Kabanata 58

Tahimik kami buong byahe pauwi. Hindi siya nagsasalita at ganoon din ako. I wanna know kung anong nasa isip niya pero nagdadalawang isip ako. He seems to be in a bad mood.

The doctor gave us an explaination about the spotting. Pati na rin 'yong pag sakit ng pagkababae ko whilen we're doing it ay naitanong ko na rin. Only to find out na may yeast infection ako kaya sumasakit. Ang pagdurugo din ay maaaring stress ako.

"Maybe I should get Merila a hotel room para hindi na siya tumira sa bahay natin if that what makes you stressed," biglaang sabi ni Spike na nagpalingon sa akin sa kanya.

"I'm fine, Spike. You don't have to worry about me."

"Alam kong iyong sitwasyon ang nagbibigay ng stress sa iyo, Serra. Ikukuha ko na lang ng hotel room si Merila."

"No!" agad kong sabi. Patitirahin niya si Merila sa hotel? Tapos ano? Bibisitahin niya doon. Sa hotel kung saan wala ako? Para free silang mag sex? No way! I will not fucking give them a chance!

"Why? Akala ko ba ayaw mong nakatira siya sa bahay natin?"

I took a deep sigh. "Merila told me about the house, Spike."

Biglaang nga brake si Spike kaya agad kong naitukod ang mga palad ko sa dashboard ng sasakyan.

"What? Merila told you what?"

"She mentioned it to me. Na magkahati kayo sa ownership ng bahay. So may karapatan siyang tumira sa bahay mo. Niyo pala. Kaya hindi na niya kailangang tumira sa hotel kasi may bahay naman siyang uuwian. Besides, alam kong mas gusto mong nasa bahay siya at nakikita mo. Kaya ayos lang sa akin, Spike. Ayos lang sa akin kasi nakikitira lang din naman ako sa bahay niyo at wala akong karapang mag desisyon," sabay ngiti ko ng pilit.

"Hindi ko alam kung bakit sinabi ni Merila 'yan sa iyo."

Hindi ako sumagot at tipid lang akong ngumiti sa kanya.

Pumikit siya ng mariin at isinandal ang ulo saka niya marahang hinilot ang sentido niya.

"Gusto mo bang mamasyal muna tayo bago umuwi?"

"Naghihintay sina mama at papa mo sa bahay, Spike. Saka nandoon din ang lola mo."

"I don't care about them, Serra."

"Hindi na, Spike. Mas gusto kong umuwi at magpahinga."

Kinagat niya ang labi niya. Ilang sandali siyang tumitig sa akin bago dahan-dahang tumango.

"If that's what you want," aniya bago muling minaniobra ang sasakyan.

"So how was your date?" salubong sa amin ni Merila pagkarating namin sa bahay.

"Hindi kami nag date, Merila. We went to the hospital."

"Bakit, hijo?" tanong ni lola.

"Ipina-check ko si Serra. And we found out na hindi lang isa ang batang nasa sinapupunan niya. We're having a triplets, everyone!" ani Spike.

Hindi katulad kanina ay malaki ang ngiti niya ngayon. Nakangiti pati ang kanyang mga mata. He's acting like he's on a celebration of something! Pero alam kong pilit ito at puno ng pagpapanggap. Napagtanto kong hindi talaga gusto ni Spike na magkaanak. He just wanted it because of his greed for wealth.

"Congratulations, mga anak! I'm so happy for the both of you!" si mama na agad akong niyakap ng napakahigpit.

"Good job, anak!" sabi naman ni papa at may pagtapik pa sa balikat ni Spike.

"Lalaki ba ang mga ito? O babae? Ano ang mga kasarian nila? Pwede ba naming makita ang resulta ng ultrasound?" tanong ni lola.

Nagkatinginan kami ni Spike. Ang resulta ng ultrasound ay naiwan ko doon sa sasakyan. Pero kahit pwede ko siyang kunin ay hindi ko pa rin iyon pwedeng ipakita sa kanila. Mayroon kasing nakalagay doon kung ilang linggo na akong buntis. At hindi nila iyon pwedeng makita. Kasi sa pagkakaalam nila ay mag li-limang buwan na akong buntis. Kahit na ang totoo ay mag ta-tatlo pa lang.

"Sorry, La. Naiwan namin sa hospital," tugon ni Spike.

"Sayang naman. Gusto ko pa naman sanang makita ang mga apo ko. Excited na akong manganak ka, hija!" nakangiti pa nitong sabi sa akin.

"Pasensya na, La ah? Balak din po kasi naming i-surprise kayo sa magiging gender ng mga apo niyo," nakangiti kong tugon.

Ang totoo ay hindi pa namin alam kung anong gender ng mga bata. Hindi pa raw kasi nakikita iyon ng ganito kaaga ayon sa doktor.

"We should call this a celebration!" ani mama ni Spike na may pagpalakpak pa.

"Ma, huwag na!" agad na pigil ni Spike sa mama niya.

"Oh no, apo! Tama ang mama mo. Isa itong magandang balita! Dapat nga ay may selebrasyon! Dapat itong malaman ng mga kumare ko!" malawak ang ngiti sa labi ng lola ni Spike nang sabihin ito bilang pag sang-ayon sansuhestiyong selebrasyon ni mama.

"Pero, La—"

"Huwag ka nang umapela d'yan, Spike!" ani mama.

Napapikit na lang si Spike at napailing dahil sa kakulitan ng mama at lola niya. Napatingin ako kay Merila na kanina pa tahimik. Normal lang siyang nakatingin sa akin pero kita ko ang talim sa mga tingin niyang iyon. Alam kong galit siya at hindi niya lang iyon mailabas dahil nandito si Spike at ang pamilya nito.

"What do you think, Merila? Do you think it's a good idea na magpa-party tayo as a celebration for our triplets?"

She was taken aback. Nagtaas siya ng isang kilay sa akin. "Well, as for me okay naman din 'yon. There's nothing wrong with it. But isn't it too early to celebrate? Besides, hindi pa naman din natin alam ang gender ng mga babies."

"Pwede naman iyon. I'm so excited na! Wait, I'll call the caterer," ani mama.

"I'll call the reporters too. Dapat malaman ng lahat ang big news!" sabi naman ni lola.

Wala kaming nagawa kung 'di ang sumabay na lang sa kanila. Kitang-kita ko ang excitement nila kaya sino ba naman ako para alisin iyon?

"I can imagine it. Me retiring from being the chairman of the board tapos tatambay lang ako sa bahay habang tinatanaw ang mga apo kong masayang naglalaro sa bakuran," nakangiting sambit ng papa ni Spike.

Parang tinusok ng kung anong patalim ang dibdib ko. He's looking forward for a happy family. Ang hindi nila alam, maaaring hindi iyon mangyari.

Dahil ngayon, napagdesisyonan kung dalhin ang mga anak ko pagkaalis ko dito. No matter what the circumstances are, hindi ko sila kayang iwan.