หยวนจื่อหมิง กำเนิดอันธพาลน้อย แห่งหยางโจว

จื่อฮวาได้ยินมาตั้งแต่เล็กว่าเมืองหยางโจวอุดมสมบูรณ์ ขุนนางซื่อสัตย์ ประชาชนรักใคร่กัน ทั้งยังทำนุบำรุงบ้านเมืองและวัดวาอารามเสมอมา

ทุกตระกูลในหยางโจวล้วนรักใคร่ ยื่นมือเข้าช่วยเหลือซึ่งกันและกันเสมอมา จนกระทั่งตระกูลหยวน หนึ่งในห้า ตระกูลในหัวเมืองแห่งนี้ เริ่มมีข่าวลือบางอย่างเล็ดลอดออกมา

อย่างไรก็ตามผู้ปกครองทั้งห้าตระกูล ก็ถือว่าเป็นอู่ข้าวอู่น้ำให้แก่ชาวบ้านชาวเมืองและมีความยิ่งใหญ่ที่สุดในหยางโจว

และยังว่ากันว่าทั้งห้าตระกูลล้วนสืบทอดมาหลายชั่วอายุคน ตระกูลทั้งห้าต่างได้รับการอวยชัยจากสวรรค์ ให้มีพรสวรรค์และภูมิปัญญาที่สืบทอดในเรื่องต่างๆ เช่น การค้าขาย การเกษตร เสื้อผ้าอาภรณ์และการรักษาโรคต่างๆ

“ข้าอยากเกิดเป็นคนในตระกูลทั้งห้าเสียจริง”

“อย่างเจ้านะหรือ เป็นได้แค่คนเลี้ยงม้าของโรงเตี๊ยมข้าเถิด”

“โถ่ เถ้าแก่!”

“ไปทำงานได้แล้ว หากวันนี้ม้าตัวใดไม่กินหญ้าข้าจะหักเงินเจ้า”

ที่ร่ำลือกันมากที่สุดในหมู่ชาวบ้านนั้นคือตระกูลหยวน ด้วยเป็นใหญ่ในด้านของการเกษตร

ไม่ว่าจะเป็นพืชชนิดใด เมื่อมาอยู่ในมือของคนตระกูลนี้แล้ว ไม่มีทางที่จะตายไปโดยไร้ประโยชน์  นอกจากนี้ยังมีตระกูลจิน ซ่ง จ้าว และตระกูลเว่ย ก็ได้รับพรสวรรค์ในด้านอื่นไปเช่นกัน

ตระกูลหยวนแห่งหยางโจวมีผู้นำตระกูลเพียงคนเดียวนั้นคือ

นับจากนั้นมานายท่านหยวนก็มิเคยรับสตรีนางใดเข้าจวนอีกเลย

ยิ่งมีกุนซือแสนงามข้างกาย อย่างคุณหนูใหญ่หยวนจื่อฮวาที่ถอดแบบรูปร่างหน้าตาของมารดามากถึงเก้าส่วนแล้ว บิดาของนางยิ่งไม่ฝักใฝ่มารดาเลี้ยงโดยเด็ดขาด

เพราะไม่ว่าจะออกงานคราใด มักแสดงอิทธิฤทธิ์จนเหล่าว่าที่แม่เลี้ยงใจร้าย หลีกหนีหายจนสิ้น

ในหมู่นายหญิงของจวนจึงมีเพียงพวกนางสามพี่น้อง หยวนจื่อฮวา หยวนจื่อหลิง และหยวนจื่อหลิน

"ว่ากันว่า สตรีเมื่อยังมิออกเรือนย่อมต้องเชื่อฟังคำสอนของบิดามารดา หากแต่มารดาข้าตาย ส่วนบิดาก็ล้วนเชื่อฟังข้า ยามเมื่อแต่งงานแล้วก็ต้องเชื่อฟังสามี หากแต่สามีข้าคงตายไปแล้ว เช่นนั้นข้ามไปยังการเชื่อฟังบุตรชาย แล้วเจ้าตัวน้อยนี่ จะเป็นชายหรือหญิงกันนะ"

หนึ่งเสียงเอ่ยจบ อีกเสียงก็สนับสนุนขึ้นมา

“เหตุใดคำสอนเหล่านี้ถึงได้น่าชังนัก บิดาก็ช่างสรรหาหนังสือเหล่านี้มาเหลือเกิน”

จวนตระกูลหยวน

ในเก๋งหลังงามที่อยู่ท่ามกลางเรือนหลักทั้งห้า อีกทั้งด้านหน้าเก๋ง

ร่างของสตรีงามทั้งสาม คุณหนูใหญ่หยวนจื่อฮวาที่มีอายุ 15 หนาว กำลังกึ่งนั่งกึ่งนอน เพื่อฟังคุณหนูรองหยวนจื่อหลิงและคุณหนูเล็กหยวน

โดยมีบ่าวและแม่นมคนสนิทนั่งป้อนผลไม้เลิศรส อยู่รอบข้างอย่างเอาอกเอาใจไม่ห่าง

“พี่หญิงเจ้าคะ ท่านอย่าใส่อารมณ์มากนักเลย อย่างไรเสียก็เพียงแค่ความรู้รอบตัวที่จำต้องอ่านเอาไว้บ้างก็เท่านั้น”

“ใช่เจ้าค่ะ บิดาเพียงหวังดี มิใช่จะให้ท่านปฏิบัติตามเสียหน่อยหรือเจ้าตัวน้อยในครรภ์ของท่านจะเป็นบุรุษ เช่นนั้นท่านจะลองทำตามดู