay bumukas na ang pintuan. And I'm in an awkward position! Nakataas ang isa kong paa habang nakatuwad ako. Aayusin ko pa sana ang kumot ko! Fuck! I should've locked the damn door! "Uhh. . ." "W-what?!" singhal ko sa kanya at agad na umupo ng maayos. "I bought you something," aniya sabay taas ng dalawang paper bag. Isang maliit at isang malaki. Napataas ang isa kong kilay. "Ano 'yan?" "Food and pregnancy kit." Wala pa man akong kinakain pero talagang nabilaukan ako sa narinig. Pregnancy kit? He mean, PT? "I... I am not pregnant!" I hysterically yell. "But Neo said—" "Goodness, Spike! Neo just helped us lie!" Ngumisi siya. His signature smirk. "What if totoo? I can't miss it, Serra. I would love to see two positive lines in this kit."SPIKE GUILLERMO's POINT OF VIEWI watched her every move. I watched her when she first held our sons. I watched her when she first cries out of joy. At no'ng araw na 'yon... Nakita ko kung paanong bumalik ang tunay na ngiti sa mga mata't labi ng babaeng pinakamamahal ko.Parang sa isang iglap nabuhay din ako. Binuhay kaming pareho ni Serra ng mga anak namin.Hindi ako agad bumalik ng Pilipinas. I remained in Las Vegas at makailang beses na nagpabalik-balik sa bahay ni Serra upang silipin kung kailan siya lalabas. Ganyan nga siguro kapag bagong panganak. Lagi lang nasa loob ng bahay. I wonder what she's doing inside her house. I wonder if she's taking good care of herself."Bakit hindi ka na lang magpakita? Humingi ka na lang ng tawad. Hindi 'yong nandito ka lang sa labas at naghihintay kung kailan mo siya makikita. Isa pa, ngayon ka mas kailangan ni Serra. Tatlong bata ang inaalagaan niya. Hindi pa nakakabawi ang katawan niya mula sa panganganak.""Can you do it for me?""Bro, ako ba
SPIKE GUILLERMO's POINT OF VIEW"Please, Spike. I am begging you. Kunin mo ang anak ko kapalit ng malaking utang ko sa 'yo. Hindi ko na 'yon kayang bayaran. Hindi ko na alam kung saan pa ako kukuha ng pera pambayad. Lahat ng mayroon ako nasa iyo na.""Aanhin ko ang anak mo?""Hindi ba ay naghahanap ka ng mapapangasawa? Hindi ba nga ay hindi mo makukuha ang lahat ng kayamanang ito kung wala kang maipapakitang tagapagmana mo at magtutuloy ng legacy ng pamilyang Guillermo?""I already have someone in mind. Hindi ko kailangan ang anak mo. Bayad mo ang kailangan ko, Mr. Madrigal."Nagmadali siya sa pagkuha ng pitaka niya na nasa kanyang bulsa. Nanginginig pa nga ang kanyang mga kamay habang binubuksan ito."Tingnan mo 'to." Itinaas niya sa aking harapan ang litrato ng sinasabi niyang anak niya. "Isang modelo ang anak ko sa Las Vegas. Hindi mo siya kayang itapon na lang basta, Mr. Guillermo. Sa sobrang ganda ng anak ko ay marami kang magiging kaagaw sa kanya. Kaya ito na at binibigyan na ki
Habang nasa lamesa ay hindi ko maiwasang panoorin si Lois at Spike na magkatabi sa gilid ko. Nilalagyan ni Spike ng mga pagkain ang pinggan ni Lois, pagkaing mga itinuturo nito na gustong nitong kainin."Ito pa?" ani Spike na agad tinanguan ni Lois."Tama na 'yan baka hindi na niya maubos," pigil ko kay Spike pero nginitian niya lang ako."Huwag kang mag alala, Serra. Kayang ubusin 'yan ng anak ko."Pilit akong ngumiti. Alam ko kung anong kayang ubusin ng anak ko kasi ako ang kasama nito. Ako ang nagpapakain sa kanya kaya alam ko kung ano lang ang kaya niyang ubusin."Ako ang kasama niya lagi sa bahay, Spike. Hindi siya mahilig sa kanin."Kumunot ang noo ni Spike at tuluyan na itong nag angat ng tingin sa akin. Umayos na rin siya ng upo."Lagi naman niyang nauubos ang mga dala kong pagkain. Hindi ba siya kumakain sa bahay niyo?""It's because I'm still full from what you brought kaya hindi na ako nag h-heavy meal sa bahay pag uwi ko," singit ni Lois."And you never told your mom?" Spi
"What? What did you just say?"Agad kong narinig ang sabay na halakhak ni Spike at Lois. What is happening? Bakit parang pinagkakaisahan ako ng dalawa?"What are you trying to say?""Surprise, mom!"Kunot noo kong nilingon si Lois sa back seat. Wala akong ideya na may communication siya kay Spike! And wait... Sasakyan? Para sa isang sampung taong gulang na bata? Seryoso?!"Are you guys kidding me? Bakit mo naman reregaluhan ng sasakyan ang anak ko? E, sampung taong gulang pa lang 'yan, Spike! Anong alam niyan sa sasakyan?""He said you needed a car! Hindi mo raw siya maigala ng maayos kapag umuuwi kayo dito sa Pilipinas kasi wala kayong sasakyan na magagamit. I told him you can use mine, but he said ayaw mong manghiram sa akin kaya I suggest na reregaluhan ko na lang siya ng sarili niyang sasakyan. Kasi sigurado rin naman akong kapag binigyan kita ay hindi mo naman tatanggapin 'di ba? Pero itong regalo ko sa ANAK NATIN hindi mo pwedeng tanggihan kasi hindi naman ito sa 'yo."Napaawang
Pagkarating na pagkarating namin ng Pilipinas ay agad kaming dumiretso ni Lois sa sementeryo para bisitahin ang mga kapatid niya. Ang sabi ko nga ay umuwi na muna kami sa bahay upang ilagay ang mga gamit namin pero nagpumilit siyang bumisita na muna kami.Pagkarating ng sementeryo ay naabutan naming marami pa rin ang nakalagay na bulaklak sa libingan nila. Dati pa man, sa tuwing bumibisita kami ni Lois dito ay marami na talaga kaming naaabutan na mga bulaklak dito. At first, ay ipinagtataka namin 'yon. But then I remember na oo nga pala at nandito sa Pilipinas si Spike. Alam din niya kung saan nakalibing ang mga bata dahil siya naman ang naglibing ng mga ito. Sa tabi pa nga ay nandirito ang lola at daddy niya.I already expected it pero hindi ko akalaing magpapang-abot kami dito ngayon.Maayos naman kaming dalawa. Hindi man kami nagkabalikan pero maayos kaming naghiwalay five years ago bago kami bumalik ni Lois sa Las Vegas."Hey..." aniya."Hey..." tugon ko rin pabalik. Hindi ko alam
I was true to myself when I said na kapag nahuli na si Mama Rosella ay aalis na rin kami kaagad ni Lois. Unlike the last time, hindi na mabigat ang loob ko sa pag alis ko, unlike last time, umalis ako to heal at hindi lang dahil may tinatakasan ako. Hindi tulad sa dati, ngayon ay umalis ako para sa sarili ko naman.Lois and I started a new life. Mahirap man dahil kami na lang dalawa ay kinakaya naming pareho. I continued my business, I focused on it and Lois. As time goes by, unti-unti kaming nakabangon. Pero alam naming pareho na kahit saan man kami dalhin ng kapalaran namin ay mananatiling nasa mga puso namin sina Lennox at Levi."Congratulations, Serra!"Nakangiti si Miller habang bitbit ang isang bouquet nang lumapit siya sa akin. Inabot niya sa akin iyon na agad ko namang tinanggap."Good thing nakahabol ka. Patapos na 'yong party," biro ko pa sa kanya matapos ko siyang ibeso."I'm sorry, my job won't let me out early.""Your job? Or si Lovelaine?""Serra!" may pagbabanta sa bose







