Kabanata 62

Hindi pa nga nag iinit ang puwet ko sa gutter kung saan ko piniling umupo ay may huminto ng mga sasakyan sa harapan ko't isa sa mga iyon ay agad na iniluwa si Spike.

"WHAT DO YOU THINK YOU'RE DOING, SERRA? I CLEARLY TOLD YOU TO WAIT FOR ME!" galit at agad niyang bulyaw sa akin na halos mapapikit ako sa sobrang lakas.

"I-"

Napatingin agad ako kay Sebastian na agad kinuha ang maleta sa gilid ko.

"Umuwi na tayo," aniya. Hinawakan niya ako sa palapulsuhan at akmang hihilain papasok sa sasakyan pero mabilis kong binawi ang kamay ko.

"Hindi na ako babalik sa bahay niyo ni Merila, Spike."

Agad na kumunot ang noo niya.

Huminga ako ng malalim. "Just let us go. Kami ng mga anak mo. Isang anak lang naman ang kailangan mo 'di ba? Ang kailangan mo lang ay isa para makuha mo ang mana mo mula sa pamilya. So we're done. Just give me my share. The things you promised me. My freedom, my house, my company. Kasi ginawa ko naman lahat ng gusto mo 'di ba? Tsaka akin na lang itong mga bata..."

Sinubukan kong maging matigas. Sinubukan kong magtapang-tapangan sa harapan niya. Pero traydor itong mga luha ko. Sunod-sunod ba namang tumulo ng walang pasabi.

"Bigay mo na lang sa akin."

Umiling siya. Napapikit ako ng mariin. "Ano pa bang gusto mo?"

Hindi mo ba nakikitang nasasaktan ako? Nahihirapan ako? Gusto ko man iyong sabihin sa kanya ay hindi maaari. Ano? Hahayaan ko siyang pagtawanan ako kasi nahulog ako? Kasi nagkamali ako't minahal ko siya? No! I ca't let him know na pati puso ko nakuha niya!

"Umuwi muna tayo," kalmado niyang sabi.

Napahawak ako sa noo ko't napahawi sa aking buhok dahil sa sobrang inis. "Fuck!"

Muli niya akong hinawakan sa palapulsuhan at sapilitang pinapasok sa sasakyan. Gusto ko mang buksan ang p***o upang makatakas ay agad na iyong ni-lock ng driver. Wala akong ginawa kung 'di ang manahimik buong byahe pauwi.

I was expecting to see Merila waiting and smirking for me when I got home. Pero kahit anino niya ay hindi ko nakita. Maybe she's in a hotel? Kung saan nila ginawa ni Spike ang anak nila. I sarcastically laughed at the thought of it.

"Hindi ko alam at hindi ko maintindihan kung bakit mo pa ako iniuwi dito," sabi ko nang humarap ako kay Spike.

"Hindi pa tapos ang kontrata natin."

"Is it still working? After all these? Pagkatapos mong mag anak sa iba ay sasabihin mo sa aking hindi pa tapos ang kontrata natin? God, Spike! Ganyan ka ba kagahaman at pati ako at mga anak ko ayaw mong palayain?"

"Hindi ako sigurado kung anak ko ba ang dinadala ni Merila."

Sarkastiko akong natawa. "Sinabi niya sa aking makailang ulit kayong nag sex noong mga panahong inuumaga ka ng uwi. Sa tingin mo maniniwala ako sa palusot mong 'yan?"

Kumunot ang noo niya. "Why are you acting like this? Hindi naman kita totoong asawa. So what kung makabuntis ako ng iba? Anong pake mo, Serra kung makipag-sex ako kay Merila?"

Agad na umawang ang bibig ko. What the fuck! Pinauwi lang yata niya ako dito para pahirapan ng husto.

Hinawakan niya ako sa siko. "Tell me. Bakit ganito ang reaksyon mo?"

"I-I was just..." nag iwas ako ng tingin sa kanya.

"You were just? Iyong totoo? Sagutin mo ng totoo ang mga tanong ko. Ano sa iyo kung magkaroon man ako ng anak kay Merila? Kung tutuusin wala akong ginagawang masama. Sa mata ng iba nambabae ako. Pero alam mong hindi. Alam mong may karapatan akong makipag sex sa iba kasi hindi naman totoong tayo. Naka kontrata lang tayo. Hindi kita totoong asawa. Wala kang karapatang magselos o umaktong ganito na para bang malaki ang nagawa kong kasalanan sa iyo."

Hinawi ko ang kamay niyang nakahawak sa akin. "Yeah. You're right." Tumango ako kahit pa sunod-sunod na ang pagtulo ng mga luha ko.

Pilit akong tumawa kahit pa hindi ko na mapigilan ang pag agos ng mga luha ko at hindi ko na maiwasan ang sunod-sunod kong paghikbi dahil sa sobrang sakit ng dibdib ko. Ang sakit niyang magsalita! Sobrang sakit! Alam ko naman iyon, e. Naiintindihan ko naman ang lugar ko sa buhay niya pero kailangan bang ipagduldulan niya iyon sa akin?

"Why are you crying? Anong nakakaiyak sa sinabi ko?"

Imbis na sagutin siya ay mas lalo lang akong naiyak. Umiling ako nang umiling. "I'm sorry. I am so sorry. H-hindi ko sinasadya. Hindi ko sinasadyang magalit. Sorry. Sorry."

"Stop," he said.

"Sorry. Sorry talaga."

"Just fucking stop!"

"H-hindi ko sinasadya. S-siguro nabigla lang ako? Sorry. Baka nakalimutan ko lang kung anong lugar ko sa buhay mo?" Pilit akong tumawa kahit na wala namang tigil sa pagbuhos itong mga luha ko. "Sorry. Masyado yata akong napa in character kaya ganoon?"

Hinawakan niya ako ng mariin sa palapulsuhan ko na halos mapa-aray ako sa sobrang higpit. Nasasaktan ako pero mas nananaig iyong sakit ng dibdib ko ngayon. Ganito pala talaga ang pagmamahal? Masakit pala talaga kapag natamaan ka.

"Just fucking answer my damn question, Serra. Bakit ka umiiyak?"

Umiling ako. "H-hindi ko alam. Hormones?"

"Fuck! Stop lying! Are you jealous? Nagseselos ka kay Merila?"

"Hindi ako nagsisinungaling! Hindi ko talaga alam. A-ano bang gusto mong marinig? Na nasasaktan ako kaya ako umiiyak? E, ano naman kung masaktan ako? Anong pakealam mo kung masaktan man ako? As if that will change the fact na hindi mo naman ako totoong asawa. Na hindi naman totoong tayo. Sorry. Wala, e! Tanga, e! Nahulog."

Umigting ang kanyang panga. Kita ko kung paanong mag apoy sa galit ang kanyang mga mata.

"Mahal mo na ako?"

"Hindi ko ito ginusto. Bigla na lang nangyari. Hindi ko na-control. Sinubukan ko namang pigilan pero ayaw, e. Kaya sorry kung ganito akong umakto. Sorry kung ngayon nasasaktan man ako. I promise you na hindi kita sinisisi and that I will not hold you accountable for this. Wala kang kasalanan. Kasalanan ko ito. Ako itong tanga. Sorry. Ako iyong nagkamali-"

"Mahal mo na ba ako?"

Dahan-dahan akong tumango. "Mahal na mahal na," muli akong napahikbi matapos ko iyong sabihin. "Pero pangako ko sa iyo susubukan kong alisin ito sa sistema ko-"

Hindi ko na natapos pa ang sinasabi ko dahil bigla na lang lumapat ang labi niya sa labi ko. Nanlaki ang mga mata ko at kita kong nakapikit siya. Gumapang ang isa niyang palad mula sa bewang ko papunta sa aking likod. Nang itulak niya ako papalapit sa kanya at gumalaw ang labi niya, sinusubukang palalimin ang halik ay napapikit ako't tumugon na rin.

Nang lumayo siya ay nagmulat ako ng mga mata.

"Ang dami mo pang sinasabi. Iyon lang naman ang gusto kong marinig."