LOGINElena’s POVAng bawat ngiti ko ngayong gabi ay isang bitag, at bawat titig ay isang kasinungalingan. Sanay na ako sa ganitong laro. Sa harap ni Elliot, sa mundong ito, ako si "Lena," ang babaeng nakilala niya sa isang madilim na bar habang kumakanta, ang babaeng nakuha ang kanyang atensyon sa gitna ng usok at alak.Si Elliot ay gwapo, may matikas na tindig, at tila isang marangal na ginoo sa harap ng maraming tao. Pero alam ko ang totoo. Sa likod ng kaniyang dignified na anyo ay ang isang gangster na uhaw sa dugo at kapangyarihan.I have been monitoring their business for almost five years. At nandito na ako sa lugar kung saan konti na lang at malalaman ko na ang mysterio tungkol kay Elliot. Ngunit ang lahat ng kasanayan ko sa pagpapanggap ay tila biglang naglaho nang mamataan ko ang isang pigura na hindi ko inaasahang makikita rito.Sage?Halos mawala ako sa aking karakter nang magtama ang aming mga mata. Hindi ito ang Sage na nakasuot ng tactical gear, hindi ito ang malamig na lid
Sage’s POVUmikot ako at pinakita ang presensiya ko kay Elliot.Tsaka lang ako nagawang sulyapan ni Elliot matapos niyang malasap ang bawat sandali ng kanyang pakikipag-landian kay Elena. Sa harap ko, tila ba isa siyang hayop na ninanamnam ang kaniyang huli, bago tuluyang mapagtanto na hindi lang siya ang tanging mabangis na hayop sa silid na ito.Nang sa wakas ay dumapo ang kanyang paningin sa akin, agad na nanlaki ang kanyang mga mata. Ang kaniyang mapusok na awra ay biglang napalitan ng labis na pagkagulat na may halong kagalakan.“Mr. Sage San Fernando? You... you actually came?” bulalas niya. Ang kanyang boses ay punung-puno ng sigla, tila ba nakakita siya ng isang gintong pagkakataon na bigla na lang lumitaw sa kaniyang harapan.“You didn’t reply to my invitation. I thought... I thought the Swiss Titan had no interest in our local circles,” dugtong niya, hindi maikubli ang kanyang pagkamangha.“I am sorry, Mr. Lacraso, for this little surprise,” tugon ko. Pinilit kong magpakawa
Sage’s POVNanlaki ang aking mga mata. Ang tibok ng puso ko na kanina pa kalmado ay biglang nag-iba ng ritmo, mabilis, malakas, at puno ng pagkagulat. Halos hindi ko siya makilala.Elena?Nakalaylay ang kaniyang buhok sa malalambot na kulot, bumabagay sa isang Itim na gown na hapit sa kaniyang katawan. Ang kaniyang tindig ay puno ng poise, at ang kanyang mga mata ay tila nagniningning sa ilalim ng mga chandelier. Wala na ang tactical gear at ang lansa ng gabi, wala na ang angas. Ang nakikita ko ngayon ay isang banyagang reyna sa gitna ng mga halimaw.Nagdilim ang paningin ko nang makita kong nakaangkla ang kanyang kamay sa braso ni Emilio Lacraso, ang babaero at gangster na anak ni Mr. Lacraso. Ang kanyang presensya sa tabi ng lalaking iyon ay tila isang insulto sa lahat ng pinaghirapan ko para protektahan siya.Anong ginagawa mo rito? Nakita kong natigilan siya nang makita ako, ngunit pinilit niyang kumalma at ngumiti sa lahat.Pinanlakihan ko siya ng mata, isang tahimik na sigaw
Sage’s POVPagbaba ko mula sa aking Aston Martin DBX 707, agad akong sinalubong ng mansyon ng mga Lacraso.Ang mansyon ay tila isang modernong palasyo na nagniningning sa gitna ng kadiliman. Ang arkitektura nito ay kombinasyon ng glass-and-steel at klasikong disenyo, matatayog na puting kolum, naglalakihang mga bintanang yari sa tempered glass, at isang grand entrance na may malawak na bukana.Ang driveway ay napalilibutan ng mga landscape gardens na may mga spotlight na nakatutok sa mga mamahaling ornamental plants, habang ang sentro ng fountain sa harap ay may estatwa ng isang gintong agila na sumasagisag sa kapangyarihan ni Emilio Lacraso.Hindi lang basta transportasyon ang mga kotseng pumapasok, isa itong fashion show ng mga makina.
Sage’s POVAng basement ng aming safehouse ay amoy semento at luma, isang lugar kung saan ang katotohanan ay pilit na hinahugot sa bawat patak ng dugo. Sa gitna ng silid, nakagapos si Agila sa isang bakal na kursi.Kahit duguang at hirap huminga, may bakas pa rin ng nakakangilabot na ngiti sa kaniyang mga labi."Sino ang nag-pondo sa inyo, Agila?" tanong ko habang dahan-dahang isinusuot ang aking leather gloves."Hindi kayo aabot ng South Port nang walang sapat na armas at logistic support. Masyadong malinis ang galaw niyo para sa isang hamak na watak-watak na grupo."Tumawa siya nang paos, isang tunog na parang bakal na kinakalos sa semento. "Akala mo ba... kami lang ang kalaban mo,
Sage’s POVMula sa madilim na bintana ng kotse ni Ron, pinanood ko ang bulto ni Elena sa gitna ng kalsada. Kahit na nababalot siya ng dilim, damang-dama ko ang kaniyang nagngangalit na aura. Ang bawat kilos niya, ang padabog na pagkuha sa helmet, ang marahas na pagsabit nito sa motor, ay tila mga sigaw ng pagrerebelde na tumatama sa aking pandinig.Nang makita ko ang kaniyang repleksyon sa side mirror, hindi ako nagkamali. Isang matalim at nakakamamatay na tingin ang ipinukol niya sa akin, kasunod ng isang mapanghamong eye roll na tila ba sinasabing wala siyang pakialam sa aking posisyon.Napahigpit ang kapit ko sa aking tuhod. Gusto kong mapangiti, pero pinigilan ko ang aking sarili. Matigas talaga ang ulo mo, Elena.Sa totoo lang, kung wala ang putok ng kanyang sniper rifle kanina, baka hindi na ako ang nakaupo rito ngayon. Alam ko na utang ko sa kanya ang hininga ko sa gabing ito. Ang kaniyang "I was worried about you" ay tila isang mainit na haplos sa aking pagod na puso, isan
Elena’s POVHindi ko mapigilang mapatingin sa mahigpit na hawak ni Sage sa kamay ko.“Iniwan niya ang fiancée niya… para tulungan ako?” tanong ko sa sarili, hindi makapaniwala.“Dito muna tayo magtago,” sabi niya habang nagtago kami sa tabi ng isang kotse.“Hindi tayo puwedeng lumapit sa kotse ko,
Sage’s POVWe were drinking in a private room at one of the city’s most exclusive clubs. After the conference, Nick, George, and I decided to unwind with a few drinks.Hindi ko inasahan na magiging madali lang makagaanan sila ng loob. Sure, my dad’s been pushing me to get close to Nicholas Ford, bu
Elena’s POVKahit hindi ako komportable sa suot ko, nagpatianod na lang ako kay Audrey. Ewan ko ba, ni hindi ko siya matanggihan. Kita ko kasi yung saya sa mukha niya tuwing nakikita niya akong nakabihis, kaya napapailing na lang ako.Kahit ako, nagugulat pa rin sa itsura ko sa salamin. Magaling ta
Audrey’s POVIsang iglap lang.May bagay na muntik nang tumama sa akin, at napaatras ako. Nang tuluyang makarekober, agad kong tinitigan ng matalim ang babae. I really hate dealing with a condescending woman."Elena? Okay ka lang?" inalalayan ko siyang tumayo."I'm fine, Audrey," sagot niya habang







