LOGINShare
2📿 : สนผลลัพท์มากกว่าวิธีการ
publish date:
2026-04-08 15:46:28สนผลลัพท์ มากกว่า วิธีการ
📿 ไอ้โทนดันหาเรื่องให้หงุดหงิดเหี้ยๆ.. ถ้าสงสัยว่าผมไปที่นั่นทำไม ก็เพราะตอนแรกมันไม่ได้บอกไงว่าไอ้วิธีที่จะช่วยให้กูหายซวยเนี่ย! คือการเข้าตำหนักแล้วไหว้เจ้า! จะเทพ จะเจ้า จะอะไรก็แล้วแต่ กูไม่เชื่อไม่ศรัทธาอยู่แล้วบอกไว้ตรงนี้เลย! พนมมือไหว้กันไปสิ บนบานสานกล่าวกันไปดิ ได้เหี้ยไรกลับมา? นอกจากความผิดหวัง ถ้าโลกนี้แค่จุดธูปบูชาสิ่งที่มองไม่เห็นแล้วจะประสบความสำเร็จทุกอย่าง กูจะนอนถอกกระดออยู่บ้านแล้วปล่อยให้เงินให้ความสำเร็จมันพุ่งมาหากูเลย! โทษกันเข้าไปโชคชะตาแบบนั้นแบบนี้ เพราะพวกมึงแม่งคิดกันไม่ได้ไง คนคิดได้เขาไม่มานั่งรอความหวังหรือเชื่อคำทักของใครหรอก เขาลงมือทำกันทั้งนั้นแหละ ใช่ คนเรามันมีเงินมีทอง ร่ำรวยได้ไม่เท่ากัน แต่การลงมือทำมันก็ทำให้ชีวิตดีขึ้นเปล่าวะ ดีกว่ามานั่งเสียเวลาชีวิต กับการอ้อนวอนสิ่งที่ไม่มีทางเกิดขึ้นจริง! “กูละเกลียดไอ้พวกขี้แพ้จริงๆ!” ปั่ก! อัศวินถอดเสื้อคลุมแล้วเหวี่ยงอย่างเต็มแรง มันแรงพอที่จะทำให้น้ำที่วางอยู่บนหลังคารถตกลงพื้นได้ “ถึงจะไม่เชื่อเรื่องพวกนี้ แต่ฟังๆไว้หน่อย ก็ไม่น่าจะเสียหายนะ” “...เธอเป็นใคร? รู้จักฉัน?” “ไม่คุ้นหน้าฉันสักนิดเลยเหรอ?” หญิงสาวเดินเข้าไปใกล้ แต่เขากลับมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าก่อนจะยืนท่ากอดอก “..เคยเอากับฉัน?” “ไอ้บ้า! ฉันไม่เคยเอากับนายเว้ย!” “งั้นก็ไม่รู้จัก” “...คนอย่างนายนี่ ถ้าจะรู้จักผู้หญิงสักคนคือต้องนอนเอากันก่อนทุกคนเลยหรือไง” “ที่ผ่านมาก็เป็นแบบนั้น” “....” ดูจากท่าทางแล้ว หมอนี่น่าจะเจ้าชู้ตัวพ่อเลยสินะ สไตล์การแต่งตัว.. รถหรูแบบนี้ เหมือนกับหลุดออกมาจากในหนัง.. “เธอเป็นใคร?” “เราเคยเจอกันแล้วไง บนรถประจำทาง วันที่นาย.. มอมเหมือนไปฟัดกับหมาทั้งฝูงอะ” “...อ๋อ ยัยปากหมา” เขาทำท่านึกได้แล้วก็ไม่พูดอะไรต่อ “ฉันมีชื่อ ไม่ใช่ยัยปากหมาอย่างที่นายเข้าใจ” “ช่างเถอะ ..ทางที่รถประจำทางไปส่งคราวก่อนมันคนละฝั่งกับที่นี่ ...ไม่ได้อยู่แถวนั้นแล้ว?” วันนั้นคือฉันตามลูกค้าประจำตำหนักไปเพื่อ.. สืบหาอะไรนิดหน่อย พริบตาอึกอั่กจนอัศวินจับสังเกตได้ “...ไง? แต่ฉันจะถามเธอทำไม ไม่จำเป็นต้องรู้นิหว่า” หมอนั่นบ่นตัวเอง แล้วก็เมินฉันจะขึ้นรถไปดื้อๆ จะรั้งให้อยู่ต่อก็ไม่รู้จะทำยังไง เป็นแบบนี้ทุกทีสิ! เวลากระชั้นชิดอะไรสักอย่างนี่ชอบติดนิสัยทำตัวไม่ถูกแบบนี้ตลอด เอาไงดี.. ถ้าฉันปล่อยให้นายคนนี้กลับไป เป้าหมายของฉันมันก็จะห่างออกไปทุกที แล้วเงินก็จำเป็นต้องใช้.. ลูกค้าที่ตำหนักก็.. แย่ ขอโทษนะพ่อ มันไม่เหลือเวลาแล้ว ฟุ่บ! “โอ๊ยยยย!!” พริบตาแกล้งล้มและจับข้อเท้า เธอดูเจ็บปวดกับข้อเท้าของเธอมากซะจนอัศวินต้องเดินกลับมา “...เมื่อกี้ยังดีๆอยู่นิ?” “โอ๊ยย นาย ฉันเจ็บ ช่วยหน่อยสิ~” “...วันนี้มันวันอะไรวะ” ถึงจะพูดบ่นด้วยความหงุดหงิด แต่สุดท้ายหมอนี้ก็เป็นพวกแพ้มารยาหญิงเข้าเต็มเปา อัศวินออกแรงกระชากแขนแทนที่จะประคองเหมือนพระเอกในนิยาย แถมยังรั้งแขนพริบตาให้ลุกขึ้นยืนไวๆ “โอ๊ย!ฉันเป็นผู้หญิงนะ! เจ็บๆๆ!” “ฉันจะเบามือกับคนที่ฉันคิดว่าเขาทนแรงฉันไม่ได้เท่านั้นแหละ” “!!!!” “ส่วนเธอ ดูถึกดี;)” “นี่!” ฉันอาศัยจังหวะนี้ดึงเสื้อเขาด้านหลังก่อนจะชกเอากระเป๋าสตางค์ที่กระเป๋าหลังกางเกงออกมาสำเร็จแล้วกำลังจะหย่อนมันใส่กระเป๋าตัวเอง หมับ! “อ๊ะ!” “เธอเพิ่งหัดเป็นพวกมือเบาหรือไง? จ้วงเข้ามาแบบนั้น.. เธอน่าจะล้วงอย่างอื่น มากกว่ากระเป๋าสตางค์ฉันนะ;)” มือหนาบีบข้อมือฉันจนฉันต้องยอมปล่อยของที่หยิบมาลงพื้น ความเจ็บแบบนี้... “คิดจะหักกระดูกกันเลยหรือไง!” “ก็สมเหตุสมผลอยู่” “...จิ๊!” “ฉันลากเธอเข้าตารางได้เลยนะ เป็นคนประเภทไหนอะ หน้าตาก็ดี มีเหตุผลอะไรมาทำเรื่องแบบนี้” แรงบีบนั่นมากขึ้นจนพริบตาต้องเอี้ยวตัวตาม เธอใช้มือดันหน้าอกอัศวินไว้เพื่อหวังจะผลักออก แต่แรงบีบที่ได้รับมันทำให้เจ็บจนต้องจับข้อมือตัวเอง “โอ๊ย!!” “ฉันถามว่ามีเหตุผลอะไรถึงทำแบบนี้!!” อึก! พริบตาสะดุ้งกับท่าทางที่ดูน่ากลัวแล้วก็น้ำเสียงที่ตะคอกใส่อย่างน่าตกใจ เนื้อตัวเริ่มสั่น เหตุผลจำเป็นของเธอเป็นสาเหตุที่เธอเลือกวิธีนี้ ถึงจะรู้ดีว่ามันเป็นวิธีที่โง่เขลาที่สุด แต่เงินสองหมื่นกับสองวัน... จะไปหาที่ไหนได้ “ฉะ ฉันขอโทษ!” “ถ้าฉันจับเธอไม่ได้คาหนังคาเขาแบบนี้ เธอคงไม่ยอมรับ” “..ฉัน ฉันจำเป็นต้องทำนิ!” “ข้ออ้างอีกแล้ว?” “ไม่ใช่! ฉันพูดความจริง! ถ้าฉันขอยืมเงินนายตรงๆนายก็ไม่มีทางให้ฉันยืมหรอก! แล้วเงินสองหมื่นกับสองวันมันจะหาได้จากที่ไหนเล่า!” “เป็นพวกมีหนี้สินตามหลังสิ... การพนัน?” “ฉันจะเอาไปรักษาแม่!” ฉันพูดเสียงดัง “....หึ๊” “แม่ฉันเป็นมะเร็ง.. รู้งี้ปล่อยฉันได้หรือยัง” “ฉันปล่อยเธอ เธอก็ไปล้วงคนอื่นต่อ” “โดนจับได้แบบนี้ ฉันไม่โง่ไปทำแบบนี้เป็นครั้งที่สองหรอก..” อัศวินคลายมือออกจากมือข้อเล็กๆ แรงบีบทำให้เกิดความช้ำเป็นจ้ำ “ไสหัวไปซะ แล้วถ้าฉันเห็นเธอทำแบบนี้ที่ไหนละก็ ฉันจับเธอยัดตารางแน่!” พริบตายืนมองหน้าชายตรงหน้า เธอเม้มปากก่อนจะสงบลงในที่สุด “ก่อนฉันไปขอพูดอะไรหน่อยละกัน” “....” “แต่คนที่มีทุกอย่าง อย่างนายคงไม่เข้าใจ ว่ายังมีคนอีกหลายคนนะ ที่อยู่ได้ด้วยความหวัง” “....” “นายไม่ควรตัดสินคนพวกนั้นว่าเป็นคนไร้ค่าหรือขี้แพ้” เพราะฉันเข้าใจความรู้สึกนี้ดี “..หึ๊ ไม่เคยผิดหวังสินะถึงพูดได้แบบนี้” “....” “ฉันจะบอกอะไรเธอให้ คนที่ผิดหวังเท่านั้น ที่จะเข้าใจว่าความหวัง... คือการหลอกตัวเอง” “....” “มันเป็นเรื่องโกหกที่ใช้หลอกตัวเองก็เท่านั้น ฉันไม่รู้หรอกนะว่าสำหรับเธอการช่วยให้แม่มีชีวิตรอด ความหวังของเธอมันมีค่ามากแค่ไหน แต่สิ่งที่เธอต้องยอมรับให้ได้ คือถ้าวันนึงแม่เธอต้องตาย ก็คือต้องตาย ความหวังชุบชีวิตคนไม่ได้ ที่พูดแบบไม่รักษาน้ำใจเพราะฉันอยากให้เธอตั้งสติหน่อย.. เพราะความหวังไม่ใช่เหรอเธอถึงมาล้วงกระเป๋าฉันแบบนี้” “....” พริบตานิ่งไป การพูดจาตรงชนิดขวานผ่าซากจากคนแปลกหน้า เธอเพิ่งจะเคยเจอกับตัวก็คราวนี้ เธอไม่ปฎิเสธในสิ่งที่ผู้ชายคนนี้พูด “..แต่ก็ไม่ผิดที่จะหวัง ไม่ใช่เหรอ” “ใช่ ไม่ผิด ...ถ้าเธอรับผลลัพท์ของมันได้” “.....” “หาวิธีอื่นซะ ไม่ใช่ตัดอนาคตตัวเองด้วยความหวัง กับเงินแค่สองหมื่น” อัศวินเดินกลับไปขึ้นรถและสตาร์ทรถออกไป ไม่ชะลอ ไม่มองกระจกหลัง ในขณะที่พริบตาเองก็ยืนกำหมัดแน่น ไม่ใช่รับไม่ได้ในสิ่งที่อัศวินพูด ถึงเธอจะมีความหวัง ยังมีเรื่องให้หวัง ก็ใช่ว่าจะไม่เข้าใจความผิดหวังพวกนั้น.. เพราะการที่มีแต่คนเดินเข้าตำหนัก คนที่สูญเสียพวกนั้นต่างต้องการที่พึ่งทางใจ “..นายคงลืมไป ว่าคนเรา ไม่ได้เข้มแข็งเหมือนกันซะทุกคน ไม่ใช่ทุกคนที่สามารถใช้ตัวเองเป็นที่พึ่งให้ตัวเองได้” และสำหรับคนอย่างฉัน... “...ฉันสนผลลัพท์ มากกว่าวิธีการ” 🔮 คำถาม : คิดยังไงกับพริบตา??
Latest chapter
WAR(S) ZONE เล่ห์หลอกเสน่ห์ร้าย BAD FOR U Special Part
Special Partเป็นเรื่องที่เหนือการคาดเดาของพวกฉันทุกคน ที่ได้เห็นโทนลุกขึ้นมาใส่บาตรพระแต่เช้า คนที่ดูตกใจมากที่สุดคงไม่พ้นอัศวิน สายตาแบบคิดไม่ถึงของเขาดูออกได้ชัดมาก“อายุ วัณโณ สุขัง พะ ลัง” สิ้นเสียงของพระท่าน ท่านก็เดินจากไป ฉันเลยปล่อยให้อัศวินยืนมองเพื่อนอึ้งๆแล้วเป็นฝ่ายเดินเข้าไปหาโทนก่อนเขาแทน“…นึกว่าหายไปไหน ไม่คิดว่านายจะตื่นมาใส่บาตร”“ครั้งแรกในชีวิตเลยนะ อายพระท่านมาก แม้แต่ต้องถอดรองเท้าใส่บาตร เด็กวัดยังต้องบอกฉันเลย”“..เอาน่า เราโตกันมาได้แบบนี้ ก็ต้องผ่านการเรียนรู้ในทุกๆเรื่องแหละ ทุกป้ะ:)”“..อืม ได้ลองทำแบบนี้ ใจมันก็สงบอยู่นะ” ฉันยิ้มให้กับโทน เขาก็เหมือนพี่ชายฉันไปคนนึงแล้วละ พริบตาหยิบถาดและพยายามจะพับโต๊ะเก็บ โทนแทรกตัวทำเองทุกอย่าง ยิ่งทำให้พริบตารู้สึกว่า โทนคงได้รับบทเรียนราคาแพง และได้เรียนรู้ในสิ่งที่ตัวเองไม่เคยรู้ “กูนึกว่ายาดองมันทำให้มึงเพี้ยน”“หึ๊~ อย่างกูเขาเรียกว่าคนที่พร้อมจะล้างจิตใจให้ใสสะอาดเว้ย”“เหรอ?”“มองกูแรงขนาดนี้นี่ยังไง? ทำไมกูจะใส่บาตรไม่ได้?”“กูว่าอะไรมึงยังละ กูแค่แปลกใจเฉยๆ”“ใช่ อัศวินดูแปลกใจจนแมลงวันแทบจะเข้าไปวางไข่ในปาก
WAR(S) ZONE เล่ห์หลอกเสน่ห์ร้าย BAD FOR U 47📿:มีลูกกันไหม [END]
มีลูกกันไหม? 📿 หลายชั่วโมงผ่านไป… “ขี้โกง~ กันนี่~ อายุปูนนี่แล้ว~ จะมานั่งตาแข็งได้ยังไง!” ธีที่ทะลึ่งดวลยาดองกับพ่อฉัน เดี้ยงไปแล้วหนึ่ง นักรบนั่งกุมขมับหลังจากปากขวดเบียร์หมุนไปทางเขามากรองลงมาจากธี “พ่อฉันเซียนยาดองนะ ฉันเตือนแล้วนะทุกคน~” ฉันเองก็มึนเหมือนกันนั่นแหละ โดนไปหลายแก้วเลยฉัน~ “เอามันไปเก็บเถอะ มากกว่านี้คือนั่งคุยกับหมาแล้วมันอะ” ยังถือว่านักรบยังมีสติที่สุดในบรรดาทุกคนที่ดื่มหนัก เขาพยายามรั้งร่างของของธีขึ้นพยุง แต่ก็ไม่เป็นผล แถมยังจะเซถลาลงไปกองกับธีด้วยซ้ำ พรึ่บ! “..นั่งคุยกับหมาไปเถอะมึง~” ก่อนจะตัดสินใจปล่อยแขนหนักๆของธีแล้วพาตัวเองกลับมานั่งที่โต๊ะเหมือนเดิม “..มันดูไม่ไหวกันแล้วนะ” “นั่นสิ.. ปล่อยให้ขับรถกลับบ้านนี่ไม่ถึงบ้านแน่ๆ” “แถวนี้พอจะมีที่พักหรือเปล่า ถ้าไม่ไกล ฉันหิ้วพวกมันไปได้” อัศวินเริ่มใช้เท้าเขี่ยธี ที่เริ่มใกล้คุยกับหมาข้างบ้านฉันรู้เรื่องเต็มที “จะไปเสียกะตังค์อะไรให้มากความละ นอนกันที่บ้านนี่แหละ” “เราไม่มีห้องรับแขกนะแม่ ห้องนอนไม่พออยู่แล้ว.. แล้วดูตัวแต่ละคนสิ ยาวยังกะเสาไฟฟ้า” “ก็กลางบ้านนี่แหละ” “เอาจริงเหรอ?” “เออ ปล่อย
WAR(S) ZONE เล่ห์หลอกเสน่ห์ร้าย BAD FOR U 46📿 : เกมส์มันมาแบบนี้
เกมส์มันมาแบบนี้📿“เราเทิดทูนกับอะไรที่มองไม่เห็นหลายอย่าง.. แต่กับบางสิ่งที่ควรเทิดทูน กลับไม่ให้ความสำคัญ”“..นั่นสิเนอะ จะว่าไปถ้าให้พูดกันตามตรง เราถูกสั่งสอนให้เชื่อในสิ่งที่มองไม่เห็น แล้วก็ทำตามคำสอนที่เชื่อกันมาอย่างผิดๆ บางที… มันไม่ได้มีแค่นิทานหลอกเด็กหรอก หลอกผู้ใหญ่นี่ได้ผลกว่าเด็กซะอีก” ธีและสงครามพูดคุยกันตามประสาของคนที่ไม่ได้เชื่อความเชื่อจนงมงาย แต่อยู่บนพื้นฐานที่เรียกว่าสายกลางจริงๆก็อาจจะว่าได้ “มนุษย์นี่ช่างโง่เขลา…”“พูดอย่างกับมึงไม่ใช่มนุษย์ เหนือกว่าพวกกูหน่อยเดียวเอง เอาปืนยิงมึงก็ตายละวะ!” “แล้วจะหัวเสียทำไมเนี่ย?” นาราพูดเมื่อเห็นว่าธีเกริ่นมาแบบนั้นหลังปกป้องพูดจบ“เอ้า! ก็ดูมันพูดดิ” แต่ไม่ได้ทะเลาะอะไรกันหรอก ทุกคนก็อย่างนี้แหละ ชอบกัดกันทุกครั้งที่สามารถกัดกันได้ แต่ฉันก็ไม่เถียงกับแนวคิดของทุกคนนะ คนเรามีสิทธิคิดได้ต่างๆนานา คนที่ประสบความสำเร็จใช่ว่าจะต้องคิดเหมือนกันแบบก็อบปี้ข้อมูลจัดวาง“อ่าๆ อย่าตีกันสิ พ่อกับแม่ฉันไม่ค่อยชินกับโหมดของทุกคนนะ^^” ดูสินั่น ทั้งพ่อและแม่ฉันนั่งเหมือนระแวงอะ ระแวงว่าแบบมันจะต้องมีใครสักคนเริ่มการปะทะอะไรแบบนั้น“
WAR(S) ZONE เล่ห์หลอกเสน่ห์ร้าย BAD FOR U 45📿 : การไร้ที่พึ่งมันเจ็บปวด
การไร้ที่พึ่งมันเจ็บปวด📿“…ทำไมถึงไม่มีใครรับสายนะ” ตั้งแต่ฉันมาถึง ก็ไม่เห็นใครในบ้านสักคน บ้านปิดสนิทล็อคกุญแจแบบนี้ แสดงว่าต้องมีเรื่องสำคัญ แต่ทำไมไม่มีใครบอกฉันเลยนะ..พริบตายังคงยืนโทรศัพท์หาทั้งพ่อและแม่อีกครั้ง แต่ก็ไม่มีการรับสายดั่งใจคิด“ใจเย็นๆก่อน คงทำอะไรอยู่จนไม่ว่างรับสายแหละ”“ฉันจะคิดแบบนั้นได้ยังไง แม่ฉันป่วยอยู่นะนายก็รู้” ใจฉันไม่อาจแน่นิ่งได้ หนึ่งนาทีช่างยาวนาน อัศวินที่เห็นพริบตาร้อนใจก็เลือกที่จะเดินเข้าไปหาแล้วหยิบมือถือของเธอมาเก็บไว้กับตัว“วิน”“ใจเย็นก่อน แล้วนั่ง”“….”“จะไปนั่งดีๆหรือจะต้องเจ็บตัว?”“….” ฉันต้องยอมเดินไปนั่งนิ่งๆที่เก้าอี้กลางบ้านอย่างไม่สบอารมณ์นัก แล้วอัศวินก็เป็นคนเดินไปเอาน้ำมาให้ฉัน“เพื่อจะใจเย็นขึ้น”“ไม่คือสักนิด.. ที่นายเป็นฝ่ายเอาน้ำมาให้ฉันแบบนี้”“ก็เธอหงุดหงิดเกินไปแล้วไง ฉันแค่ไม่อยากโดนลูกหลง”“…ฉันแยกแยะได้”“แต่ที่เห็นไม่ใช่นะ” อัศวินทิ้งตัวลงนั่งข้างๆพริบตา ฉันก็พยายามคิดว่าจะไม่มีเรื่องอะไรที่ทำให้ฉันรู้สึกแย่ดั่งที่ใจฉันคิดไปไกล“สบายใจเถอะ แม่เธอไม่เป็นอะไรหรอก”“นายมั่นใจได้ยังไง?”“เพราะถ้าเป็นแบบนั้น ฉันจะเป็น
WAR(S) ZONE เล่ห์หลอกเสน่ห์ร้าย BAD FOR U 44📿 : ฉันหวงเธอ
ฉันหวงเธอ และหวงมาก📿“เรียบร้อย”“ไม่ขาดอะไรนะ?”“อืม” อัศวินที่ออกมาจากห้องนอนที่มีไว้ใช้เพื่อรับรองแขก โทนคงได้พักผ่อนเต็มที่หลังจากจับเข่าคุยเรื่องต่างๆนานามากมายกับทุกคนที่บ้าน เอาจริงๆแล้วโทนไม่ใช่คนที่งมงายจนไม่รู้ว่าอะไรมากไปอะไรน้อยไป แต่อย่างที่เขาบอกแหละ.. ว่าคนเรามักจะหาบางสิ่งมาทดแทนความผิดของตัวเองเพื่อให้รู้สึกผิดน้อยลง ไม่ว่าความผิดนั้นมันจะมากหรือจะน้อยก็ตาม.. “เหมือนเขาเป็นคนใหม่เลยเนอะ”“คงเข็ดไปอีกนาน กับหลายๆเรื่อง”“นั่นสิ.. ถ้าเขาหายดี เราควรจะพาเขาไปที่บ้านฉัน”“พาไปทำไม?”“ก็ที่เขาพูดไง.. ที่บอกว่าพ่อฉันทำให้เขาไม่ฆ่าตัวตายนะ ฉันคิดว่าเพื่อนนายคงอยากไปเจอพ่อฉันบ้างแหละหลังจากออกจากโรงพยาบาล”“…ก็รอให้มันหายดีแล้วค่อยพามันไป” พริบตาพยักหน้ารับ เธอมองประตูของที่โทนเข้าพัก รอยยิ้มบางๆเกิดขึ้นบนใบหน้า เรื่องมันมาเป็นแบบนี้ได้ยังไงนะ… ไม่คิดว่ามันจะออกมาเป็นแบบนี้ จากที่ฉันคิดว่ามันจะต้องแย่มากๆทั้งเรื่องของอัศวินแล้วก็โทน.. ตอนนี้ทุกอย่างมันดูซอฟแล้วเบาบางซะจนเรื่องที่เกิดขึ้นเหมือนเป็นแค่เรื่องเข้าใจผิดเล็กน้อย จนเกิดคำถามว่า คนเราสามารถหายโกรธแค้นกับคนที่ทำให้
WAR(S) ZONE เล่ห์หลอกเสน่ห์ร้าย BAD FOR U 43📿 : เหมือนเป็นง่อยเลยวะ
เหมือนเป็นง่อยเลยวะ📿แกร๊ก~“อ้าวเห้ย!” ทันทีที่พวกฉัน วินและโทนเดินเข้าบ้านหลังสีดำ สงครามที่เห็นพวกเราเป็นคนแรกก็รีบดีดตัวขึ้นมาจากโซฟาทันทีและรีบเดินปรี่เข้ามาหาพวกเรา“ออกจากโรงพยาบาลควรกลับบ้านเป็นที่แรกดิวะ ไงมึงอะ.. ตัวจริงหรือวิญญาณ?”“ปากหมาไม่สมกับหนังหน้าหล่อๆของมึงจริงๆ กูมานี่ก่อนเพราะกูตัดสินใจได้แล้วว่าหลังจากนี้ ..พวกกูจะใช้ชีวิตสามคนผัวเมีย”“สามคนผัวเมียพ่องมึงดิ ท่าจะอยากนอนโลงมากกว่าโรงพยาบาลละรอบนี้” “แหมทุกคนคะ พี่เข้าพึ่งออกจากโรงพยาบาล จะพูดอะไรก็ให้เป็นสิริมงคลหน่อยสิ”“แบบนี้มงคลสำหรับคนอย่างมันแล้ว” สงครามพูดแล้วตบไหล่โทน เขาคล้องคอแล้วลากโทนออกไปจากตรงนี้ น่าจะพูดคุยกันตามประสาผู้ชาย จะว่าไปก็เพิ่งรู้ว่าพวกเขาสองคนรู้จักกัน แต่ถึงรู้จักกันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกนิเนอะ“พวกผู้ชายนี่ทักทายกันแต่ละอย่าง..”“ปกติของพวกฉัน”“ไม่ถือเคล็ดพูดสิ่งดีๆกับคนที่เพิ่งออกจากโรงพยาบาลเหรอ?”“พวกฉันไม่”“…นั่นสิเนอะ”“แต่ก็ใช่ว่าจะไปพูดอะไรทำนองนี้กับทุกคน ถึงจะชอบปากหมา.. แต่ก็มีมารยาท”“ฉันแทบไม่เคยได้เห็นมันจากพวกนายอะ^^*”“เธออยู่ในฐานะอะไร? จะเห็นสันดานพวกฉันมากกว่าคนนอก
WAR(S) ZONE เล่ห์หลอกเสน่ห์ร้าย BAD FOR U 41📿 : พรที่เป็นจริงได้
พรที่เป็นจริงได้📿ตึง~ ประตูรถปิด พริบตาวางกล่องอาหารที่ได้จากแม่ติดกลับไปด้วย“นายว่าทุกคนที่บ้านจะชอบไหม?”“พวกนั้นได้กินอะไรฟรีมันก็ชอบหมดแหละ”“..แล้วนายละ ชอบกับข้าวฝีมือแม่ฉันหรือเปล่า?”“ชอบ อร่อย ไม่ได้กินกับข้าวรสมือดีๆแบบนี้นานแล้ว”“งั้น.. เอาไว้ฉันให้แม่สอนแล้วเดี๋ยวทำให้กิน เคม้ะ~”“
WAR(S) ZONE เล่ห์หลอกเสน่ห์ร้าย BAD FOR U 35📿 : ฉันชอบเธอ(18+)
ฉันชอบเธอ📿“งั้นหนูไปก่อนนะ”“อื้ม ฝากไอ้พริบมันด้วยนะพ่อหนุ่ม”“ครับ” พริบตายืนโบกมือบ๊ายบายแล้วเดินขึ้นรถอัศวิน สีหน้าของแม่ดูดีขึ้นเรื่อยๆหลังจากออกจากโรงพยาบาล“สีหน้าแม่เธอดีขึ้นนะ”“เอ๊ะ?!นายกำลังคิดเรื่องเดียวกับฉันเลยอะ …สังเกตด้วยเหรอ?”“อื้ม ทำไม? แปลกตรงไหน”“ก็แปลกที่นายสังเกตแม่ฉันไง
WAR(S) ZONE เล่ห์หลอกเสน่ห์ร้าย BAD FOR U 34📿 : ฉันทำแผลเก่งนะ
ฉันทำแผลเก่งนะ📿“ฉันคงไม่ได้คำตอบที่อยากจะได้สินะ” ยิ่งฉันพูดแบบนี้ อัศวินก็ยิ่งไม่ตอบ เออ! ไม่ตอบก็ไม่ต้องตอบ ไม่อยากรู้แล้ว ชิ๊! “..ไหนๆก็ออกมาแล้ว วันนี้ฉันขอไปหาพ่อกับแม่ได้ไหม”“จะอยู่นานหรือเปล่า”“นายมีงานเหรอ”“เปล่า ถามเฉยๆ”“สักพักแหละ… ทำไมอะ? หรือว่าฉันต้องไปทำอะไร? ที่ไหน? หรือเปล่า?
WAR(S) ZONE เล่ห์หลอกเสน่ห์ร้าย BAD FOR U 13📿 : เดินไหวนะ?
เดินไหวนะ?📿ฉันลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมกับอาการปวดร้าวไปทั้งตัว เหล้าของอัศวินเล่นฉันแล้ว~ ดวงตาเบิกโพล่งทันทีที่ได้สติ ภาพเมื่อคืนค่อยๆหลั่งไหลเข้ามาราวกับสายน้ำ …ให้ตายสิ “ทำอะไรลงไปเนี่ย>“อ๊าาา! อีพริบ!”“ไง”“…งะ ไง -///-“ ฉันหยิบผ้านวมที่คลุมตัวสูงจนแทบปิดคอ สายตาของอัศวินมองในสิ่งที่ฉันทำก่อน
You May Also Like
สุดไขว่คว้าภรรยาคืนใจ
กิตติรวิชญ์82.9K viewsรวมเรื่องแซ่บ (9) NC20+
Beefy Cat130.2K viewsให้ตายเถอะ โยนอดีตสามีไปข้างหลังคนรักที่มิอาจเอื้อม เขาคลั่งไปแล้ว
เล่อเอิน69.5K viewsคลั่งรักสุดใจของนายCEO
นครแสงจันทร์80.1K viewsปรารถนาลับปรารถนารัก
Karawek House123 viewsถึงเขาร้าย...เธอก็ยังรัก
PEACH_SHERBET82 viewsพระชายาข้ามภพ ป่วนใจท่านอ๋อง
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์423 viewsเด็กเลี้ยงของนายหัวบดินทร์
มนต์ศิขริน215 views
