ภารกิจนางร้ายในเกมจีบหนุ่ม ทำไมมันเฮงซวยขนาดนี้

ภารกิจนางร้ายในเกมจีบหนุ่ม ทำไมมันเฮงซวยขนาดนี้

last updateHuling Na-update : 2024-12-29
Language: Thai
goodnovel12goodnovel
Hindi Sapat ang Ratings
101Mga Kabanata
2.3Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

ฉันสามารถตกจากสวรรค์ได้นะคะ หากว่าท่านต้องการ หรือจะให้จมดิ่งลงไปสู่ขุมนรกที่มืดมิดที่สุดก็ย่อมได้ หากว่านั่นคือความปรารถนาของท่าน

view more

Kabanata 1

1.ระบบเฮงซวย

오늘 꽃을 처음 받았을 때만 해도 나는 정말 기뻤다.

이희연이 드디어 눈치라는 게 생겨 결혼기념일 깜짝선물을 준비한 줄 알았다.

하지만 꽃 사이에 꽂힌 카드를 펼쳐 본 순간, 입가에 걸려 있던 미소는 그대로 굳어져 버렸다.

[선배, 일부러 오셔서 저희 이모 수술 집도해 주셔서 감사드려요. 저희 가족 모두 정말 감사하게 생각하고 있어요. 이 꽃은 제가 선배를 위해 특별히 고른 거예요.]

[우리와 정말 잘 어울리는 것 같아서요. 선배도 마음에 드셨으면 좋겠어요. 유한천.]

그 카드를 보자 난 손이 떨렸고 꽃다발은 그대로 바닥으로 떨어졌다.

3년 전 아버지가 위독하실 때, 의사는 최대한 빨리 수술해야 한다고 했다.

하지만 고향의 의료 기술은 낙후되어 있었고, 아버지는 장거리 전원을 버텨낼 수 있는 상태가 아니었다.

그래서 나는 이희연에게 고향으로 내려와서 아버지의 수술을 해 달라고 부탁했다.

근데 그때 이희연이 뭐라고 했더라?

“병원에서는 외부 출장 수술을 금지하고 있어. 일은 일이야. 사적인 관계 때문에 규칙을 어길 수는 없어.”

결국 아버지는 다른 병원으로 옮겨 가던 구급차 안에서 세상을 떠났다.

그 일은 평생 나에게 남은 가장 큰 한이 되었다.

아버지의 장례를 치를 때, 나는 일부러 검은 만다라를 골랐다.

아버지를 떠올리게 하는 꽃말 때문이었다.

예측할 수 없는 죽음과 사랑.

하지만 알고 보니 애초에 예측할 수 없는 일 같은 건 없었다.

수없이 많은 밤, 꿈에서 깨어나 임종을 앞둔 아버지의 희끗희끗한 머리카락을 떠올릴 때마다 나는 몰래 눈물을 흘렸다.

그리고 몇 번이나 자신에게 이희연을 원망해서는 안 된다고 되뇌었다.

사람마다 마음속에 지켜야 할 원칙이 있는 법이라고 생각했지만 이제야 깨달았다.

규칙은 깰 수 있었고, 원칙도 예외가 있을 수 있다는 것을.

단지 나, 고도겸은 이희연에게 있어서 그럴 만한 사람이 아니었을 뿐이었다.

최민환과의 통화를 끝낸 뒤, 나는 미리 꾸며 놓았던 리본과 풍선을 전부 쓰레기통에 처넣었다.

그러고 검색창을 열고 단어를 몇 개 입력했다.

전국 자동차 여행 가이드.

푸른 바다와 해안도로, 그리고 끝없이 이어지는 길이 마치 하늘 끝까지 이어져 있는 듯한 느낌이었다.

또한 예전에 아버지와 약속했었다.

살아 있는 동안 차를 몰고 카메라를 챙겨, 많은 곳을 누비는 긴 여행을 한 번 해 보자고.

아버지가 세상을 떠난 뒤, 이희연은 나를 위로하며 미처 이루지 못한 그 약속을 자신이 아버지를 대신해서 함께 이루게 해주겠다고 했다.

하지만 그해 이희연은 막 전문의가 된 참이라 몹시 바빴고 밥조차 제대로 챙겨 먹지 못했다.

자주 굶어서 위가 아픈데도 환자 차트를 보고 논문을 쓰는 이희연을 보고 있자니 마음이 아파왔다.

그래서 나는 운영하던 사진 스튜디오를 접고, 사진작가에서 이희연의 남편이 되었다.

그해 나는 전국사진대회에서 대상을 받았고, 여러 유명 기업에서 들어온 제안서가 가득했다.

그만큼 앞날이 창창했지만, 나는 조금도 망설이지 않고 전부 포기했다.

이후 이희연은 최연소 흉부외과 교수가 되었고 업계에서 이름을 떨쳤다.

한때는 내 희생과 노력이 모두 가치 있는 일이었다고 생각했지만, 지금 돌이켜 보면 그저 지독한 아이러니였던 것이다.

현관문 잠금장치가 돌아가는 소리에 생각이 끊어졌다.

이희연이 돌아온 것이다.

외투를 벗은 이희연은 텅 빈 식탁을 한번 훑어보더니 미간을 찌푸렸다.

“밥은?”

나는 노트북 화면만 바라본 채 고개조차 들지 않았다.

“하기 싫어. 피곤해.”

그러자 이희연의 미간이 더욱 깊게 일그러졌다.

“밖에 나가서 일하는 나보다 피곤해?”

대답하기도 전에 휴대폰이 울렸다. 이희연은 발신자를 확인하자마자 곧바로 전화를 받았다.

“무슨 일이야?”

수화기 너머에서는 부드러운 남자의 목소리가 들려왔다.

굳어 있던 이희연의 표정이 눈에 띄게 풀리면서, 입꼬리에는 옅은 미소까지 번졌다.

“걱정하지 마. 지금 바로 갈게.”

수화기 너머로 병원 동료들이 장난스럽게 떠드는 소리가 들려왔다.

[어이구, 수간호사님이 또 지원군을 부르셨네.]

[교수님, 빨리 오세요. 수간호사님 더는 못 버텨요.]

웃음소리가 끊이지 않았다.

분위기는 가벼웠고 두 사람을 한 쌍으로 엮으면서 즐거워하는 기색도 묻어났다.

정작 혼인신고까지 한 남편인 내가 오히려 남처럼 느껴질 정도였다.

통화를 끝낸 이희연은 방금 벗었던 외투를 다시 걸쳤다.

“유한천 씨야?”

내 입에서 그 이름이 나오자 이희연은 잠시 멈칫했다.

“환자에게 문제가 생겼는데 한천이 찾을 사람은 나밖에 없어. 사람 목숨이 달린 일이야. 괜한 생각 하지 마.”

말을 마친 이희연은 몸을 돌려 나가려고 했다. 나는 그런 이희연의 뒷모습을 그저 바라보기만 했다.

지난주에도 이희연은 이렇게 다급하게 집을 나섰고, 사흘 동안 출장을 간다고 했었다.

그러나 출장이 아니라는 것을 오늘에서야 알았다.

그 날 500킬로미터나 떨어진 곳까지 가서 유한천의 이모를 수술해 준 것이었다.

“여보.”

내가 불러 세우자 이희연이 뒤를 돌아봤다.

“왜?”

나는 이희연의 눈을 바라보며 조용히 물었다.

“오늘 무슨 날인지 기억해?”

이희연은 생각조차 하지 않고 대답했다.

“6월 1일?”

그러자 나는 허탈하게 웃었다.

‘정말 잊었구나.’

오늘은 우리의 결혼기념일이었고, 다섯 번째이자 다행히 마지막이기도 했다.

“아무것도 아니야.”

나는 시선을 거두고 담담하게 말했다.

“일 잘하고 와.”

이희연은 나를 바라보며 뭔가를 눈치챘는지 잠시 침묵하다가, 건조한 목소리로 겨우 한마디를 꺼냈다.

“일 끝나면 바로 올게. 야식 사 올까?”

나는 고개를 저었다.

“됐어.”

이제는 정말 필요가 없었다.

이희연이 떠난 뒤, 나는 일주일 전에 예약해 둔 레스토랑으로 혼자 갔다.

화려한 불꽃이 터지고 주변에는 연인들이 둘씩 마주 앉아 있었다.

그 가운데 혼자인 사람은 나뿐이었다.

이때 직원이 물었다.

“손님, 다른 일행분은 언제 오시나요?”

그러자 나는 웃으며 화답했다.

“안 와요.”

‘앞으로도 오지 않을 거예요.’

나는 식사를 마친 뒤 자동차 매장에 전화를 걸었다.

“오프로드 차량 하나 계약하려고 합니다. 장거리 주행에도 문제없고, 어디든 여행할 수 있는 성능 좋은 차로요. 예산은 1억 6천 정도 생각하고 있습니다.”

[조건에 맞는 차량이 한 대 있긴 한데, 워낙 인기가 많아서 지금은 재고가 없거든요. 물량을 가져오려면 일주일 정도 걸려요.]

일주일, 과거를 내려놓고 엉망으로 얽힌 이 결혼을 정리하기에는 충분한 시간이었다.

“그걸로 하죠. 일주일 뒤에 매장으로 갈게요.”

전화를 끊은 뒤 인터넷 창을 켜고, ‘전국 자동차 여행 가이드’를 계속 검색했다.

사진이 한 장씩 화면 위로 지나갔고, 5년 동안 미뤄 두었던 꿈이 다시 생생하게 살아나는 것만 같았다.

얼마 지나지 않아 최민환에게서 전화가 걸려 왔다.

[이혼 합의서는 다 작성해서 이메일로 보냈어.]

“응.”

나는 낮게 대답했다.

그러자 잠시 침묵하던 최민환이 결국 참지 못하고 물었다.

[도겸아, 너 희연 씨 정말 많이 사랑했잖아. 진짜 놓을 수 있겠어?]

그러자 내가 되물었다.

“희연이 누군가를 위해 원칙을 포기하고 앞뒤 가리지 않고 달려가는 모습 본 적 있어?”

[나야 못 봤지.]

최민환이 솔직하게 대답했다.

“나는 봤어.”

나는 창밖의 아득한 밤 풍경을 바라보며 씁쓸하게 입꼬리를 올렸다.

“다만 그게 나를 위해서가 아니었을 뿐이야.”

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata
Walang Komento
101 Kabanata
1.ระบบเฮงซวย
“แกรนด์ดยุคอาโมรีและท่านหญิงอาโมรีมาถึงแล้วครับ..”แน่นอนว่าเมื่อเสียงประกาศจบลงชนชั้นสูงทุกคนต่างพยายามเบียดเสียดกันเข้ามาเพื่อมองหน้าของสองพี่น้องที่งดงามประดุจรูปปั้นในวิหารศักดิ์สิทธิ์ตระกูลอาโมรีนั้นขึ้นชื่อเรื่องเลือดบริสุทธิ์ เป็นตระกูลที่สืบเชื้อสายมาจากองค์จักรพรรดิองค์ก่อน แต่ทว่าท่านแกรนด์ดยุครุ่นก่อนปฏิเสธที่จะครองราชย์ ตำแหน่งองค์จักรพรรดิจึงถูกส่งต่อและมอบให้ตระกูลเบลซ ตระกูลดยุคซึ่งเป็นผู้ทำสงครามชนะแทนตระกูลเบลซสถาปนาราชวงศ์ขึ้นมาใหม่และยังคงให้เกียรติตระกูลอาโมรีเสมอเพราะอย่างนั้นในเมื่อแม้แต่องค์จักรพรรดิยังคงให้เกียรติและเคารพ ชนชั้นสูงทั่วจักรวรรดิจึงไม่มีใครที่กล้าคิดจะมีเรื่องกับคนในตระกูลอาโมรีเลยพอฟังถึงตรงนี้ทุกคนอาจจะนึกอิจฉาท่านหญิงอาโมรีกันเป็นแถวๆ เพราะว่านางมีพี่ชายที่ตามใจนางยิ่งและเพราะเป็นอาโมรีจึงไม่มีใครสักคนที่กล้าจะขัดใจ“นาทาเลีย สีหน้าของเจ้าไม่สู้ดีเลย ให้พี่พากลับดีหรือไม่”ฉันส่งยิ้มให้กับพี่ชายที่ไม่ว่ามองกี่ครั้งก็รู้สึกเหมือนกับว่าดวงตาฉันมันจะบอด เพราะความหล่อเหลาที่เจิดจรัสของพี่ชายมันช่างจ้าซะเหลือเกิน“ไม่ค่ะ ข้าไม่เป็นอะไรทั้งนั้น”
Magbasa pa
2.ไม่ลังเล
ซีลินยกมือขึ้นมาลูบแก้มของตัวเบาๆ เธอมิได้รู้สึกโกรธเคืองสตรีงดงามเบื้องหน้าเลยแม้แต่น้อย เธอก้มหน้าลงเพื่อเป็นการบอกลาก่อนจะหันหลังเดินจากไป ทิ้งท้ายเอาไว้เพียงรอยยิ้มและแววตาที่อ่อนโยนซึ่งมันบาดลึกลงไปในหัวใจของนาทาเลียได้อย่างชัดเจนนาทาเลียก้มมองมือของตัวเอง แน่นอนว่ามันยังเจ็บ ยังมีร่องรอยแดงเนื่องจากมันพึ่งจะฟาดลงไปบนใบหน้าของซีลิน หน้าต่างสีแดงนั้นหายไปไม่มีอะไรหลงเหลืออยู่เลยนอกจากความเจ็บของเธอที่ฉายชัดขึ้นมาชีวิตเช่นนี้ดีแล้วอย่างนั้นหรือ? ต้องทำตามคำสั่งพวกนั้นอย่างเลี่ยงไม่ได้ คำถามนั้นเธอเคยได้คำตอบมาแล้วครั้งหนึ่งเพราะเธอคิดว่าอย่างไรเสีย นี่ก็คือเกม..และหากว่าเธอลองตายไป เธออาจจะได้กลับไปยังโลกที่เคยอยู่แต่ทว่าเมื่อนาทาเลียตาย เธอกลับเข้ามาในร่างของตัวเองอีกครั้ง..พร้อมกับหน้าต่างคำสั่งว่าเธอเหลืออีก 9 ชีวิต นั่นหมายความว่าเธอจะสามารถตายได้อีก9ครั้งรึเปล่านะครั้งเดียวก็เจ็บปวดแทบบ้าแล้วไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตามเธอไม่คิดที่จะลองตายอีกครั้งแล้ว เพราะอย่างนั้นเธอจะต้องตามหาวิธีที่จะหลุดพ้นจากหน้าต่างข้อความพวกนี้อย่างน้อยก็เพื่อจะได้ใช้ชีวิตที่เป็นของเธออย่างแท้จริง.
Magbasa pa
3.ไม่ยากนี่หว่า
ข้อที่1. นาทาเลียจะต้องใช้แส้ฟาดไปที่ก้นอันเปลือยเปล่าของพ่อบ้านแกสทอน...เพียงข้อแรก ภารกิจเพื่ออิสระของเธอเพียงข้อแรกก็ทำให้นาทาเลียถึงกับกุมขมับ หากภารกิจนั้นระบุว่า ให้เธอใช้แส้ฟาดลงไปบนก้นของแกสทอน เธอยังจะทำได้ง่ายดายเสียกว่าเพราะว่าแกสทอนคือพ่อบ้านของอาโมรี เขาคือลูกชายเพียงคนเดียวของท่านเคาน์ผู้ล่วงลับ ท่านพี่รับเขาเข้ามาที่อาโมรีและส่งมอบตำแหน่งของพ่อบ้านให้เขาแกสทอนคือชายอายุสามสิบสามที่มีใบหน้าที่หล่อเหลาและชวนมอง เขาเหมาะสมกับการเป็นท่านเคาน์หรือว่าเป็นขุนนางมากกว่าที่จะเป็นพ่อบ้าน แต่ถึงอย่างนั้นการเป็นพ่อบ้านของอาโมรีนั้นทำให้เขามีอำนาจมากกว่าขุนนางบางคนเสียอีก ตามเนื้อเรื่องแล้วนาทาเลียและแกสทอนนั้นรู้จักกันตั้งแต่เด็ก เขาดูแลเธอมาตลอดในฐานะของพ่อบ้านเรื่องทุกเรื่องของนาทาเลียล้วนแล้วแต่ผ่านสายตาของเขามาทั้งสิ้นแต่..ความสัมพันธ์ของนาทาเลียและแกสทอนไม่ได้ดีขนาดนั้นเพราะว่าครั้งหนึ่งนาทาเลียเคย..คิดจะจับแกสทอนมาเป็นชายบำเรอ และนั่นคือครั้งแรกและครั้งเดียวที่ท่านพี่อลาโนออกหน้าช่วยเหลือเขา เป็นครั้งแรกที่พี่ชายของนาทาเลียขัดใจนาง ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาแกสทอนก็หาทางหลีกเลี่
Magbasa pa
4.ก้นจ๋า..มาให้ฟาดซะดีๆ
อีฟยกมือขึ้นมากุมมือของท่านหญิงเอาไว้“เรื่องนั้นข้ายินดีที่จะช่วยเหลือท่านหญิงอยู่แล้วค่ะ ไม่ว่าท่านหญิงจะต้องการความช่วยเหลือแบบไหน บอกกล่าวกับข้ามาได้เลยนะคะ ข้าจะไม่ถามอะไรทั้งนั้นเพราะอย่างนั้น..ท่านหญิงได้โปรดวางใจและอย่าทำหน้าลำบากใจเช่นนี้อีกในเวลาที่ท่านสั่งให้ข้าทำอะไร”ก่อนที่จะมาเข้ารับตำแหน่งสาวใช้ประจำตัวของท่านหญิงนาทาเลีย จะต้องมีการกล่าวคำปฏิญาณก่อนและอีฟกล่าวคำสาบานในความภักดีของเธอไปแล้ว ไม่ว่าท่านหญิงจะต้องการให้เธอทำอะไร อีฟล้วนแล้วแต่ยินดีทั้งนั้นนาทาเลียสวมชุดสาวใช้พร้อมกับวิกผมสีน้ำตาล เธอไม่รู้ว่าทำแค่นี้จะสามารถตบตาของแกสทอนได้หรือไม่ แต่ถึงอย่างนั้นมันก็น่าจะลองเสี่ยงดู เธอถือถาดเครื่องหอมเดินเข้าไปที่ด้านหน้าบ้านพักของพ่อบ้าน ซึ่งนาทาเลียไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าบ้านพักของพ่อบ้านจะอยู่ไกลมากถึงขนาดนี้ แถมบ้านของเขายังมีขนาดใหญ่โตราวกับคฤหาสน์ขนาดย่อมๆ มีทางออกด้านหลังอีกหนึ่งทางที่ไม่จำเป็นที่จะต้องใช้ทางด้านหน้าของคฤหาสน์อาโมรี” วันนี้เป็นเวรของข้าในการรับใช้ท่านพ่อบ้านค่ะ”คำกล่าวนี้สาวใช้ผู้ที่จะต้องมารับใช้แกสทอนบอกกล่าวกับเธอเอาไว้ เขาไม่ค่อยยินยอมให้สตร
Magbasa pa
5.ไม่มีโอกาสที่สอง
นาทาเลียกลืนน้ำลายลงคอด้วยความยากลำบาก แกสทอนจ้องหน้าเธอราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ เขายื่นมือมาดึงวิกผมของเธอออก และทันทีที่ผมสีเงินสยายลงมาใบหน้าของนาทาเลียก็ยิ่งตกใจมากกว่าเก่าหมายความว่าเขารู้อยู่แล้วหรอกหรือว่าเป็นเธอ เขาจำได้อย่างไรกันในเมื่อเธอแนบเนียนขนาดนี้“ท่านหญิงเข้ามาที่นี่มีจุดประสงค์อันใดกันครับ?”เขากล่าวพร้อมกันเดินเข้ามาหาเธอและนาทาเลียก็เดินถอยหลังไปโดยไม่รู้ตัว เธอขบเม้มริมฝีปากเบาๆ เพื่อคิดหาทางออก ทว่าเขาก็ยังคงเดินเข้ามาหาเธอพร้อมกับส่งสายตาที่แสนกดดันมาเรื่อยๆจนตอนนี้แผ่นหลังของเธอมันชนกับผนังห้องอาบน้ำแล้ว ไม่มีหนทางใดๆ ให้นาทาเลียได้หลบหนีอีกแล้ว“ข้า..ต้องการเจ้า เจ้าก็รู้นี่แกสทอนว่าข้าต้องการเจ้ามากแค่ไหน?”เธอกล่าวด้วยริมฝีปากที่สั่นเครือ แน่นอนว่ามันไม่เหลือทางเลือกอีกแล้วนอกจากการทำตัวให้เหมือนกับนาทาเลียจอมชั่วช้าคนเดิม อย่างน้อยเธอคือท่านหญิงและเธอมีอำนาจเหนือเขาถึงแม้ว่าจะอยู่ที่ใดก็ตามแกสทอสแค่นหัวเราะออกมาราวกับคนที่บ้าคลั่ง เขาจับที่ปลายคางของเธอเพื่อที่จะเชยคางมนของเธอขึ้นมามองสบตากับเขาความสวยที่ราวกับไม่มีอยู่จริงบนโลกใบนี้ นั่นคือคำนิยามของท
Magbasa pa
6.เท่าเทียม
เธอช้อนสายตามองหน้าเขา และแกสทอนกำลังวางเธอลงบนเก้าอี้ที่ทำจากไม้ ทว่ามือของเธอที่กำลังกอดคอเขาอยู่นั้นกลับไม่ยินยอมปล่อย เพราะหากว่าเขาเธอปล่อยมือละก็จะต้อง..เห็นช้างน้อยของเขาอย่างแน่นอนและ...นี่คือโอกาสดีเลยไม่ใช่เรอะที่เธอจะใช้แส้ฟาดที่ก้นของเขา“แกสทอน..”ผมสีดำของเขามันเปียกชื้น และในยามนี้มันไม่ได้เป็นทรงอย่างที่ควรจะเป็นเพราะว่ามันเปียกลู่จนปกลงบนใบหน้าทำให้ภาพลักษณ์พ่อบ้านที่แสนจะสมบูรณ์แบบของแกสทอนมันจางหายไปจนหมด เขาเหมือนกับเด็กหนุ่มน้อยที่อายุยังไม่ถึงยี่สิบห้าทั้งๆ ที่ความคิดแกสทอนอายุสามสิบสามแล้วเธอเผลอไผลจ้องมองใบหน้าของเขาอยู่ครู่หนึ่งจนลมจากหน้าต่างพัดผ่านมา นาทาเลียถึงได้รู้สึกว่าเธอในยามนี้กำลังเปียก ชุดที่เธอสวมใส่ก็เปียกชุ่มไปด้วยน้ำไม่แตกต่างจากสภาพของเขาสักเท่าไหร่นักใบหน้าหวานขึ้นเป็นสีแดงระเรื่อก่อนที่นาทาเลียจะค่อยๆ หยิบแส้หนังสีดำออกมาจากเอวขอร้องล่ะแกสทอน แค่ตีเบาๆ เท่านั้นเองท่านคงจะไม่โกรธข้าหรอกใช่ไหม?สายตาของท่านหญิงนาทาเลียมันทำให้เขารู้สึกคันหยุบหยิบที่หัวใจ เธอร้องเรียกชื่อเขาด้วยน้ำเสียงหวานล้ำและแววตาของเธอมันก็เต็มไปด้วยความเย้ายวนเป็นที่สุ
Magbasa pa
7.เชื่อข้าสิ
นาทาเลียเผลอเลิกคิ้วขึ้น เมื่อเธอได้ยินคำกล่าวของเขา เท่าเทียมในความหมายของเขามันมีความหมายว่าหากเธอเห็นก้นเขา เขาก็จะต้องเห็นก้นเธอแบบนั้นเรอะ!!“หมายความว่าเจ้าต้องการที่จะทำแบบเดียวกันกับที่ข้าทำ?”เธอย้อนเขาอีกครั้ง“ครับ ข้าไม่เห็นว่าคำกล่าวของข้ามันจะเข้าใจยากตรงไหนเลย แต่ทว่าในยามนี้ข้าจะต้องทำให้ร่างกายของท่านอบอุ่นซะก่อนไม่อย่างนั้นสาวใช้มากมายจะเดือดร้อนในวันพรุ่งนี้”เขาจับที่ไหล่ของเธอก่อนจะหมุนตัวเพื่อให้เธอหันหลังให้กับเขา แกสทอนถอดผ้ากันเปื้อนที่ผูกอยู่บนเอวของนาทาเลียออกมา ตามด้วยชุดของสาวใช้ที่เธอกำลังสวมอยู่แกสทอนไม่ได้ให้โอกาสในการปฏิเสธแก่นาทาเลียเพราะว่าเขาเร่งรีบถอดชุดที่เปียกชุ่มพวกนั้นออกจากร่างกายของเธอ หลังจากนั้นเขาใช้ผ้าห่มคลุมตัวเธอเอาไว้ด้วยความรวดเร็วและคล่องแคล่วหลังจากนั้นเขาก็ห่อตัวของนาทาเลียด้วยผ้าห่มแล้วอุ้มเธอขึ้นมาเพื่อพาเธอไปยังห้องนอนของเขา“แกสทอน..”ทำไมนะเธอถึงได้ขยันเรียกชื่อของเขานักหนา และชื่อของเขาที่เปล่งออกมาด้วยน้ำเสียงของเธอมันสร้างความสั่นไหวในใจของแกสทอนได้อย่างไม่น่าเชื่อ“ทำไมครับ ไม่สะดวกให้ข้าเปลี่ยนชุดให้อย่างนั้นหรือ? หากจะ
Magbasa pa
8.ไม่ควรกลับไป
“แกสทอน..”ชื่อของเขายังถูกเรียกขานออกมาจากริมฝีปากของท่านหญิงนาทาเลียไม่หยุดเลย และยิ่งเธอเรียกชื่อเขาออกมาด้วยน้ำเสียงที่กะเซ่าเช่นนั้นมันยิ่งปลุกเร้าความต้องการในส่วนลึกของแกสทอนได้อย่างไม่น่าเชื่อนาทาเลียสะดุ้งเฮือกใหญ่เมื่อแกสทอสจุมพิตลงมาบนสะโพกของเธอ สาบานได้เลยว่านี่มันไม่ได้อยู่ในข้อตกลงเลยสักนิดเดียว อีกทั้งความใกล้ชิดที่เกิดพอดีพวกนี้กำลังทำให้เธอรู้สึก..แปลกๆ อย่างบอกไม่ถูก“แกสทอน เจ้ากล่าวว่าตัวเองนั้นชื่นชอบความเท่าเทียมแต่ทว่าในยามนี้เจ้ากำลังเอาเปรียบข้าอยู่ไม่ใช่รึไง?”แกสทอนหัวเราะเบาๆ“เอาเปรียบอย่างนั้นหรือครับ? เช่นนั้นท่านต้องการที่จะกระทำเฉกเช่นที่ข้ากำลังทำอย่างนั้นหรือครับ แน่นอนว่ามันคงจะวิเศษไปเลย”นาทาเลียดึงผ้าห่มมาปกคลุมร่างกายของเธอเอาไว้พร้อมกับมองหน้าเขา“แกสทอน..ข้าคิดว่าท่านทำมากกว่าการฟาดแส้หนังนั้นบนก้นของข้าแล้ว เพราะอย่างนั้นวันนี้ท่านควร..พอเท่านี้”ทำไมมักน้อยจังล่ะ ทั้งๆ ที่เขาเครื่องติดแล้วแท้ๆ แต่เธอกลับบอกกล่าวให้ขอพอและหยุดยั้งเพียงเท่านั้น บ้าไปแล้วหรืออย่างไร“ข้ายินดีที่จะเป็นนายบำเรอของท่านครับ..ขอแค่เราจับมือแล้วผ่านค่ำคืนนี้ไปด้วยก
Magbasa pa
9.ปกป้องเขาจากความหิ่นของเธอ
แกสทอนมองตามแผ่นหลังของนาทาเลียที่กำลังวิ่งออกไปจากบ้านของเขาด้วยอาการแตกตื่น แน่นอนว่าการที่เธอมาเห็นสภาพในยามที่เขากำลัง..ปรนเปรอตัวเองอยู่นั้นมันไม่น่าดูชมสักเท่าไหร่ เพียงแต่ว่าทำไมเขาถึงได้ไม่รู้สึกเขินอายกันนะ กลับอยากให้เธอมองเขาให้นานมากยิ่งขึ้นด้วยซ้ำบนใบหน้าที่หล่อเหลาของแกสทอนปรากฏรอยยิ้มขึ้นมาจางๆ เขากลับเข้าบ้านของตัวเองพร้อมกับจัดการซักชุดสาวใช้และ..เสื้อซับในของเธออย่างเรียบร้อย แกสทอนตั้งใจว่าเขาจะนำสิ่งของทุกสิ่งอย่างของท่านหญิงไปส่งคืนให้แก่เธอในวันรุ่งขึ้นทว่าคฤหาสน์ที่มีชื่อเสียงเรื่องความสนุกและคึกครึ้นมากที่สุดในจักรวรรดิ ยามนี้กลับเงียบเหงาอย่างไม่น่าเชื่อท่านหญิงนาทาเลียปิดคฤหาสน์ของนางเงียบ และเก็บซ่อนตัวเองในห้องนอนที่มีเพียงสาวใช้คนสนิทเท่านั้นที่สามารถเดินเข้าเดินออกได้ ส่วนผู้อื่นไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไปด้านใน ถึงแม้จะเป็นเขาที่เป็นพ่อบ้าน แต่แกสทอนก็ไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไปด้านในเช่นกันคราวนี้เริ่มสลับกันแล้วละสิ เพราะกลับกลายเป็นเขาที่อยากจะเห็นหน้าของเธอและเป็นเธอที่เก็บซ่อนตัวเองเอาไว้อย่างมิดชิดไม่ให้ใครล่วงล้ำเข้าไปในพื้นที่ของท่านหญิงได้ และสุดท
Magbasa pa
10.ทำไมในหัวมีแต่เรื่องลามก
รถม้าจากพระราชวังเคลื่อนตัวเข้ามาในคฤหาสน์อาโมรี และเมื่อรถม้าจอดเทียบที่ด้านหน้าคฤหาสน์หลังใหญ่ของอลาโน ข้าหลวงก็เดินออกมาพร้อมกับถือจดหมายในมือเพื่อส่งมอบให้ท่านแกรนด์ดยุคแห่งอาโมรีอลาโนมิได้ลุกขึ้นไปรับบัตรเชิญที่ถูกส่งมาจากองค์รัชทายาท เขายกถ้วยน้ำชาขึ้นมาดื่มเงียบๆ พร้อมกับปรายตามองหน้าของข้าหลวงผู้นั้น“ท่านแกรนด์ดยุค องค์รัชทายาทมีพระประสงค์ที่จะให้ท่านหญิงอาโมรีเป็นคู่ควงในการเข้าร่วมงานเลี้ยงที่ตระกูลบาทาซาร์ในวันนี้ครับ”อลาโลขมวดคิ้วเล็กน้อยกับคำกล่าวของข้าหลวงประจำพระองค์ขององค์รัชทายาท“เรื่องนั้นข้าไม่ขอตอบตกลงหรือว่าจะรับจดหมายเชิญนั่นไว้ หากนาทาเลียจะไปที่งานเลี้ยงของตระกูลบาทาซาร์จริงๆ มันจะต้องมาจากความต้องการของนางเอง ใครหน้าไหนก็มาบังคับหรือว่าสั่งน้องสาวของข้าไม่ได้อย่างเด็ดขาด"ข้าหลวงยกมือขึ้นมาเช็ดเหงื่อที่ไหลซึมมาที่ใบหน้า เขาก้มหน้าลงเล็กน้อยเพื่อเป็นการทำความเคารพท่านแกรนด์ดยุคอาโมรี มีข่าวลือหนาหูทีเดียวว่าที่ท่านแกรนด์ดยุคยังไม่แต่งงานและยังครองโสดมาจนถึงทุกวันนี้เป็นเพราะว่าท่านแกรนด์ดยุคทรงรักและหวงน้องสาวเป็นอย่างมาก จึงอยากจะอยู่ตามใจน้องสาวก่อนเพราะเ
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status