LOGIN"Saan ka pupunta?" tanong sa akin ni Aekim ng makita akong nakabihis. Kakalabas lang nito mula sa banyo.
"Gagala." sagot ko naman saka isinukbit ang maliit na na kulay black kong shoulder bag. "Ah okay. Enjoy." wika nito sabay kalkal ng dala nitong maleta saka kumuha din ng damit nito. "Nandito tayo sa Thailand para sa kaniya-kaniyang lakad hindi para mag-honeymoon." "I know. Kaya nga inagahan ko na ang gumayak para makagala na." "Don't wait for me tonight. I have a friend to meet." wika nito at alam ko naman na hindi kaibigan ang kikitain niya kundi ang kalaguyo niya. "I know. Remember, nabasa ko ang message niya." paalala ko dito. Hindi ko sadya na mabasa ang chat sa kaniya ni Leona kanina. At ang nakakainis pa ay talagang sinundan pa kami dito ng haliparot na iyon sa Thailand. Alam naman niya na kasal na kami ni Aekim pero nagsusumiksik parin. Hayst. Kainis! Kontrabida siya sa buhay ko. "Sige, aalis na ako." sagot ko naman sa kan'ya na tila balewala lang sa akin ang sinabi nito. Hindi iyon balewala lang sa akin. I spent my night crying. Kaya nga kahit nandito pa ako sa loob ng kuwarto namin naka-sungglas na ako. To hide my eyebags. "May dala ka bang pera?" tanong nito sa akin. "Waka ka ng pakialam kung may pera ako o wala." "Huwag kang magmaldita diyan dahil hindi sa'yo bagay." "Bakit? Dahil hindi ba sa hindi ako maganda kaya bawal akong magmaldita?" "Yes! At bawal magmaldita ang walang pera." sagot nito sa akin saka tumawa ng mahina. Nang-aasar. Nagulat pa ako dahil sa first time itong tumawa sa harap ko. He's always in the mood for war kapag nasa harap niya ako pero ngayon, ngayon..my gosh. Its miracle. Dahil ba ito sa holy water na winisik sa amin ni Father kahapon? Kung iyon ang dahilan baka manghingi ako kay Father ng isang container ng holy water at ipaligo nalang sa lalaking ito para umayos ang pakikitungo sa akin. "Here's my credit card, take it." wika nito sa akin habang inaabot ang gold credit card. "No. I don't want your card." "At kaninong card ang gusto mo, sa crush mo?" "Wala ka ng pakialam doon. May sarili akong credit card." "Where's your card?" tanong nito sa akin habang nakataas ang isang kilay nito. Ako naman ay mabilis na kinuha ang wallet ko sa loob ng bag at hinugot ang isa kong credit card saka inabot ito sa kan'ya. "Platinum card, huh. Design for travelers pero hindi ka nagta-travel. This is mine now." biglang sabi nito sabay lagay ng card ko sa wallet nito. "Hindi p'wede, akin 'yan." mabilis kong wika sabay sugod sa kan'ya. "Nope. It's mine today. Sa'yo na itong card ko, palit tayo. Ang password niyan ay ang birthday ni Nana Lilia." sagot nito sa akin habang pilit akong nilalayo sa kan'ya para hindi ko makuha ang wallet nito. "Hindi maaari." sagot ko habang pilit lumalapit. Ngunit pilit naman ako nitong nilalayo. Paano ba mananaig ang isang tulad ko sa lalaking ito. Five feet and four inches lang ang height ko kumpara naman sa lalaking ito na hanggang balikat lang ako. "Akin 'yan e." Hinawakan ko ang kamay niyang nakahawak sa balikat ko saka malakas na tinabig ko ang kamay nito na nasa balikat ko. Dahil sa ginawa kong iyon nasira ang damit ko, natastas ang tahi nito. Napatingin ako sa damit ko saka kay Aekim. Pati ang sunglass ko ay nahulog sa sahig. Ngayon kitang-kita na nito ang nagsisilakihan kong eyebags. "Hindi ko kasalanan 'yan. Ikaw itong nagpupumilit na lumapit sa akin." paninisi pa nito sa akin. "Kasalanan mo kasi kinuha mo ang credit card ko." sagot ko sa kan'ya saka buong lakas na hinawakan ang kamay nito sabay tulak dito. Natumba ito at napahiga sa ibabaw nang nakabukas na maleta nito na nasa sahig. "Oh my god!" gulat na bulalas nito. Pati ako ay nagulat sa resulta ng ginawa ko. Gayunpaman, inuna ko pa rin ang kunin ang wallet nito sa kamay nito. Ngunit bago ko pa man iyon nahawakan ay pinasok na nito sa loob ng shorts nito. Paano ko iyon kunin? "Kunin mo." Panghahamon nito sa akin na malaki ang nakangisi. Halos napatulala siyang nakatingin sa shorts ni Aekim habang nakatingin sa dalawang umbok na dati'y iisa lang. Napakurap ako ng dalawang beses bago tumingin sa mga mata ni Aekim na ngayon ay arrogante na naka-tingin sa akin. "Siraulo! Pakialamero!" halos sigaw kong wika sa kaniya saka galit na bumitaw at tumayo. "I hate you." halos mangiyak-ngiyak kong wika saka humiga sa kama ko dahil wala na akong gana pang umalis. Malakas na tawa ni Aekim ang biglang pumuno sa loob ng kuwarto. Ang sarap pakinggan ng tawa nito. Again, this is the first I heard his laugh. Ang sarap pakinggan ng tawa nito parang kinikiliti ang teynga kaya napapangiti din ako. Hindi ito ngumingiti o tumatawa kapag kaharap ako. Palagi nalang itong nakasimangot, lukot ang noo, sarcastic and rude ito sa akin. Kaya nakagugulat talaga ang mga ginagawa nito ngayon. "Asawa mo ako, Val, kaya magtiis ka sa akin hanggang sa sumuko ka." biglang wika ni Aekim. Base sa boses nito hindi ito umalis sa kaninang puwesto nito. Narinig ko ang ingay sa pagsara nang zipper kaya nagmulat ako ng aking mga mata. Nakita ko ang malaking ngisi nito habang tahimik na tinatayo ang maleta at itinabi sa gilid. Bumalik ang tingin ko kay Aekim at hindi ko mapigilan ang hindi tumingin sa bumubukol nitong shorts. "Nasa loob pa rin ng shorts niya ang wallet niya. Grr. Wala ba itong balak na ilabas ang wallet nito? Ang credit card ko.." nagdadalamhati kong wika sa utak ko. "Tumayo ka na diyan, Valentina at ikutin ang buong Bangkok." "Wala na akong gana." "Bakit? Ayaw mo ba sa gold card ko?" "Kung sasabihin kong, oo, aangal ka?" "From the love of God, Valentina, alam mo ba kung gaano kamahal iyang card na nasa saiyo ngayon?" di makapaniwala na tanong sa akin ni Aekim. "Alam ko at wala akong pakialam kung gaano ka mahal iyang card mo. Mahal din naman ang card ko na kinuha mo a." sagot ko sa kaniya sabay bangon at umupo sa ibabaw ng kama. "Akin na 'to." mabilis na sagot nito sa akin. "Card ko pa talaga ang gagamitin mo sa n'yo? Ang kapal naman ng pagmumukha mo." "Wala ka nang pakialam doon ang importante ay mahalaga." wika nito sa akin saka ngumisi saka tinuro ng wallet nitong nasa loob ng short nito. "Magkasing- laki ba sila?" nanunudyong tanong sa akin ni Aekim sabay turo sa umbok ng wallet at sa umbok nang ano niya...nang ano... Argh! Basta no'ng hinaharap niyang sawa. Buwisit! Napatakip ako ng aking mga mata saka muling humiga at nagtalukbong ng kumot. "Maliit. Lumayas ka nga sa harap ko, Aekim. Maawa ka sa virgin eyes ko." sigaw ko kay Aekim habang nakatalukbong pa rin ng kumot. At narinig ko ulit ang malakas na tawa nito. "Bakit ba ang saya-saya nito ngayon? Dahil ba sa magkikita sila ni Leona dito sa Thailand? Ang sama talaga ng ugali nito. Honeymoon namin tapos sa babae niya siya pupunta. Sarap putulan ng lahi." himutok ko sa isip ko. "Ah, alam ko na kung bakit masaya siya kasi pinaglalaruan niya ako ngayon. Tsk." mahina kong wika sa mabilis na bumangon mula sa pagkakahiga saka tumayo. "Gagala ako ngayon." wika ko na nakatingin kay Aekim ng masama. Tumingin sa akin si Aekim saka tinaasan ako ng kilay. Bilang ganti sa ginawa niya sa akin hinubad ko ang suot kong crop top kahit na nakatingin siya sa akin. Akala niya siya lang ang p'wedeng mang-asar. Tsk. Tanging bra lang ang suot ko pang-itaas na lumapit sa nakatayo kong maleta sa gilid saka binuksan ko ito para kumuha ng dress. Wala akong pakialam kahit oa nakatingin sa akin si Aekim. Naghalungkat ako sa maleta ko hanggang sa tumambad sa akin ang isang white dress na sheath dress. Kinuha ko ito at sinuot na nakaharap kay Aekim. Tignan natin kung sino ang talo sa aming dalawa. Nakita ko ang pag-igting ng panga nito habang nakatingin sa akin ng masama. Hanggang sa bumaba ang mga mata nito at napatingin sa dibdib ko. "Uh-huh, eyes up." wika ko kay Aekim na nakangiti. Ngunit bigla itong napawi ng magsalita ito. "Five out of ten." wika nito saka tinignan ako nang taas-baba. Biglang tumaas ang dugo ngunit pilit ko itong kino-control. "You're nothing to him, Valentina." paalaala ki sa sarili ko saka walang pakialam na hinubad ang pantalon kong suot. At ngayon tumambad sa akin ang makinis kong binti at humarap sa salamin. Nakangiti sinipat ang sarili sa full length mirror ng hotel saka isinuot ang isang two inches blue sandals na lalong nagpatingkad sa kulay ng aking balat. Nang mga oras na iyon ay biglang nawala sa utak ko na kasama ko si Aekim sa kuwarto. Inayos ko ang sarili ko saka naglagay ng manipis na make up at pagkatapos ay nag-lipstick ako ng nude color. Because I love nude and dark colors of lipstick. Kinuha ko ang shoulder ko na dapat ay gamitin ko kanina at inilapit sa isa kong bag ang laman nito. Ngayon, ang laman ng bag ko ay ang passport ko, IDs, compact camera, lipstick, foundation at wallet ko. Kinuha ko ang Jo Malone perfume at nag-spray sa fingertip ko at pinahid ito sa puno ng teynga ko, magkabilaan. Then, I spray a little bit on my wrists and rub it on my neck. "It's time to go! "I exclaimed happily and did a 360 turn. At doon ko naalaala si Aekim. Nakatayo ito habang nakatingin sa akin ng seryoso. "Oh, I'm sorry, I forgot that I have a companion here." kimi kong wika saka dahan-dahan na pinulot sa sahig ang gold card na tinapon ko kanina. Kung ayaw niyang ibalik ang card ko, then, lulustayin ko ang pera niya. "See yah!" wika ko sa kaniya sabay kuha ng kulay blue na overcoat na inilapag ko kanina sa ibabaw ng kama. Isa ito sa mga pinagpililian kong gamitin. Pakinding-kinding na binuksan ko ang pinto saka binuksan ito. Bago ako tuluyan na lumabas ay nilingon ko muna si Aekim at nginitian. "Enjoy your date, Aekim. If you can find another woman, then I will find my other man. Baka nandito lang siya sa Thailand." nakangisi kong wika saka tuluyan na itong nilisan. Patakbo kong tinungo ang elevator at naghintay ng limang minuto hanggang sa makapasok ako ng elevator at pinindot ang GF. "Lilibutin kita Bangkok!" excited kong wika saka inilabas ang compact camera ko mula sa white crossbody sling bag ko. "Hindi ko hahayaan na masira ang araw ko dahil lang sa selos at inggit. Kahit na iyon ang nararamdaman ko ngayon. Selos dahil si Leona ang gusto ni Aekim at siyang pupuntahan nito ngayon. Inggit dahil kahit anong gawin ko si Leona pa rin ang mananalo sa puso nito. "Kailan kaya niya ako pipiliin? Kailan kaya 'yong ai Valentina na at hindi si Leona. Iyong I love you, Valentina." Hayst. Nangangarap ka na naman, Valentina. 'Sana nga mangyari.'Dahil sa paghihintay namin sa panibagong update tungkol sa asawa ko, um-order na lang kami ng take-out foods ni Benny for lunch. Minsan sa Canteen ng Emperio ako kumakain pero sa ngayon, dito na lang sa loob ng opisina ko. Kailangan kapag nag-update ang private investigator ni Benny ay nandito ako. At para malaman ko kaagad kung ang asawa ko nga ba talaga ang nakita nito sa Bulacan."Wala pa bang balita, Bro?" tanong ko ulit kay Benny. Halos minu-minuto akong nagtatanong sa kaibigan ko. Hindi na kasi ako makapaghintay pa. Matagal na nang nawawala ang asawa ko at ubos na ang pasensiya ko sa paghahanap. Gusto ko na siya makita. Miss na miss ko na siya. Parang awa naman. "Wala pa, Bro, e." sagot sa akin ni Benny na nawawalan na din nang pasensiya sa paghihintay. Kinuha ni Benny ang cellphone nitong nakapatong sa ibabaw ng mesa at nagtipa. Maya-maya at nag-send ito ng voice message sa private investigator niya. "Tony, within an hour dapat may full update ka na tungkol kay Mrs. Melicio.
"BRO, may nakita ang isa kong PA na kamukha ng asawa mo sa Bulacan." balita sa akin ni Benny. Humahangos pa itong pumasok sa opisina ko. Hindi na nga nito nakuhang kumatok. At hindi nito alintana na nasa gitna ako ng meeting with heads of all departments. May kailangan kasi kaming baguhin sa KPI namin per department. Dahil may mga department na hindi nila nagagawa at nakakamit ang nasa KPI namin.Ako naman, dahil sa sinabi nito ay mabilis akong tumayo. Ngunit agad ding napahinto dahil nga nasa gitna kami ng meeting. Muli akong umupo at saka sinenyasan na umupo muna sa sofa si Benny. Nang makaupo na ito ay muli akong humarap sa mga tauhan ko na nakatingin sa akin. “Lahat nang mga kailangan bagohin, bagohin na. Lahat ng Departments ay makipag-coordinate kayo sa akin after matapos ninyong i-revise ang KPI ninyo. Kailangan natin maabot ang mga KPI natin, kapag hindi natin iyon maabot, ibig sabihin may mga mali tayong ginagawa.” mahabang wika ko habang tinitingnan isa-isa ang mga mukha ng
"BEN, wala pa rin bang report tumgkol sa asawa ko?" tanong ko sa kaibigan ko. Nandito kami ngayon sa opisina ko at pinag-uusapan ang paghahanap kay Valentina. Dalawang linggo na ang nakalipas simula ng pinahanap ko ang asawa ko at hanggang ngayon wala pa ring update. Walang progress."Sorry, Bro, pero ang sabi ng private investigator wala pa siyang lead." sagot nito sa akin. "Puwede bang pagalawin mo lahat ng mga tao mo. Masyado kasing mabagal mag-trabaho. Ginagawa ba nila talaga ang trabaho nila?" galit na tanong ko habang mahigpit na naka-kuyom ang kamao. "Of course, Bro. Naka-monitor sila sa akin at ginagawa nila ang trabaho nila. Kumalma ka nga muna, Bro." wika sa akin ni Benny at tinapik ako sa balikat. "Huwag mo naman pahirapan ang mga tao ko, Bro. Tao din sila, kailangan din nila nang pahinga." "Matagal ng nawawala ang asawa ko, Bro. Matagal ko na siyang hindi nakikita. Paano ako kakalma?" "Alam ko naman, Bro, pero isipin mo din na tinago siya ng pamilya niya. Ibig sabihin
"KUMUSTA ang pagpunta mo kay Dr. Romero, Anak? May improvement ba?" tanong sa akin ni Mama Lala ng pumasok ito sa opisina ko. Hindi na ako nagulat pa na nandito si Mama. Palagi itong pumupunta simula ng may nangyari sa akin at nagka-amnesia. Umupo si Mama sa sofa at inilapag ang bitbit nitong black prada tote bag.“Okay lang naman, Ma. Walang pagbabago.” sagot ko habang nakatitig kay Mama. Medyo lumalim ang mukha nito. Nangayayat si Mama.Marami kasi akong nakalimutan at si Mama Lala lang ang nakaka-alam. Noong nakaratay pa ako sa hospital namatay din ang aking ama, isa din iyon sa dahilan kung bakit pinipili ko ang manahimik. Sobra-sobra na ang pinagdaanan nj Mama Lala at ayoko nang dagdagan pa. Hindi ko nga alam kung paano nakaya ni Mama Lala ang lahat. Kaya nga siguro masyado itong tahimik ngayon. Hindi na ito masyado nagsasalita kahit sa bahay, ito na mismo minsan ang gumagawa. Marami na ang nagbago sa bahay pati kay Mama at kasalanan ko ang lahat. Kung hindi lang sana ako nagi
UMALIS si Mama Lala pagkatapos namin kumain. Lihim na pinasundan ko sa Mama Lala sa na-hire na Benny na Private Investigator. Mabuti na lang isa iyon sa mga negosyo ng pamilya nito. Pamilya kasi nito ang may-ari ng The Trackers Services. Hindi man ito nangunguna sa bansa, at least kasama sila sa Top five. At ako naman ay pumunta sa aking doctor. Kailangan kong pakiramdaman ang doctor ko kung talagang nagta-trabaho ba ito para kay Mama Lily. Pagdating ko sa clinic ni doctor Romero kaagad nito ang hinarap. Hind na ako pumila pa dahil ako naman ang una sa listahan nito. Naka-base daw ito sa kung sino ang unang nag-book. “Good morning, Doc.” bati ko dito pagka- pasok ko sa loob ng clinic nito. “Good morning, Mr. Melicio. Please sit down.” wika nito saka tinuro ang upuan na nasa harap nito. Umupo ako sa upuan at tumingin nang diretso sa mga mata nito. “I am here for follow-up checkup, Doc.” “Yes, I know. May pagbabago ba sa’yo? Sumasakit ba ang ulo mo lately?” tanong nito
ALAS onse na ng gabi ng makarating ako sa bahay. Walang sumalubong sa akin ni isa, dahil hindi naman ako nagsabi na uuwi ako ngayon. Patay ang lahat nang ilaw mula sa garahe, gazebo, hallway pati sa loob ng bahay. Tulog na ang lahat, ngunit ako pagod. Masama ang loob, masakit ang katawan at puso. Pagod ang katawan biyahe at utak ko, hindi sa kaiisip kundi sa natuklasan ko. Hanggang ngayon masama pa rin ang loob na ko. Hanggang ngayon hindi ma-process ng utak ko ang lahat. Sari-sari ang emosyon na umakyat ako ng hagdan. Napagod ako sa lahat na nangyayari. Parang bibigay ulit ang katawan ko sa lahat nang ito. Sa tuwing naiisip ko ang lahat sumisikip ang dibdib ko at gusto ko na lang matulog. Matulog nang matulog hanggang sa wala na akong maramdaman. ‘Kung puwede lang sana ang gano’n. wika ko sa isip ko.Umakyat na ako sa aking silid saka nagpahinga nang kaunti bago pumasok sa banyo para mag-half bath. Sa pagmamadali kong umuwi hindi ko na, natawagan si Benny. Hindi ko na nasabihan na







