เกลียดขี้หน้า 1

ความดื้อด้านเกินรับมือของน้องสาว ทำให้ปรัชญ์ภูมิแทบจะเป็นประสาทตายทุกวัน ชายหนุ่มมองตามร่างเล็กที่เดินโซซัดโซเซขึ้นบันไดหนีเขาด้วยความหงุดหงิดแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา เขาเข้าใจดีว่าทำไมพริมาถึงกลายเป็นคนแบบนี้

เรื่องมันเริ่มจากการที่สองคนพี่น้องสูญเสียแม่ไปอย่างกะทันหัน หลังจากนั้นไม่ถึงสามเดือนพ่อก็เอาคนอื่นมาแทนที่ โดยที่น้ำตาของน้องสาวเขายังไม่หายเหือดแห้งไปเท่าไรนัก มิหนำซ้ำผู้หญิงที่พ่อนำเข้ามาในบ้านจงใจเป็นปฏิปักษ์กับลูกเมียเก่าอย่างพวกเขาชัดเจน แต่เสแสร้งตีบทแม่เลี้ยงแสนดีต่อหน้าพ่อเท่านั้น พอลับหลังกลับหาเรื่องรังควาญสารพัด พอพวกเขาตอบโต้กลับ ก็กลายเป็นว่าพวกเขาเป็นเด็กก้าวร้าว ในขณะที่อีกฝ่ายเพียงแค่ปรารถนาดีแล้วอยากผูกมิตร พ่อก็ดันเชื่อและหลงในความกลับกลอกนั่นและไม่ใส่ใจเขากับน้องอีกเลย ตั้งแต่นั้นเขาจึงนับเป็นครอบครัวคนเดียวที่เหลืออยู่สำหรับพริมา และพริมาเองก็เช่นกันที่คอยเติมเต็มความอ้างว้างของคำว่าครอบครัวให้กับเขา สองพี่น้องจึงรักและห่วงใยกันมาก

สำหรับปรัชญ์ภูมิแล้ว พ่อจะรักหรือชอบใครใหม่เขาไม่มีปัญหา แต่คนคนนั้นต้องไม่พยายามจะแย่งส่วนที่ควรเป็นของทั้งสองคน ไม่ว่าจะเครื่องประดับเก่าของแม่ บ้านริมทะเล ที่ดินต่างจังหวัด หรือแม้แต่กระดาษหนึ่งแผ่น ไปจนหินหนึ่งก้อนในสวน หรือห้ามมีการปฏิบัติไม่ดีต่อกันในบ้านนี้เกิดขึ้น เพียงแต่ว่าทางฝั่งนั้น ที่มาพร้อมกับลูกติดจอมร้ายกาจไม่ยึดตามกฎกติกานี้เหมือนเช่นที่เขายึด บ้านที่เคยสงบสุขเลยกลายเป็นทะเลเพลิงที่แผดเผาทุกคนในที่นี้ไปด้วยกัน ทุกคนต่างมองออกว่าคุณผู้หญิงคนใหม่ของบ้านจงใจเข้ามากอบโกยผลประโยชน์ มีเพียงประมุขของบ้านที่หน้ามืดตามัวจนถึงขั้นใจดำกับลูกแท้ ๆ ของตนเอง

ตัวเขาเองนั้นทนได้ เหมือนที่ต้องอดทนกับอีกร้อยเรื่องราวบนโลกนี้ เขาทนการที่พ่อนอกใจแม่หลายครั้งและคิดว่าไม่มีใครรู้ จนกระทั่งวันที่แม่ตายไป ทนการต้องแบกรับความคาดหวังของครอบครัว อดทนกับการเป็นพี่ชาย ทนกับการยั่วยุกวนประสาทจากลูกติดของผู้หญิงที่ทั้งคู่ไม่อยากจะยอมรับว่าคือแม่เลี้ยง เขาอดทนและแบกรับทุกอย่างมาโดยลำพังตลอดโดยไม่ปริปาก แต่พริมาต่างออกไป เธอตอบสนองทุกอย่างตรงข้ามกับเขาและประกาศกร้าวว่าจะไม่ทนอะไรทั้งนั้น การกระทำของเธอทำให้พ่อเหมารวมว่าเธอคือหนึ่งในกลุ่มเด็กใจแคบ ที่ปรับตัวไม่ได้และขี้อิจฉาเวลาพ่อหรือแม่แต่งงานใหม่เพราะกลัวถูกแย่งความรัก เขาเลยเอาแต่พร่ำบ่นว่าเธอไร้สาระ ไม่รู้จักโต และเลือกที่จะไม่ให้ค่าให้คำพูดของเธอที่บอกว่าแม่เลี้ยงและลูกสาวของหล่อนพยายามจะฮุบสมบัติของครอบครัว หรือสองคนนั้นทำตัวแย่อย่างไรลับหลังเขา

ซึ่งนั่นคือเรื่องจริง แต่ทั้งสองคนแนบเนียนมาก ขั้นแรกก็เอาพ่อไปเป็นพวกได้นี่แหละ ส่วนขั้นที่สองก็น่าจะเป็นการปั่นให้เขากับน้องสาวทะเลาะกัน สองแม่ลูกต้องการโดดเดี่ยวพริมาโดยเอาเขาไปเป็นพวก

ความอิจฉาริษยาของผู้หญิง

แต่เขาที่รับรู้เรื่องทุกอย่างอยู่ตลอดทำให้ไม่ว่าพวกนั้นจะพยามกี่ครั้งก็ไม่เป็นผล และเขากับพริมารักกันมากเกินกว่าที่ใครจะยื่นมือเข้ามาสอดได้ เพราะฉะนั้นต่อให้น้องสาวจะร้ายกาจอย่างไรปรัชญ์ภูมิก็ยังจะเข้าใจเธออยู่เสมอ

ถึงกระนั้นมันก็มีบางครั้งเหมือนกันที่พี่ชายอย่างเขาอยากจะลงโทษเจ้าเด็กดื้อคนนี้ให้เข็ดหลาบเสียบ้าง

“พริม” ปรัชญ์ภูมิหยุดน้องสาวไว้ด้วยเสียงเรียบเข้ม

“ถ้าพี่ภูมิจะบ่นพริมละก็ ขอเป็นพรุ่งนี้ได้มั้ยคะ ตอนนี้พริมเมามาก เวียนหัว แล้วก็ง่วงมากด้วยค่ะ” เธอหยุดอยู่บนบันไดขั้นสุดท้ายก่อนจะหันมาทำหน้าเหนื่อยหน่ายใจใส่

“ไม่ได้ครับ พริมก็รู้ว่าเรื่องอะไรพี่ยอมตามใจเราตลอด แต่ไปเที่ยวเละเทะแบบนี้มันเกินไป” ปรัชญ์ภูมิเดินตามขึ้นมา แล้วพยายามคุยกับน้องอย่างใจเย็น

“เละเทะอะไรพี่ภูมิ มันก็แค่คลับ ๆ นึงเท่านั้นแหละ” พริมาเถียงกลับ

แม้จะไปที่นั่นบ่อย ๆ แต่ก็รู้ลิมิตของตัวเอง เธอเพียงต้องการหาเพื่อนคุย คนที่จะรับฟังและเข้าใจเธอ ซึ่งณภัทรทำหน้าที่นั้นได้ดีเสมอ แม้เธอจะชอบเขามาก แต่ความคิดที่อยากขึ้นเตียงกับเขากลับไม่เคยเกิดขึ้นในหัวสมองเลย การยั่วยวนที่เกือบแนบชิดกันหลาย ๆ ครั้งก็เป็นเพียงการเล่นสนุก และณภัทรก็รับมุกบ้างเพราะว่าเขาเข้าใจมันดี อาจเพราะเป็นเช่นนี้ จึงทำให้เขาสนิทกับเธอมากกว่าลูกค้าคนอื่นที่คอยแต่จ้องจะงาบตัวเขาก็เป็นได้