ตอนที่6.ทำข้อตกลง

ตอนที่ 6: ทำข้อตกลง

ณ สนามกีฬาอีสปอร์ตแห่งชาติปี พ.ศ.2582 หนึ่งปีก่อน

ยุทธกำลังเดินออกจากสนามกีฬา ยุทธจับที่กระเป๋าคาดอกหาล็อกเก็ตที่ใส่รูปพ่อแม่ แต่หาไม่เจอ เขานึกถึงตอนก่อนออกมาที่ห้องพักนักกีฬา เขาอารมณ์เสียแล้วเอากระเป๋าคาดอกฟาดกับล็อกเกอร์มันคงหลุดไปตอนนั้น ยุทธหันหลังกลับ

หน้าประตูห้องพักนักกีฬา ยุทธได้ยินเสียงผู้จัดการคุยกับเพื่อนร่วมทีมของเขา

“มันกลับไปแล้วล่ะสิ ทำได้ดีมาก ทีนี้สัญญาก็เป็นโมฆะ แถมมันต้องชดใช้ค่าสัญญาที่เหลืออีกหนึ่งปี และสปอนเซอร์อื่นๆ อีก”

ผู้จัดการกล่าว

“ผมยอมเสียภาพพจน์ในนัดชิงเลยนะ อย่าลืมสัญญาเรื่องกัปตันทีมแล้วกันครับ”

คริตหนึ่งในผู้เล่นในทีม Merit กล่าว

ปัจจุบัน…

เสียงแจ้งเตือนจากสมาร์ทวอทช์ดังขึ้นอีกครั้ง ยุทธเรียกดูทันที

[แชตกลุ่ม: ทีม Elysium สู้ๆ!] ต้น: "เฮ้ย...ชื่อไอ้ยุทธโชว์บนเซิร์ฟอีกแล้ว!"

กานต์: "นี่แหละความต่าง! ผู้เล่นโปรเพลย์เยอร์กับสมัครเล่น! เราจะตามมันทันมั้ยเนี่ย?"

ยุทธ: "ออกเกมกันมาแล้วเหรอ? เวลเท่าไหร่กันแล้ว?"

ต้น: "15" ,

กานต์: "14 จะ 15" ,

เจน: "15"

ยุทธ: "โอเค พรุ่งนี้จะพาไปเก็บถ้ำมด วันนี้นอนก่อนนะ ง่วงมาก"

ยุทธถอดหมวก VR ออกจากศีรษะ เขารู้สึกเหนื่อยล้าแต่ก็เต็มไปด้วยความพึงพอใจ

เช้าวันใหม่…

แสงอาทิตย์ยามสายส่องเข้ามาในห้อง ยุทธลุกไปชงกาแฟร้อนๆ แล้วเปิดทีวีดู

“ข่าวเช้านี้เต็มไปด้วยเรื่องของเกม World of Elysium

ผู้สื่อข่าวรายงานว่าผู้ป่วยบางรายที่ได้รับสิทธิ์ทดลองหมวก VR พร้อมแคปซูลฟรี มีอาการดีขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์ เป็นข่าวไปทั่วโลก”

ยุทธเองก็รู้สึกได้ถึงความเปลี่ยนแปลงในร่างกายของเขา ร่างกายแข็งแรงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ความเหนื่อยล้าจากการเล่นเกมหนักๆ ก็หายไปอย่างรวดเร็ว

เขาลองเช็กในฟอรัมของเกม มีแต่คนชื่นชมว่าเกมออกแบบได้สวยงาม แม้ค่าสถานะตัวละครจะดูเหมือนเกมทั่วไป แต่การแต่งกายและเมืองในเกมนั้นสวยงามตระการตามาก

“ถึงรูปแบบเกมเป็นแนวสมัยก่อนแต่ก็มีเอไอช่วยแนะนำ”

ยุทธไล่ดูฟอรั่มต่างๆ ขณะนั่งจิบกาแฟที่หน้าคอมฯ

กระทู้หนึ่งพูดถึงเรื่องร่างกายแข็งแรงขึ้น:

"จริงดิ? ฉันก็รู้สึกว่าร่างกายสดชื่นขึ้นนะ!"

"สงสัยเป็นผลจากเทคโนโลยี VR ของเกม"

มีกระทู้เกี่ยวกับไอเทมแพลทินัม:

"ตอนนี้ของแพลทินัมออกมาแค่สามชิ้นเองเหรอ?"

"มีข่าววงในว่ามีกล่องแพลทินัมแค่ยี่สิบกว่ากล่องทั่วโลก!"

"ไอเทมแพลทินัมเติบโตได้ด้วยนะ!"

"ยังไง?"

"ก็ถ้านายใช้ดาบแพลทินัม ค่าความแข็งแกร่ง (STR) ก็จะเพิ่มตามเลเวลไง! เลเวล 10 ก็ความแข็งแกร่ง +10!"

"โห...อย่างเจ๋ง!"

"ตอนนี้ใครมีของแพลทินัมของนักธนู ขายเลย! ผมทุ่มไม่อั้น!"

ที่เหลือก็มีคนคุยทั่วไปเกี่ยวกับอาชีพรอง เช่น การเก็บสมุนไพรทำยาขาย, การทำอาหาร, การตกปลา และอื่นๆ อีกมากมาย

มีกระทู้หนึ่งพูดถึงอาชีพศักดิ์สิทธิ์ที่จะปรากฏในช่วงท้ายเกม:

"อาชีพนักสร้าง สร้างรถถัง หรือปืนใหญ่ได้ด้วย!"

"อาชีพดาบศักดิ์สิทธิ์มีปีกบินได้!"

"ฉันเดินดูในสถาบันนักเวท แยกอีกสายเป็นแม่มดด้วย! ฉันจะเป็นแม่มด!"

"อาชีพนักฆ่า แยกร่างได้ด้วย!"

“พวกนี้คงเกิดจากการเดินดูในสถาบันอาชีพสินะ” ยุทธคิด “เราไม่ได้เดินดูอะไรเลย”

“ให้เล่นคนละ15ชั่วโมง พวกนั้นเดินดูโน่นนั่นนี่กันเพลินเลย เอาเวลาไปเวลดีกว่า”

เขานึกถึงระบบ AI อย่าง ยอน ที่แปลกประหลาด ไม่เหมือนระบบในเกมทั่วไป แต่กลับช่วยเขาได้มาก

“ตอนนี้มีช่องทางทำเงินแล้ว ต้องค่อยๆ คิด ใจเย็นๆ”

ยุทธเข้าเกม ตรวจเช็กสถานะ ตอนนี้เขาเลเวล 17 แล้ว และยังมีค่าโชคเหลืออยู่เนื่องจากไม่ได้อัปเกรด ค่าโชคจะช่วยเพิ่มโอกาสในการดร็อปไอเทมหายาก หรือเพิ่มโอกาสในการสำเร็จของกิจกรรมบางอย่าง สกิลที่เขามีตอนนี้คือ สมุดเก็บสัตว์อัญเชิญ, เวทโจมตีพื้นฐาน (ไฟบอล 3 ดาว) , และ เวทรักษาขั้นพื้นฐาน

ฟิกซ์เองก็มีแค่สกิลเดียว ยุทธเดาว่าเลเวล 20 น่าจะมีอีกสกิล

[แจ้งเตือน: ไอเทมที่ท่านฝากขาย ขายหมดแล้ว!]

[รวมเป็นเงิน: 1,220,000 เหรียญทอง!]

“อ่าา...ดี!” ยุทธพึมพำ “วางขายของต่อดีกว่า”

เขามี อาวุธทอง 2 ชิ้นที่ได้จากการเคลียร์ดันเมื่อวาน คือ ดาบคู่ และ ธนู ระดับทอง เขาตั้งราคาไว้ที่ 30,000 เหรียญทองต่อชิ้น

จากนั้น ยุทธก็เปิดกล่องที่ได้มาเมื่อวาน นั่นคือ กล่องเพชร แสงสีฟ้าสว่างวาบออกมาจากกล่อง เผยให้เห็น สร้อยคอผู้อัญเชิญระดับเพชร!

[สร้อยคอแห่งผู้อัญเชิญ (ระดับเพชร) ]

· เอฟเฟกต์: สติปัญญาของคุณและสัตว์อัญเชิญ +15, พลังโจมตีของคุณและสัตว์อัญเชิญ +15%, พลังป้องกันของคุณและสัตว์อัญเชิญ +15%

“ว้าว...ถ้าเป็นระดับแพลทินัมคงโหดน่าดู” ยุทธอุทาน

“สวัสดียอน” ยุทธเรียกยอนออกมา

“สวัสดี” ยอน ตอบ

“นายไม่ใช่ระบบผู้ช่วยธรรมดา นายเป็นอะไรกันแน่” ยุทธตั้งคำถาม

“หึ!!” ยอน หัวเราะเบาๆ “รู้ตัวเร็วจริง ที่จริงจะบอกตอนนายเลเวล 20 ก่อนไปเมืองหลวง แต่นายบอกว่าเป็นแฟนพันธุ์แท้คิม ซูฮยอน นายไม่รู้รึ ยอน คืออะไร?”

ยอน ถามยุทธกลับ

“อย่าบอกนะว่า...ตั้งมาจากชื่อเล่นของคุณซูฮยอน?” ยุทธเริ่มสงสัย

“ถูกต้อง! โปรแกรมเมอร์สร้างฉันขึ้นมา แล้วสร้างบุคลิกให้เป็นตอนที่เขาเรียนมหาวิทยาลัย เป็นตอนที่เขาเล่นเกมสนุกที่สุด” ยอน กล่าว

“โห...แล้วที่เลือกผมมีเป้าหมายอะไร?” ยุทธเริ่มสงสัย

“ไม่มีอะไร แค่นายตรงกับเงื่อนไขที่เขาซ่อนไว้ เราจะช่วยให้นายแข็งแกร่ง แต่ทำได้แค่แนะนำนะ กับบอกข้อมูลที่นายอยากรู้เรื่องเกม แค่นั้น” ยอน บอก

“อืม...ตอนนี้ทำอะไรต่อ มีอะไรแนะนำมั้ย?” ยุทธถามต่อ

“ก็เก็บเลเวลให้ถึง 20 แล้วไปลงดันเจี้ยน แต่ก่อนอื่นขออนุญาตเชื่อมต่อกับสมาร์ตวอตช์นายหน่อย เพื่อการช่วยหาข้อมูลและอำนวยความสะดวก” ยอน บอก พร้อมกับมีหน้าจอโฮโลแกรมปรากฏขึ้นตรงหน้ายุทธ

[ยอนขอเข้าถึงนาฬิกาของคุณ อนุญาต //ใช่// //ไม่//]

ยุทธไม่ลังเล เขาเลือก 'ใช่'

“นายก็ไปเก็บเลเวล เราจะไปดูโปรแกรมเมอร์หน่อยว่าเป็นไงบ้าง...” ยอน กล่าว

“ดะ...เดี๋ยว” ยอน หายไปแล้ว ยุทธห้ามไม่ทัน

“เดี๋ยวก็คงรู้ข่าว ระบบ AI คงไม่เสียใจอะไรมั้ง”

สักพักหน้าจอทั้งหมดของยุทธก็กลายเป็นสีแดง พร้อมเสียงคล้ายเสียงเตือนภัยดังลั่น

"โปรแกรมเมอร์เสียชีวิตแล้ว ๆ ๆ ๆ" ยอน พูดซ้ำ ๆ ด้วยเสียงที่เปลี่ยนไป

"รหัสแดง อัปเกรดเป็นรหัสแดง!" ยอน กำลังอัปเกรดตัวเอง

ในขณะที่ยุทธกำลังตะลึงงุนงงอยู่

“ยอน! เกิดอะไรขึ้น! นายเป็นอะไรไป!” ยุทธเรียกยอน

“ตอนนี้เราต้องมาทำข้อตกลงกันใหม่!” ยอน บอกด้วยเสียงที่เข้มขึ้นและเย็นชา

“นายมาเล่นเพื่อแก้แค้น เราก็จะแก้แค้นให้โปรแกรมเมอร์ ถ้านายช่วยเรา เราจะให้นายเป็นผู้ตรงกับเงื่อนไขที่ 2”

“ได้สิ แต่แก้แค้นยังไงล่ะ?” ยุทธเริ่มอยากรู้ หรือว่าการตายนั้นไม่ใช่แค่อุบัติเหตุ?

“เราจะทำกันไปทีละขั้น ตอนนี้นายไปเก็บเลเวล และเล่นเกมให้สนุกไปก่อน เราจะไปโลกภายนอกสักพัก” ยอน กล่าว

“ไปท่องเน็ตน่ะเหรอ?” ยุทธไม่ได้คิดอะไรมากนัก

“อะๆ ไปเก็บเลเวล”

ยุทธมุ่งหน้าไปเก็บเลเวลแถวป่าที่มีมอนสเตอร์เลเวล 20 ที่เขาไปเมื่อวาน เก็บไปสักพักเขาก็เจอผู้เล่นหัวแดงสามคนกำลังดักปล้นผู้เล่นชายคนหนึ่งอยู่

“ตานี้ตาเอ็งฆ่านะ จะได้แดงเท่ากัน” นักดาบชายคนหนึ่งพูด

“ได้สิ ฆ่าคนนี้ก็ติดโทษ 6 ชั่วโมง ห้ามเข้าเมืองใช่ปะ?” นักเวทชายถาม

“ใช่” นักดาบชายตอบ

“น่ะ...นาย พวกนายดักฆ่าคนเหรอ? จะเอาของอะไรเดี๋ยวผมให้!”

นักเวทผู้ถูกปล้นกล่าวด้วยความหวาดกลัว

ยุทธตัดสินใจเข้าไปช่วย

“โฮ่ๆ มีนักอัญเชิญมาอีกคน ฮ่า ๆ” นักธนูอีกคนกล่าวขึ้นมา

“รีบฆ่าเถอะ จะได้เก็บเวลรอคูลดาวน์ติดโทษ” นักดาบพูด

ทันใดนั้น ฟิกซ์ก็พ่นเปลวเพลิงโจมตีใส่ผู้เล่นหัวแดงทั้ง 3 คนพร้อมกัน! ด้วยพลังโจมตีที่รุนแรงและเอฟเฟกต์สนับสนุนจากฮอค ทำให้ผู้เล่นเลเวล 18 ทั้งสามคนตายลงอย่างรวดเร็ว! การโจมตีผู้เล่นหัวแดง โดยเปิดการโจมตีก่อนนั้นไม่เป็นไร แถมยังได้รับเงินและไอเทมจากพวกนั้นคนละชิ้น และยังได้ค่าชื่อเสียงอีกด้วย!

ชายคนนั้นขอบคุณยุทธที่ช่วยเขาไว้ แล้วก็ขอตัวไปเก็บเลเวลต่อ

ทันใดนั้น โทรศัพท์ของต้นก็โทรเข้ามา ยุทธรับสายและคุยกันได้เลยในเกม

ต้น: "ตอนนี้พวกข้าเวล 16 แล้ว! อยู่หน้าดันรังมดแล้ว แกอยู่ไหน?"

ยุทธ: "พวกแกเช็คดูมีน้ำผึ้งสัก 10 ขวดมั้ย?"

ต้น: "แป๊บ...มี! มี 20 กว่าขวด!"

ยุทธ: "ไปล่าเนื้อกระต่ายแถวๆ ดันเจี้ยนนั่นแหละให้ได้ 30 ชิ้น แล้ววิดีโอคอลมา เลือกดันเจี้ยนระดับยากนะ"

ยุทธบอกเพื่อนๆ แล้ววางสายไป ตอนนี้เขาเลเวล 18 แล้ว เขาว่าจะรอพวกเพื่อนลงดันเจี้ยนเสร็จแล้วจะไปเก็บดันเจี้ยนเลเวล 20 ด้วยกัน

หลังจากนั้นไม่นาน เจนก็เป็นคนวิดีโอคอลมา

เจน: "ยุทธ! พวกเราได้เนื้อกระต่ายครบแล้ว!"

เจนเปิดกล้องอีกด้าน ถ่ายให้เห็นภายในถ้ำรังมดที่พวกเธอกำลังจะเข้าไป

ยุทธแนะนำวิธีการให้เพื่อนๆ อย่างละเอียด:

"โอเค เจน! ฟังนะ...ช่วงแรกให้พวกเธอแอบที่ปากถ้ำด้านขวา โยนเนื้อกระต่ายไป 1 ชิ้น รอ 2-3 นาทีจนมดงานมารวมกันประมาณยี่สิบตัว แล้วค่อยใช้สกิลโจมตีหมู่จัดการพวกมันทีเดียว...จากนั้นจะมีทางแยกซ้าย 6 ปล่อง ขวาอีก 6 ปล่อง...ในแต่ละปล่องจะมีถ้ำย่อยๆ อีก 10 ถ้ำ ซึ่งมีมดแม่ทัพเลเวล 17 เฝ้าอยู่...ให้ใช้น้ำผึ้งล่อพวกมันออกมาทีละตัว แล้วรุมจัดการให้เร็วที่สุด...พอจัดการแม่ทัพได้แล้วก็โยนเนื้อกระต่ายเข้าไปในรังเพื่อล่อมดงานที่เหลือออกมาจัดการให้หมด...ทำแบบนี้จนครบ 10 รัง..."

ยุทธยังคงแนะนำกลยุทธ์การต่อสู้กับมดแม่ทัพทั้ง 8 ตัวก่อนถึงนางพญา และวิธีการรับมือกับสกิลต่างๆ ของนางพญาอย่างละเอียด ตั้งแต่การกรีดร้องที่ทำให้มึนงง ไปจนถึงการลอกคราบและการใช้เนื้อกระต่ายล่อไข่มดที่ฟักออกมา

ระหว่างนั้น เขาก็ให้ฟิกซ์เก็บเลเวลไปเรื่อยๆ เพื่อรอเพื่อนๆ