Chapter 1 - First

"Bakit, Gio! Bakit!" sigaw ko pagkatapos inisang lagok ang whiskey sa hawak kong shot glass. Wala rin namang makaririnig sa akin.

Nasa loob ako ng isang sikat na bar dito sa lungsod. Mga VIP lang ang nakapapasok dito. Patok ang bar na ito lalo na sa mga kilala sa lipunan. Dahil sa lugar na ito ay ligtas ang bawat sikreto.

At ako?

Hindi naman ako sikat pero kilala ang kumpanya namin na isang engineering firm. Wala rin akong sikreto.

Hindi ko ba alam kung bakit dito ako pumunta. Pinapasok naman ako ng mga bantay sa labas pagkatapos kong sabihin ang pangalan ko. So I assumed that they knew me.

Hindi ko na rin alam kung ilang shot ng whiskey na ang nainom ko. Ang alam ko lang ay hindi pa rin nawawala ang sakit sa puso ko, sakit na dulot ng lalakeng pinakamamahal ko.

Gio cheated on me with my secretary.

P*****a lang.

Pinagpalit niya ang sampung taon namin!

That was ten years of my life!

"Mishhh..." tawag ko sa bartender. Lasing na nga talaga ako at hindi na tuwid ang pananalita ko. "Ishaa pa!"

Napansin kong napatingin sa likod ang bartender bago niya hinanda ang shot glass at nilagyan ng whiskey. Inisang lagok ko ulit iyon at pakiramdam ko ay masusuka na ako.

Sa nahihilo kong pakiramdam ay nilingon ko ang taong biglang tumabi sa akin. Natigilan ako nang makitang si Gio iyon. Parang bigla akong nabalik sa hwisyo. Tinuro ko siya. "Ikawww!"

Nilingon niya ako pero nag-iba ang mukha niya. Pamilyar siya pero hindi ko maalala kung saan ko siya nakita. Kung sabagay ay mga sikat naman ang customers dito, kaya marahil pamilyar.

Umiling-iling ako baka sakaling tumino ang paningin ko. Tinitigan ko siya ulit at mukha na naman ni Gio ang nakita ko. "T-Tama na, Gio... Huwag mo na akong pahirapan!"

"Lasing ka na."

Boses ni Gio.

Akala ko ay wala na akong luhang maiiyak pa. Pero ito at narinig ko lang ang boses niya ay bumalik lahat ng alaala naming hindi na maibabalik pa. Pagod na akong umiyak.

Sabi nila, tatlong buwan lang ay makakapag-move on na ang isang tao mula sa break up. Pero bakit masakit pa rin? Bakit sariwa pa rin ang lahat gayong limang buwan na ang lumipas?

"Iuuwi na kita."

Dala marahil ng kalasingan at pananabik ko sa kanya ay hinila ko siya saka hinalikan sa kanyang mga labi. Hindi siya tumugon kaya natigilan ako. Marahil ay nawala na ang pagmamahal niya sa akin sa loob lamang ng limang buwan.

Lumayo ako sa kanya. "Kaya ba pinatulan mo siya dahil nakuha mo sa kanya ang hindi mo makuha-kuha sa akin?"

Nakatitig lang siya sa akin. Nanlalabo na ang paningin ko at hinihila na ako ng antok. Idagdag pa ang gumagalaw na mga ilaw na may iba't ibang kulay ay mas lalo akong nahihilo.

Nag-iba na naman ang mukha niya. Tsk, lasing na nga ako.

Tumayo ako mula sa kinauupuan at saglit na nahilo. Hindi ko namalayang binuhat niya na pala ako. Hindi ako makatanggi dahil nanghihina na ang buo kong katawan.

Hindi ko na maaninag nang mabuti ang mukha niya. Alam kong si Gio siya pero bakit iba ang pakiramdam ko sa mga pagkakahawak niya sa akin?

Pumasok kami sa isang kwarto. Baka isa sa mga VIP room. Naka-dim light ito kaya mas lalong nanlalabo ang paningin ko.

Naramdaman ko na lang ang paglapat ng likod ko sa malambot na kama. Tatayo na sana siya pero kaagad ko siyang nahila. Magkadikit na ang mga dibdib namin.

Hindi ko pa rin maklaro ang mukha niya. Pero alam kong si Gio siya.

Kaya naman...

"Undress me."

Tatayo pa sana siya ulit pero kaagad ko nang nasunggaban ang kanyang mga labi. Hindi siya tumugon kaya naman ay naging marahas na ako sa paghalik sa kanya.

Hindi nagtagal ay bumigay rin siya.

Ang halik niya ay puno ng pananabik. Ang mga haplos niya ay para bang minimemorya ang bawat kurba ng aking katawan. Nag-iba yata ang galaw niya? Ah, baka na-miss niya ako at nagsisisi na sa ginawa niya?

Dahil doon ay mas lalo akong naging agresibo sa paghalik sa kanya.

Mas lalong naging malikot ang kanyang mga kamay. Para bang may hinahanap. Ang bawat dampi ng mga kamay niya sa katawan ko ay nagbibigay ng kakaibang init sa akin.

Humiwalay siya saglit sa akin. Akala ko ay tatayo siya at iiwan ako pero hinubad niya ang damit at bra ko. Hindi ko man maaninag nang lubusan ang mukha niya, alam ko namang nakatitig siya sa akin.

"Beautiful..." he said in a low, rough, and seductive voice.

Bago pa man ako makapagsalita ay kaagad nang lumapat ang bibig niya sa dibdib ko habang ang isa niyang kamay ay minamasahe ang isa ko pang dibdib.

"Ahh..." Isang impit na ungol ang lumabas sa bibig ko. Napaliyad ako nang maramdamang nilalaro ng kanyang dila ang tuktok ng dibdib ko. "Hmm..."

Nakakabaliw na hindi ko alam kung saan ba hahawak.

Pagkatapos ay nalipat ang dila niya sa gitna ng mga dibdib ko. Hinalikan niya iyon hanggang sa bumaba ang mga halik niya sa puson ko.

Abala ako sa nararamdamang pananabik at hindi na nakaangal pa nang hubarin niya ang suot kong pantalon pati na ang underwear ko.

"Ganito pala ka-pink kapag walang buhok?"

Paano niya nasabing pink na naka-dim light naman? O baka naman mata ko lang talaga ang malabo?

Pero teka? Ano raw ang sabi niya?

Naramdaman ko na lang ang pag-init ng mukha ko nang mapagtanto ang sinabi niya. Magsasalita pa sana ako pero binuka niya ang mga hita ko at lumapat na ang mainit niyang dila sa pagkababae ko. Pinasok niya pa iyon at nilaro ang perlas na naroroon.

"Ahh shit!" Parang may sariling pag-iisip ang bibig ko at kusa na lang nagmumura.

Hindi ko alam pero inabot ko ang buhok niya at doon napahawak.

Habang nilalaro niya ang perlas na nasa gitna ay ipinasok niya naman ang daliri niya sa kweba ko, nilabas-pasok niya iyon nang dahan-dahan.

Pakiramdam ko ay may sasabog na sa kaloob-looban ko.

Pero bago pa man mangyari iyon ay tumigil siya sa ginagawang pagpapaligaya sa akin. Nangunot naman ang noo ko at muntik ko pang matanong kung bakit siya tumigil. Hindi pa man ako nakakapagsalita ay kaagad siyang pumatong sa akin.

Nanlaki ang mga mata ko nang maramdamang may matigas na bagay sa ibabaw ng pagkababae ko. Nataranta ako. "S-Sandali lang—"

"Ngayon ka pa aayaw? Too late, baby..."

Baby? kailan niya pa ako tinawag na baby?

"Ahh!" napaatras ang baywang ko nang ipasok niya ang haring walang kasing tigas sa loob ng kweba ko.

Naramdaman kong natigilan naman siya. "A-Are you a— fuck!"

Akma siyang tatayo pero kaagad ko siyang pinigilan. "J-Just continue..." Buong lakas ko siyang hinila at nakuha ko pang magbiro. "Dahan-dahan lang naman. Walang kalaban."

Sa sinabi kong iyon ay kaagad niyang sinunggaban ang leeg ko. Bumalik ang init at pananabik. "I'll be gentle..."

Pinasok niya nang dahan-dahan ang haring hindi pa rin nawala ang tigas. Masakit pa rin pero ininda ko iyon at baka hindi na naman matuloy. Desperada mang pakinggan pero baka iyon ang dahilan kung bakit iniwan niya ako— dahil ni minsan ay hindi ko man lang siya napagbigyan.

Hindi ko siya masisisi. Sampung taon din iyon.

Sa kada labas ng kaibigan niya ay nakakagat ko ang dila ko at kada pasok naman ay napapaatras ang baywang ko. Pakiramdam ko nga ay napunit na ang kweba ko. Ilang minuto pa na tiniis ko ang sakit at hindi nagreklamo.

Marahil ay nasanay na ako kaya parang wala na akong maramdamang sakit, tanging pananabik na lang at ligaya.

"Sige pa..." Hindi ko alam kung saan nanggaling ang tono kong iyon na parang nagmamakaawa at nang-aakit. "Bilisan mo pa..."

Sinunod niya naman ako ang kaninang mabagal ay naging mabilis.

Pabilis nang pabilis.

"Ahhh..."

Palalim nang palalim.

"Hmm..."

Bumaon yata ang mga kuko ko sa likod niya.

"Emerald..."

Nang marinig ko ang pagbigkas niya sa pangalan ko ay mas lalo akong nanggigil. Napayakap na ako sa kanya nang may maramdaman akong parang kung anong gustong kumawala sa kaloob-looban ko.

At naging mabilis din ang galaw niya. Naramdaman ko na lang ang paninigas ng katawan niya at ganoon din ang sa akin.

Iyon na yata ang sinasabi nilang rurok ng kaligayahan.

----

Nagising ako sa pakiramdam na may mabigat na nakadagan sa tiyan ko. Pagmulat ko ng mga mata ay nakita kong may brasong nakayakap sa akin. Napangiti ako.

That was our first.

Babalik na ba siya sa akin?

Akma akong tatagilid dahil gusto ko sanang pagmasdan ang mukha niya habang natutulog siya pero ngayon ko lang naramdaman ang pananakit ng katawan ko. Para akong binugbog.

Kaya wala akong nagawa kung hindi ang lingunin na lang siya. Pero nawala ang ngiti sa mga labi ko at nanlaki ang mga mata ko.

"Uncle Troy?!"

Ang uncle ng ex-boyfriend kong si Gio!

Sa nananakit kong katawan ay natulak ko siya at napaupo. Hinila ko ang kumot at itinakip sa katawan ko. Kaya naman ay malaya kong napagmasdan ang hubad niyang katawan. Umiwas ako ng tingin ng dumapo sa gitna ang mga mata ko.

Malaki iyon kahit tulog.

Nakaya ko iyon?

Kaagad kong namura ang sarili sa isipan dahil nagawa ko pang mag-isip ng kung ano-ano!

Anong kagagahan itong nagawa ko?