LOGINIt wasn't an ordinary celebration. Celebrities, businessmen, and medias were here. Hindi ko ito napansin noong kasal namin ni Spike. Ngayon lang na parang nagkaka-interes na ako sa mga bagay na may kinalaman sa buhay ni Spike.
"Enjoying the night?" tanong sa akin ni Merila na bigla-bigla na lang tumabi.Akala mo naman close kami. Nilingon ko siya at agad na nginitian. "Super! Imagine, hindi ako ang may ari ng bahay na ito pero ako ang hinahanap ng lahat. Ikaw ba, Merila? Are you enjoying the night trying to fit in?" "Me? Trying to fit in? Oh! Come on, Serra!" aniya at pilit na tumawa. "They're just here because the oldies invited them. Pero kung hindi dahil sa pamilya ni Spike, wala ang mga iyan dito para makipagplastikan sa iyo. Kaya huwag mong masyadong i-feel." "But it won't change the fact that they're here to see me, Merila." "Excuse me, Miss Serra. Pwede ka po ba naming ma-interview?" tanong ng isang taga media na agad kumuha sa atensyon ko. "Of course! It would be my pleasure to be interviewed!" I giggled bago ko muling nilingon si Merila. "Excuse me lang, Merila ah? Mukhang masyadong busy ang star of the night para pagtuunan ka ng pansin. Mamaya ka na magpapansin sa akin. Okay?" bulong ko sa kanya bago ako sumunod sa kaninang reporter na nagnanais ma-interview ako. Akala ko ay ako lang ang i-interviewhin. Kaya naman ay nagulat ako nang nakitang naroroon si Spike at nakaupo sa couch na nakalaan para sa akin. "Thank you for giving us your time, Ms. Serra," agad na sabi ng journalist bago ako iginiya papaupo sa couch, sa tabi ni Spike. "Where have you been?" agad na tanong sa akin ni Spike. "Ah! Ipinakilala pa kasi ako ni mama sa pinsan mong kababalik lang ng Pilipinas. I forgot his name." "Si Herrex?" Tumango ako. "Oo, iyon nga." "So, you finally met Herrex." Hindi ko alam kung anong ibig niyang sabihin.Though the sound of his cousin's name rang a bell ay hindi ko na iyon napagtuunan ng pansin dahil naging abala na kami sa interview. Hindi naman iyon 'yong interview na pang matagalan. They just asks a few questions related to our triplets, kung may naiisip na ba kaming pangalan, or kung saan namin ang mga ito balak pag aralin from nursery to college. And since, hindi pa naman namin iyon napag uusapan ni Spike ay ganoon lang din ang isinagot namin sa kanila. When Spike was asked if he wanted his triplets to study abroad, and if he wants me to continue my modeling career, he immediately said no. Kaya hanggang sa matapos ang interview and everything was packed up ay hindi iyon nawala sa isip ko. I kept thinking about it. Ayaw niyang bumalik ako sa pagmo-model? What does he mean by that? Bakit may mga desisyon siyang ganoon kahit pa may kasunduan kaming maghihiwalay din after kong ipanganak ang mga anak niya. Is he having second thoughts about us breaking up? Is he falling in love with me too? Too? I was taken aback. Napakurap-kurap ako habang nakatingin kay Spike na ngayo'y seryosong nakikipagusap sa pinsan niyang si Herrex. Anong too itong pinagiiisip ko? In love ba ako sa kanya? Mahal ko na siya? Nagmamahal na ako? "Ayos ka lang?" Napalingon ako sa gilid ko, kung saan nanggaling ang boses. I saw a woman who's age I think is same with me. Imbis na sagutin ang tanong niyang ayos ba ako ay pinagtaasan ko lang siya ng isang kilay. I am silently asking her kung sino siya and why is she casually talking to me. Hindi naman kami close. I don't even know her. She smiled. "I'm Fierra. Spike's cousin. I haven't attended your wedding so ngayon lang talaga kita nakita in person. They were right. Maganda ka nga." Napataas ang dalawang kilay ko. I tried to suppressed my smile pero hindi ko kinaya. Talagang napangiti ako. "I know right." She laughed a bit. "Tama din sila. You've got confidence. Anyway, I heard you're a model. Las Vegas, tama?" I nodded. "Yeah." "Then why did you chose my cousin over your career? Sa pagkakaalam ko hindi ka basta-bastang makakabalik sa pagmomodelo if you get married, especially if you get pregnant." Nilingon ko si Spike. I took a deep sigh. Kung may choice lang naman kasi ako ay hindi ko rin gugustuhing tumigil sa pagmomodelo. I love my job. Iyon ang buhay ko. Pero anong magagawa ko? "I love him," I answered. Actually, hindi ko na din alam kung pagpapanggap pa rin ba itong sagot ko o talagang totoo na ito. Hindi pa rin ako kumbinsido. Parang hindi naman kasi kapani-paniwalang ganito kabilis akong nahulog sa kanya. Or am I just confused? "More than your career?!" bahagyang tumaas ang boses niya dahil sa gulat. "Yeah." "Woah!" Nilingon niya rin si Spike. "Hindi ako makapaniwalang may magmamahal pa sa lalaking 'yan. Sa sama ng ugali niya? Paano mo iyon natitiis?" Nagtaas ako ng isang kilay sa kanya habang nakabakas sa labi ko ang hindi makapaniwalang ngiti. "Mainitin ang ulo niya. Hindi siya palasalita pero palasigaw siya. Alam mo bang binibili pa dati ni lola ang ngiti niya?" Umiling ako. "Sorry. He doesn't talk much about his family." She shrugged. "Well, expected naman iyon sa kanya." Biglang kumunot ang noo niya habang nakatingin sa direksyon nina Spike kaya napalingon din ako doon. Naroroon na si Merila. Nakangiting tumabi kay Spike at sumali sa usapan nila ni Herrex. "Malandi talaga 'yang babaeng iyan! Kahit may asawa na siya ay hindi pa rin niya tinitigilan si Spike. You should beware of her. Magaling siyang mang ahas!" Nice! Hindi lang pala ako itong inis kay Merila. She crossed her arms at saka siya humarap sa akin. "Naagaw niya sa akin ang boyfriend ko ng 8 years sa loob lang ng isang buwan nilang pagkakakilala. Naagaw niya rin ang boyfriend ng kapatid niya. At marami pa. Malulula ka sa dami ng issues niya regarding sa pang-aagaw. Magaling talaga iyang babaeng iyan. Childhood bestfriends sila ni Spike. Actually, niligawan siya ni Spike dati pero binasted niya. Gusto niya rin namin si Spike noon kaya ipinagtaka naming binasted niya ito at inayawan sa harap naming lahat. She is Spike's first and greatest love. Kaya ingat ka, Serra. Kasi kayang-kaya niyang kunin sa iyo si Spike kung gugustuhin niya." Nagkibit-balikat ako. "Edi subukan niya ako," tipid kong sagot sa mahaba niyang litanya.SPIKE GUILLERMO's POINT OF VIEWI watched her every move. I watched her when she first held our sons. I watched her when she first cries out of joy. At no'ng araw na 'yon... Nakita ko kung paanong bumalik ang tunay na ngiti sa mga mata't labi ng babaeng pinakamamahal ko.Parang sa isang iglap nabuhay din ako. Binuhay kaming pareho ni Serra ng mga anak namin.Hindi ako agad bumalik ng Pilipinas. I remained in Las Vegas at makailang beses na nagpabalik-balik sa bahay ni Serra upang silipin kung kailan siya lalabas. Ganyan nga siguro kapag bagong panganak. Lagi lang nasa loob ng bahay. I wonder what she's doing inside her house. I wonder if she's taking good care of herself."Bakit hindi ka na lang magpakita? Humingi ka na lang ng tawad. Hindi 'yong nandito ka lang sa labas at naghihintay kung kailan mo siya makikita. Isa pa, ngayon ka mas kailangan ni Serra. Tatlong bata ang inaalagaan niya. Hindi pa nakakabawi ang katawan niya mula sa panganganak.""Can you do it for me?""Bro, ako ba
SPIKE GUILLERMO's POINT OF VIEW"Please, Spike. I am begging you. Kunin mo ang anak ko kapalit ng malaking utang ko sa 'yo. Hindi ko na 'yon kayang bayaran. Hindi ko na alam kung saan pa ako kukuha ng pera pambayad. Lahat ng mayroon ako nasa iyo na.""Aanhin ko ang anak mo?""Hindi ba ay naghahanap ka ng mapapangasawa? Hindi ba nga ay hindi mo makukuha ang lahat ng kayamanang ito kung wala kang maipapakitang tagapagmana mo at magtutuloy ng legacy ng pamilyang Guillermo?""I already have someone in mind. Hindi ko kailangan ang anak mo. Bayad mo ang kailangan ko, Mr. Madrigal."Nagmadali siya sa pagkuha ng pitaka niya na nasa kanyang bulsa. Nanginginig pa nga ang kanyang mga kamay habang binubuksan ito."Tingnan mo 'to." Itinaas niya sa aking harapan ang litrato ng sinasabi niyang anak niya. "Isang modelo ang anak ko sa Las Vegas. Hindi mo siya kayang itapon na lang basta, Mr. Guillermo. Sa sobrang ganda ng anak ko ay marami kang magiging kaagaw sa kanya. Kaya ito na at binibigyan na ki
Habang nasa lamesa ay hindi ko maiwasang panoorin si Lois at Spike na magkatabi sa gilid ko. Nilalagyan ni Spike ng mga pagkain ang pinggan ni Lois, pagkaing mga itinuturo nito na gustong nitong kainin."Ito pa?" ani Spike na agad tinanguan ni Lois."Tama na 'yan baka hindi na niya maubos," pigil ko kay Spike pero nginitian niya lang ako."Huwag kang mag alala, Serra. Kayang ubusin 'yan ng anak ko."Pilit akong ngumiti. Alam ko kung anong kayang ubusin ng anak ko kasi ako ang kasama nito. Ako ang nagpapakain sa kanya kaya alam ko kung ano lang ang kaya niyang ubusin."Ako ang kasama niya lagi sa bahay, Spike. Hindi siya mahilig sa kanin."Kumunot ang noo ni Spike at tuluyan na itong nag angat ng tingin sa akin. Umayos na rin siya ng upo."Lagi naman niyang nauubos ang mga dala kong pagkain. Hindi ba siya kumakain sa bahay niyo?""It's because I'm still full from what you brought kaya hindi na ako nag h-heavy meal sa bahay pag uwi ko," singit ni Lois."And you never told your mom?" Spi
"What? What did you just say?"Agad kong narinig ang sabay na halakhak ni Spike at Lois. What is happening? Bakit parang pinagkakaisahan ako ng dalawa?"What are you trying to say?""Surprise, mom!"Kunot noo kong nilingon si Lois sa back seat. Wala akong ideya na may communication siya kay Spike! And wait... Sasakyan? Para sa isang sampung taong gulang na bata? Seryoso?!"Are you guys kidding me? Bakit mo naman reregaluhan ng sasakyan ang anak ko? E, sampung taong gulang pa lang 'yan, Spike! Anong alam niyan sa sasakyan?""He said you needed a car! Hindi mo raw siya maigala ng maayos kapag umuuwi kayo dito sa Pilipinas kasi wala kayong sasakyan na magagamit. I told him you can use mine, but he said ayaw mong manghiram sa akin kaya I suggest na reregaluhan ko na lang siya ng sarili niyang sasakyan. Kasi sigurado rin naman akong kapag binigyan kita ay hindi mo naman tatanggapin 'di ba? Pero itong regalo ko sa ANAK NATIN hindi mo pwedeng tanggihan kasi hindi naman ito sa 'yo."Napaawang
Pagkarating na pagkarating namin ng Pilipinas ay agad kaming dumiretso ni Lois sa sementeryo para bisitahin ang mga kapatid niya. Ang sabi ko nga ay umuwi na muna kami sa bahay upang ilagay ang mga gamit namin pero nagpumilit siyang bumisita na muna kami.Pagkarating ng sementeryo ay naabutan naming marami pa rin ang nakalagay na bulaklak sa libingan nila. Dati pa man, sa tuwing bumibisita kami ni Lois dito ay marami na talaga kaming naaabutan na mga bulaklak dito. At first, ay ipinagtataka namin 'yon. But then I remember na oo nga pala at nandito sa Pilipinas si Spike. Alam din niya kung saan nakalibing ang mga bata dahil siya naman ang naglibing ng mga ito. Sa tabi pa nga ay nandirito ang lola at daddy niya.I already expected it pero hindi ko akalaing magpapang-abot kami dito ngayon.Maayos naman kaming dalawa. Hindi man kami nagkabalikan pero maayos kaming naghiwalay five years ago bago kami bumalik ni Lois sa Las Vegas."Hey..." aniya."Hey..." tugon ko rin pabalik. Hindi ko alam
I was true to myself when I said na kapag nahuli na si Mama Rosella ay aalis na rin kami kaagad ni Lois. Unlike the last time, hindi na mabigat ang loob ko sa pag alis ko, unlike last time, umalis ako to heal at hindi lang dahil may tinatakasan ako. Hindi tulad sa dati, ngayon ay umalis ako para sa sarili ko naman.Lois and I started a new life. Mahirap man dahil kami na lang dalawa ay kinakaya naming pareho. I continued my business, I focused on it and Lois. As time goes by, unti-unti kaming nakabangon. Pero alam naming pareho na kahit saan man kami dalhin ng kapalaran namin ay mananatiling nasa mga puso namin sina Lennox at Levi."Congratulations, Serra!"Nakangiti si Miller habang bitbit ang isang bouquet nang lumapit siya sa akin. Inabot niya sa akin iyon na agad ko namang tinanggap."Good thing nakahabol ka. Patapos na 'yong party," biro ko pa sa kanya matapos ko siyang ibeso."I'm sorry, my job won't let me out early.""Your job? Or si Lovelaine?""Serra!" may pagbabanta sa bose







